ΑΛΛΟ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Σελ. /28

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το 50% των λαϊκών νοικοκυριών δε θα κάνουν διακοπές

Το κόστος των μετακινήσεων προς τα νησιά είναι υπέρογκο

Eurokinissi

«

Μαύρο» καλοκαίρι θα περάσουν χιλιάδες εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους, καθώς η εμπορευματοποίηση του τουρισμού υπονομεύει το δικαίωμα για ξεκούραση και αναψυχή, το θυσιάζει στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Επιπλέον, η άγρια κυβερνητική πολιτική που έχει πλήξει το λαϊκό εισόδημα δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με στοιχεία, το 50% των λαϊκών νοικοκυριών δεν μπορεί να κάνει καθόλου διακοπές, ενώ όλο και περισσότερο μειώνονται οι μέρες ξεκούρασης και αναψυχής σε κάποιον προορισμό. Την ώρα που η κυβέρνηση τσακίζει λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, χαρίζει προνόμια και απαλλαγές στο τουριστικό κεφάλαιο, εκτινάσσει στα ύψη το κόστος για λίγες μέρες ξεκούρασης, απαραίτητες και για την αναπλήρωση της εργατικής δύναμης.

Ορια εισοδήματος στον Κοινωνικό Τουρισμό

Το πρώτο πλήγμα στο δικαίωμα της λαϊκής οικογένειας για διακοπές έρχεται με τα όρια εισοδήματος που έθεσε η κυβέρνηση για τους δικαιούχους Δελτίων Κοινωνικού Τουρισμού. Για μεμονωμένα άτομα ως όριο ορίστηκαν τα 17.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα (βάσει του εκκαθαριστικού σημειώματος φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2010) ή για δύο άτομα τα 25.000 οικογενειακό εισόδημα. Δηλαδή, οι εργαζόμενοι με μηνιαίο εισόδημα 1.215 ευρώ ή το ζευγάρι με 1.786 ευρώ μηνιαίως, θεωρούνται «προνομιούχοι». Πέρσι, δόθηκαν 550.000 Δελτία Κοινωνικού Τουρισμού μέσω του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, ένας αριθμός που φέτος μπορεί να αυξήθηκε στους 570.000 δικαιούχους, ωστόσο και αυτή η «χορηγία» δεν είναι δωρεάν. Οι εργαζόμενοι επιβαρύνονται με ημερήσια οικονομική συμμετοχή, ανάλογα με τις παρεχόμενες υπηρεσίες, την κατηγορία του καταλύματος και τη χρονική περίοδο συμμετοχής του. Χώρια το πλήρες μίσθωμα που θα πρέπει να καταβάλει για τον/την σύζυγο, αν δεν είναι δικαιούχος ενώ για τα παιδιά έως 5 ετών θα πρέπει να δώσει το ήμισυ της ημερήσιας συμμετοχής και στην περίπτωση προσθήκης κλίνης υποχρεώνεται να καταβάλει το 20% της αναλογούσης επιδότησης του Οργανισμού.
Από το πρόγραμμα του ΕΟΤ «Τουρισμός για όλους», που παρέχει μόλις πέντε διανυκτερεύσεις, φέτος δόθηκαν 110.000 δελτία, ενώ εισοδηματικά κριτήρια έχουν επιβληθεί και σε αυτήν την «παροχή». Ως όριο, έχουν οριστεί τα 18.000 ευρώ για μεμονωμένα άτομα, ενώ για δικαιούχους με οικογενειακό εισόδημα το όριο φτάνει στα 31.000 ευρώ.

Πολλά τα λεφτά για διαμονή και μετακίνηση

Μπορεί από τη μια άκρη ως την άλλη άκρη της χώρας να υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία με διάφορες κατηγορίες, κάμπινγκ και κάθε είδους καταλύματα, ωστόσο αυτά είναι απλησίαστα για τη μέση εργατική οικογένεια.
Για παράδειγμα, μια τετραμελής οικογένεια θα πληρώσει για ένα δωμάτιο στην Πάρο το λιγότερο 80 - 100 ευρώ, 60 - 80 ευρώ στη Μυτιλήνη, 100 ευρώ στη Μήλο, 70 - 100 ευρώ στη Νάξο, 85 - 100 ευρώ στην Ανδρο, 70 - 100 ευρώ στη Ζάκυνθο, 85 - 100 ευρώ στη Χαλκιδική. Μια οικογένεια θα χρειαστεί το λιγότερο 600 ευρώ για μια βδομάδα μόνο για τη διαμονή.
Τα έξοδα που έχει να καλύψει μια εργατική λαϊκή οικογένεια δε σταματούν στη διαμονή. Οι εργαζόμενοι με όποιο μέσο και αν επιλέξουν να ταξιδέψουν θα επιφορτιστούν με ένα ακόμη δυσθεώρητο κόστος. Οι τιμές μετ' επιστροφής για ταξίδι με συμβατικό πλοίο στην οικονομική θέση δίχως καμπίνα για τετραμελή οικογένεια με παιδιά που πληρώνουν μισό εισιτήριο και ΙΧ, είναι:

• Πειραιάς - Μυτιλήνη: 394,00 ευρώ
• Πειραιάς - Σαντορίνη: 366,00 ευρώ
• Πειραιάς - Νάξος: 387,00 ευρώ
• Πειραιάς - Μήλος: 328,00 ευρώ
• Πειραιάς - Χανιά: 329,00 ευρώ

Επιπρόσθετα, αν η εργατική λαϊκή οικογένεια αποφασίσει να ταξιδέψει οδικώς στην ηπειρωτική Ελλάδα με ΙΧ έχει να καλύψει τις απαράδεκτες τιμές σε διόδια, οι αυξήσεις των οποίων από το 2008 έχουν ξεπεράσει τα 400% σε ορισμένες κατηγορίες οχημάτων, όπως και τη βενζίνη. Για παράδειγμα στο ταξίδι, Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Αθήνα, η εργατική λαϊκή οικογένεια με μέση τιμή αμόλυβδης τα 1,6 ευρώ/ λίτρο, μόνο για διόδια και βενζίνη θα πληρώσει 143,30 ευρώ, ενώ για το ταξίδι Αθήνα - Καλαμάτα - Αθήνα το κόστος σε βενζίνη και διόδια αγγίζει τα 79,40 ευρώ.
Η αφαίμαξη της λαϊκής οικογένειας συνεχίζεται και με την προοπτική του ΚΤΕΛ, όπου για παράδειγμα στη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη οι επιβάτες πληρώνουν για απλή μετάβαση 42 ευρώ, μετ' επιστροφής 65 ευρώ. Στη διαδρομή Αθήνα - Ιωάννινα το κανονικό εισιτήριο είναι 39 ευρώ, για Αθήνα - Πάτρα 18,90 ευρώ, για Αθήνα - Τρίκαλα 28 ευρώ (μετ' επιστροφής 43) για Αθήνα - Λάρισα, 28 ευρώ (με επιστροφή 48 ευρώ).
Στα δρομολόγια του ΟΣΕ στη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη το κόστος για μια τετραμελή οικογένεια που θέλει να ταξιδέψει Β' θέση με το συμβατικό τρένο ανέρχεται στα 112,40 ευρώ. Με το «ιντερσίτι» η διαδρομή αυξάνεται στα 145,20 ευρώ. Με το «εξπρές» εκτινάσσεται στα 193,60 ευρώ. Το κόστος της Α' θέσης είναι απαγορευτικό ακόμα και να το αναφέρουμε...

Καταστροφική η επιχειρηματική δραστηριότητα στον τουρισμό

Ο τουρισμός - εμπόρευμα εξυπηρετεί μόνο τους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στον κλάδο του τουρισμού και εκμεταλλεύονται τη φυσική ομορφιά, την ιστορική και αρχαιολογική κληρονομιά, τον πολιτισμό.
Ταυτόχρονα, όσο ο τουρισμός αποτελεί πεδίο επιχειρηματικής δράσης εμποδίζεται εκ των πραγμάτων η ισόρροπη ανάπτυξη των κλάδων που σχετίζονται με αυτόν. Η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα ευθύνονται για την υπέρμετρη συγκέντρωση ξενοδοχειακών και άλλων τουριστικών εγκαταστάσεων χωρίς την ύπαρξη αντίστοιχων υποδομών στις μεταφορές, στην ενέργεια, στην ύδρευση και την αποχέτευση. Οδηγεί στην κατασπατάληση φυσικών πόρων και στην εγκατάλειψη άλλων παραγωγικών δραστηριοτήτων, ιδίως της αγροτικής παραγωγής.
Η άναρχη ανάπτυξη, η υπερπροσφορά ξενοδοχειακών κλινών, η οποία σήμερα ξεπερνά το 190% της τρέχουσας ζήτησης, σε συνδυασμό με την κατά καιρούς μείωση των τουριστικών ρευμάτων οδηγεί στην αναστολή της λειτουργίας ξενοδοχειακών μονάδων, με συνέπεια την αύξηση της ανεργίας των ξενοδοχοϋπάλληλων. Ταυτόχρονα, διευρύνεται η χρήση του «All inclusive» δημιουργώντας συνθήκες περαιτέρω ασφυξίας στα μαγαζιά εστίασης, ειδών λαϊκής τέχνης κ.ά. Ενισχύεται ο ρόλος των μεγάλων ξενοδοχειακών ομίλων, η θέση και η διαπραγματευτική ισχύς των Tour Operators σε βάρος των μικρών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, των ενοικιαζόμενων δωματίων. Πολλές μικρές επιχειρήσεις λειτουργούν ουσιαστικά μόνο για την κάλυψη των αναγκών εξυπηρέτησης του τραπεζικού δανεισμού.

Δικαίωμα για το λαό οι διακοπές

Τουριστικό κεφάλαιο, μονοπώλια, εργοδότες λαμβάνουν όλο και περισσότερα προνόμια από τις αστικές κυβερνήσεις. Για τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, την ΕΕ, για τους εφοπλιστές και τους επιχειρηματίες οι διακοπές, οι παραλίες, τα δάση, η ζωή των εργαζομένων είναι εμπόρευμα που το πληρώνουν πανάκριβα. Ενας μισθός δε φτάνει για μια βδομάδα διακοπών μιας οικογένειας ή πολλές φορές επαρκεί μόνο για το ταξίδι. Ακόμα και ένα μπάνιο στην παραλία κοστίζει όσο ένα μεροκάματο. Είναι προφανές ότι η οικονομική κρίση και τα αδιέξοδά της που όλοι επικαλούνται, δεν αφορά όλους.
Οι διακοπές, ο τουρισμός είναι λαϊκό δικαίωμα. Και πάνω σε αυτήν τη θέση, ο λαός πρέπει να παλέψει για την ικανοποίησή του, που απαιτεί πάλη για κοινωνική ιδιοκτησία, κεντρικό σχεδιασμό, κοινωνικό έλεγχο, συμμετοχή των εργαζομένων.

    

ΒΟΥΛΗ

«Δημόσιο συμφέρον» το συμφέρον των μονοπωλίων

• Προκλητικές τοποθετήσεις από τον αρμόδιο υπουργό για τους αυτοκινητιστές
• ΚΚΕ: Πλήγμα για χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους η απελευθέρωση, κροκοδείλια τα δάκρυα της κυβέρνησης για τον τουρισμό

