ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΙ......ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ

Σάββατο 11 Ιούνη 2011

Σελ. /32

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Εκβιάζει το λαό να βγάλει μόνος του τα μάτια του

Αναγορεύει σε «πατριωτικό» καθήκον τη συναίνεση στα μέτρα που έχει ανάγκη η πλουτοκρατία

Η απάντηση στην πρόκληση της κυβέρνησης και των συμμάχων της είναι μία: Καμιά συναίνεση, λαϊκή συμμαχία για την ανατροπή της πολιτικής τους

Πατριωτισμός για την κυβέρνηση είναι η συναίνεση στη βάρβαρη πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο και πασχίζει να διασφαλίσει τα συμφέροντά του σε συνθήκες κρίσης. Αυτό διακήρυξε - επί της ουσίας - χτες στη Βουλή ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, αναγορεύοντας μάλιστα σε υπόδειγμα πατριωτισμού τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ., Γ. Καρατζαφέρη!

Απαντώντας σε Ερωτήσεις τόσο του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. όσο και του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα, σχετικά με το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, αναπαρήγαγε και αυτός τα ιδεολογήματα περί εξάρτησης δήθεν της χώρας από ξένα κέντρα και επιχείρησε να παρουσιάσει την πολιτική της κυβέρνησης ως προσπάθεια απεξάρτησης της Ελλάδας από το διεθνή δανεισμό. Προσπάθησε δηλαδή να κρύψει τη συνευθύνη της κυβέρνησης, που μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ πολεμάνε το λαό για λογαριασμό της πλουτοκρατίας και να δώσει «πατριωτικό» δήθεν περιεχόμενο στην πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, καλώντας και μ' αυτόν τον τρόπο το λαό να συναινέσει στη σφαγή του.
Οπως χαρακτηριστικά επισήμανε, ο πρωθυπουργός «είναι στόχος μας η μείωση των ελλειμμάτων, να μη δαπανούμε περισσότερα από όσα παράγουμε. Να μη χρειαζόμαστε δηλαδή όλο και περισσότερα δανεικά για να μπορούμε να επιβιώσουμε. Αυτό αποτελεί σήμερα το βασικό λόγο της εξάρτησής μας, αν θέλετε της κηδεμονίας, της επιτήρησης στην οποία μπήκαμε όχι σήμερα αλλά εδώ και χρόνια. Και όσοι θέλουν πραγματικά να σταθούν αυτό αποτελεί πρώτο διακύβευμα».
Αυτό που δε λέει ο Γ. Παπανδρέου είναι ότι τα δάνεια δεν πάνε στους μισθούς και τις συντάξεις, σε δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδεία και Πρόνοιας, αλλά γίνονται επιδοτήσεις και προνόμια υπέρ της πλουτοκρατίας ή κατευθύνονται στην αποπληρωμή παλιότερων δανείων. Αλλωστε, και την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, οι εργαζόμενοι και ο λαός έβλεπαν τα δικαιώματά τους να τσακίζονται σε όλα τα επίπεδα.
Ο Γ. Παπανδρέου ανακήρυξε τον ΛΑ.Ο.Σ. σαν τον πιο αξιόπιστο σύμμαχο της κυβέρνηση, λέγοντας στον Γ. Καρατζαφέρη ότι «αναγνωρίζω ότι - παρά τις ιδεολογικές μας διαφορές - έχετε κρατήσει μία στάση που θεωρώ ότι είναι πράγματι υπεύθυνη στάση απέναντι στο θέμα του μνημονίου, μια πατριωτική στάση θα την έλεγα εγώ». Για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, αναφέρθηκε σε ένα ευνοϊκό καθεστώς για «προσέλκυση επενδυτών με αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου», δείχνοντας ότι όλες οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης στόχο έχουν να δημιουργήσουν ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον στην πλουτοκρατία για να επενδύσει τα συσσωρευμένα κεφάλαιά της.
Ο Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε επίσης ευρύτερες αλλαγές για το ρετουσάρισμα του πολιτικού συστήματος, κάνοντας λόγο για «διαφάνεια στη λειτουργία των κομμάτων, των πολιτικών, των "μίντια", αναδρομικά "πόθεν έσχες" παντού, αλλαγή του εκλογικού συστήματος, λειτουργία της Δικαιοσύνης αλλαγή στη Δημόσια Διοίκηση και στο κοινοβούλιο», προσθέτοντας ότι γι' αυτά «θα πρέπει να ζητήσουμε την ψήφο του ελληνικού λαού μέσα από δημοψηφίσματα». Επί της ουσίας, ομολόγησε τον σχεδιασμένα αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα των παραπάνω, λέγοντας πως τέτοια μέτρα θα καλύψουν «το έλλειμμα αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης».
Ο Γ. Καρατζαφέρης υποστήριξε εμμέσως κυβερνήσεις συνεργασίας, λέγοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, ενώ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε εκ νέου θέμα νομιμοποίησης της κυβέρνησης, ζητώντας «να προχωρήσετε στη λαϊκή κρίση, στη λαϊκή ετυμηγορία».

    

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Κρεσέντο δημαγωγίας και απειλών

Σαν γνήσιος εκπρόσωπος της αστικής τάξης, σήμανε συναγερμό συναίνεσης για να περάσουν τα μέτρα του «Μεσοπρόθεσμου»

Συμπαγές ταξικό μέτωπο απέναντι στο λαό, με τη συνεργασία και τη συμμετοχή όλων των αστικών κομμάτων, για την προώθηση και εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος, ζήτησε χτες ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του, ένα 24ωρο μετά την ομόφωνη έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο του «Μεσοπρόθεσμου» και την κατάθεσή του στη Βουλή. Η κυβέρνηση κατέθεσε «ένα λεπτομερές χρονοδιάγραμμα για την οικονομική πολιτική (...) καλώ ξανά τις ηγεσίες όλων των κομμάτων να συνεργαστούμε. Υπάρχουν πολλές και σημαντικές συγκλίσεις», είπε ο Γ. Παπανδρέου, στέλνοντας σαφές μήνυμα σε ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. και τους άλλους πρόθυμους να συνδράμουν πιο επιθετικά το αντιλαϊκό της έργο.

Επιστρατεύοντας πατριδοκάπηλες κορόνες και ανασύροντας το αστικό ιδεολόγημα που συμπυκνώνεται στο «εργάτες και αφεντικά μία πατρίδα», ο Γ. Παπανδρέου εκβίασε το λαό με το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας και ταυτόχρονα πρότεινε «κοινές ομάδες εργασίας» για την εξειδίκευση των μέτρων και επιλογή «προσώπων κοινής αποδοχής σε κρίσιμες θέσεις» προκειμένου να επιτευχθεί η «εθνική συνεννόηση» ανάμεσα στα αστικά κόμματα.
Επί της ουσίας, ο πρωθυπουργός ζήτησε μεγαλύτερη συνεργασία, στο πεδίο της κοινής στρατηγικής των αστικών κομμάτων, για την προάσπιση του ταξικού χαρακτήρα της εφαρμοζόμενης πολιτικής, έτσι όπως υπαγορεύεται και από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και για τη στήριξη της εξουσίας που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας. «Μπορούμε και πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε σε θέση να υπερβούμε τα κομματικά τείχη, δουλεύοντας μαζί», σημείωσε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας την ανάγκη συμφωνίας για να εφαρμοστούν από καλύτερη βάση τα αντιλαϊκά μέτρα.
Ζητώντας πιο επιθετική συναίνεση, ο Γ. Παπανδρέου είπε μεταξύ άλλων:
-- «Πρώτον, κάνουμε υπέρβαση. Υπέρβαση απαραίτητη, που συμβολίζει την αλλαγή. Παραμερίζουμε τις μικροκομματικές και ψηφοθηρικές αντιλήψεις. Βάζουμε πρώτα την Πατρίδα».Πάνω από όλα, δηλαδή, τα συμφέροντα της αστικής τάξης που όλοι τους υπηρετούν.
-- «Δεύτερον, δείχνουμε τη σοβαρότητά μας απέναντι στους εταίρους μας. Οτι είμαστε σοβαροί με τα δικά τους χρήματα που μας δανείζουν».Να εγγυηθούν δηλαδή για την αποπληρωμή των ληστρικών δανείων της πλουτοκρατίας μέσα από την εξόντωση του λαού και να επιδείξουν συνέπεια για την εφαρμογή της πολιτικής που έχουν συνυπογράψει στα πλαίσια της ΕΕ.
--«Τρίτον, οι αποφάσεις μας μπορούν να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια, να σπάνε αντιστάσεις μικροσυμφερόντων ή και μεγάλων συμφερόντων που δε μας θέλουν μαζί, που δε θέλουν την αλλαγή».Να συγκροτήσουν δηλαδή ένα ακόμα πιο ισχυρό αντιδραστικό μέτωπο απέναντι στο λαό και στους οργανωμένους ταξικούς αγώνες που θα κλιμακωθούν το επόμενο διάστημα.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση ο πρωθυπουργός δήλωσε ανοιχτός σε κάθε «δίκαιη πρόταση που θα κατανέμει καλύτερα τα βάρη», κοροϊδεύοντας το λαό, καθώς έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι όλα θα κινηθούν στο μονόδρομο της φιλομονοπωλιακής πολιτικής, όπως καθορίζεται από το πρόγραμμα που έχουν συνδιαμορφώσει κυβέρνηση - τρόικα. Προανήγγειλε ακόμα πιο βαριά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, ενόψει του νέου δανείου, και στέλνοντας άλλο ένα μήνυμα συναίνεσης ισχυρίστηκε: «Εάν η χώρα μας πάει στη διαπραγμάτευση με ένα πρόγραμμα ευρύτερα αποδεκτό, η θέση μας θα είναι ακόμα ισχυρότερη».
Επιδόθηκε τέλος και σε ένα κρεσέντο υποκρισίας και δημαγωγίας, ισχυριζόμενος ότι γνωρίζει τις «δυσκολίες, την αγωνία που περνά η ελληνική οικογένεια», αλλά δεν θα «εγκαταλείψει τη μάχη στη μέση της διαδρομής», δείχνοντας αποφασισμένος να πάει μέχρι τέλους τη δουλειά που έχει αναλάβει για λογαριασμό του κεφαλαίου.

    

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η κυβέρνηση έχει πρόθυμους να τη στηρίξουν

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Για το διάγγελμα του Γ. Παπανδρέου, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, με σχόλιό του, τονίζει: «Δε χρειαζόταν διάγγελμα για να καλέσει ο Γ. Παπανδρέου τη ΝΔ, τον Καρατζαφέρη, την Μπακογιάννη και τους άλλους πρόθυμους να τον στηρίξουν πιο φανερά στον πόλεμο που κλιμακώνει κατά του λαού. Ο στόχος του είναι να εκβιάσει και να εξαπατήσει το λαό ότι η πτώχευσή του γίνεται για το καλό του και το καλό της πατρίδας. Ηρθε ο καιρός, ο λαός να τους απαντήσει: Καμιά συναίνεση, συμπόρευση με το ΚΚΕ, οργάνωση, αντεπίθεση, ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής τους και της εξουσίας των μονοπωλίων».

    

ΚΚΕ

Πατριωτισμός είναι η λαϊκή συμμαχία

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Για τις τοποθετήσεις του πρωθυπουργού, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, με σχόλιό του, τονίζει: «Το λέμε χιλιοστή φορά: Η κυβέρνηση έχει συναίνεση στη βάρβαρη πολιτική της από την ΕΕ, τη ΝΔ, τον ΛΑ.Ο.Σ., τον ΣΕΒ. Πατριωτισμός είναι η λαϊκή συμμαχία και η αντεπίθεση για την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής και των οικονομικών στηριγμάτων της. Συμπόρευση με το ΚΚΕ τώρα!».

    

Σελ. /32     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Παρασκευή 10 Ιούνη 2011

Σελ. /64

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ

Νέο δάνειο - όχημα για ελεγχόμενη χρεοκοπία

Πιο βαθιά στη φτώχεια οδηγούν το λαό η κυβέρνηση και οι ιμπεριαλιστές σύμμαχοί της

Τα νέα δάνεια είναι το όχημα για τα νέα μέτρα, που στόχο έχουν να ρίξουν ακόμα χαμηλότερα την τιμή της εργατικής δύναμης

Eurokinissi

Βαθύτερα στη φτώχεια οδηγείται ο ελληνικός λαός με τα νέα βάρβαρα μέτρα που προωθούν κυβέρνηση - τρόικα, με αφορμή το νέο δάνειο που αναμένεται να εγκρίνουν για την Ελλάδα, ύψους 90-120 δισ. ευρώ μέχρι το 2014. Οι σύμμαχοι και δανειστές της κυβέρνησης ζητούν ευθέως να μπει η δημόσια περιουσία ως εχέγγυο για το νέο δάνειο.Οπως μεταδίδει το πρακτορείο «Bloomberg», ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας Μάικλ Νούναν δήλωσε ότι «μία νέα ιδέα που βλέπουμε τώρα είναι από τις χώρες με πιστοληπτική διαβάθμιση ΑΑΑ - οι οποίες είχαν εγγυηθεί έως τώρα τα κεφάλαια για την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία - να δηλώνουν ότι αν χρειασθούν επιπλέον χρήματα στο μέλλον, θα βάλουν υποθήκη τη δημόσια περιουσία συγκεκριμένων χωρών, όπως ο διευθυντής της τράπεζας θα έβαζε υποθήκη ένα κτήμα για να δώσει δάνειο. Αυτή είναι η τελευταία τάση στην Ευρώπη και θα δούμε πώς θα εξελιχθεί στην Ελλάδα τις επόμενες δύο εβδομάδες».
Στο μεταξύ, στο γερμανικό κοινοβούλιο αναμένεται σήμερα να εγκριθεί κοινό ψήφισμα των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού για τη «διάσωση του ευρώ» και τη «βοήθεια» προς την Ελλάδα. Η Γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ και ο υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε ζήτησαν από τους βουλευτές της συμπολίτευσης τη στήριξη για ένα νέο δανειακό πακέτο, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει και ιδιώτες επενδυτές. Η Μέρκελ στηρίζει την πρόταση «ήπιας αναδιάρθρωσης» με επταετή επιμήκυνση των ελληνικών ομολόγων, που έκανε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών με την επιστολή του σε ΕΚΤ, ΔΝΤ, Κομισιόν και τους υπόλοιπους ομολόγους του της Ευρωζώνης.
Σε συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών ομάδων των τριών κυβερνητικών κομμάτων CDU, CSU, FDP συζητήθηκε η νέα έκθεση της τρόικας για την Ελλάδα. Ο Σόιμπλε προσδιόρισε στα 90 δισ. το ύψος ενός νέου πακέτου για την Ελλάδα μέχρι το 2014. Σύμφωνα όμως με τηλεγράφημα του «Ρόιτερς», το πακέτο μπορεί να φτάσει στα 120 δισ. ευρώ. Η καγκελάριος φέρεται να προειδοποίησε ότι μία αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας θα θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση στην Ισπανία και την Ιταλία και κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να μεταρρυθμίσει το φορολογικό της σύστημα.

«Ξεφορτώνει» ομόλογα η Γερμανία

Την ίδια στιγμή, αποκαλύπτεται ότι έχει μειωθεί κατά ένα τρίτο περίπου η «έκθεση» των γερμανικών τραπεζών σε ελληνικά ομόλογα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Financial Times Deutschland», το Γενάρη και το Φλεβάρη του 2011 οι γερμανικές τράπεζες είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους ελληνικά ομόλογα ύψους 10,3 δισ. ευρώ, ενώ στα τέλη Απρίλη του περασμένου έτους το αντίστοιχο ποσό ήταν 16 δισ. ευρώ. Το δημοσίευμα επικαλείται στοιχεία της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας Bundesbank.
Αναπόφευκτο είναι ένα νέο πακέτο βοήθειας στην Ελλάδα, το ακριβές ύψος του οποίου θα εξαρτηθεί από τη συνεισφορά των ιδιωτικών τραπεζών, οι οποίες διακρατούν ελληνικό χρέος, επισήμανε ο προεδρεύων του Συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.«Είναι φανερό ότι θα υπάρξει ένα δεύτερο πρόγραμμα για την Ελλάδα», δήλωσε στο Λουξεμβούργο, εκφράζοντας συγχρόνως ικανοποίηση που η Γερμανία ευθυγραμμίστηκε με την άποψη αυτή.
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζ. Κλοντ Τρισέ δήλωσε ότι η ΕΚΤ στέκει αντίθετη σε κάθε λύση η οποία προσομοιάζει σε στάση πληρωμών για την Ελλάδα, επιλεκτική ή απόλυτη. «Οχι σε πιστωτικό συμβάν, όχι σε στάση πληρωμών», δήλωσε μετά από συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ και συμπλήρωσε ότι «αποκλείουμε κάθε συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών που δεν θα είναι εθελοντική».
Απαντώντας σε άλλη ερώτηση, περί ενδεχόμενης αναδιάρθρωσης, ο Τρισέ κατέστησε σαφές ότι «δεν είμαστε υπέρ της μιας αναδιάρθρωσης και ούτω καθ' εξής. Αποκλείουμε κάθε έννοια που δεν θα ήταν αποκλειστικά εθελοντική και θα είχε στοιχεία επιβολής. Καλούμε για την αποφυγή οποιουδήποτε πιστωτικού συμβάντος και επιλεκτικής χρεοκοπίας και φυσικά χρεοκοπίας». Απαντώντας σε ερωτήματα περί δυνατότητας ή επιθυμίας της ΕΚΤ να συμμετάσχει στην εθελοντική ανανέωση τίτλων που έχει στο χαρτοφυλάκιό της, ο Τρισέ τόνισε ότι τούτο δεν αποτελεί προτεραιότητα για την ΕΚΤ, αν και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο.

Επιμένουν για συναίνεση

Στο μεταξύ, νέο κάλεσμα για συναίνεση απηύθυνε προς τα ελληνικά κόμματα η υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, Κ. Λαγκάρντ. Από το Πεκίνο, όπου πραγματοποιεί επίσκεψη για να διασφαλίσει υποστήριξη της Κίνας στην υποψηφιότητά της για τη θέση του επικεφαλής του ΔΝΤ, επισήμανε ότι αντίθετα με την Ελλάδα ή την Ιρλανδία, στην Πορτογαλία τα μεγάλα κόμματα δεσμεύτηκαν να σεβαστούν απολύτως τους όρους του δανείου με την τρόικα. «Ενα από τα ισχυρά σημεία της Πορτογαλίας, που ελπίζω ότι η Ελλάδα θα μιμηθεί, είναι ότι η κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα της Πορτογαλίας ένωσαν τις δυνάμεις τους συμμαχώντας», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι «αυτό είναι σημαντικό για να οικοδομηθεί και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη».
Η Κριστίν Λαγκάρντ τόνισε ότι το οικονομικό βάρος των τριών ευρωπαϊκών χωρών, που έχουν προσφύγει ως τώρα στο ΔΝΤ για να αντιμετωπίσουν το δημοσιονομικό έλλειμμά τους, είναι περιορισμένο, αφού, όπως υπενθύμισε, «μαζί αντιπροσωπεύουν το 6% του ΑΕΠ της ζώνης ευρώ». Πάντως ανώτερο στέλεχος του οίκου αξιολόγησης «Moody's» δήλωσε ότι είναι «δύσκολο να φανταστεί» εθελοντική συμμετοχή των επενδυτών σε μία αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, προσθέτοντας ότι μία ενδεχόμενη χρεοκοπία θα αυξήσει τον κίνδυνο να μην μπορέσουν να αποπληρώσουν τα χρέη τους η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.

    

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Αναδεικνύει τη συμφωνία στους αντιλαϊκούς στόχους

Την πλήρη συμφωνία με τους «βασικούς στόχους» της πολιτικής του μνημονίου φέρνει σε πρώτο πλάνο η ηγεσία της ΝΔ, ανεβάζοντας το επίπεδο της συναίνεσης στην εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική. «Η ΝΔ συμφωνεί με τους βασικούς στόχους του προγράμματος, με τη μείωση δηλαδή του ελλείμματος και του χρέους. Δεν υπάρχει καμία διαφωνία ως προς τους στόχους», τόνισε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος Τύπου, απαντώντας ειδικά στη σύσταση Ζ. Γιούνκερ πως πρέπει «όλα τα κόμματα να συνυπογράψουν τους στόχους και τις βασικές παραμέτρους του προγράμματος».
Ειδικά για τις «βασικές παραμέτρους» ο Γ. Μιχελάκης σημείωσε ότι «το σχέδιό μας προβλέπει εκτενείς περικοπές από τη σπατάλη του Δημοσίου, προβλέπει αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, προβλέπει πάγωμα και, στη συνέχεια, περιορισμό προσλήψεων και βέβαια, υποστηρίζουμε - το αποδείξαμε στην πράξη - την ανάγκη μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών».
Από την άλλη, υπογράμμισε ότι πραγματικός στόχος της επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του μνημονίου είναι «ακριβώς να επιτευχθούν οι στόχοι (σ.σ. του μνημονίου)». Επιπλέον, έμμεσα πλην σαφώς, ομολόγησε ότι η πρόταση της ΝΔ είναι συμπληρωματική στην εφαρμοζόμενη πολιτική. «Πέρα όμως από αυτά (σ.σ. τις βασικές παραμέτρους του μνημονίου) το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει μέτρα που τονώνουν την οικονομία», είπε, εννοώντας τα φιλομονοπωλιακά μέτρα του «Ζαππείου 2».
Η ηγεσία της ΝΔ επικαλείται επίσης την έκθεση της τρόικας, για να δείξει ότι η ίδια «υποστηρίζει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων» και άρα «το πρόβλημα μέχρι σήμερα εντοπίζεται αποκλειστικά στην κυβέρνηση». Οσο για την πρότασή της για μείωση της φορολογίας των επιχειρηματικών κερδών είπε ότι η διαφωνία με την τρόικα είναι πως «η τρόικα ζητά αποτελέσματα άμεσα», ενώ η πρόταση της ΝΔ «χρειάζεται μικρό διάστημα μερικών μηνών για να αρχίσει να αποδίδει».
Αναφορικά με τις επανειλημμένες δηλώσεις στελεχών στην ΕΕ για συναίνεση στην Ελλάδα, ο εκπρόσωπος επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι σε καμία από αυτές τις δηλώσεις δεν τίθεται η συναίνεση ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης του δανείου.
Ο εκπρόσωπος επιβεβαίωσε ότι ο πρωθυπουργός είχε παραδώσει στον Α. Σαμαρά στην πρόσφατη συνάντηση που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου ένα σημείωμα «non paper», στο οποίο περιλαμβάνονταν οι προτάσεις της ΝΔ που ήδη υλοποιούνται από την κυβέρνηση και άλλες που έχουν εξαγγελθεί και μπορούν να εξετασθούν. Σε ερώτηση αν ανταποκρίθηκε εγγράφως ο πρόεδρος της ΝΔ στον πρωθυπουργό επ' αυτού, ο Γ. Μιχελάκης απάντησε αρνητικά, ενώ σε άλλη ερώτηση αν θα υπάρξει νέα συνάντηση των δύο αρχηγών ή θα συσταθεί κοινή επιτροπή των δύο κομμάτων, περιορίστηκε να πει ότι δε σχολιάζει υποθετικά σενάρια.