Ρεσιτάλ υποκρισίας χθες στη Βουλή, από τον υπουργό Μεταφορών Γιάννη Ραγκούση που δήλωσε αποφασισμένος να προχωρήσει στην «απελευθέρωση του επαγγέλματος» γιατί ...αυτό επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον και το συμφέρον των εργαζομένων! Εντονη ήταν η αντίδραση του βουλευτή του ΚΚΕ Νίκου Καραθανασόπουλου, που τόνισε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μονοπωλίων που θα διεισδύσουν στην αγορά πετώντας έξω χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους. Η συζήτηση έγινε στο πλαίσιο ενημέρωσης της επιτροπής Οικονομικών της Βουλής για το θέμα.
Επιχειρώντας να αποδώσει ...φιλολαϊκά κίνητρα στην πολιτική της κυβέρνησης, ο υπουργός Μεταφορών υποστήριξε πως «με την πολιτική της απελευθέρωσης προασπίζουμε το δημόσιο συμφέρον» αφού «το σύστημα δεν εξυπηρετεί τους εργαζόμενους οδηγούς, που εργάζονται με ολοένα χαμηλότερη αμοιβή» και «αντιδρούν μόνο οι ιδιοκτήτες ταξί». Επίσης ανέφερε ότι η απελευθέρωση «θα επιτρέψει να εξυπηρετηθούν οικονομικά και ποιοτικά οι χρήστες του επαγγέλματος». Επίσης αναφέρθηκε σε «αγοραπωλησίες αδειών με μαύρα χρήματα, άρα φοροδιαφυγή» υποστηρίζοντας ότι με το σημερινό σύστημα «αποκλείουμε την πρόσβαση στην αγορά εργασίας όταν η ανεργία συνιστά το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα». Τέλος ανέφερε ότι έχει και συμβολικό χαρακτήρα η εφαρμογή της νομοθεσίας που έχει ψηφιστεί και ότι «οι ιδιοκτήτες αδειών πρέπει να επωμιστούν το κόστος της ανάπτυξης της χώρας», προσθέτοντας πως «είναι παντελώς αδικαιολόγητη κάθε μορφή κινητοποίησης» αφού η κυβέρνηση θα καταθέσει τις απόψεις της στο τέλος του μήνα.
«Το δημόσιο συμφέρον που λέτε ότι εξυπηρετείτε είναι το συμφέρον των μονοπωλιακών ομίλων» τόνισε απαντώντας στον υπουργό Μεταφορών, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος. Οπως είπε, η περίφημη απελευθέρωση που προωθεί η κυβέρνηση αποτελεί «πλήγμα για τους χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους που η κυβέρνηση τους σπρώχνει στη φτώχεια και την εξαθλίωση». Την ίδια στιγμή, επισήμανε, χύνει «κροκοδείλια δάκρυα για τον τουρισμό αφού οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να πάνε διακοπές, εξαιτίας της πολιτικής της». «Λέτε ψέματα ότι η απελευθέρωση έχει να κάνει με τη διαχείριση της κρίσης» επισήμανε στη συνέχεια λέγοντας πως στοχεύει στη «συγκέντρωση σε λίγους επιχειρηματικούς ομίλους και το βίαιο πέταγμα από την αγορά χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων». Τόνισε: «είμαστε αντίθετοι με την πολιτική της απελευθέρωσης» σημειώνοντας πως «τα καρτέλ τα δημιουργεί ο ανταγωνισμός» και έτσι θα «παρέχονται πανάκριβες υπηρεσίες για τον λαό». Ο Νίκος Καραθανασόπουλος ανέφερε ότι σήμερα οι «επιχειρήσεις θέλουν να πάρουν το φιλέτο που είναι τα λιμάνια, τα αεροδρόμια» και ότι «αποτελεί τουλάχιστον πρόκληση να σας πιάνει το ενδιαφέρον για τους εργαζόμενους οδηγούς» αφού «καταργείτε ωράρια και ασφαλιστικά δικαιώματα» και «οι συνθήκες που θα αντιμετωπίσουν στην μονοπωλιακή αγορά θα είναι πολύ χειρότερη» μια και «θέλετε εργαζόμενους των 400 και των 500 ευρώ». Επίσης ο βουλευτής του ΚΚΕ σχολίασε το επιχείρημα περί αφορολόγητων αγοραπωλησιών αδειών λέγοντας: «μιλάτε για φοροδιαφυγή όταν από το 1977 υπάρχει αυτό το καθεστώς αγοραπωλησίας των αδειών». Τέλος, καταθέτοντας τη θέση του ΚΚΕ ξεκαθάρισε: «εμείς λέμε να υπάρξουν δωρεάν μεταφορές για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Η μεταφορά δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα», «να καταργηθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα». Αυτό απαιτεί - πρόσθεσε - «δημόσιο τομέα μεταφορών με συμπληρωματικό ρόλο των ταξί μέσα από συνεταιρισμούς».
Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που έχουν ψηφίσει «με τα τέσσερα» το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής επιχείρησαν και χτες να εμφανιστούν σαν «διαφωνούντες» σε επιμέρους χειρισμούς της κυβέρνησης.

    

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

Συμπαράσταση στους απεργούς ταξιτζήδες

Τη συμπαράστασή της στο δίκαιο αγώνα των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών στα ταξί, οι οποίοι υπερασπίζονται «το δικαίωμά τους στη δουλειά, που κινδυνεύουν να χάσουν από την επέλαση, και στον κλάδο αυτό, των μεγάλων επιχειρήσεων», υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η ΟΒΣΑ.
Τονίζει ακόμη πως «η λεγόμενη απελευθέρωση που προωθείται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, το ΛΑ.Ο.Σ. και άλλες πολιτικές δυνάμεις σημαίνει παράδοση ολόκληρων κλάδων στο μεγάλο κεφάλαιο. Αυτή η πολιτική είναι σχεδιασμένη εδώ και πολλά χρόνια στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Ταυτόχρονα καταγγέλλει την τρομοκρατική σύλληψη/προσαγωγή του μέλους του ΔΣ του ΣΑΤΑ και επικεφαλής της «Ενωτικής Προοδευτικής Συνεργασίας», Παναγιώτη Μαυρίκη, την «εγκύκλιο Ραγκούση», που απαιτεί διοικητικές κυρώσεις σε βάρος των απεργών, και το μπαράζ κλήσεων αυτοκινητιστών στα αστυνομικά τμήματα, επισημαίνοντας ότι όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι «η καπιταλιστική κρίση και η ανάγκη από το μεγάλο κεφάλαιο αναζήτησης νέων τομέων για την κερδοφορία του κάνουν την επίθεσή τους στα δικαιώματά μας ακόμα πιο σφοδρή».
«Αυτή είναι η δημοκρατία τους», λέει η ΟΒΣΑ και τονίζει πως «η ενότητα των αυτοαπασχολούμενων με την εργατική τάξη και τους μικρομεσαίους αγρότες και ο αγώνας απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο είναι η μόνη απάντηση για την κατάκτηση του δικαιώματος στη δουλειά, στο αξιοπρεπές εισόδημα, στην αποκλειστικά δημόσια Υγεία και Παιδεία, για το μέλλον των παιδιών μας».

    

Σελ. /28     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤ

Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΟΟΣΑ

«ΕΚΘΕΣΗ» ΟΟΣΑ

Διακήρυξη για βαρβαρότητα σε βάθος δεκαετιών

Εύσημα στην κυβέρνηση, προαγγελία συνθηκών μαζικής εξαθλίωσης για το λαό - μέτρα για την τόνωση της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων. Προετοιμάζονται και για το επόμενο «κούρεμα»

Να καλυφθεί πίσω από τα εύσημα που της απέδωσε ο ΟΟΣΑ επιχείρησε χτες η κυβέρνηση για να διακηρύξει ότι θα εντείνει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της για να υπηρετηθεί ο κεντρικός στόχος, η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων.
Από την Αθήνα ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ Α. Γκουρία, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με υπουργούς της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε την «έκθεση» του Οργανισμού για την «ελληνική οικονομία», στην πραγματικότητα για το σκηνικό ζόφου που για δεκαετίες ολόκληρες σκοπεύουν να ξεδιπλώσουν απέναντι σε ολόκληρη την γκάμα της ζωής των εργατών.
Στα χέρια του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών Ε. Βενιζέλου βρίσκονται προς «αξιοποίηση» επιμέρους εκθέσεις του ΟΟΣΑ που αφορούν σε: Εκπαίδευση, λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη», ιδιωτικοποιήσεις, δημόσια διοίκηση και πρώην ΔΕΚΟ, με στόχο - όπως δήλωσε ο κυβερνητικός παράγοντας - την «αποτελεσματικότερη εφαρμογή των πολιτικών που έχουμε αποφασίσει».
Με την «έκθεσή» του ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός και πριν καν στεγνώσει το μελάνι από τον «εφαρμοστικό νόμο» προβάλλει τα παρακάτω νέα μέτρα:

• Παραπέρα μείωση του αφορολόγητου ορίου για μισθωτούς, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους αγρότες, με στόχο όπως ισχυρίζονται τη «διεύρυνση της φορολογικής βάσης». Υπενθυμίζεται ότι με τον πρώτο από τους εφαρμοστικούς νόμους, που ήδη ισχύει, το αφορολόγητο έχει πέσει στα 8.000 ευρώ (από 12.000 ευρώ) και με την προϋπόθεση των μικροαποδείξεων λιανικής που θα καταφέρουν να μαζέψουν τα λαϊκά νοικοκυριά.
• Μεγαλύτερη «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, με επικράτηση των «επιχειρησιακών συμβάσεων» ενάντια στις κλαδικές και περιορισμό της «προστασίας» των εργαζομένων, δηλαδή καρατόμηση σε μισθούς και μεροκάματα, απόλυτη ασυδοσία στις επιχειρήσεις για μαζικές απολύσεις.
• Ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ κάνει λόγο για το αποφασιστικό προχώρημα των αντιασφαλιστικών ανατροπών, για τη λίστα με τα ΒΑΕ, επίσης για την πλήρη «απελευθέρωση» επαγγελμάτων και υπηρεσιών, που κατά τους ίδιους χωλαίνει.
• Οπως προκύπτει από τα «εναλλακτικά σενάρια» του ΟΟΣΑ που αφορούν στη «βιωσιμότητα» του κρατικού χρέους, το «κούρεμα» που αποφάσισαν σε επίπεδο ΕΕ είναι η πρώτη φάση για τα επερχόμενα, για την ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων.
• Σε αυτό το πλαίσιο, με βάση το «ενδιάμεσο σενάριο» και με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστεί το σύνολο του αντιλαϊκού προγράμματος, το κρατικό χρέος για το 2035 (μετά από 2,5 δεκαετίες) θα φτάνει στο 100% του ΑΕΠ που θα έχει παραχθεί την ίδια χρονιά! Ολα δείχνουν ότι τα επιτελεία των ιμπεριαλιστικών οργανισμών ετοιμάζονται για την επόμενη φάση, με τον ΟΟΣΑ να αξιολογεί ως «ελάχιστα» τα «οφέλη» από τις πρόσφατες αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής. Για τον Γκουρία το πρωτεύον είναι η «αποφασιστική εφαρμογή του προγράμματος» με την επίτευξη και των «ενδιάμεσων στόχων» τους με ορόσημα το 2020-2025... Επομένως σημείωσε ότι «θα πρέπει να ξεκινήσουμε τώρα»...

Ο Α. Γκουρία δήλωσε ότι ήρθε στην Αθήνα για να δώσει «ψήφο εμπιστοσύνης» στην κυβέρνηση, προσθέτοντας ότι πρέπει να συνεχιστεί το πρόγραμμα των «εντυπωσιακών μεταρρυθμίσεων». Εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι το «ελληνικό πρόγραμμα», όπως ο ίδιος χαρακτήρισε το συντελούμενο έγκλημα, «μπορεί να πετύχει». Εμφαση έδωσε στο προχώρημα των ιδιωτικοποιήσεων, που όπως δήλωσε θα «προσελκύσει ξένες επενδύσεις», στη βελτίωση της «ανταγωνιστικότητας», στην αποτελεσματική λειτουργία του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι το ΑΕΠ της χώρας θα επανέλθει σε «θετικούς ρυθμούς» από το 2012.

Η κυβέρνηση

«Σύμβουλο της κυβέρνησης μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ» αποκάλεσε ο Ε. Βενιζέλος τον επικεφαλής του ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με τον ίδιο, το μήνυμα που στέλνεται είναι ότι η «Ελλάδα μπορεί να βγει από την κρίση» και παράλληλα διαμήνυσε στις «αγορές» και τα άλλα σαπρόφυτα ότι το σχέδιό τους βρίσκεται στην πρώτη φάση, ότι θα συνεχιστεί και μετά το 2014, δηλαδή και πολύ μετά την τυπική «λήξη» του αρχικού μνημονίου τους. Δήλωσε την αποφασιστικότητα της κυβέρνησής του «να μην αποκλίνει από το χρονοδιάγραμμα και στοχοδιάγραμμα». Ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης αναφέρθηκε στις «αλλαγές» για την καρατόμηση των ΒΑΕ, στη «μελέτη που ετοιμάζουν για το ασφαλιστικό σύστημα» (κύριες και επικουρικές συντάξεις), στις «αλλαγές», δηλαδή στην καρατόμηση, και των αναπηρικών συντάξεων.
Ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μ. Χρυσοχοΐδης παρουσίασε τα εύσημα που πήρε η κυβέρνηση για το έργο της στην ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας - επιχειρηματικότητας», στη βελτίωση της θέσης στους «δείκτες επιχειρηματικού περιβάλλοντος» που καταρτίζει ο ΟΟΣΑ.