    

Σελ. /64     

ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΓΕ

Τετάρτη 8 Ιούνη 2011

Σελ. /56

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Κυψέλες της πάλης των γυναικών οι σύλλογοι και οι ομάδες

Με τα νέα μέλη των συλλόγων και των ομάδων και τις νεοεκλεγμένες στα διοικητικά τους συμβούλια συζήτησε τη Δευτέρα η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), για να βοηθήσει τις γυναίκες που πρόσφατα προσέγγισαν τη δράση της να μπουν στα γεμάτα στην πάλη για τα προβλήματα των γυναικών από την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τις νέες γυναίκες και τα νέα ζευγάρια. Να συμβάλει ώστε να γνωρίσουν καλύτερα το χαρακτήρα και τους στόχους της ΟΓΕ και να συμβάλουν όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά στους αγώνες του επόμενου διαστήματος.

Στα νέα μέλη μίλησε η πρόεδρος της ΟΓΕ, Καλλιόπη Μπουντούρογλου, η οποία τόνισε πως η ΟΓΕ είναι γέννημα της γυναικείας λαϊκής βάσης και η συγκρότησή της, το 1976, αποτέλεσε συνέχεια της συμμετοχής των γυναικών στους εθνικοαπελευθερωτικούς, εργατικούς και λαϊκούς αγώνες. Η ταυτότητα και η φυσιογνωμία της ΟΓΕ υπήρξε ξεκάθαρη από τα πρώτα της βήματα μέχρι σήμερα. Η ΟΓΕ ερμηνεύει την ανισότιμη θέση της γυναίκας ως πρόβλημα κοινωνικό, με ταξική και φυλετική φύση, που έχει τη ρίζα του στην ταξική εκμετάλλευση. «Το γυναικείο ζήτημα θα λυθεί όταν πάψει να υπάρχει εκμετάλλευση, όταν αλλάξει η τάξη στην εξουσία, όταν θα γίνουν λαϊκή περιουσία τα μέσα παραγωγής», ανέφερε η Καλλιόπη Μπουντούρογλου και συνέχισε: «Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να δώσει την ισοτιμία στις γυναίκες, γιατί έρχεται σε αντίθεση με τον εκμεταλλευτικό του χαρακτήρα».

Παρέμβαση στις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας

Η ΟΓΕ απευθύνεται στις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας, επεξεργάζεται τις θέσεις της με γνώμονα τα συμφέροντα των γυναικών του καθημερινού μόχθου, οι διεκδικήσεις και το πλαίσιο πάλης της έχουν ταξικό προσανατολισμό. Οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων είναι αυτές που βιώνουν τις συνέπειες της ανισοτιμίας, ενώ σήμερα, που η καπιταλιστική οικονομική κρίση δίνει την ευκαιρία στο κεφάλαιο να αφαιρέσει ό,τι έχει κατακτήσει η εργατική τάξη και να κάνει την εργατική δύναμη ακόμα πιο φθηνή, οι γυναίκες αυτές βρίσκονται πρώτες στο στόχαστρο της επίθεσης.
Η ΟΓΕ δεν παλεύει μόνη της, αλλά με συμμάχους το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τις αντιμονοπωλιακές συσπειρώσεις των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών και της νεολαίας. Αποτελεί μέρος του ενιαίου μετώπου που χτίζουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, του ΜΑΣ, παλεύει μαζί τους με προοπτική την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης και την απαλλαγή του λαού από το ζυγό των μονοπωλίων. Στα πλαίσια αυτής της συμμαχίας επωμίζεται την ιδιαίτερη ευθύνη να απευθυνθεί πλατιά στις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας, να συμβάλει να απεγκλωβιστούν από τις παγίδες της μοιρολατρίας, του φόβου, της ατομικής λύσης και να πάρουν θέση στον οργανωμένο αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική.
Οπως ανέφερε η Καλλιόπη Μπουντούρογλου, «κάθε σύλλογος και κάθε ομάδα της ΟΓΕ αποτελεί και έναν κρίκο αυτής της συμμαχίας. Οσο δυναμώνει κάθε κρίκος, θα δυναμώνει και η συμμαχία», ενώ χαρακτήρισε «σημείο - κλειδί» τη λειτουργία των συλλόγων και των ομάδων, την αυτοτελή τους δράση, την ανάπτυξη και τη μαζικοποίησή τους. Τέλος, στάθηκε στην αξία που έχει η επιλογή των γυναικών να ενταχθούν στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, καθώς πρόκειται για επιλογή «μιας στάσης ζωής με αξιοπρέπεια, μιας στάσης ζωής που ανεβάζει την κοινωνική συνείδηση, εξυψώνει αξίες και ιδανικά, απαντάει αποτελεσματικά στη βαρβαρότητα που μας απειλεί, αποτελεί την καλύτερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών».
Συνέχεια στη συζήτηση αυτή καλούνται να δώσουν οι σύλλογοι και οι ομάδες οργανώνοντας συσκέψεις με τα νέα μέλη τους και καλώντας εργαζόμενες, αυτοαπασχολούμενες, νέες γυναίκες να γνωρίσουν την ΟΓΕ και να γίνουν μέλη της. Ηδη ο Σύλλογος της Παλλήνης έχει προγραμματίσει για την Παρασκευή μια τέτοια συζήτηση.

Δράση για την επιτυχία της απεργίας

Η ΟΓΕ καλεί τους συλλόγους και τις ομάδες να δώσουν τη μάχη για την επιτυχία της απεργίας του ΠΑΜΕ, την πρώτη μέρα συζήτησης των νέων μέτρων στη Βουλή. Σχετική σύσκεψη πραγματοποίησε το περασμένο Σάββατο ο Σύλλογος Γυναικών Πατησίων - Ριζούπολης.
Στα νέα αντιλαϊκά μέτρα με τα οποία το κεφάλαιο «φορτώνει το βάρος της δικής του κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης και κατ' επέκταση στις πλάτες της γυναίκας εργάτριας» στάθηκε η Μαρία Τσάτσα, πρόεδρος του συλλόγου. Ιδιαίτερη αναφορά στα σχέδια των μονοπωλίων για το κέντρο της Αθήνας έκανε η Καίτη Πανοπούλου, πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου «Στέκι εργαζομένων και νεολαίας Πατησίων - Κυψέλης», στο κτίριο του οποίου πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη. Η Κ. Πανοπούλου καλωσόρισε τις μετανάστριες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και συμμετείχαν στη σύσκεψη και υπογράμμισε πως η γενική απεργία του ΠΑΜΕ μπορεί να στείλει μήνυμα πως «ο ελληνικός λαός και οι μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα δε σκύβουν το κεφάλι».

    

Ο κύριος δημοσιολόγος και οι «ψιλές στους βουλευτές»...

«Οι βουλευτές είναι άνθρωποι που πρέπει να δουλεύουν σκληρά, να εξηγούν και ενίοτε πρέπει να μάθουν να τρώνε και καμιά ψιλή»... Ποιος το είπε αυτό; Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, του ΣΚΑΪ και της «Καθημερινής», στη χτεσινή πρωινή ραδιοφωνική του εκπομπή. Με άλλα λόγια, τα Μέσα, οι γραφίδες και τα μικρόφωνα που με κάθε αφορμή προσπαθούν να ταυτίσουν τους προπηλακισμούς των βουλευτών με το οργανωμένο κίνημα για να το συκοφαντήσουν, εμφανίζονται να ενθαρρύνουν τους προπηλακισμούς, ξέροντας ταυτόχρονα ότι τέτοιες ενέργειες είναι προβοκατόρικες κατά του οργανωμένου κινήματος. Κατά τα άλλα διαφωνούν, αλλά έχουν την άποψη ότι πότε πότε δε βλάφτει να τρώει... ψιλές και κανένας βουλευτής. Γιατί; Επειδή αυτό που τους συμφέρει είναι να εκφράζεται πολιτικά ανώριμα η αγανάκτηση του κόσμου για την κυρίαρχη πολιτική, να ξεπερνιέται η δυσαρέσκεια με ατομικά αδιέξοδα ξεσπάσματα, τα οποία είναι και εύκολα κατακριτέα και ανώδυνα για το σύστημα, και να την «περνάνε ζάχαρη» τα αφεντικά τους, που κατέχουν και τα μέσα παραγωγής, να αυξάνεται η κερδοφορία τους, τσακίζοντας τους εργαζόμενους καθημερινά από την αυξανόμενη εκμετάλλευση, που τους ωθεί στη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση. Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και η λαϊκή αντίδραση εκτονώνεται ανώδυνα για το σύστημα, και το οργανωμένο κίνημα κατασυκοφαντείται, με ενορχηστρωτές τους αξιότιμους κυρίους δημοσιολόγους των αστών, σαν τον Μπ. Παπαδημητρίου.
«Μερικές ψιλές», λοιπόν, για εκτόνωση, κόντρα στην οργανωμένη ταξική πάλη. Πώς να λειτουργεί άραγε μία τέτοια άποψη ενός καθ' όλα καθωσπρέπει δημοσιολόγου; Προτρεπτικά προς τέτοιες ενέργειες ή προστατευτικά για το αστικό πολιτικό σύστημα; Η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ένα δρόμο έχουν. Την οργανωμένη πάλη μέσα από τα ταξικά συνδικάτα και τους άλλους φορείς, τη συμμαχία τους κόντρα στους κεφαλαιοκράτες, για την αντεπίθεση και την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Να εγκαταλείψουν μαζικά τα αστικά κόμματα και να συμπορευτούν με το ΚΚΕ.

    

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...

Μανούλες στη διαστρέβλωση του ΚΚΕ

Χαμηλής νοημοσύνης δεν είναι, ούτε αδαής για τα όσα λέει το ΚΚΕ. Παριστάνει όμως τον ανήξερο, για να συκοφαντήσει το ΚΚΕ. Ο λόγος για τον Μπ. Παπαδημητρίου του «ΣΚΑΪ». Στη ραδιοφωνική του εκπομπή εκτίμησε ότι όλα τα κόμματα συναγωνίζονται για το «ποιος θα είναι περισσότερο πλατεία από τον άλλον» και λίγο αργότερα, παρουσίασε ένα ηχητικό απόσπασμα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη συγκέντρωση της Δευτέρας στην πρώην ΠΥΡΚΑΛ, στο οποίο η Αλέκα Παπαρήγα έλεγε: «Επομένως, ο αγώνας δεν μπορεί να μένει στις πλατείες, δεν τις υποτιμούμε τις πλατείες και εμείς κάνουμε κεντρικές κινητοποιήσεις, αλλά για να ριζώσει ο αγώνας και να έχει αποτελέσματα πρέπει να πατήσει σε κάθε τόπο δουλειάς, εκεί που είναι απευθείας ο ταξικός αντίπαλος. Η αλλαγή που έχουν ανάγκη ιδιαίτερα οι εργατοϋπάλληλοι, η εργατική τάξη, αυτοί που δουλεύουν μάλιστα στη βιομηχανία, στην υλική παραγωγή, στην παραγωγή εμπορευμάτων, είναι μια ριζική αλλαγή στο πεδίο της οικονομίας. Εμείς λέμε την κατάργηση της κυριαρχίας των μονοπωλίων στην οικονομία».

***

Δέσ' τε τώρα πώς ερμήνευσε ο «αϊτός» του «ΣΚΑΪ» τα όσα είπε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ: «Η κυρία Παπαρήγα τώρα σκέφτεται ότι ίσως θα έπρεπε να είχε δει διαφορετικά εκείνα τα περίφημα περί ανυποταγής, περί εξεγέρσεων παντού και για τα πάντα, περί διαδηλώσεων οι οποίες έτσι γινόντουσαν χωρίς ιδιαίτερο σκοπό, περί όλου αυτού του πράγματος το οποίο βεβαίως τώρα πήγε πλατεία, και εκεί δυσκολεύονται να υψώσουν τις παντιέρες, τα πανό, το ΠΑΜΕ δεν έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ή έστω το μοναχικό ρόλο που έχει αποφασίσει ότι πρέπει να έχει και τον έχει δώσει στον εαυτό του, όπως όταν γίνεται μια απεργία πανεργατική της ΓΣΕΕ, αλλού το ΠΑΜΕ, αλλού οι υπόλοιποι. Ολα αυτά και πολλά ακόμη είναι που έφεραν τα πράγματα εδώ που τα έφεραν (...) οι πολιτικοί πρέπει να πάνε να προσκυνήσουν το λαό που δεν ενημέρωσαν, τον λαό που εξαπάτησαν πολύ συχνά, να προσπαθήσουν να του πούνε, αφού πρώτα ζητήσουν ένα πολύ μεγάλο συγγνώμη».

***

Ο Παπαδημητρίου παραδέχεται ότι το ΚΚΕ έχει μεγάλο μερτικό στο γεγονός ότι ο κόσμος κινητοποιείται και πως πιάνουν τόπο τα καλέσματά του σε ανυπακοή, όταν όλα τα άλλα κόμματα εν χορώ τρομοκρατούν το λαό να συναινέσει στην κυρίαρχη πολιτική. Ακόμα, το ΚΚΕ ήταν αυτό που από την πρώτη ώρα είπε ότι το αυθόρμητο εκφράζεται στο έδαφος που δημιουργεί η οργανωμένη πάλη και πως θα υπάρξουν και στο μέλλον λαϊκά ξεσπάσματα, ακόμα πιο μαζικά. Τα παραπάνω, ο Παπαδημητρίου προσπαθεί να τα φέρει στα μέτρα του συμφέροντος των αστών φέρνοντάς τα σε αντιπαράθεση με την εργατική - λαϊκή πάλη που για να είναι νικηφόρα θα πρέπει να είναι βαθιά ριζωμένη στους τόπους δουλειάς και να κατατείνει στην ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Η οργάνωση αυτής της πάλης αποτελεί μόνιμο προσανατολισμό και στρατηγικό στόχο του ΚΚΕ. Ο Παπαδημητρίου όμως λέει κομπογιαννίτικα ότι το ΚΚΕ φοβάται τα λαϊκά ξεσπάσματα και τώρα που βλέπει γεμάτες τις πλατείες, μετανιώνει για το κάλεσμα περί ανυπακοής και δηλώνει την προτίμησή του στο οργανωμένο κίνημα, το οποίο ελέγχει! Πρόκειται για πολιτική διαστροφή, που καμιά σχέση δεν έχει με τα όσα λέει το ΚΚΕ. Τσουβαλιάζει μάλιστα το ΚΚΕ με τα άλλα κόμματα και το καλεί να ζητήσει και αυτό συγγνώμη από το λαό, για να εκτονωθεί η δυσαρέσκειά του, επειδή αυτό βολεύει τα αφεντικά και τα κόμματα που υπηρετούν τα συμφέροντά τους!

***

Ο Παπαδημητρίου και η τάξη που υπηρετεί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα ότι οι θέσεις του ΚΚΕ έχουν καθοριστική συμβολή στην ανάπτυξη του κινήματος. Ξέρουν ότι μεγάλο τμήμα αυτού του κόσμου που σήμερα διαδηλώνει με θολά αιτήματα και περιεχόμενο, μπορεί σε μια πορεία να ριζοσπαστικοποιηθεί στους δρόμους, επειδή στην Ελλάδα υπάρχει ένα ΚΚΕ με αντιμονοπωλιακή στρατηγική, που παλεύει να μην ενσωματωθούν στο σύστημα οι δεδομένες λαϊκές αντιδράσεις. Αυτό είναι που τους φοβίζει. Γι' αυτό προσπαθούν να διαστρεβλώσουν τις θέσεις του ΚΚΕ, να φέρουν σε αντιπαράθεση το οργανωμένο με το αυθόρμητο και το ΚΚΕ με τους διαδηλωτές στο Σύνταγμα και αλλού. Με τον καημό τους θα μείνουν. Αργά ή γρήγορα, ο λαός θα κλοτσήσει από το δρόμο του τα κάθε λογής αναχώματα, για να λύσει το βασικό πολιτικό ζήτημα, που δεν είναι άλλο από το ποια τάξη κατέχει την εξουσία. Σ' αυτή την κατεύθυνση, το ΚΚΕ δίνει και θα δίνει τον καλύτερο εαυτό του.

Π.

    

Σελ. /56   

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Π.Γ. ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ ΚΚΕ