    

ΜΕΙΩΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΕΣΠΑ

Κέρδος για τις επιχειρήσεις, χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις

Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης και του αστικού Τύπου σχετικά με την πρόταση της Κομισιόν για μείωση της «εθνικής συμμετοχής» στα έργα του ΕΣΠΑ (Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς 2007 - 2013) αντανακλούν την ικανοποίηση ενός τμήματος της αστικής τάξης, αυτού που περιμένει την απελευθέρωση κονδυλίων για μια σειρά έργα και παράλληλα κρύβουν το γεγονός ότι αυτή η απελευθέρωση κονδυλίων συνοδεύεται από εντολές για ακόμα πιο σκληρές αναδιαρθρώσεις στις εργασιακές σχέσεις.
Η Κομισιόν πρότεινε την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης των Διαρθρωτικών Ταμείων της ΕΕ στα έργα του ΕΣΠΑ και τη μείωση της εθνικής συμμετοχής για έξι χώρες της ΕΕ, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η Ελλάδα.
Η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της επιχειρούν να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά και αυτό το θέμα και με αφορμή μια σχετική ψευτοαντιπολιτευτική δήλωση του προέδρου της ΝΔ ξέσπασε άλλη μια δικομματική κοκορομαχία κοροϊδίας του λαού. Ο Αντ. Σαμαράς κατηγόρησε την κυβέρνηση για καθυστέρηση στα έργα του ΕΣΠΑ και ανέφερε πως «έπρεπε να της το υποδείξουν οι ξένοι σήμερα για να αποφασίσει, επιτέλους, η κυβέρνηση να ξεκουνηθεί...» Με τη σειρά του, ο υπουργός Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μ. Χρυσοχοΐδης, ανταπαντώντας, έφτασε σε σημείο να επικαλεστεί την έκθεση του ΟΟΣΑ για να εμφανίσει ότι υπήρξε μεγάλη απορροφητικότητα στο ΕΣΠΑ τους τελευταίους 18 μήνες... Από κοντά και ο ΛΑ.Ο.Σ σε ανακοίνωσή του χτες έσπευσε να ζητήσει την άμεση διοχέτευση «ζεστού» χρήματος στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Η σχετική πρόταση της Κομισιόν εξυπηρετεί τις απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων και στην πράξη μειώνει τα κονδύλια του ΕΣΠΑ για την Ελλάδα. Αξίζει να αναφερθεί πως στα προγράμματα του ΕΣΠΑ η συμμετοχή της ΕΕ κυμαίνεται σε ποσοστό από 50% μέχρι και 70% και το υπόλοιπο ποσοστό καλύπτεται, ανάλογα με την περίπτωση, από το κράτος - μέλος και από τους ιδιώτες ή επιχειρηματικούς ομίλους που συμμετέχουν στο εκάστοτε πρόγραμμα. Η Κομισιόν προτείνει τώρα να μειωθεί το σκέλος της εθνικής συμμετοχής σε ποσοστό μέχρι 5%, από 20% με 30% που είναι κατά βάση. Η ΕΕ στην ουσία δε δίνει νέα χρήματα, αλλά περικόπτει από τα προγράμματα του ΕΣΠΑ το αντίστοιχο μέρος των χρημάτων της εθνικής συμμετοχής και έτσι δεν μπλοκάρει η πραγματοποίηση των όποιων προγραμμάτων. Τούτο έχει να κάνει όπως φαίνεται και με τη συνέχιση των έργων στο εθνικό οδικό δίκτυο, προς όφελος των μεγαλοεργολάβων. Και βέβαια και με τα διάφορα προγράμματα που αφορούν την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, με το αζημίωτο πάντα. Κατά τ' άλλα, εμφανίζεται ότι «η Ελλάδα» θα έχει όφελος 879 εκατ. ευρώ...
Το θέμα επίσης είναι πως ούτε το ΕΣΠΑ, ούτε τα προηγούμενα ΚΠΣ προσέφεραν ανάπτυξη στη χώρα και οφέλη για τα λαϊκά στρώματα και τα όποια χρήματα δίνονταν και δίνονται στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ τα όποια έργα υποδομής ο λαός τα ακριβοπληρώνει ξανά. Υπάρχουν ακόμα παραδείγματα όπου το ΕΣΠΑ χρηματοδοτεί αδρά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και από την άλλη απορρίπτονται προγράμματα Δήμων για τη δημιουργία σύγχρονων σχολικών μονάδων, ενώ για παράδειγμα επίσης επιδοτείται η κοινωφελής εργασία για 5 μήνες με 625 ευρώ το μήνα και ασφάλιση μέσω ΟΑΕΔ σε όφελος των εργοδοτών. Είναι εμφανές πως όλα αυτά έχουν να κάνουν με την αύξηση των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος πάντα των εργαζομένων και του λαού συνολικότερα.

    

ΚΚΕ

Επιτάχυνση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων

Σε σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σχετικά με τις ανακοινώσεις της Κομισιόν για το ΕΣΠΑ τονίζονται τα ακόλουθα:
«Οι νέες προτάσεις της Κομισιόν για το ΕΣΠΑ αποτελούν επιπλέον μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων και επιτάχυνσης των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων στην αγορά εργασίας. Εντάσσονται στην υλοποίηση της νέας επιδρομής σε βάρος των εργαζομένων και των λαών της ΕΕ, όπως αυτή έχει συγκεκριμενοποιηθεί στο "Σύμφωνο για το ευρώ"».

ΟΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΕΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Σελ. /24

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΕΣ

Δεν σκύβουν το κεφάλι

• Φάμπρικα δικαστικών διώξεων, παρακολουθήσεων απεργών και αφαίρεσης αδειών «στήνει» η κυβέρνηση
• «Μάχη» για να περάσει ο συντονισμός του αγώνα στα «χέρια» της βάσης, μέσα από τη σύσταση Απεργιακής Επιτροπής για την απόκρουση της καταστολής και τη νικηφόρα προοπτική του, δίνουν οι τοπικές Επιτροπές Αγώνα

Διά «πυρός και σιδήρου» είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει την «απελευθέρωση» των οδικών επιβατικών μεταφορών η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιστρατεύοντας όλα τα μέσα που της παρέχει η κρατική μηχανή καταστολής, αποδεικνύοντας ότι η άμεση εφαρμογή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων σε όλους τους κλάδους της οικονομίας είναι ζήτημα δίχως αναβολή για τους ντόπιους και ξένους μονοπωλιακούς ομίλους.
Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γ. Ραγκούσης σε εγκύκλιο, με την ένδειξη του «κατεπείγοντος», που απέστειλε προς τους περιφερειάρχες όλης της χώρας, την οποία κοινοποιεί και προς τον υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» Χρ. Παπουτσή, ζητά την επιβολή κυρώσεων κατά των απεργών αυτοκινητιστών βάσει των όσων προβλέπει ο «Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας», κυρώσεις που συμπεριλαμβάνουν και την αφαίρεση της άδειας του εμπλεκόμενου στα «αδικήματα», για ένα έτος κατ' αρχήν και σε περίπτωση «υποτροπής» οριστική αφαίρεση της άδειας. Οπως αναφέρουν πηγές του υπουργείου, η εγκύκλιος είναι άμεσα εκτελεστή και γι' αυτό καλούνται οι αρμόδιες υπηρεσίες των Περιφερειών σε διαρκή ενημέρωση αναφορικά με τα μέτρα που λαμβάνουν για την υλοποίησή της.
Στο ζήτημα τοποθετήθηκε και ο Χρ. Παπουτσής, τονίζοντας σε χτεσινές του δηλώσεις, ότι «τα επαγγέλματα που ήταν κλειστά πρέπει να ανοίξουν» και πως στο πλαίσιο εφαρμογής του νόμου και των εισαγγελικών εντολών, η ελληνική αστυνομία μέχρι στιγμής έχει σχηματίσει 82 δικογραφίες που αφορούν περίπου τα 6.500 άτομα πανελλαδικά και στα οποία σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 292 του ΠΚ περί «παρακώλυσης συγκοινωνιών» προβλέπεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. Πάντως, εκτός από το σχηματισμό δικογραφιών, η ελληνική αστυνομία έχει προχωρήσει σε δεκάδες κλήσεις απεργών στα αστυνομικά τμήματα ανά την Ελλάδα, ενώ όπως καταγγέλλεται στον «Ρ» το Συνδικαλιστικό της Κρατικής Ασφάλειας έχει θέση σε μόνιμη βάση υπό παρακολούθηση συνδικαλιστές του χώρου με οχήματα έξω από τα σπίτια τους.
Στο πλευρό της κυβέρνησης η «Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων» συνέταξε κείμενο μηνυτήριας αναφοράς, το οποίο απέστειλε σε όλες τις ενώσεις - μέλη της ανά την Ελλάδα, προκειμένου να κατατίθεται στους κατά τόπους εισαγγελείς.
Κι ενώ η κυβέρνηση και κάθε εμπλεκόμενος υπουργός της ξεχωριστά, απ' το δικό του «μετερίζι», υλοποιεί τον ν.3919/11, η ΝΔ επιμένει στο «ξοφλημένο» επικοινωνιακό τρικ περί δήθεν βεντέτας Ρέππα - Ραγκούση, καλώντας τον Γ. Παπανδρέου να σταματήσει να «παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο», όταν ο πρωθυπουργός με κάθε ευκαιρία επίσημα και ανεπίσημα έχει δηλώσει τη στοχοπροσήλωση της κυβέρνησής του στην άμεση και απαρέγκλιτη υλοποίηση του νόμου. Παράλληλα, επανέλαβε την «έκκληση» του προέδρου της Αντ. Σαμαρά προς τους απεργούς «να σταματήσουν, άμεσα - σήμερα κιόλας - την απεργία τους».
Πάντως, από την Κρήτη μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από την Κέρκυρα μέχρι τη Σάμο οι αυτοκινητιστές απεργούν σύσσωμοι και κατέρχονται μαζικά στις κινητοποιήσεις, αψηφώντας την κρατική καταστολή και την κατάπτυστη συκοφαντία των ΜΜΕ. Συγκεντρώσεις έγιναν και στο λιμάνι της Πάτρας, στη γέφυρα του Ρίου - Αντιρρίου, στο αεροδρόμιο της Καλαμάτας, ενώ την Κυριακή ταξιτζήδες από Κόρινθο και Αργος συγκεντρώθηκαν έξω από το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και μοίρασαν προκηρύξεις στα ελληνικά και στα αγγλικά. Χτες, στην Αθήνα χιλιάδες απεργοί συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Υποδομών, ενώ οι δυνάμεις των ΜΑΤ επιτέθηκαν στους απεργούς που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το αεροδρόμιο Ηρακλείου.
Με μαζική συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη που διοργάνωσαν το περασμένο Σάββατο οι Επιτροπές Αγώνα της Αθήνας και του Πειραιά κατά τη διάρκεια της οποίας τέθηκαν τα βήματα που θα ακολουθήσουν οι συνεπείς δυνάμεις του χώρου το επόμενο διάστημα, ενώ κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης του ΣΑΤΑ, που έγινε την Κυριακή στο θέατρο «Περοκέ», τέθηκε επιτακτικά η ανάγκη σχηματισμού «Απεργιακής Επιτροπής», εξέλιξη που με «νύχια και με δόντια» προσπαθεί να αποτρέψει η συνδικαλιστική πλειοψηφία.

    

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΒΕ

«Η τρομοκρατία δεν θα περάσει»

Σε συμπαράσταση στο δίκαιο αγώνα των αυτοκινητιστών, για την κατάργηση του νόμου που χαρίζει το μεταφορικό έργο σε μονοπωλιακούς ομίλους, καλεί η ΠΑΣΕΒΕ

Με αφορμή τη σύλληψη/προσαγωγή του μέλους του ΔΣ του ΣΑΤΑ Π. Μαυρίκη, τις συνεχείς κλήσεις για κατάθεση στα αστυνομικά τμήματα απεργών ταξιτζήδων, αλλά και την κλιμάκωση της κυβερνητικής τρομοκρατίας, όπως αυτή εκφράζεται με την «εγκύκλιο Ραγκούση», η Γραμματεία της ΠΑΣΕΒΕ εξέδοσε ανακοίνωση με την οποία καλεί όλα τα Σωματεία και τις Ομοσπονδίες να συμπαρασταθούν στο δίκαιο αγώνα των αυτοκινητιστών και να υψώσουν τείχος αντίστασης στην επιχείρηση ποινικοποίησης των αγώνων.

«Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - τονίζεται στην ανακοίνωση - ξεκίνησε την επίθεση ενάντια στον κλάδο του ΤΑΞΙ με την τρομοκρατική σύλληψη/προσαγωγή του συνάδελφου μέλους της Γραμματείας της ΠΑΣΕΒΕ, μέλους του ΔΣ του Συνδικάτου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής (ΣΑΤΑ) και επικεφαλής της "Ενωτικής Προοδευτικής Συνεργασίας", Παναγιώτη Μαυρίκη.
Η σύλληψη έγινε λίγο πριν τις 10 το βράδυ στις 29 Ιούλη από 4 άνδρες της Ασφάλειας με πολιτικά και με συμβατικό αυτοκίνητο που τον περίμεναν έξω από το σπίτι του και προσήχθη στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών (ΓΑΔΑ).
Η επιχείρηση τρομοκράτησης συνεχίζεται με την κλήση συναδέλφων στα αστυνομικά τμήματα μετά από εισαγγελική παραγγελία.
Η κυβερνητική τρομοκρατία κλιμακώνεται με την εγκύκλιο που απέστειλε σήμερα, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τους απεργούς ταξιτζήδες, ο υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, κ. Γ. Ν. Ραγκούσης.
Με την εγκύκλιο αυτή προς τους περιφερειάρχες της χώρας, τους καλεί να επιβάλουν "Διοικητικές κυρώσεις για κατάληψη εθνικών, επαρχιακών κλπ οδών από ιδιοκτήτες ΤΑΧΙ" σε βάρος όσων ιδιοκτητών ταξί παραβαίνουν τις διατάξεις "Του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας".
Η κυβέρνηση και η "τυφλή" δικαιοσύνη, πιστοί εντολοδόχοι των μεγαλοξενοδόχων, των εφοπλιστών και των άλλων μονοπωλιακών ομίλων, επιχειρούν να τρομοκρατήσουν τους αυτοαπασχολούμενους οδηγούς ταξί που συνεχίζουν τον δίκαιο αγώνα τους ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα με αμείωτη ένταση, παρά τις τρικλοποδιές που βάζει η συνδικαλιστική τους ηγεσία στην Ομοσπονδία, που αμέσως μετά τη συνάντηση με τον κ. Ραγκούση, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας στα ΤΑΧΙ δήλωσε ότι διαπίστωσε "θετικό κλίμα κατά τη συνάντηση" την ώρα που η παραπάνω εγκύκλιος του υπουργού είχε ήδη σταλεί στους περιφερειάρχες.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πιστή στις παραδόσεις της, συνεχίζει την "Επιχείρηση Βουλκανιζατέρ" που επέβαλε πριν μερικά χρόνια στους τότε αγωνιζόμενους αγρότες, την επιστράτευση στους ναυτεργάτες και την επίταξη στους φορτηγατζήδες.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά, ότι η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Η προσπάθεια εκφοβισμού και η εκστρατεία συκοφάντησης των αγώνων να στραφεί ο λαός ενάντια στους ταξιτζήδες θα πέσει στο κενό.
Οι αυτοαπασχολούμενοι, οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα με τον αγώνα τους θα δώσουν τη δική τους απάντηση στα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που οδηγούν χιλιάδες συναδέλφους ΕΒΕ και εργαζόμενους στην ανεργία και εξαθλίωση, αλλά και για να μην περάσει αυτή η τρομοκρατία κυβέρνησης - Ευρωπαϊκής Ενωσης - μονοπωλίων.
Η επίθεση στον κλάδο των αυτοκινητιστών είναι κομμάτι της επίθεσης που δέχεται το σύνολο των αυτοαπασχολούμενων και εργαζόμενων, προκειμένου να πληρώσουν την κρίση που το κεφάλαιο δημιούργησε.
Οι απειλές και οι συλλήψεις που προωθεί η κυβέρνηση θα συναντήσουν την καθολική αντίθεση και καταδίκη των ΕΒΕ, του ταξικού κινήματος και όλων των λαϊκών στρωμάτων.
Οπως αμέσως μετά τη σύλληψη του συναδέλφου Παναγιώτη Μαυρίκη, εκατοντάδες μέλη του ΠΑΜΕ, του ΜΑΣ και της ΟΓΕ, σε κάλεσμά της ΠΑΣΕΒΕ έσπευσαν στη ΓΑΔΑ σε συμπαράσταση, καταγγέλλοντας την τρομοκρατία της κυβέρνησης, έτσι, με τους συμμάχους μας, θα δυναμώσουμε την πάλη μας ενάντια στις διώξεις και την τρομοκρατία, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Καλούμε όλα τα Σωματεία και τις Ομοσπονδίες, να συμπαρασταθούν στο δίκαιο αγώνα των συναδέλφων αυτοκινητιστών, για την κατάργηση του νόμου που χαρίζει το μεταφορικό έργο σε μονοπωλιακούς ομίλους και οδηγεί τους αυτοαπασχολούμενους ταξιτζήδες στην ανεργία και την εξαθλίωση, να αντισταθούμε στην επιχείρηση ποινικοποίησης των αγώνων».

    

ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΙΟ ΒΕΥΗΣ

Ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση εκχώρησης σε ιδιώτη

Ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση για τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης μέσω εκμίσθωσης των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης του λιγνιτωρυχείου της Βεύης στη Φλώρινα, σημείο αναφοράς για την προώθηση της πολιτικής της εκχώρησης σε ιδιώτες της λιγνιτοπαραγωγής. Ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γ. Παπακωνσταντίνου υπέγραψε την υπουργική απόφαση με την οποία εγκρίνονται τα πρακτικά της συνεδρίασης της Ειδικής Επιτροπής για τη Βεύη όπου εγκρίθηκε η ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της διαδικασίας και αξιολογήθηκαν οι συμμετέχοντες. Οι πέντε πρώτοι με βάση τη φθίνουσα βαθμολογική κατάταξη, όπως ανακοινώθηκαν, είναι: ΤΕΡΝΑ ΑΕ, ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΕ, ΟΜΙΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ - ΜΕΤΚΑ, ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, ΑΚΜΗ ΑΤΕ, ΑΚΜΗ ΑΤΕ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ.
Σύμφωνα με το ΥΠΕΚΑ, άμεσα προωθείται η δεύτερη φάση της διαδικασίας κατά την οποία θα κληθούν από την επιτροπή οι πέντε πρώτοι στην αξιολόγηση υποψήφιοι μνηστήρες προκειμένου να υποβάλουν σε δημόσια συνεδρίαση το φάκελο τεκμηρίωσης της δεσμευτικής τους πρότασης.

    

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Κλιμακώνεται η κρατική βία

Σε σχόλιο του Γραφείου Τύπου, σχετικά με την «εγκύκλιο Ραγκούση» για τα ταξί, υπογραμμίζεται:
«Το ΚΚΕ καταγγέλλει την επιχείρηση τρομοκράτησης που εξαπέλυσε η κυβέρνηση, με στόχο να κάμψει τον αγώνα των αυτοαπασχολούμενων στα ΤΑΞΙ.
Η τρομοκρατική εγκύκλιος που καλεί τους περιφερειάρχες να προχωρήσουν σε αφαίρεση αδειών και οι διώξεις που ξεκίνησαν από εισαγγελείς και αστυνομία πρέπει να πάρουν αγωνιστική απάντηση από το λαϊκό κίνημα με μαζικούς, οργανωμένους και περιφρουρημένους αγώνες.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συγχορδία των κρατικών και ιδιωτικών ΜΜΕ, μαζί με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, κλιμακώνει και την κρατική βία. Αντιμετωπίζει με συκοφαντίες και διώξεις, για άλλη μια φορά, τη συνδικαλιστική δράση και τους αγώνες όπως έκανε και με τους αγρότες, και με τους ναυτεργάτες, και με τους φορτηγατζήδες, όπως και με κάθε λαϊκή κινητοποίηση.
Οι δεκάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι ταξιτζήδες βρίσκονται εδώ και 15 μέρες στους δρόμους, για να υπερασπίσουν τη θέση εργασίας τους, ενάντια στα σχέδια εισβολής του μεγάλου κεφαλαίου και εταιρειών στον κλάδο που προωθεί η κυβέρνηση».

    

Σελ. /24     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

TA ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Σελ. /24

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Ερχονται καινούρια μνημόνια σε βάρος του λαού

Συνάντηση χτες με τον υπουργό Οικονομικών, Ε. Βενιζέλο

Οι εργαζόμενοι έχουν μια απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική: Δυνάμωμα του ταξικού κινήματος

Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, είχε χτες ενημερωτική συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών, Ε. Βενιζέλο, για τα τελευταία μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση στην ΕΕ, καθώς και για το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Η Αλ. Παπαρήγα αμέσως μετά τη συνάντηση τόνισε πως έρχονται και νέα μνημόνια σε βάρος του λαού και εξέφρασε τη ριζική αντίθεση του ΚΚΕ στις αποκρατικοποιήσεις. Συγκεκριμένα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ δήλωσε τα εξής:«Ζητήσαμε συνάντηση με τον κ. Βενιζέλο, από τη στιγμή που δεν έγινε συζήτηση στη Βουλή. Εμείς θέλαμε πάνω απ' όλα να γίνει συζήτηση στη Βουλή για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε, να κάνουμε εκεί τις ερωτήσεις μας και τις τοποθετήσεις. Αφού δεν έγινε, ζητήσαμε αυτή τη συνάντηση. Είχαμε μερικά ερωτήματα για διευκρίνιση σχετικά με τις εξελίξεις και το ρόλο του ΔΝΤ. Επίσης, μεσολάβησε και η συνάντησή μας με τον κ. Κουκιάδη της Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων και θέλαμε με την ευκαιρία αυτή να ενημερωθούμε και για το ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων και να εκφράσουμε τη θέση μας. Στα ερωτήματα που βάλαμε ο κ. υπουργός απάντησε.
Το ΚΚΕ είναι σε θέση να παρακολουθήσει τις εξελίξεις και να βγάλει συγκεκριμένα συμπεράσματα. Θεωρούμε ότι επιβεβαιώνονται οι θέσεις μας, όχι μόνο από τη σκοπιά ότι τα μέτρα παίρνονται εις βάρος των εργαζομένων, ότι ο εργαζόμενος λαός έχει πληρώσει όλα τα βάρη της κρίσης, αλλά εμείς έχουμε και ορισμένα ερωτηματικά αν αυτή η συμφωνία θα λειτουργήσει και από τη σκοπιά των στόχων που έβαλε η ίδια η κυβέρνηση. Μας απασχολεί και αυτό γιατί όταν η κυβέρνηση ή η Κομισιόν εκτιμά ότι οι στόχοι δεν πιάνονται, σημαίνει ότι πάλι θα έρχονται καινούρια μνημόνια σε βάρος του λαού.
Η θέση η δικιά μας είναι ότι υπάρχει μια ελεγχόμενη χρεοκοπία ή ας το πούμε με τους δικούς μας όρους μερική υποτίμηση, μερική απαξίωση, η οποία κατά τη γνώμη μας δε θα μπορέσει να λειτουργήσει και τα επόμενα χρόνια. Το 2014 - 2015 ή και πιο νωρίς θα έχουμε καινούρια υποτίμηση. Αυτό που μας απασχολεί είναι ότι θα πληρώσει και πάλι ο ελληνικός λαός.
Επίσης, διατυπώσαμε στον υπουργό τη ριζική αντίθεσή μας με τη λογική και το σκοπό της αποκρατικοποίησης και μάλιστα στο επίκεντρο της προσοχής μας είναι οι επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, ανεξάρτητα από το ότι ήδη είναι ιδιωτικοποιημένες. Οπως επίσης περιοχές, γη, παραλίες, μεγάλοι ελεύθεροι χώροι, χώροι - φιλέτα, που πιθανόν να συγκεντρώσουν την προσοχή των καπιταλιστών.
Μας απασχολεί, επίσης, μήπως λειτουργήσει η δημόσια περιουσία, είτε είναι μια δημόσια χρήση είτε η γη, μήπως λειτουργήσει με τη μορφή της υποθήκης κατά τη διάρκεια των αποκρατικοποιήσεων.
Βεβαίως, όλα αυτά τα πράγματα είναι στην αρχή και έχει μια αξία να είμαστε ενημερωμένοι, πάνω απ' όλα για να συμβάλουμε, να στηρίξουμε τις λαϊκές κινητοποιήσεις.
Με αυτή την έννοια είπαμε στον κ. υπουργό ότι θα ζητάμε ενημέρωση, είτε από τον πρωθυπουργό είτε από τον ίδιο, πέρα από την ενημέρωση που ζητάμε στη Βουλή, γιατί μας ενδιαφέρει η αντιπολιτευτική μας στρατηγική να πατάει πάνω σε πραγματικά στοιχεία, πάνω στην πιθανότητα πραγματικών εξελίξεων και ο λαός να έχει ετοιμότητα να αποκρούσει χειρότερες καταστάσεις, αλλά και να έχει τη δυνατότητα να ανοίξει το δρόμο στη ριζική αλλαγή που εμείς υποστηρίζουμε, την πάλη για την εργατική - λαϊκή εξουσία».

Απαιτείται ολόπλευρο μέτωπο αγώνα

Στις ερωτήσεις που τέθηκαν από την πλευρά των δημοσιογράφων η Αλ. Παπαρήγα έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις:
-- Στα σπάργανα ένα καινούριο κόμμα που το ξεκινάει ο κ. Μαριάς και μιλάει και αυτό για το αντιμνημνονιακό μέτωπο. Υπάρχει περίπτωση το ΚΚΕ σε 3 - 4 βασικά σημεία, προκειμένου η χώρα να βγει απ' το μνημόνιο, να συμπράξει και με αυτές τις δυνάμεις;
-- Δε συμφωνούμε ότι ο λαός έχει ανάγκη από ένα αντιμνημονιακό μέτωπο. Διότι το μνημόνιο δεν προήλθε από παρθενογένεση και επομένως το να κάνεις ορόσημο το μνημόνιο, το οποίο βεβαίως το καταγγέλλουμε και το καταδικάζουμε, είναι σαν να δίνεις συγχωροχάρτι στη στρατηγική που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια από τις κυβερνήσεις και την τελευταία 20ετία υλοποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και με τις προσαρμογές ενσωμάτωσης στην ΕΕ που έκαναν και οι δύο κυβερνήσεις.
Σήμερα χρειάζεται ένα μέτωπο που είναι ριζικά αντίθετο με την ΕΕ, που παλεύει για την αποδέσμευση, ένα μέτωπο που διεκδικεί ο κόπος του λαού και η περιουσία που έχει δημιουργηθεί από τον κόπο του λαού να του ανήκει.
Ταυτόχρονα χρειάζεται πάλη για το δυσκόλεμα της προώθησης των αντιλαϊκών μέτρων, κίνημα στρατηγικής ριζικής αλλαγής. Μακάρι να μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα πρόγραμμα άμεσων μέτρων που μπορούσαν να γλιτώσουν το λαό από το χειρότερο, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο πρόγραμμα άμεσων μέτρων, αν δεν ενταχθεί στη στρατηγική της ριζικής αλλαγής.
-- Ποια είναι η θέση του ΚΚΕ για δημοψήφισμα αν προκύψει το Σεπτέμβρη με ερωτήματα τα οποία θα είναι θολά;
-- Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε κάθε μορφή δημοψηφίσματος. Κατά τη γνώμη μας η κυβέρνηση το προωθεί για να παγιδεύσει το λαό, να σημειώνει «ναι» ή «όχι» σε ερωτήματα και τελικά να μετατρέψει το δημοψήφισμα, ακόμα και αν είναι αρνητικό στις προτάσεις της κυβέρνησης, σε ένα δημοψήφισμα στήριξης της γενικότερης πολιτικής. Εμείς ζητάμε στη θέση του δημοψηφίσματος την πραγματοποίηση εκλογών. Οι εκλογές αντικειμενικά θέτουν ως ζήτημα το γενικό πολιτικό πρόβλημα.

    

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Τίμησαν την επέτειο του θανάτου του

Σεμνή τελετή χτες από την ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και το Συμβούλιο Περιοχής της ΚΝΕ

Από την κατάθεση λουλουδιών στον τάφο του Ν. Ζαχαριάδη

Την επέτειο από το θάνατο του Νίκου Ζαχαριάδη, του ηγέτη του ΚΚΕ για πολλές δεκαετίες, τίμησε χτες το πρωί με μια σεμνή τελετή στον τάφο του στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας πολυμελής αντιπροσωπεία της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής του ΚΚΕ και του Συμβουλίου Περιοχής της ΚΝΕ, με επικεφαλής τον Κώστα Παρασκευά, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέα της Οργάνωσης.Μπροστά στον τάφο του ανυπόταχτου κομμουνιστή ηγέτη, Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ, που γεννήθηκε το 1903 και έφυγε από τη ζωή την 1η Αυγούστου του 1973, τα μέλη της αντιπροσωπείας κατέθεσαν λίγα κόκκινα λουλούδια, τιμώντας με αυτό τον τρόπο τη μνήμη και τη δράση του.
«Επαθλο ...του αγώνα μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ιμπεριαλιστική εξάρτηση...» τα λόγια αυτά του Νίκου Ζαχαριάδη, μέρος επιστολής του προς τον ελληνικό λαό το 1940, δεσπόζουν χαραγμένα πάνω στον τάφο και αποτελούν μικρό δείγμα της ιστορικής αυτής μορφής του κομμουνιστικού κινήματος. Γι' αυτό και η πλακέτα του ΚΚΕ, που είναι τοποθετημένη, αποδίδει «Τιμή και δόξα σ' αυτούς που πολέμησαν το φασισμό και το ναζισμό. Στους ανίκητους εκτοπισμένους στο Νταχάου και τον Νίκο Ζαχαριάδη, Γραμματέα του ΚΚΕ».
Σε δήλωσή του ο Κώστας Παρασκευάς, μετά την τελετή με την ευκαιρία των 38 χρόνων από το θάνατο του κομμουνιστή ηγέτη, τόνισε: «Τιμάμε τη μνήμη, τη δράση και το έργο του ανυπόταχτου κομμουνιστή ηγέτη, Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη. Συνεχίζουμε την πάλη, βγάζοντας συμπεράσματα απ' την πείρα του κινήματος και την ηρωική πάλη του ΚΚΕ για 9 δεκαετίες για να γίνουμε πιο ικανοί στην πάλη για το σοσιαλισμό».

    

Δραστηριότητες ΚΟ του ΚΚΕ

Σειρά εκδηλώσεων πραγματοποιούν οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ σε πολλές περιοχές για την παρουσίαση της πρότασης διεξόδου του Κόμματος:
-- Αύριο Τετάρτη 3/8, στην πλατεία Πολυδρόσου, στις 8.30 μ.μ., θα μιλήσει ο Γ. Ιωσηφίδης, μέλος της ΕΠ Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας του ΚΚΕ.
-- Την Πέμπτη 4/8, σύσκεψη αυτοαπασχολούμενων - ΕΒΕ στη Στυλίδα και την Τετάρτη 10/8 στο Μαρτίνο.
-- Την Τετάρτη 10/8, συγκέντρωση στο Αρχάνι Φθιώτιδας, στην πλατεία, με θέμα την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.
Σε Πελοπόννησο - Ζάκυνθο
-- Αύριο Τετάρτη 3/8, στις 8 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στο Βλαχιώτη Λακωνίας (κεντρική πλατεία) με θέμα: «Πολιτικές εξελίξεις και η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ». Θα μιλήσει ο Θ. Παπάζογλου, μέλος του Γραφείου της ΝΕ Λακωνίας.
-- Την Τετάρτη 10/8 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου Ζακύνθου (Πνευματικό Κέντρο) με θέμα: «Εξελίξεις στο χώρο της Υγείας - η πρόταση του ΚΚΕ για σύγχρονη δημόσια δωρεάν Υγεία για όλους». Θα μιλήσει ο Δ. Κεφαλληνός.
-- Την Παρασκευή 12/8 θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην πλατεία Κατασταρίου Ζακύνθου, με θέμα «Αντιπυρική προστασία - Δάση λαϊκή περιουσία», στις 8 μ.μ., με ομιλητή τον Γ. Κωνσταντίνου, μέλος της ΝΕ.

    

Σελ. /24     

Copyright © 1997-2011 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Την ώρα που η Ελλάδα αναδείχθηκε επίσημα στο πρώτο κράτος - μέλος της Ευρωζώνης με μερική αδυναμία πληρωμής των δανειακών υποχρεώσεών της, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται να πανηγυρίζει για την απόφαση της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ. Μια απόφαση που αποδέχεται τη μερική ελεγχόμενη χρεοκοπία της χώρας. Η κυβέρνηση προβάλλει σαν σωτηρία το νέο δανειακό πακέτο των 109 δισ. ευρώ και τη συμφωνία επιμήκυνσης της διαχείρισης του δημόσιου χρέους υπό την αιγίδα της ΕΕ.Ποιους αφορά η σωτηρία; Σίγουρα δεν αφορά τους εργαζόμενους που θα δοκιμασθούν με νέα σκληρότερα μέτρα, για να διασφαλιστεί φθηνότερη εργατική δύναμη και επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων. Μεγαλύτερη φοροεπιδρομή, ταχύτερη εκποίηση της δημόσιας περιουσίας στους μονοπωλιακούς ομίλους, νέο Μνημόνιο το φθινόπωρο συνοδεύουν τη συμφωνία που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση. Φυσικά, οι γενικές κατευθύνσεις κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης δεν αποτελούν ελληνική πρωτοτυπία. Καθορίζονται απ' την αντεργατική στρατηγική «Ευρώπη 2020» και κωδικοποιούνται με το «Σύμφωνο για το ευρώ».
Ομως, η ελληνική κυβέρνηση αποδείχθηκε «βασιλικότερη του βασιλέως». Διασφάλισε για τους πιστωτές ότι «θα τεθεί σε εφαρμογή συμφωνία παροχής εγγυήσεων», δηλαδή η περιουσία του ελληνικού δημόσιου διατίθεται σαν εμπράγματη εγγύηση για το νέο δάνειο. Σ' αυτήν την κατεύθυνση, θα αξιοποιηθεί και το νεοϊδρυθέν Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

Τότε ποιους έσωσε η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής, για την οποία πανηγυρίζει η ελληνική κυβέρνηση;Διασφάλισε, έστω, μια ουσιαστική μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους;
Ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί προσδιόρισε τη μείωση στο 24% του ΑΕΠ. Δηλαδή, δεν επιστρέφουμε καν στο επίπεδο του δημόσιου χρέους που υπήρχε πριν την ενεργοποίηση του μνημονίου το 2009. Το ελληνικό δημόσιο αντί να πληρώσει 34 δισ. ευρώ τόκους, σε εφτάμισι χρόνια, θα πληρώσει πάνω από 57 δισ. ευρώ σε 15 χρόνια. Το σύνολο του χρέους μεταφέρεται στο μέλλον, καθώς μέχρι το 2020 δεν θα καταβληθούν χρεολύσια, αξίας 135 δισ. ευρώ.
Ποιοι σώθηκαν, λοιπόν; Οι ξένοι και εγχώριοι τραπεζικοί όμιλοι και τα κράτη πιστωτές.
Απ' τα 109 δισ. ευρώ του περιβόητου πακέτου σωτηρίας, τα 20 δισ. θα διατεθούν για αναπλήρωση κεφαλαίου των ελληνικών τραπεζών και τα 35 δισ. δεν θα δοθούν στην ελληνική κυβέρνηση, αλλά θα διατηρηθούν ως εγγύηση για τους κινδύνους που διατρέχουν οι ιδιωτικές τράπεζες. Ομως, το κύριο ζήτημα που ανέδειξε η Σύνοδος δεν περιορίζεται στους όρους διαχείρισης του ελληνικού δημόσιου χρέους.