07/06/11 Είναι ενθαρρυντικό στοιχείο να βρίσκεται λαός και νεολαία στο δρόμο διαδηλώνοντας τη συσσωρευμένη οργή του. Μπορεί να διαμορφώσει ένα κλίμα πιο ουσιαστικής αγωνιστικής ανάτασης, αν μετεξελιχθεί σε πιο αποφασιστική συμμετοχή  στο οργανωμένο ταξικό λαϊκό κίνημα που παλεύει για να αποκρούσει και να ανατρέψει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική και όχι να αλλάξουν τα πρόσωπα στην κυβέρνηση, ή να γίνουν μικροδιορθώσεις στα μνημόνια των μονοπωλίων. Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη, για να αντιμετωπίσει ο λαός την καπιταλιστική βαρβαρότητα, να βγάλει σωστά συμπεράσματα, να κατανοήσει τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, του χρέους, των κλιμακούμενων μνημονίων, να δει καθαρά ότι οι υπεύθυνοι είναι η πολιτική, τα κόμματα και η ΕΕ που υπηρετούν την κερδοφορία και τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Είναι καιρός οι λαϊκές συνειδήσεις να κάνουν πολιτικό, ιδεολογικό άλμα, να απεγκλωβιστούν από τα ιδεολογήματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, να εμπιστευτούν το ΚΚΕ. Το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να δώσει πια τίποτα καλό για το λαό, είναι ξεπερασμένο, σαπίζει, μόνο φτώχεια, κρίσεις, πολέμους θα φέρνει. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που πολύ πριν φέρουν το μνημόνιο καλούσε το λαό σε ξεσηκωμό, όταν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του έκρυβαν τις αιτίες και τον καθησύχαζαν για τις συνέπειες της κρίσης, γι' αυτά που θα έφερναν. Άλλωστε το ΚΚΕ είχε προβλέψει ότι αργά ή γρήγορα θα υπάρξουν και αυθόρμητα μαζικά ξεσπάσματα δίπλα στις μάχες που δίνει το οργανωμένο ταξικό λαϊκό κίνημα. Το ΚΚΕ έγκαιρα και πριν τις εκλογές προειδοποίησε το λαό για τη θύελλα που θα έφερναν, είτε εκλεγόταν στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ είτε η ΝΔ. Έγκαιρα και με θάρρος πρόβλεψε ότι η πλουτοκρατία, η κυβέρνηση, η ΕΕ κήρυξαν στο λαό πόλεμο και τον κάλεσε να απαντήσει με ανυπακοή, απειθαρχία και αντεπίθεση για να μην πληρώσει αυτός την κρίση, το χρέος και τα αδιέξοδα του συστήματος. Στα τρομοκρατικά διλήμματα «χρεοκοπία ή βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα» έδωσε με θάρρος ξεκάθαρη απάντηση: Καμιά θυσία για τα κέρδη, την κρίση και το χρέος. Την κρίση και το χρέος να πληρώσει η πλουτοκρατία. Πατριωτισμός είναι να μην χρεοκοπήσει ο λαός. Το ΚΚΕ με αίσθημα ευθύνης και εμπιστοσύνης απευθύνεται στα λαϊκά στρώματα που βγαίνουν σήμερα στο δρόμο και τους επισημαίνει ότι οι αγώνες που δεν στοχεύουν στους υπεύθυνους και τις αιτίες δεν μπορούν να φέρουν ουσιαστικά αποτελέσματα και τα καλεί να προχωρήσουν αποφασιστικά προς τα εμπρός. Η γενική απαίτηση «κάτω το μνημόνιο» επί της ουσίας δεν λέει τίποτα, αν δεν γίνει αφετηρία για την παρεμπόδιση κάθε αντιλαϊκής πολιτικής, αν δεν συνοδεύεται με «κάτω τα μονοπώλια, η ΕΕ και τα κόμματα που τα υπηρετούν». Αλλιώς, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα φέρνουν συνεχώς χειρότερα μνημόνια. Αυτό κάνουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ, ανεξάρτητα από το ύψος τους χρέους. Δεν γίνεται να γυρίσουμε προς τα πίσω σε λύσεις που δοκιμάστηκαν σε προηγούμενες δεκαετίες. Η διαμαρτυρία κατά της ανεργίας για να έχει νόημα πρέπει να συνοδεύεται και με την πάλη να γίνουν λαϊκή - κοινωνική περιουσία οι μεγάλες επιχειρήσεις. Όσο ανήκουν στους καπιταλιστές, αυτοί θα καθορίζουν την οικονομία και την παραγωγή, που είτε βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης είτε κρίσης δημιουργεί ανέργους. Ο άγριος ανταγωνισμός τους για υψηλότερη κερδοφορία θα κλείνει τις πιο αδύναμες επιχειρήσεις, θα εκτοπίζει τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες, θα μειώνει τον αριθμό των εργαζομένων, θα τσακίζει μισθούς και δικαιώματα. Τα γνωστά καλλιεργούμενα επιφανειακά και λαϊκίστικα συνθήματα «κλέφτες», «ψεύτες», απαλλάσσουν τον πραγματικό ένοχο, την πλουτοκρατία που ληστεύει νόμιμα το λαό και τον φυσικό και ορυκτό πλούτο της χώρας. Τα σκάνδαλα, ο χρηματισμός πολιτικών των κομμάτων του συστήματος, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που φέρνει δεινά στο λαό και όχι αιτία. Δίνουν συγχωροχάρτι στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και άλλων κομμάτων που στηρίζουν τα βάρβαρα μέτρα για ιδεολογικούς λόγους κι ας μην έχουν κλέψει. Τα αντιδραστικά συνθήματα «έξω τα κόμματα, τα συνδικάτα», που προβάλλουν ορισμένα κέντρα και θέλουν να αποκτήσουν απήχηση στο λαό, έχουν ως κύριο στόχο να μπερδέψουν τις λαϊκές συνειδήσεις. Έτσι έχουν τη δυνατότητα η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να ερμηνεύουν το μήνυμα της διαμαρτυρίας με διαφορετικό τρόπο και όπως τους συμφέρει. Να βάλουν στο ίδιο τσουβάλι με τους υπεύθυνους, το ΚΚΕ που αποκάλυψε και αντιπάλεψε με συνέπεια την πολιτική ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, να κρύψουν την πολιτική ευθύνη του λαού που τους στήριξε ή τους ανέχτηκε με την ψήφο του. Να κρύψουν ότι οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ παλεύουν σταθερά και πρωτοπόρα για το δίκιο των εργαζομένων, σε αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό της πλειοψηφίας ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ. Οι εργατικοί λαϊκοί και νεανικοί αγώνες σήμερα, για να έχουν αποτέλεσμα και τη δύναμη να ορθώσουν εμπόδια στα κλιμακούμενα βάρβαρα μέτρα, πρέπει να στοχεύουν τους υπεύθυνους για τα λαϊκά δεινά που είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η ΕΕ και τα κόμματα που τους υπηρετούν. Να διεκδικούν τα σύγχρονα δικαιώματα, να στοχεύουν σε αναγκαίες ριζικές αλλαγές που χρειάζονται στην οικονομία και στην εξουσία, ώστε η ανάπτυξη να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Το ΚΚΕ προειδοποιεί και καλεί τις λαϊκές δυνάμεις που συνειδητοποιούν ότι είναι αναγκαία η λαϊκή δράση για να αποτραπεί η μόνιμη πτώχευση του λαού στην οποία οδηγούν κυβέρνηση - ΕΕ, να αντιμετωπίσουν με δυσπιστία τις κολακείες και τα «αγκαλιάσματα» των αστικών κομμάτων, των ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών, διάφορων μηχανισμών και ομάδων που παριστάνουν τους ανεξάρτητους και ακομμάτιστους. Αυτοί έχουν πολλαπλούς στόχους, ειδικούς λόγους και επιδιώξεις, ωστόσο συμπίπτουν σε μια κοινή συνισταμένη παγίδευσης, ναρκοθέτησης ή εκτόνωσης των λαϊκών αγωνιστικών διαθέσεων. Η κυβέρνηση, τα κόμματα και οι μηχανισμοί του συστήματος έχουν κάθε λόγο να μείνει θολή η αυθόρμητη μαζική αγανάκτηση. Να εγκλωβιστεί σε ανούσια συνθήματα ή σε αντιδραστικά ιδεολογήματα. Έτσι έχουν τη δυνατότητα να βάλουν αυτοί όποια ταμπέλα θέλουν στις λαϊκές απαιτήσεις και κινητοποιήσεις. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν να ελέγξουν προς όφελός τους τις λαϊκές αντιδράσεις. Να τις χρησιμοποιήσουν για να εκτονώσουν από ένα σημείο και μετά τη λαϊκή οργή και να την μετατρέψουν σε μοιρολατρία, ότι τίποτα δεν γίνεται, και σε υποταγή. Να τις περιορίσουν σε απατηλούς στόχους μιας καλύτερης διαπραγμάτευσης μέσα στην ΕΕ, όπως προβάλλουν η ΝΔ, το κόμμα του Καρατζαφέρη και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Η λαϊκή αγανάκτηση που φουντώνει ανησυχεί την πλουτοκρατία, ωστόσο δεν τη φοβίζει, γιατί γνωρίζει ότι χωρίς οργάνωση και ταξική συνειδητοποίηση δεν μπορεί να γίνει αποτελεσματική και επικίνδυνη γι' αυτούς η λαϊκή αγωνιστική δράση. Αντίθετα επιδιώκουν να την αξιοποιήσουν προκειμένου να σπρώξουν τα κόμματα εξουσίας σε πιο αντιδραστικές και επιθετικές θέσεις. Στο όνομα των «ικανών, άξιων και τίμιων πολιτικών» και με αφορμή τις λαϊκές αντιδράσεις προετοιμάζουν το έδαφος, ώστε αν το σημερινό κυρίαρχο πολιτικό σύστημα αποδειχτεί ανίκανο να διαχειριστεί τον λαϊκό παράγοντα, να προχωρήσουν σε μεταμφίεσή του, στη δημιουργία νέων αστικών κομμάτων, ώστε να κερδίσουν χρόνο, να πάρουν «περίοδο χάριτος» ως νέα κόμματα, για να προχωρήσουν πιο αποφασιστικά στην καταδίκη των εργαζομένων στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, στην οποία οδηγεί η κυριαρχία των μονοπωλίων και η πολιτική που τα υπηρετεί. Το ΚΚΕ δεν χρησιμοποιεί προσωπεία, δεν παριστάνει τον ακομμάτιστο, δεν απευθύνεται πλαγίως στο λαό για να υιοθετήσει τα συνθήματά του. Με παρρησία και θάρρος έχει αποδείξει ότι λέει άφοβα όλη την αλήθεια και προτείνει διέξοδο προς όφελος του λαού. Το ΚΚΕ απευθύνεται με εμπιστοσύνη στο λαό. Υπάρχει λύση. Η χώρα μας έχει όλες τις παραγωγικές δυνατότητες για να αναπτυχθεί και να καλύψει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Για να γίνει αυτό απαιτείται να γίνουν κοινωνική λαϊκή περιουσία οι μεγάλες, στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις. Να διαμορφωθεί ο παραγωγικός συνεταιρισμός της μικρής και μεσαίας αγροτιάς, των αυτοαπασχολούμενων. Να υπάρχει πανεθνικός κεντρικός σχεδιασμός με λαϊκή εξουσία και εργατικό λαϊκό έλεγχο. Αυτός ο δρόμος της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας σημαίνει αποδέσμευση από την ΕΕ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Μπορεί να τον ανοίξει μια ισχυρή λαϊκή συμμαχία που ξεκινάει από τους τόπους δουλειάς και απλώνεται παντού. Δίνει ταυτόχρονα καθημερινά μάχες για την υπεράσπιση των ανέργων, της λαϊκής οικογένειας, των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων, των μικρομεσαίων αγροτών και επαγγελματιών, χωρίς να χάνει το στόχο της ριζικής ανατροπής. Το ΚΚΕ καλεί σε αυτόν το δρόμο συμπόρευσης τις εργατικές λαϊκές δυνάμεις, ειδικά αυτές που για χρόνια ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Τις καλούμε για να οργανώσουμε τη λαϊκή ανυπακοή και αντεπίθεση, τη μεγάλη λαϊκή συμμαχία που θα τα αλλάξει όλα προς όφελος των εργαζομένων και του λαού. Καμιά υποταγή στα τρομοκρατικά διλήμματα και τις απειλές του κεφαλαίου, της ΕΕ, της κυβέρνησης. Ο λαός δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στα δικά τους διλήμματα και αδιέξοδα. Έχει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την εμπειρία του. Έχει τη δύναμη με την οργάνωση και τη συμμαχία του, με ισχυρό ΚΚΕ, να προχωρήσει αποφασιστικά μπροστά για τη δική του εξουσία, με αποδέσμευση από την ΕΕ και λαϊκή οικονομία, να γίνει πραγματικά αφεντικό στον τόπο του και να συμβάλει καθοριστικά και ουσιαστικά στην πάλη των λαών της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου, κατά της καταπίεσης των μονοπωλίων και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

ΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ !!!

Τρίτη 7 Ιούνη 2011

Σελ. /40

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Συνεχίζονται οι συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων»

Από τη συγκέντρωση της Κυριακής στο Σύνταγμα

Phasma

Συνεχίστηκαν προχθές Κυριακή και χθες Δευτέρα οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που οργανώνουν αυτοαποκαλούμενοι «αγανακτισμένοι» πολίτες στην Αθήνα στην πλατεία Συντάγματος, στη Θεσσαλονίκη στο Λευκό Πύργο και σε άλλες πόλεις της χώρας. Οι συγκεντρώσεις της Κυριακής χαρακτηρίστηκαν από μαζικότητα, ενώ το κάλεσμα ήταν πανευρωπαϊκό. Και αυτή τη φορά, στο Σύνταγμα, κυριάρχησαν συνθήματα όπως: «Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από 'δω», «Κλέφτες - κλέφτες», «προδότες» και χειρονομίες προς το μέρος του Κοινοβουλίου. Υπήρχε αναρτημένο πανό που έγραφε: «Σκασμός, τώρα μιλάει ο λαός» και «300 κρεμάλες», ενώ ένα άλλο πανό έγραφε «Η χούντα δεν έφυγε το '73».Ταυτόχρονα, υπήρχαν αρκετά άτομα που ύψωναν πλακάτ που έγραφαν: «Δεν ανήκουμε σε κανένα κόμμα» και «Ολα τα κόμματα ανήκουν στο ίδιο σύστημα». Συνθήματα που αποδίδουν συλλήβδην σε όλα τα κόμματα, και στο ΚΚΕ, τη βάρβαρη πολιτική, που ωθεί σε εξαθλίωση λαό και νεολαία, και που δεν δείχνουν ποιον υπηρετεί αυτή η πολιτική, ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος, δηλαδή τα μονοπώλια, οι καπιταλιστές. Μέσα στο πλήθος, υπήρχαν άτομα που κρατούσαν την ελληνική σημαία και άλλοι που φορούσαν μπλούζες με τη στάμπα «Να καεί το μπ... η Βουλή». Αλλες Κινήσεις και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς έστηναν τραπεζάκια, πουλούσαν μπλουζάκια τους, μάζευαν υπογραφές ενάντια στο χρέος, ύψωναν πανό, μοίραζαν ανακοινώσεις.
Στο Σύνταγμα βρέθηκαν και μέλη του ΠΑΜΕ, μοιράζοντας ανακοινώσεις στους συγκεντρωμένους. Υπήρξε ανταπόκριση, αρκετοί ενδιαφέρθηκαν να ενημερωθούν για τις θέσεις του ταξικού εργατικού κινήματος και έγιναν πολλές συζητήσεις.
Στη γενική συνέλευση που έγινε αργά το βράδυ της Κυριακής, αποφασίστηκε ότι το επόμενο ραντεβού θα είναι τη μέρα κατάθεσης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος στη Βουλή. Αποφασίστηκε να υπάρξει κάλεσμα για «αποκλεισμό της Βουλής από την παραμονή της ημέρας κατάθεσης του Μεσοπρόθεσμου (14 Ιούνη), να φτιαχτεί ομάδα που θα την οργανώσει, να κλείσουν σχολεία, σχολές, εργοστάσια, καταστήματα, υπηρεσίες». Επίσης, να πραγματοποιηθεί νέο συλλαλητήριο στις 12 του Ιούνη στο Σύνταγμα και σε άλλες πόλεις.
Λίγα λεπτά πριν από τις 12 τα μεσάνυχτα της Κυριακής, δημιουργήθηκε ένταση μπροστά από το φραγμό της Αστυνομίας, στα σκαλιά στον Αγνωστο Στρατιώτη. Λιγότερα από δέκα άτομα, εκ των οποίων τρεις με ελληνικές σημαίες στην πλάτη, προσπάθησαν να σπάσουν τον κλοιό και να μπουν στη Βουλή, καλώντας και όσους συγκεντρωμένους είχαν παραμείνει να τους ακολουθήσουν. Εριξαν τα πρόχειρα κιγκλιδώματα που είχαν τοποθετηθεί, τα οποία, όμως, σήκωσαν όσοι βρέθηκαν δίπλα τους. Χτες το απόγευμα, στο Σύνταγμα διοργανώθηκε «Ημέρα διαβούλευσης και ενημέρωσης για το χρέος», στην οποία μίλησαν ο συνταγματολόγος Γιώργος Κατρούγκαλος και οι οικονομολόγοι Γιάννης Βαρουφάκης, Δημήτρης Καζάκης και Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Διαμαρτυρία στη γερμανική πρεσβεία

Χθες, Δευτέρα μεσημέρι, Γερμανοί που ζουν στην Ελλάδα και ορισμένοι που ταξίδεψαν από τη χώρα τους για να λάβουν μέρος στην κινητοποίηση, καθώς και μέλη του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις, μαζί με συγγενείς των θυμάτων του Ολοκαυτώματος στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα, συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας στο Κολωνάκι, ζητώντας την καταβολή των αποζημιώσεων που οφείλει η Γερμανία προς την Ελλάδα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων συναντήθηκαν με τον Γερμανό πρόξενο, ο οποίος τους είπε ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει νομική υποχρέωση στο θέμα των αποζημιώσεων.