Εύθραυστος συμβιβασμός

Παρά τη στρατηγική συμφωνία τους, για κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης, είναι πλέον φανερή η δυσκολία μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ και των διάφορων τμημάτων του μεγάλου κεφαλαίου να καταλήξουν σε ένα στέρεο μεσοπρόθεσμο συμβιβασμό σχετικά με την οικονομική διαχείριση στην Ευρωζώνη.
Το θέμα δεν περιορίζεται στη δυσκολία συμφωνίας επιμερισμού των βαρών για τη διαχείριση της υπερχρέωσης της Ιταλίας και της Ισπανίας, το οποίο δεν αναδεικνύουν οι αστικές αναλύσεις. Ασφαλώς τα απόλυτα μεγέθη του δημόσιου χρέους της Ισπανίας και της Ιταλίας είναι πολύ μεγαλύτερα απ' της Ελλάδας και γι' αυτό υπήρξε διευκρίνιση στην πρόσφατη Σύνοδο της ΕΕ ότι η απόφαση αφορά την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας είναι «λύση έκτακτου και μοναδικού χαρακτήρα».
Το ζήτημα όμως είναι πολύ βαθύτερο. Οι πολιτικές ηγεσίες της ΕΕ γνωρίζουν ότι η διόγκωση του δημόσιου χρέους αποτελεί μια εκδήλωση των συνεπειών του ανταγωνισμού και της ανισόμετρης ανάπτυξης μεταξύ κρατών - μελών της ΕΕ, που οξύνθηκαν μετά τη δημιουργία της Ευρωζώνης. Η εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης έθεσε σε δοκιμασία την τεχνητή νομισματική συγκόλληση του ευρώ μεταξύ καπιταλιστικών κρατών με διαφορετικό επίπεδο παραγωγικότητας, βιομηχανικής παραγωγής και ανταγωνιστικότητας.
Τα προηγούμενα χρόνια, η Γερμανία υπήρξε η μεγάλη ωφελημένη της Ευρωζώνης. Διατήρησε το ευρώ σαν ισχυρό διεθνές αποθεματικό νόμισα και ταυτόχρονα ενίσχυσε τις εξαγωγές και την ανταγωνιστικότητά της. Η Ευρωζώνη και ιδιαίτερα τα κράτη του μεσογειακού νότου αποτέλεσαν διέξοδο για να επενδυθούν άμεσα γερμανικά κεφάλαια, να δοθούν δάνεια και να ενισχυθούν οι γερμανικές εξαγωγές.
Απ' την άλλη, η μεταποίηση των μεσογειακών χωρών υποχώρησε στον ανταγωνισμό. Γι' αυτό και η γαλλική κυβέρνηση την περίοδο 2008 - 2010 άσκησε σκληρή κριτική στη γερμανική, με αποκορύφωμα τη δήλωση της τότε υπουργού οικονομικών Κρ. Λαγκάρντ το Μάρτη του 2010 ότι τα «εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας είναι τα ελλείμματα του μεσογειακού Νότου»
Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου άλλαξε ο συσχετισμός σε βάρος της Γαλλίας και των μεσογειακών συμμάχων της. Αυτό αποτυπώθηκε με την επίσημη συμπόρευση, παρά τις διαφωνίες της γαλλικής κυβέρνησης στις επιλογές της καγκελαρίου Μέρκελ, μετά τον περιβόητο συμβιβασμό της Ντόβιλ, τον Οκτώβρη του 2010.
Καθώς, όμως, οι ανισότητες στο εσωτερικό της Ευρωζώνης μεγαλώνουν, τα στρατηγικά διλήμματα αυξάνονται σε κάθε ιμπεριαλιστικό επιτελείο, εντός και εκτός ΕΕ. Στο εσωτερικό της άρχουσας τάξης της Γερμανίας ισχυροποιείται η τάση που ζητά αναμόρφωση της Ευρωζώνης και κινήσεις εμβάθυνσης των σχέσεων συνεργασίας με τη Ρωσία και την Κίνα, καθώς αναβαθμίζεται η σημασία των ασιατικών αγορών για τις γερμανικές εξαγωγές.
Ο συμβιβασμός ενδοαστικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της Γερμανίας αποτυπώνεται στο δίλημμα που θέτει στην ουσία η γερμανική κυβέρνηση στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ. «Πιο αυστηρή εναρμόνιση της οικονομικής πολιτικής, ιδιαίτερα της δημοσιονομικής ή στενότερη ζώνη του ευρώ» Σ' αυτήν την κίνηση, η Γερμανία στηρίζεται από άλλα ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη όπως η Ολλανδία, η Αυστρία, η Φινλανδία.
Σ' αυτό το πλαίσιο, η Γερμανία απαίτησε και πέτυχε, εκτός των άλλων, μια μικρή συμμετοχή των τραπεζικών ομίλων πιστωτών της Ελλάδας στον επιμερισμό της αναγκαίας απαξίωσης κεφαλαίου για να επιτευχθεί μια συμβιβαστική λύση.
Απ' τη πλευρά της, η Γαλλία ζήτησε, χωρίς επιτυχία, ανάληψη μεγαλύτερου βάρους διαχείρισης από πλευράς Γερμανίας, στοχευμένη φορολόγηση των τραπεζικών ομίλων, μετεξέλιξη του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, (EFSF) σε ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ και ορισμένα μέτρα επεκτατικής διαχείρισης για την τόνωση των επενδύσεων.
Η αμερικανική κυβέρνηση άσκησε επίσης πίεση και κριτική στην περιοριστική πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης. Ομως, την ίδια ώρα οι Ρεπουμπλικάνοι ασκούν αντίστροφη κριτική στον Πρόεδρο Ομπάμα για τη διόγκωση του δημόσιου χρέους και την αύξηση της φορολογίας που προκαλεί η επεκτατική πολιτική του. Η αντιφατική στάση των ΗΠΑ απέναντι στη Γερμανία καθορίζεται και απ' την ανησυχία της στενότερης προσέγγισης Γερμανίας - Ρωσίας - Κίνας, σε περίπτωση αναμόρφωσης της Ευρωζώνης.
Το επόμενο διάστημα, η συνοχή του γαλλογερμανικού άξονα θα δοκιμαστεί ακόμα περισσότερο, καθώς μεγαλώνει η διαφορά οικονομικής ισχύος των δύο πόλων και αποκλίνουν τα συμφέροντά τους στη διαχείριση των υπερχρεωμένων κρατών της Ευρωζώνης.
Αυτό που σίγουρα έχει ήδη αποδειχθεί είναι ότι καμία εκδοχή της αστικής διαχείρισης δεν μπορεί να ματαιώσει την εκδήλωση της κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Καμιά απόφαση των αστικών κυβερνήσεων δεν μπορεί να υπερβεί της εγγενείς αντιφάσεις και τις συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης στο εσωτερικό της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να παγιδευθούν ανάμεσα στις υπαρκτές αντιθέσεις και τις αναδιατάξεις συμμαχιών μεταξύ τμημάτων της άρχουσας τάξης και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σχετικά με τον επιμερισμό των βαρών της κρίσης. Η λαϊκή ευημερία θα θυσιάζεται στο βωμό της ανταγωνιστικότητας τόσο στη φάση της καπιταλιστικής κρίσης όσο και στην περίοδο των ψηλών ρυθμών καπιταλιστικής ανάπτυξης και μεγάλων αναπτυξιακών προγραμμάτων.
Η παγίδευση του εργατικού κινήματος στις ενδοαστικές αντιθέσεις θα είναι καταστροφική για την πορεία του. Αντίθετα, απαιτείται επαγρύπνηση, για να μπορεί να αξιοποιήσει απ' τη σκοπιά του δικού του ταξικού συμφέροντος μια πιθανή όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων π.χ. με αφετηρία τη δυσκολία διαχείρισης της υπερχρέωσης στην Ιταλία.

ΣΥΡΙΖΑ - ΝΑΡ: Προτάσεις ενσωμάτωσης

Μέσα σ' αυτήν τη συγκυρία, αυξάνονται οι δυνατότητες οργάνωσης της λαϊκής αντεπίθεσης. Καθοριστικής σημασίας για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι ο απεγκλωβισμός των λαϊκών στρωμάτων από τις αυταπάτες που καλλιεργεί το οπορτουνιστικό ρεύμα σχετικά, με τη δυνατότητα άμεσης ανώδυνης φιλολαϊκής διεξόδου χωρίς σύγκρουση και ρήξη με την εξουσία των μονοπωλίων και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που τη στηρίζουν.
Το δηλητήριο των ανώδυνης άμεσης φιλολαϊκής λύσης προσφέρεται σε δύο συσκευασίες. Η πρώτη αφορά στην περιβόητη «επανίδρυση της ΕΕ» σύμφωνα με τις προτάσεις του ΚΕΑ που συγκλίνουν με τις αντίστοιχες της γερμανικής και γαλλικής σοσιαλδημοκρατίας. Προτάσεις που προβάλλει ο ΣΥΝ και οι οποίες εστιάζουν στην αναδιάρθρωση του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με επιλεκτική διαγραφή ενός μέρους του και ενεργοποίηση των ευρωομολόγων. Προτάσεις που ζητούν μια πιο επεκτατική σοσιαλδημοκρατική διαχείριση με κρατική ενίσχυση των επενδύσεων και συμβολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Οι συγκεκριμένες προτάσεις στην πραγματικότητα ζητούν απ' τη γερμανική κυβέρνηση να αποδεχθεί ένα μεγαλύτερο μερίδιο στον επιμερισμό των βαρών διαχείρισης του προβλήματος των υπερχρεωμένων κρατών (ευρωομόλογα) σε αντάλλαγμα για την ηγεμονία της στο σύνολο της Ευρωζώνης.
Αυτές οι προτάσεις προώθησης της ευρωπαϊκή ενοποίησης δεν μπορούν να εξαλείψουν τις συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης στο πλαίσιο της ΕΕ.
Η κρατική στήριξη των επενδύσεων (δημόσιων και ιδιωτικών) οδηγεί τελικά στην κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και στην υπερχρέωση του κράτους.
Σήμερα, γνωρίζουμε, απ' την ίδια μας την πείρα στην Ελλάδα, πού οδήγησε η σοσιαλδημοκρατική διαχείριση της πρώτης πενταετίας του ΠΑΣΟΚ και η πολιτική προσέλκυσης σημαντικών ξένων επενδύσεων απ' τις κυβερνήσεις στη συνέχεια π.χ. «Ντόιτσε Τέλεκομ» στον ΟΤΕ, «Κόσκο» στον ΟΛΠ. Τα κρατικά πακέτα διαχείρισης της κρίσης οδηγούν σε νέα αφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών για τη διασφάλισή τους και αύξηση της υπερχρέωσης.
Οι προτάσεις του ΣΥΝ μεταθέτουν τα βασικά ζητήματα της ταξικής πάλης στο υπερεθνικό επίπεδο, του «ευρωμονόδρομου», παραγνωρίζοντας την ανισόμετρη ανάπτυξη, τη διαφορά του συσχετισμού στο πολιτικό επίπεδο κάθε κράτους και το ρόλο του εθνικού αστικού κράτους σαν βάση της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης. Ετσι, αδυνατίζουν την πάλη σε εθνικό επίπεδο και απονευρώνουν κάθε ουσιαστική προσπάθεια αλλαγής του διεθνούς συσχετισμού.
Ο ΣΥΝ εξαπατά, τελικά, το λαό για τη δυνατότητα φιλολαϊκής μετεξέλιξης της ΕΕ. Η ΕΕ απ' τους ιδρυτικούς της στόχους, τη δομή και την αποστολή της αποτελεί φύλακα της εξουσίας και της κερδοφορίας των μονοπωλίων, φραγμό στην προοπτική του σοσιαλισμού.
Την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος αποτελούν οι προτάσεις που προβάλλουν συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για έξοδο του αστικού κράτους της Ελλάδας απ' το ευρώ και την ΕΕ. Προτάσεις που διανθίζονται με την καταγγελία σημείων της κυβερνητικής πολιτικής (το χαμηλό τίμημα εκποίησης της δημόσιας περιουσίας κ.λπ.) και προβάλλονται σαν κρίκος αντικαπιταλιστικής συσπείρωσης, ενδιάμεσο «μεταβατικό πλαίσιο» και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Ετσι, μια εναλλακτική σοσιαλδημοκρατική διαχείριση που έχει στόχο να συμβάλει στην ταχύτερη προσωρινή ανάκαμψη του ελληνικού καπιταλισμού απ' τη βαθιά του κρίση προβάλλεται σαν καινοτόμα πρόταση επαναστατικής τακτικής.
Η αστική τάξη έχει χρησιμοποιήσει διεθνώς τη λύση του προστατευτισμού της καπιταλιστικής οικονομίας μιας χώρας σαν εναλλακτική διέξοδο για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων. Προχωρώντας σε υποτίμηση του νομίσματος για την ενίσχυση των εξαγωγών και τη συγκράτηση των εισαγωγών, καλεί πάντα την εργατική τάξη σε νέες θυσίες στο βωμό της ανταγωνιστικότητας. Το παράδειγμα της Αργεντινής με τις δραματικές συνέπειες στους μισθούς, στην εκτίναξη της φτώχειας και της ανεργίας μετά την εφαρμογή αυτής της λύσης είναι χαρακτηριστικό.
Στο πλαίσιο του αστικού κράτους, μια μείωση του δημόσιου χρέους δεν οδηγεί σε μέτρα ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών αλλά σε νέες φοροαπαλλαγές και κρατικές ενισχύσεις του μεγάλου κεφαλαίου. Η επίθεση της αστικής τάξης για να διασφαλίσει φθηνότερη εργατική δύναμη θα συνεχισθεί επίσης αποφασιστικά, είτε η Ελλάδα είναι εντός είτε εκτός Ευρωζώνης και ΕΕ. Μια ματιά στη Σουηδία, στη Βρετανία, στη Δανία, στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ αρκεί για να πείσει και τον πιο δύσπιστο.

Ρήξη ή ενσωμάτωση;

Τα ζητήματα αυτά δεν είναι καινούργια, ούτε αποτελούν σύγχρονες θεωρητικές συλλήψεις του οπορτουνιστικού ρεύματος. Οι κλασικοί αντιμετώπισαν αντίστοιχες απόψεις στην εποχή τους.
Γι' αυτό ο Μαρξ, στο Συνέδριο των Βρυξελλών του 1847, ενώ αναγνωρίζει ότι ο προστατευτισμός είναι επωφελής για τμήματα της άρχουσας τάξης και ενώ αποδεικνύει ότι το ελεύθερο εμπόριο δεν αμβλύνει τα προβλήματα της εργατικής τάξης στον καπιταλισμό, τάσσεται κατά του προστατευτισμού.
Γι' αυτό ο Λένιν, επίσης, τονίζει το 1916 ότι οι ριζοσπαστικές δημοκρατικές διεκδικήσεις όπως η διαγραφή του χρέους δεν είναι πραγματοποιήσιμες σε σταθερή κλίμακα υπέρ του λαού στα ιμπεριαλιστικά κράτη, παρά μόνο με επαναστατικές μάχες κάτω απ' τη σημαία της σοσιαλιστικής επανάστασης.
Αντίστοιχα, σήμερα, κάθε προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού κινήματος πρέπει να σημαδεύει την καρδιά της αστικής διαχείρισης και να απεγκλωβίζει από αυταπάτες. Η ένταση και ο συντονισμός των αγώνων, των απεργιών σε κάθε κλάδο, χωρίς την πολιτικοποίησή τους δεν μπορούν να διασφαλίσουν συνέχεια, διάρκεια, νικηφόρα προοπτική.
Αυτό που πρέπει να κατανοηθεί είναι ότι ακόμα και για να αποκρούσουμε τα χειρότερα που έρχονται απαιτείται γραμμή ρήξης, που να στοχεύει τον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία των μονοπωλίων σ' όλα τα επίπεδα απ' το χώρο εργασίας και τον κλάδο μέχρι το γενικό πολιτικό επίπεδο.
Τώρα που η δυσκολία της αστικής διαχείρισης γίνεται πιο ορατή και το μέλλον της Ευρωζώνης κλυδωνίζεται μπορούμε από καλύτερες θέσεις να αναδείξουμε ότι στη χώρα μας υπάρχουν αντικειμενικά προϋποθέσεις για μια ριζικά διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας, με τη μετατροπή της ιδιοκτησίας του μεγάλου κεφαλαίου σε κοινωνική κρατική ιδιοκτησία, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της παραγωγής και εργατικό έλεγχο. Ξεδιπλώνοντας τη λαϊκή αντεπίθεση με αφετηρία την απαίτηση «Να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια» και προβάλλοντας αγωνιστικά ριζοσπαστικούς άξονες πάλης (π.χ. πλήρη - σταθερή εργασία) που ανοίγουν το δρόμο της αποφασιστικής σύγκρουσης.
Η λύση υπάρχει, φτάνει ο λαός να πιστέψει στις δυνάμεις του: Αποδέσμευση απ' την ΕΕ και διαγραφή του χρέους με λαϊκή εξουσία.