    

ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Με «αδαμιαία περιβολή» απέναντι στο λαό

Επιτίθεται στο ΚΚΕ επειδή αποκαλύπτει το αντιδραστικό περιεχόμενο του «συνασπισμού εξουσίας» που προτείνει

«Αυτή τη φορά το μνημόνιό τους δεν θα περάσει» προεξόφλησε ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας σε δήλωσή του, όπως και ότι «οι μέρες της εξουσίας τους είναι μετρημένες»... Σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο της ΕΤ3 ο πρόεδρος του ΣΥΝ εμφανίστηκε βέβαιος πως επέρχεται «πολιτική μεταβολή», εκτίμησε ότι «η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν υφίσταται ήδη» και πως «απλά πρέπει κάποιος να το πει και στον πρωθυπουργό». Απέδωσε αυτές του τις εκτιμήσεις στο κίνημα των «αγανακτισμένων», που το χαρακτήρισε «τομή στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου». Ισχυρίστηκε ακόμα ότι υπάρχει πρόβλημα συσπείρωσης στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Μην μπορώντας να υπερασπιστεί τη «γύμνια» του οπορτουνισμού και της πολιτικής του πρότασης, που αποσκοπεί στην ενσωμάτωση του λαού στο σύστημα, επιτέθηκε στο ΚΚΕ, επειδή αποκάλυψε το αντιδραστικό για το λαό περιεχόμενο της πρότασης του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ περί «νέου συνασπισμού εξουσίας». Υπενθυμίζεται ότι ο Αλ. Τσίπρας κάλεσε σε συνεργασία για κυβέρνηση που θα επαναδιαπραγματευτεί το μνημόνιο (ό,τι ζητάει και η ΝΔ), θα διασφαλίσει την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και θα διαπραγματευτεί για νέα δάνεια στις πλάτες του λαού.
Μετά απ όλα αυτά, ο Αλ. Τσίπρας καταλόγισε στο ΚΚΕ «αμηχανία», «σεχταρισμό», «προσκόλληση σε λογική του χτες», το κατηγόρησε ότι «υψώνει τοίχο, κανείς δεν μπαίνει, κανείς δεν βγαίνει», ότι αποτελεί «ιερατείο», το εγκάλεσε γιατί «δεν έχει καταφέρει να οργανώσει τίποτα» και το κάλεσε «να αρχίσει να κολυμπάει κι αυτό μέσα στο λαϊκό κίνημα», διαφορετικά «θα απομονωθεί», παρότι... «δεν μ' ενδιαφέρει και πολύ, για να είμαι ειλικρινής, αν θα απομονωθεί το ΚΚΕ».
Πρόκειται για ένα ακόμα παραλήρημα των οπορτουνιστών, που ζητούν να σύρουν το κάρο της ενσωμάτωσης του λαού στην πολιτική των αστικών κομμάτων και αντιλαμβάνονται - όπως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ - ότι το ΚΚΕ δεν πρόκειται να συνδράμει, αλλά αντίθετα πολεμάει τα σχέδιά τους. Γι' αυτό επιτίθεται με φαιδρά επιχειρήματα στο ΚΚΕ, το οποίο παλεύει για τη λαϊκή οργάνωση στους τόπους δουλειάς και τις εργατογειτονιές και αυτό το κάλεσμα απευθύνει σε όσους αυτές τις μέρες διαδηλώνουν στο Σύνταγμα και αλλού.
Ο τυχοδιωκτισμός του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αποκαλύπτεται άλλωστε κι από το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας αποκήρυξε χτες κακήν κακώς τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, τότε το κόμμα του είχε βγει στα κεραμίδια, λέγοντας: «Αμφισβητούνται ευθέως δύο τακτικές δυνάμεων του κινήματος. Αυτή της φετιχοποίησης της βίας και αυτή του σεχταρισμού (...) μια ολόκληρη γενιά που γαλουχήθηκε με την αντίληψη ότι αποτελεσματική αντίδραση μπορεί να γίνει μονάχα μέσα από τη βία και γαλουχήθηκε ιδίως μέσα από τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, ακυρώνεται, πράγμα το οποίο θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό»!

    

ΛΑ.Ο.Σ.

Ανεξάντλητος πολιτικός καιροσκοπισμός

Ο ανεξάντλητος πολιτικός καιροσκοπισμός του ΛΑ.Ο.Σ. καταγράφεται στις απανωτές «κωλοτούμπες» του προέδρου του, Γ. Καρατζαφέρη. Την ώρα που επιμένει να ισχυρίζεται ότι ψήφισε το μνημόνιο προκειμένου να μη χρεοκοπήσει η χώρα και να βρεθούν τα χρήματα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, συμπληρώνει πως δε θα ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, αφού δε στάθηκε δυνατό να υπάρξει μια κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» και εκβιάζει, στην πραγματικότητα το λαό, ότι, αν δε ψηφιστεί, «η χώρα μας δεν θα έχει χρήματα σε ένα μήνα»!
Σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του «ΑΛΤΕΡ», αποσαφήνισε ότι η αντίδρασή του δεν αφορά στο αντιλαϊκό περιεχόμενο του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος», αλλά στο γεγονός ότι δεν του ανατέθηκε ρόλος για την εφαρμογή του! Οπως είπε: «Θα διαπραγματευόταν καλύτερα ο κ. Παπανδρέου μόνος του, ή θα ήταν καλύτερα αν πηγαίναμε 5 κόμματα; Θα άκουγε καλύτερα η πλατεία το ένα κόμμα να κόβει συνεχώς, ή θα άκουγε καλύτερα τα 5 κόμματα;»! Αργότερα, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ. προέβλεψε ότι «η προσεχής αναμέτρηση στη Βουλή θα είναι ανάμεσα στους Νενέκους και στους πατριώτες του ΠΑΣΟΚ», δίνοντας στην πολιτική αντιπαράθεση χαρακτηριστικά ξένα προς το λαϊκό συμφέρον.
Θέλοντας να δημιουργήσει τρομοκρατικούς συνειρμούς στο λαό και να εκβιάσει για συναίνεση, ο Γ. Καρατζαφέρης διαμήνυσε ακόμα ότι «ο Ιούλιος μπορεί να είναι Ιούλιος του '65 ίσως και του '74». Ερωτώμενος, τέλος, για την πρόσφατη δήλωσή του περί απόσυρσης του ΛΑ.Ο.Σ. από τη Βουλή, δήλωσε πως έκανε «μια σκέψη» και συμπλήρωσε «περιμένω να έλθει ο κ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να του αναπτύξω τις σκέψεις μου».

    

Σελ. /40     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΝΑ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ= ΝΕΑ ΛΑΙΛΑΠΑ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

Κυριακή 5 Ιούνη 2011

Σελ. /32

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τεράστια η λαϊκή επιβάρυνση από τα βάρβαρα μέτρα

Η κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα το νέο πακέτο σκληρών αντεργατικών - αντιλαϊκών μέτρων με το λεγόμενο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Μια συμφωνία νέας αφαίμαξης του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος σε όφελος της πλουτοκρατίας. Είναι επιλογές στρατηγικού χαρακτήρα προσχεδιασμένες εδώ και δεκαετίες, οι οποίες εφαρμόζονται πλέρια στην παρούσα φάση με άλλοθι το δημοσιονομικό εκτροχιασμό (εξωτερικό χρέος - δημοσιονομικό έλλειμμα) στο έδαφος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Σήμερα παρουσιάζουμε, με βάση τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, κωδικοποιημένα το τι θα στοιχίζει το νέο πακέτο μέτρων κατά κανόνα για μια εργατική - λαϊκή οικογένεια, για τους συνταξιούχους κ.λπ.

Φορολογία

1. Εμμεσοι φόροι: Σχεδιάζεται η μετάταξη των προϊόντων που σήμερα φορολογούνται με 13% στο 23%. Αυτό θα οδηγήσει σε κατακόρυφη άνοδο των τιμών τα είδη πλατιάς κατανάλωσης και πλήθος υπηρεσιών (τρόφιμα, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, επισκευαστικές και ιδιωτικές εργασίες, εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς, ταξί, φυσικό αέριο κ.ά.). Αυτό θα σημάνει ότι οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα θα κληθούν να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Ορισμένα παραδείγματα: Μια τετραμελής οικογένεια ξοδεύει μόνο για προϊόντα που καλύπτουν βασικές ανάγκες στο σούπερ μάρκετ, στις λαϊκές αγορές κλπ. περίπου 300 - 400 ευρώ το μήνα, ίσως και παραπάνω. Στο λογαριασμό αυτό εξαιρούνται τα προϊόντα που είναι ήδη στο 23%, π.χ. είδη ατομικής υγιεινής, έκτακτες ανάγκες, απορρυπαντικά κ.ά.
Αρα μιλάμε για αύξηση στα έξοδα του οικογενειακού προϋπολογισμού το χρόνο 400 - 600 ευρώ και πάνω, δηλαδή 40 έως 50 ευρώ το μήνα παραπάνω, ποσό καθόλου αμελητέο για μια οικογένεια.
Σε ό,τι αφορά στα υπόλοιπα. Αν υποθέσουμε ότι για ΔΕΗ μια λαϊκή οικογένεια πληρώνει 400 - 1.000 ευρώ το χρόνο και σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερα, όταν υπάρχουν έκτακτες ανάγκες (χρόνια άρρωστοι, βρέφη, ηλικιωμένοι, κ.λπ.), τότε μιλάμε για πρόσθετη επιβάρυνση τουλάχιστον άλλων 60 - 120 ευρώ ετησίως. Στα έξοδα αυτά δε συμπεριλαμβάνονται τα δημοτικά τέλη και ο φόρος για την ΕΡΤ.
Για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι δύο μέλη της οικογένειας τα χρησιμοποιούν συστηματικά, υπολογίζεται η επιβάρυνση στα 15 - 20 ευρώ το μήνα, 250 - 300 ευρώ το χρόνο.
Σε όλα αυτά πρέπει να συμπεριληφθεί ότι κατά τη διάρκεια ενός έτους παρουσιάζονται και άλλα έξοδα που θα αυξηθούν λόγω των νέων φορομπηχτικών μέτρων, όπως συντήρηση και επισκευή της κατοικίας κ.ά. που δυσχεραίνουν παραπέρα τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Αλλες ανατιμήσεις

-- Αύξηση τελών κυκλοφορίας κατά 20%:
Υποθέτουμε ότι υπάρχει μόνο ένα αυτοκίνητο σε μια οικογένεια. Η επιβάρυνση είναι από 30 έως 80 ευρώ ετησίως. Σε πολλές οικογένειες υπάρχουν και δίκυκλα τα οποία δε γλιτώνουν από τον πέλεκυ των αυξήσεων στα τέλη κυκλοφορίας.
-- Ειδικός φόρος κατανάλωσης στα μη αλκοολούχα ποτά:
Η επιβολή ενός τέτοιου φόρου υπολογίζεται ότι θα αυξήσει κατά δέκα λεπτά ένα κουτάκι, π.χ., αναψυκτικού ή χυμού. Αν συνεκτιμήσουμε τους 5 - 6 θερμούς μήνες το χρόνο στη χώρα μας τότε η αύξηση των ετήσιων εξόδων μιας οικογένειας μόνο για αναψυκτικά μπορεί να φτάσει τα 150 - 200 ευρώ.
-- Εξίσωση του φόρου κατανάλωσης του πετρελαίου θέρμανσης με αυτό του πετρελαίου κίνησης.
Μέχρι τις 31 Μάη, η μέση τιμή αγοράς του πετρελαίου θέρμανσης ήταν 0,7904 ευρώ/λίτρο. Αντίστοιχα η μέση τιμή πετρελαίου κίνησης ήταν 1,4055 ευρώ/λίτρο. Ποια θα είναι η επιβάρυνση που θα υποστούν τα νοικοκυριά τη νέα χειμερινή περίοδο με βάση τα νέα μέτρα; Ας υποθέσουμε ότι μια κατοικία για τη θέρμανση χρειάζεται περί τα 1.000 λίτρα πετρελαίου: Η δαπάνη για τη χειμερινή περίοδο (01-10 2010 έως 31-05-11) ήταν: 794 ευρώ. Η δαπάνη για τη νέα χειμερινή περίοδο (01-10-2011 έως 31-05-12) θα είναι: 1.405 ευρώ. Η διαφορά είναι 600 και πάνω. Το ποσό εκτοξεύεται όταν σε ένα σπίτι υπάρχουν χρονίως άρρωστοι, βρέφη, ηλικιωμένοι κ.λπ. καθώς και κύματα ψύχους που εμφανίζονται το χειμώνα ή την άνοιξη.
Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειώσουμε ότι η αύξηση αυτή εξομοιώνει τις όποιες διαφοροποιήσεις στα έξοδα των λαϊκών οικογενειών ανά την Ελλάδα, αφού ακόμα και αν σε κάποιες περιοχές (παραμεθόριες) υπάρχουν μειωμένοι φόροι για κάποιες υπηρεσίες, αυτές θα υπερκαλυφθούν με την εφαρμογή αυτού του μέτρου. Οι περιοχές αυτές, λόγω καιρικών συνθηκών κατά κανόνα, χρησιμοποιούν πολύ περισσότερα από 1.000 λίτρα πετρέλαιο το χρόνο και συνήθως το πληρώνουν πιο ακριβά.
2. Αμεσοι φόροι: Η μείωση του αφορολόγητου ορίου από 12.000 ευρώ στα 8.000, ίσως και 6.000 σημαίνει εκτίναξη της φορολογίας κατά 400 - 600 ευρώ ετησίως, ενώ για τους αυτοαπασχολούμενους η αύξηση της φορολογίας μπορεί να υπερβεί τα 1.000 ευρώ λόγω της πιθανής πλήρους κατάργησης του αφορολόγητου ορίου. Ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις της φορολογίας θα φέρει η δραστική κατάργηση των φοροαπαλλαγών που σχεδιάζεται από την κυβέρνηση, ενώ στην ίδια κατεύθυνση της αύξησης της φορολογίας κινείται και η αύξηση των αντικειμενικών αξιών σε μια σειρά από φόρους και τέλη.
Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να συνυπολογισθούν τα κύματα ανατιμήσεων που θα υπάρξουν λόγω των φορολογικών επιβαρύνσεων. Εκτιμάται ότι οι αυξήσεις αυτού του χαρακτήρα θα κυμανθούν από 300 έως 600 ευρώ το χρόνο για κάθε λαϊκή οικογένεια.
Συμπέρασμα: Η δραματική εκτίμηση που υπάρχει με τους πιο αισιόδοξους υπολογισμούς είναι ότι θα αφαιρούνται από κάθε λαϊκό σπίτι περίπου 2.000 ευρώ το χρόνο από την εφαρμογή των άμεσα εισπρακτικών αυτών μέτρων.

Ασφαλιστικό - μισθοί - συντάξεις - κοινωνικές παροχές

Η λεηλασία συνεχίζεται: Σε Ασφαλιστικό, μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές.
-- Η κυβέρνηση εκτός των προαναφερθέντων ετοιμάζεται να συρρικνώσει κύριες συντάξεις με την επιβολή νέου ΛΑΦΚΑ, που, σύμφωνα με τις εξαγγελίες, θα ξεκινάει από τα 1.400 ευρώ (κύρια).
-- Συνθλίβονται οι επικουρικές συντάξεις με την επιβάρυνση νέου ΛΑΦΚΑ επίσης. Η επιβολή του θα ξεκινήσει από τις συντάξεις των 300 ευρώ (επικουρικές) και θα αυξάνει κλιμακωτά. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, οι μειώσεις θα κυμανθούν από 10% έως 50%.
-- Σχεδιάζεται η μείωση των εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων τουλάχιστον κατά 10%.
-- Περιστολή, μέσα στο 2011, κατά 300 εκατ. ευρώ της δαπάνης για τα επιδόματα ανεργίας του ΟΑΕΔ. Να σημειωθεί ότι το ύψος της δαπάνης είναι τώρα περίπου 1,8 δισ. ευρώ.
-- Οι μισθοί, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, μειώνονται κι άλλο αφού επιβάλλεται αύξηση της εργατικής ασφαλιστικής εισφοράς κατά 1% έως 3% για λογαριασμό του ΟΑΕΔ για να καλυφθούν οι πακτωλοί επιδοτήσεων προς τις επιχειρήσεις για την κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων (φτηνή εργατική δύναμη με το μόχθο του λαού) με πρόσχημα την καταπολέμηση της ανεργίας.
-- Νέα καρατόμηση θα υποστούν και οι ιατροφαρμακευτικές παροχές από τις εξαγγελλόμενες περικοπές, γεγονός που θα οδηγήσει τους ασφαλισμένους να πληρώνουν από την τσέπη τους στα δημόσια νοσοκομεία τις εξετάσεις τους, τη νοσηλεία τους κ.λπ. Η εξαίρεση εκατοντάδων φαρμάκων από τη λίστα των συνταγογραφούμενων πλήττει επίσης το εργατικό - λαϊκό εισόδημα καθώς αναγκάζονται να πληρώνουν την τιμή του φαρμάκου στο σύνολό του. Νέες αυξήσεις εισφορών σε ασφαλισμένους ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ (επιστημόνων) θα επιδεινώσουν την ήδη ζοφερή κατάσταση που βιώνουν οι μικροί και μεσαίοι αγρότες, οι μικροεπαγγελματίες, οι μισθωτοί και οι αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες.
-- Πρόσθετα βάρη θα κληθούν να σηκώσουν εξαιτίας των περικοπών σε ΟΕΚ ΟΕΕ χιλιάδες λαϊκές οικογένειες και συνταξιούχοι που κάλυπταν κάποιες από τις ανάγκες τους από τις παροχές αυτών των οργανισμών, όπως δελτία κοινωνικού τουρισμού, βιβλία, θέατρα, στεγαστικά δάνεια, επιδότηση ενοικίου κ.λπ. Οταν οι περικοπές εφαρμοσθούν γενικευμένα κάποιες από τις λαϊκές ανάγκες θα συμπιεστούν, κάποιες θα πληρώνονται άμεσα και εξολοκλήρου και κάποιες θα μείνουν εντελώς ακάλυπτες.
-- Υπογραμμίζουμε ότι πρέπει να συνεκτιμηθεί ότι σε κάθε λαϊκό σπίτι, τον τελευταίο χρόνο, κάποιο μέλος της οικογένειας ή και όλοι εφόσον έχουν δουλειά, έχουν υποστεί μειώσεις είτε εργάζονται στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα (στον ιδιωτικό τομέα επισήμως μέσος όρος είναι 7%). Η κατάσταση είναι πολλαπλά χειρότερη αφού οι περισσότερες μειώσεις δε δηλώνονται στο ΣΕΠΕ.
Μέχρι το τέλος του 2011 υπολογίζεται ότι οι μειώσεις μισθών άτυπα αλλά και με τη σφραγίδα του νόμου θα αυξηθούν αλματωδώς.
-- Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε ότι μεγάλο ποσοστό, σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΠΕ, θέσεων πλήρους απασχόλησης έχει μετατραπεί σε εκ περιτροπής, μερική κ.λπ.

Συμπερασματικά

Το συνολικό πλήγμα του λαϊκού - εργατικού εισοδήματος μπορεί να ξεπεράσει για τη λαϊκή πλειοψηφία τα 3.000 ευρώ το χρόνο.
Η εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού συστήματος δεν περιορίζεται μόνο στην εκμετάλλευση στον τόπο δουλειάς αλλά επεκτείνεται σε όλη τη σφαίρα δραστηριοτήτων των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, που συμβάλλουν στην ίδια την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Επομένως, είναι μονόδρομος η ενιαία πάλη για την αποτροπή των μέτρων. Δεν επιτρέπονται πια αυταπάτες. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων μέσα στην ΕΕ, όπου νόμος είναι το συμφέρον των μονοπωλίων. Λαϊκή οργανωμένη απάντηση τώρα με γενική απεργία που καλεί το ΠΑΜΕ. Μαζικός απεγκλωβισμός από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τις αυταπάτες του συστήματος. Συμπόρευση με το ΚΚΕ. Για τη λαϊκή συμμαχία, που θα διαμορφώσει νέους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και θα ανοίξει το δρόμο για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, τελικά για συνολική ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Κ. Ζ.

    

Σελ. /32     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΟΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ"

Κυριακή 5 Ιούνη 2011

Σελ. /32

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εξω τα κόμματα και τα συνδικάτα ή με το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα;

Συνέχεια από τη σελίδα 1

Τώρα αναδεικνύουν άλλη μια πτυχή της πολιτικής τους στάσης και πρακτικής, αποδίδοντας συλλήβδην σε όλα τα κόμματα, και στο ΚΚΕ, τη βάρβαρη πολιτική, που ωθεί σε εξαθλίωση λαό και νεολαία. Χωρίς βεβαίως να δείχνουν ποιον υπηρετεί αυτή η πολιτική, να δείχνουν δηλαδή τον πραγματικό αντίπαλο, που είναι τα μονοπώλια, οι κεφαλαιοκράτες.

Είναι ενάντια στο οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, λέγοντας έξω και τα συνδικάτα από την πλατεία. Αλλά και στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι όλοι το ίδιο. Ποια σχέση μπορεί να έχει ο κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός, που έβαλε πλάτη να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, με το ΠΑΜΕ, που οργάνωνε και οργανώνει απεργίες και συλλαλητήρια ενάντιά τους, με την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, το ΜΑΣ;
Ο μέχρι τώρα αυτοπροσδιορισμός τους ως ακομμάτιστων, αυτός που εκθείαζαν τα συγκροτήματα των ΜΜΕ των καπιταλιστών, όπως και η λογική τους στο ζήτημα της δημοκρατίας, αποδεικνύεται τουλάχιστον υποκρισία, όπως και η επιδίωξή τους να ενώσουν τάχα το λαό, έστω και στο θολό αντιμνημονιακό περιεχόμενο του «κινήματος της πλατείας», αφού αυτή η τοποθέτηση «έξω η αριστερά», όπως γενικά και το «έξω τα κόμματα», «έξω τα συνδικάτα», αφ' ενός διχάζει, αφ' ετέρου δεν είναι και τόσο δημοκρατική ή πιο σωστά είναι αντιδημοκρατική. Την ίδια ώρα, ενώ εναντιώνονται στο μνημόνιο και στα φριχτά μέτρα, δε μιλούν καν ενάντια στην κυβέρνηση, στην ΕΕ, στις πολιτικές δυνάμεις που συμφωνούν με αυτήν την πολιτική, μιλούν γενικά για πολιτικούς που το εφαρμόζουν. Ετσι θολά. Τσουβαλιάζοντας και το ΚΚΕ.

Η παρεμπόδιση της πολιτικής και ιδεολογικής έκφρασης των ανθρώπων του μόχθου, που είναι δικαίωμά τους όχι μόνο να έχουν αλλά να την εκφράζουν ανοιχτά και δημόσια γενικά, και ειδικά μέσα στο κίνημα, εκεί που αναπτύσσεται η ιδεολογικοπολιτική διαπάλη, όχι μόνο δε συνάδει με τη δημοκρατία γενικά και μέσα στο κίνημα ειδικά, αλλά αντίθετα τη φιμώνει.

Αλλωστε, κάθε κίνημα, ακόμη και το αυθόρμητο, αλλά πολύ περισσότερο αυτό στις πλατείες έχει ένα σκοπό, ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς μαζί του ή όχι. Τούτη δω όμως η ενέργειά τους αποκαλύπτει πως οι καθοδηγητές της πλατείας έχουν την άποψη: 'Η έρχεστε στην πλατεία με τις δικές μας ιδεολογικοπολιτικές αντιλήψεις, αφήνοντας τις δικές σας έξω από το κίνημα, ή μην έρχεστε, φύγετε, μακριά από τις πλατείες.
Και φαίνεται πως είναι μια καλά μεθοδευμένη ταχτική να σηκώσουν διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε λαϊκές δυνάμεις που είναι οργανωμένες στα συνδικάτα, σε κόμματα, που δεν κρύβουν την ιδεολογία τους, την πολιτική τους, ακόμη και την κομματική τους τοποθέτηση, και σε όσους πάνε στις πλατείες. Που επίσης είναι λαϊκοί άνθρωποι, πολλοί πίστεψαν στα αστικά κόμματα τα οποία τους πρόδωσαν τις ελπίδες για καλύτερη ζωή, έχουν απηυδήσει από την αστική πολιτική και αναζητούν διέξοδο.
Αλήθεια, ποιον βολεύει η λογική «έξω τα συνδικάτα έξω τα κόμματα»; Δε θα ξαναπούμε εδώ ότι αυτοί των μπλογκς ετοιμάζουν κόμμα, όπως είπαν στον ΑΛΤΕΡ με την ονομασία άμεση δημοκρατία. Αλλά υπάρχει και μια αλήθεια την οποία δε θέλουν, εμποδίζουν να αναδειχτεί, όπως ενίοτε και τα αστικά ΜΜΕ. Οτι όλα τα κόμματα δεν είναι ίδια, αλλά και ότι το λεγόμενο ακομμάτιστο της πλατείας, είναι μια πολιτική οντότητα. Που αν και αυτοαποκαλείται ακομμάτιστη, ακόμη και έτσι έχει πολιτική τοποθέτηση. Ενάντια στα άλλα κόμματα.

Από την αρχή της εμφάνισης αυτής της μορφής κινητοποιήσεων βάλαμε ένα ερώτημα: Ποιοι κρύβονται πίσω από τα μπλογκς και το ίντερνετ; Γιατί δεν εμφανίζονται; Τι σημαίνει η ανωνυμία τους; Μήπως πρέπει να προβληματίσει όσους συγκεντρώνονται στις πλατείες αυτό το γεγονός; Γιατί πρέπει να γνωρίζουν ποιες δυνάμεις καλούν και οργανώνουν. Γιατί, επίσης, δεν αρκούν τα μπλογκς, ούτε ξεκινάνε όλα αυθόρμητα από ένα μπλογκ, όσο και αν αυτά συμβάλλουν στις κινητοποιήσεις όπως συμβάλλει και η τεράστια προβολή τους από τα αστικά ΜΜΕ.

Φαίνεται όμως ότι η ανωνυμία βολεύει και αυτούς που είναι πίσω από τα μπλογκς, αλλά όχι μόνο αυτούς. Στο κάτω κάτω της γραφής, η εμπειρία του λαϊκού κινήματος λέει ότι υπάρχουν και οργανωμένες δυνάμεις που εμφανίζονται κινηματικές, που εκούσια, ακούσια, δεν έχει σημασία, εναντιώνονται στο οργανωμένο μαζικό λαϊκό κίνημα, και όταν δρουν κρύβουν τα πρόσωπά τους με κουκούλες.
Τώρα εμφανίζεται το κίνημα των ανωνύμων. Οσοι, λοιπόν, κρύβονται έχουν συγκεκριμένο σκοπό που κρύβονται. Τον οποίο επίσης προσπαθούν να συγκαλύψουν. Εμφανίζονται ως φιλολαϊκοί ηγέτες, αλλά δεν καταδεικνύουν τον πραγματικό αντίπαλο του λαού.
Οι κουκουλοφόροι εναντιώνονται στον κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό, στη βιτρίνα, αυτόν θεωρούν ως αντίπαλο, και όχι τα μονοπώλια. Η δράση τους καλλιεργούσε όχι εξεγερτικές συνειδήσεις, αλλά τάσεις αποδιοργάνωσης του κινήματος, παρεμπόδισης της λαϊκής συμμετοχής.
Οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες εκφράζουν τάχα μια συμμετοχή από τα κάτω στην αντιμνημονιακή δράση. Αλλά ποια πολιτική δύναμη θα επιβάλει έστω τη θέλησή τους να αποσυρθεί το μνημόνιο; Είναι ενάντια στους πολιτικούς και στα κόμματα. Αρα ποιος θα το κάνει; Αλλοι πολιτικοί, ίσως και άλλες οργανωμένες δυνάμεις με αυτήν την πολιτική που εκφράζουν οι πλατείες. Οι οποίες δεν εναντιώνονται στα μονοπώλια, στους κεφαλαιοκράτες. Αρα ένα άλλο, αναμορφωμένο αστικό σύστημα. Μήπως στοχεύουν και σ' αυτό;
Βεβαίως, η συγκεκριμένη άποψη «έξω τα κόμματα» κάνει και μερικούς από συγκεκριμένα κόμματα να εμφανίζονται το πρωί ως κομματικοί υπερασπιστές της γραμμής τους, να «χαϊδεύουν» όσους εκφράζουν το ακομμάτιστο όντας οι ίδιοι κομματικά στελέχη και μάλιστα ηγετικά, ενώ το βράδυ να πηγαίνουν στις πλατείες ως ακομμάτιστοι. Αυτή είναι ακόμη πιο μεγάλη υποκρισία, αν όχι απάτη. Στις πλατείες συμμετέχουν και λαϊκοί άνθρωποι, νέοι, που εκφράζουν αγανάκτηση, δυσφορία, θυμό στην κυβέρνηση, στην ΕΕ, στην τρόικα και δεν κατανοούν ή δεν δέχονται τη γραμμή της ανατροπής. Αυτοί οι άνθρωποι του μόχθου δεν πρέπει να εγκλωβιστούν στο δίχτυ που στήνει το σύστημα με το λεγόμενο «ακομμάτιστο», αυθόρμητο. Η σύγκρουση με τα μονοπώλια δεν είναι άχρωμη. Χρειάζεται σχέδιο, στρατηγική, ιδανικά, προσφορά και θυσίες. Συμπόρευση με το ΚΚΕ, τις ταξικές ριζοσπαστικές δυνάμεις, αυτό το βήμα προς τα μπρος πρέπει να κάνουν νέες δυνάμεις που αρχίζουν να κινητοποιούνται ξεπερνώντας την αδράνεια, τις ανοχές.

Το «έξω τα κόμματα» είναι άποψη συντηρητική. Τα κόμματα είναι οργανώσεις που με την πολιτική και την ιδεολογία τους εκφράζουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Η κοινωνία μας είναι χωρισμένη σε κοινωνικές τάξεις και στρώματα. Η αστική τάξη, από τη μια μεριά, που είναι κυρίαρχη, έχει την εξουσία, που τη διαχειρίζεται στην κυβέρνηση κάποιο από τα κόμματά της και η εργατική, από την άλλη. Υπάρχουν και ενδιάμεσα στρώματα που είναι ανομοιόμορφα οικονομικά, άρα και κοινωνικά και που τα κατώτερα οικονομικά είναι αντικειμενικά σύμμαχοι των εργατών, αντίπαλοι των μονοπωλίων. Το «έξω τα κόμματα» ταυτίζει τα αστικά κόμματα με το ΚΚΕ. Κρύβει τον πραγματικό αντίπαλο του λαού, τα μονοπώλια, που αυτά έχουν την εξουσία.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι οι κινητοποιήσεις στις πλατείες αρκούν για να τον απαλλάξουν από τα παλιά και νέα δεινά που του φόρτωσαν, δίχως κίνημα που να ξεκινάει και να ριζώνει στα εργοστάσια και στους κλάδους, σε κάθε τόπο δουλειάς, ενάντια στην τάξη των κεφαλαιοκρατών. Οταν δεν είναι ισχυρό το κίνημα στα εργοστάσια, οι όποιες κινητοποιήσεις δεν έχουν γερά πόδια. Το πραγματικό πεδίο της ταξικής πάλης είναι ο τόπος δουλειάς, ο κλάδος. Εκεί που οι εργαζόμενοι έρχονται καθημερινά σε ανειρήνευτη πάλη με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, αυτή είναι η μεταξύ τους ταξική σχέση, σχέση εκμετάλλευσης, αφού ο πλούτος και το κέρδος των καπιταλιστών παράγεται από τη δουλειά των εργαζομένων. Και στις πλατείες λένε κάποιοι, και αυτό χρειάζεται. Αλλά πρωταρχικά στον τόπο που συγκρούονται οι ταξικοί αντίπαλοι. Εδώ είναι το πραγματικό μετερίζι του ταξικού πολιτικού αγώνα.
Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι οι λαϊκές κινητοποιήσεις πρέπει να είναι μακριά από όλα τα κόμματα ή και εναντίον όλων. Ενα τέτοιο κίνημα είναι καταδικασμένο να υποτάσσεται στην πολιτική των κεφαλαιοκρατών, να συμβάλλει στη διαιώνιση της εκμετάλλευσης.
Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι το αστικό πολιτικό σύστημα μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του λαού. Το αστικό πολιτικό σύστημα δε διορθώνεται, μόνο ανατρέπεται.
Είναι αυταπάτη να προβάλλει ο εργαζόμενος το αίτημα απαλλαγής από το μνημόνιο, δίχως να το συνοδεύει με το αίτημα για αποδέσμευση από την ΕΕ και ανατροπή του κράτους των μονοπωλίων στην Ελλάδα.
Το κίνημα που χρειάζεται ο λαός, το μόνο που του δίνει προοπτική, είναι ο οργανωμένος αγώνας συμπόρευσης με το ΚΚΕ, ο αγώνας μέσα από τα ταξικά κινήματα του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ. Μόνο αυτές οι δυνάμεις αντιπαραθέτουν στη στρατηγική των μονοπωλίων και των υπηρετών τους τη στρατηγική υπέρ του λαού. Δίχως μια τέτοια στρατηγική, ο λαός δε θα βρει διέξοδο.

Της
Συντακτικής Επιτροπής

    

Σελ. /32     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