Του
Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*
*O Μάκης Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΣΕ

Δ.Σ.Ε.

Α Φ Ι Ε Ρ Ω Μ Α

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΜΕΡΟΣ 2ο
Ημερομηνία Δημοσίευσης: 30-10-96 - Σελίδα Δημοσίευσης: 10

---

---

ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Το "αλυσόδεμα" της Ελλάδας ο πρώτιστος στόχος

Τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και επιδιώξεις τους καθόριζαν από την πρώτη στιγμή του πολέμου τη στρατηγική και τακτική των Αγγλων και μπροστά στην εκπλήρωσή τους δεν είχαν τον παραμικρό δισταγμό

Ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, ο Γ. Παπανδρέου και ο Βρετανός στρατηγός Σκόμπι μπροστά στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη

Η διατήρηση και η παραπέρα ενίσχυση των πολιτικών, στρατιωτικών και οικονομικών θέσεων, που είχε η βρετανική αυτοκρατορία προπολεμικά σ' όλο τον κόσμο, ήταν ο βασικός, στρατηγικός στόχος του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού από την πρώτη μέρα που τα σύννεφα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου άρχισαν να εμφανίζονται στον ουρανό της Ευρώπης. Αυτός ο στόχος καθόριζε τις επιμέρους κινήσεις και την τακτική της. Και όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, όπως και σ' όλη τη διάρκειά του, η σφραγίδα του στρατηγικού αυτού στόχου μπαίνει βαριά σε όλες τις ενέργειες των Αγγλων. Ο πόλεμος δεν είναι παρά η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα και η νίκη κατά του φασιστικού τέρατος, η αναγκαία προϋπόθεση, για την παγκόσμια ενίσχυση του βρετανικού αυτοκρατορικού λέοντα.
Η Ελλάδα, χώρα μισοαποικιακή και βαθιά εξαρτημένη, με το βρετανικό κεφάλαιο να κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αμέσως πριν τον πόλεμο περίοδο, αποτελούσε έναν από τους βασικούς στόχους της βρετανικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. "Η βρετανική αυτοκρατορία, έγραφε ο Τσόρτσιλ προς τους Αμερικανούς το 1943, δεν μπορεί να εγκαταλείψει τις θέσεις της στη Μεσόγειο, δεν πρέπει να χάσει την Ελλάδα, γιατί αργότερα θα χάσει την Ιταλία και την Τουρκία".

Η τακτική του "διαίρει και βασίλευε"

Τρία ολόκληρα χρόνια, από το 1941 έως την απελευθέρωση, η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση αντιμετωπίζει καθημερινά την υποκριτική, διπρόσωπη και ύπουλη τακτική των Εγγλέζων. Τυπικά ήταν σύμμαχοι στο μεγάλο και κοινό αντιφασιστικό αγώνα. Στην πραγματικότητα, όμως, οι διαθέσεις και η πρακτική τους κλιμακώνονταν από μη φιλικές, μέχρι απροκάλυπτα εχθρικές. Εκαναν ό,τι μπορούσαν και πέρναγε από το χέρι τους, για να σκάψουν το λάκκο του ΕΑΜ. Η γνωστή και από παλιότερα τακτική τους του "διαίρει και βασίλευε" γνώρισε νέες μέρες... δόξας. Η συκοφαντία και η εχθρική προπαγάνδα, μαζί με τις ραδιουργίες και τις ίντριγκες, ήταν οι πλέον συνηθισμένες μεθοδεύσεις τους. Στα πλαίσια αυτά συνεργάστηκαν και αξιοποίησαν τον τότε βασιλιά Γεώργιο Β', τον αστικό πολιτικό κόσμο της χώρας, ακόμη και συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών, όπως ο επίσκοπος Δαμασκηνός. Ενίσχυαν πολύμορφα, με όπλα, λίρες και άλλα εφόδια, άλλες αντάρτικες ομάδες (π.χ. ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ), για να αποδυναμώσουν την επιρροή του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στο λαό και να τον στρέψουν ενάντια στην ΕΑΜική Αντίσταση, ενώ την ίδια στιγμή στερούσαν από την τελευταία και τα πλέον στοιχειώδη για τη διεξαγωγή του αντιφασιστικού αγώνα. Εφτασαν για την προώθηση των σκοπών τους, μέχρι και στη συγκρότηση ανάλογων οργανώσεων και ένοπλων ομάδων, ενώ δε δίστασαν να προχωρήσουν σε συνεργασία με τα Τάγματα Ασφάλειας και τους Χίτες, ακόμη και με τους Γερμανούς κατακτητές.
Η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, όμως, παρ' όλα όσα μετέρχονταν οι Εγγλέζοι, κατορθώνει να αναδειχτεί στη μοναδική ουσιαστικά αντιφασιστική και απελευθερωτική δύναμη στη χώρα. Η επιρροή της στο λαό δυναμώνει ραγδαία και σύντομα γίνεται η ψυχή και η συνείδηση του αγωνιζόμενου έθνους, η ελπίδα για ένα μεταπελευθερωτικό, λαοκρατικό αύριο της ανοικοδόμησης και της αναγέννησης. Η πλειοψηφία του αστικού πολιτικού κόσμου, που συνεργάζεται με τους Εγγλέζους, στηρίζοντας στους τελευταίους τους δικούς της, ιδιοτελείς στόχους, αδυνατεί να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη συνεχώς επιρροή και κύρος του ΕΑΜ. Και καθώς, η στροφή του πολέμου, που σημαδεύτηκε από την ηρωική μάχη του Στάλιγκραντ (2 Φλεβάρη 1943), έχει πλέον ολοκληρωθεί και ο Κόκκινος Στρατός σημειώνει τη μία νίκη μετά την άλλη, ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός καταλαβαίνει πως πρέπει να χρησιμοποιήσει τα "μεγάλα μέσα" και προσανατολίζεται ανάλογα.

Αποφασίζεται η επέμβαση

Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του ίδιου του Ουίν. Τσόρτσιλ, η ιδέα της επέμβασης γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1943, στη διάρκεια της συνδιάσκεψης Τσόρτσιλ - Ρούσβελτ στο Κεμπέκ του Καναδά, όταν είδαν πως οι θέσεις του ΕΑΜ, για ομαλές και σύμφωνες με τη θέληση του λαού μεταπελευθερωτικές εξελίξεις, έχουν κερδίσει σημαντικές θέσεις και ο αστικός πολιτικός κόσμος της χώρας αδυνατεί να χειραγωγήσει τις εξελίξεις. Γράφει σχετικά ο Τσόρτσιλ: "Ηταν η πρώτη σκέψη, ότι ήμασταν υποχρεωμένοι να επέμβουμε στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας τη στιγμή της απελευθέρωσης". Και λίγο μετά, με ημερομηνία 29 Σεπτεμβρίου 1943, γράφει πως είναι απαραίτητο να σταλούν 5.000 Βρετανοί στρατιώτες, "εάν οι Γερμανοί εγκαταλείψουν την Ελλάδα, με τεθωρακισμένα αυτοκίνητα και πυροβόλα...". Ενώ, σε τηλεγράφημά του προς τον υπουργό Εξωτερικών, Αντονι Ιντεν, το Νοέμβρη του 1943 σημειώνει: "Θα πρέπει το χτύπημα, για να είναι αποφασιστικό, να καταφερθεί κατά του ΕΛΑΣ την κατάλληλη στιγμή".
Ηδη, από την άνοιξη του 1943, έχει σχηματιστεί - και με τη σύμφωνη γνώμη και τη συνεργασία των Εγγλέζων - η κατοχική κυβέρνηση Ράλλη. Βασικοί της στόχοι είναι η δημιουργία και η συγκρότηση των περιβόητων Ταγμάτων Ασφαλείας και η ένταση του αντικομμουνισμού, των διώξεων και των δολοφονιών αντιστασιακών στελεχών. Κι ενώ, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ προχωρούσαν στον αφοπλισμό των ιταλικών δυνάμεων κατοχής και ενίσχυαν τον εξοπλισμό και το αξιόμαχο του αντάρτικου κινήματος, οι Γερμανοί οργανώνουν σε όλη σχεδόν την Ελλάδα εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (Οκτώβρης του 1943 έως το Φλεβάρη του 1944) και ταυτόχρονα, οι δυνάμεις του Ζέρβα - υποκινούμενες από τους Βρετανούς - επιτίθενται ενάντια σε τμήματα του ΕΛΑΣ στην Ηπειρο. Την ίδια στιγμή (Νοέμβρης του 1943), ο πράκτορας των Εγγλέζων, Νεοζηλανδός λοχαγός Ντόναλντ Στοτ πραγματοποιούσε στο σπίτι του διορισμένου δημάρχου Αθήνας, Αγ. Γεωργάτου, δύο χωριστές και αποκαλυπτικές για το περιεχόμενό τους συσκέψεις. Μία, με τον εξουσιοδοτημένο από το Βερολίνο Γερμανό αξιωματικό Λόος και μία, με τους ηγέτες των δωσιλογικών εθνικιστικών οργανώσεων, των Ταγμάτων Ασφαλείας, της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας Πόλεων, του ΕΔΕΣ Αθήνας, (Παπαγεωργίου, Παπαθανασόπουλου, Βεντήρη, Γρίβα, κλπ.). Η πρώτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση των δυνατοτήτων χωριστής αγγλογερμανικής συμφωνίας, με σκοπό την παύση του πολέμου, ώστε να σταματήσει η προέλαση του σοβιετικού "Κόκκινου Στρατού" στο ανατολικό μέτωπο. Η δεύτερη, στην οποία παραβρέθηκε και αξιωματικός της Γκεστάπο, στόχευε στο ξεπέρασμα των διαφορών, που έχουν μεταξύ τους οι δωσιλογικές οργανώσεις και στη συνένωσή τους στην ομοσπονδιακή οργάνωση, Πανελλήνιος Απελευθερωτικός Σύνδεσμος. Κατέληξε δε στη σύνταξη και υπογραφή συμφώνου αντικομμουνιστικής συνεργασίας, που υπέγραψαν όλοι οι μετέχοντες αντιπρόσωποι. Ταυτόχρονα, η βρετανική διπλωματία ερχόταν σε επαφή με την τουρκική κυβέρνηση και παζάρευε μαζί της την είσοδο της Τουρκίας στο πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων (και ειδικότερα των Αγγλων...), με αντάλλαγμα την παραχώρηση της Λήμνου και έξι νησιών των Δωδεκάνησων.
Τα σχέδια των Εγγλέζων, όμως, δεν καρποφορούν σε όση έκταση επιθυμούσαν. Εμφανώς απογοητευμένος ο Τσόρτσιλ σημειώνει στα απομνημονεύματά του, για τα σχετικά αποτελέσματα της διάσκεψης της Τεχεράνης (1 Δεκέμβρη του 1943): "Οι αποφάσεις της Τεχεράνης επηρέασαν έμμεσα τη θέση της Ελλάδας... Οι σύμμαχοι δε θα αναλάβουν ποτέ πια μεγάλη απόβαση στη χώρα αυτή, αλλά και ήταν απίθανο να σταλούν αξιόλογες βρετανικές δυνάμεις στην περίπτωση γερμανικής αποχώρησης". Το γεγονός, όμως, αυτό δεν πτοεί τους εκπροσώπους της βρετανικής αυτοκρατορίας. Μέσα στο 1944 ενέτειναν την εφαρμογή των διχαστικών ενεργειών τους και εκμεταλλευόμενοι και τα τραγικά λάθη της ηγεσίας του κινήματος (συμφωνία του Λιβάνου, της Καζέρτας, κλπ.) δημιούργησαν προϋποθέσεις για την ανοιχτή, ένοπλη επέμβασή τους στην Ελλάδα και τη βίαιη επιβολή των αντιλαϊκών και διχαστικών επιδιώξεων και στόχων τους.

ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Τα εγκληματικά, διχαστικά σχέδια σε πλήρη δράση

Πρώτες μέρες της Απελευθέρωσης και η αντικομμουνιστική τρομοκρατική μανία των Χιτών εκδηλώνεται, για την ώρα, στη γιγαντοαφίσα του Στάλιν

Τα πρώτα βρετανικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στις ακτές της δυτικής Πελοποννήσου, στις αρχές του Οκτώβρη 1944, αφού ο ΕΛΑΣ είχε απελευθερώσει το νότιο τμήμα της χώρας και τα τελευταία τμήματα των χιτλερικών εγκατέλειπαν την περιοχή της πρωτεύουσας. Είναι ολοφάνερο, πως η απόβαση αυτή δεν εξυπηρετούσε κανέναν απολύτως στόχο, σχετικό με τον πόλεμο κατά της Γερμανίας. Γεγονός, που αποδείχνεται τόσο από τη συμφωνία Βρετανών - Γερμανών, σχετικά με την ανεμπόδιστη αποχώρηση των τελευταίων από την Ελλάδα, όσο και από ανάλογη δήλωση του Τσόρτσιλ, που έγινε στις 8 Δεκέμβρη 1944 στη βρετανική Βουλή: "Τα αγγλικά στρατεύματα πραγματοποίησαν εισβολή στην Ελλάδα, η οποία δεν υπαγορευόταν από πολεμική αναγκαιότητα, επειδή η κατάσταση των Γερμανών στην Ελλάδα είχε καταστεί απελπιστική". (Δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ, α` τόμος, σ. 485).
Στις 15 Οκτώβρη - τρεις μέρες μετά την απελευθέρωση της Αθήνας - έρχεται στην πρωτεύουσα ο στρατηγός Σκόμπι και τις ίδιες μέρες αποβιβάστηκαν στο Πασαλιμάνι και άλλα αγγλικά στρατεύματα.

Το σχέδιο "Μάνα"

Οι ενέργειες, όμως, αυτές ήταν ενταγμένες στο σχέδιο επέμβασης στην Ελλάδα, το οποίο ήταν από καιρό επεξεργασμένο και είχε την κωδική ονομασία "Μάνα". Για το σχέδιο αυτό σημειώνει ο Τσόρτσιλ στα απομνημονεύματά του: "Το σχέδιο συνίστατο βασικά στην κατάληψη των Αθηνών και του αεροδρομίου των από μια ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών, στο να εγκαταστήσουμε 4 σμήνη καταδιωκτικών, να εκκαθαρίσουμε το λιμάνι Πειραιώς, για την αποβίβαση μεταγενεστέρως ενισχύσεων... Η καθυστέρησις που εσημείωσαν οι Γερμανοί στην εκκένωσιν των Αθηνών μάς υποχρέωσε να τροποποιήσουμε το σχέδιό μας. Τίποτε δεν έδειχνε μια προσεχή αναχώρησιν της φρουράς, δυνάμεων 10.000 ανδρών και γι' αυτόν τον λόγο, στις 13 Σεπτέμβρη ετηλεγράφησα στο στρατηγό Ουίλσον, για να του είπω να ετοιμάσει μια προκαταρκτική κάθοδο στην Πελοπόννησο, απ' όπου ο εχθρός ήδη υποχωρούσε προς τη διώρυγα της Κορίνθου. Από τα μεσάνυχτα της 13^ης του Σεπτεμβρίου τα στρατεύματα του "Μάνα" ετέθησαν σε 48ωρη επιφυλακή. Διοικητής ήταν ο στρατηγός Σκόμπι... ".
Ηδη, από τις 12 Σεπτέμβρη και πάλι στις 22 του ίδιου μήνα, ο Γ. Παπανδρέου, φοβισμένος από τις παλλαϊκές διαστάσεις, που έπαιρνε η απελευθερωτική δράση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, αλλά και η ορμητική προέλαση του σοβιετικού στρατού στα Βαλκάνια, τηλεγραφούσε στον Τσόρτσιλ: "... Ενώπιον της διαμορφωθείσης κρίσιμου καταστάσεως, τα πολιτικά μέσα προς αντιμετώπισίν της δεν είναι πλέον επαρκή. Μόνον η άμεσος παρουσία επιβλητικών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και μέχρι των τουρκικών ακτών ημπορεί να μεταβάλει την κατάστασιν... ". (από το βιβλίο του Ν. Κεπέση: "Ο Δεκέμβρης του 1944", σ. 41).

Οι πρώτες μέρες της απελευθέρωσης

Στις 18 Οκτώβρη έρχεται στην Αθήνα η κυβέρνηση της "Εθνικής Ενότητας". Ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, στη μεγαλειώδη συγκέντρωση του αθηναϊκού λαού, που έγινε στην πλατεία Συντάγματος, διακήρυξε ξανά ότι η κυβέρνηση έχει πρόγραμμα την οικονομική ευημερία και την κοινωνική δικαιοσύνη, την εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού και των Σωμάτων Ασφαλείας από τους συνεργάτες των κατακτητών, την επιβολή σκληρών κυρώσεων κατά των προδοτών της πατρίδας, την αποκατάσταση κράτους δικαίου, που θα προασπίζει τα δικαιώματα του λαού, κλπ. Πομπώδεις διακηρύξεις και μεγαλοστομίες, που διαψεύστηκαν οικτρά τις αμέσως επόμενες μέρες, καθώς σε ριζικά αντίθετη κατεύθυνση ήταν τα έργα τόσο του ιδίου όσο και των Εγγλέζων.
Να, πώς συνοψίζει τα γεγονότα των πρώτων μεταπελευθερωτικών ημερών και μέχρι το Δεκέμβρη, ο Ν. Κεπέσης, στο βιβλίο του "Ο Δεκέμβρης του 1944": "Παρ' όλ' αυτά και μόνο από τη μελέτη των γεγονότων της περιόδου εκείνης, χωρίς τη βοήθεια των στοιχείων απ' τα παρασκήνια, που ήλθαν στο φως της δημοσιότητας μεταπολεμικά, βγαίνει το συμπέρασμα, ότι η ανίερη συμμαχία των Αγγλων, της Δεξιάς και του Παπανδρέου, με την καθοδήγηση των πρώτων, δρούσε με βάση ένα "σχέδιο ενέργειας". Το σχέδιο εκείνο, επεξεργασμένο, όπως φαίνεται, από πριν από τους Αγγλους βασικά, προσαρμοζόταν κάθε τόσο, κάτω από την πίεση των πραγμάτων, χωρίς όμως να παρεκκλίνει από τη βασική του κατεύθυνση.
Το σχέδιο εκείνο, όπως συνάγεται από τη μελέτη όλων των γεγονότων, που διαδραματίστηκαν και τα ζήσαμε, απόβλεπε κυρίως στα εξής:
α. Εξοπλισμός των παρακρατικών οργανώσεων της Δεξιάς, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν συνεργάτες των καταχτητών.
β. Ενίσχυση των θέσεών τους μέσα στα Σώματα Ασφαλείας, ενώ θα έπρεπε να εκκαθαρισθούν από τα δοσίλογα στοιχεία, όπως προβλέπανε οι συμφωνίες στο Λίβανο και την Καζέρτα.
γ. Τρενάρισμα της δίκης των μεγαλοδοσιλόγων, για να μη βγούνε στη φόρα τόσα και τόσα "άπλυτα".
δ. Οργάνωση προκλήσεων ενάντια στο λαό και το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ από τις τρομοκρατικές, παρακρατικές οργανώσεις της Δεξιάς, με δολοφονικές και άλλες έκνομες ενέργειες.
ε. Περιορισμό, βαθμιαία, των δικαιωμάτων του ΕΛΑΣ, όπως θα δούμε συγκεκριμένα παρακάτω, μέχρι και του σημείου να αξιώσουν το μονομερή αφοπλισμό και τη διάλυσή του".

Η συμφωνία Τσόρτσιλ - Χίτλερ

Λαϊκά δικαστήρια και παραδειγματική τιμωρία των συνεργατών του κατακτητή, απαιτούσε ο λαός, αλλά οι Εγγλέζοι και ο Γ. Παπανδρέου είχαν άλλα σχέδια...

Το πλέον, ίσως, χαρακτηριστικό παράδειγμα και απόδειξη συνάμα της ακραία ιδιοτελούς, βαθιά αντιλαϊκής και παντελώς ανήθικης στάσης και τακτικής του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού αποτελεί η σχετική με την Ελλάδα συμφωνία του, με τον Χίτλερ. Προκειμένου να διευκολύνει το "πέρασμα" της Ελλάδας στη βρετανική σφαίρα επιρροής και να δυσκολέψει την προέλαση του σοβιετικού "Κόκκινου Στρατού", ο Ουίνστον Τσόρτσιλ δε δίστασε να κάνει κάτι μοναδικό στα χρονικά του πολέμου, ενώ αυτός ακόμη συνεχιζόταν.
Να, πώς περιγράφει το γεγονός ο Αλμπερτ Σπέερ, υπουργός της Πολεμικής και Βιομηχανικής Παραγωγής του Χίτλερ, σε συνέντευξή του στον Β. Μαθιόπουλο, που είχε δημοσιευτεί στο "Βήμα" στα 1976 (Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του ίδιου "Ο Δεκέμβριος του 1944"):
"Είμαι αυτήκοος μάρτυρας ενός γεγονότος, που μας είχε προκαλέσει πολύ μεγάλη εντύπωση το φθινόπωρο του 1944. Θυμάμαι συγκεκριμένα ότι ο στρατηγός Γιοντλ, αρχηγός του Γενικού (γερμανικού) Επιτελείου, ήρθε μια μέρα και μου ανέφερε ότι επήλθε συμφωνία σε υψηλό επίπεδο μεταξύ Αγγλίας και Γερμανίας, που αφορούσε την Ελλάδα. Η συμφωνία αυτή, πρωτοφανής μέχρι τότε και όπως γνωρίζω ΜΟΝΑΔΙΚΗ σε όλο τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, αφορούσε - όπως, τουλάχιστον, μου είπε ο Γιοντλ - την εκκένωση της Ελλάδας από τα γερμανικά στρατεύματα χωρίς βρετανική ενόχληση. Η συμφωνία αυτή έγινε στη Λισαβόνα και το ποιος είχε την πρωτοβουλία δεν ξέρω, αλλά πιστεύω ότι δεν έγινε σε διπλωματικό επίπεδο, αλλά πολύ ψηλότερα, για να μην υπάρξουν ακριτομυθίες. Η πληροφορία για το περίεργο αυτό "τζέντλεμαν αγκρίμεντ" μεταξύ Λονδίνου και Βερολίνου προκάλεσε σε όσους το έμαθαν κατάπληξη. Και, πράγματι, οι Αγγλοι την τήρησαν. Τα γερμανικά πολεμικά και μεταγωγικά σκάφη φορτώθηκαν στρατό από τα ελληνικά νησιά - που εκκένωσαν - πέρασαν, το φθινόπωρο του 1944, ανενόχλητα μπροστά από τα μάτια των Βρετανών και ανάμεσα από τα βρετανικά υποβρύχια στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Το τίμημα της συμφωνίας, κατά τη γνώμη μου, ήταν να παραχωρήσουν οι Γερμανοί τη Θεσσαλονίκη στους Αγγλους αμαχητί και μ' αυτόν το τρόπο η Ελλάδα να περιέλθει στο δυτικό στρατόπεδο. Και, βέβαια, ο Χίτλερ θα διατηρούσε ανέπαφες τις δικές του δυνάμεις, που κατείχαν το ελληνικό χώρο".
Πενήντα και πλέον χιλιάδες Γερμανοί στρατιώτες - χώρια οι 20.000, που έμειναν στην Κρήτη για αρκετό καιρό μετά την απελευθέρωση της χώρας - με όλον το βαρύ οπλισμό τους, κατάφεραν έτσι να αποχωρήσουν από την Ελλάδα, με μόνο αντίπαλο τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Δυνάμεις, που χρησιμοποιήθηκαν στους επόμενους μήνες, όχι μόνο στο ανατολικό μέτωπο, αλλά και στο δυτικό, απέναντι στις βρετανικές και αμερικανικές δυνάμεις. Στοιχείο, που ήταν προφανώς σε γνώση της βρετανικής ηγεσίας, αλλά δε στάθηκε δυνατό να εμποδίσει την άθλια συμφωνία. Είναι κι αυτό ένα γεγονός, που φανερώνει πόσο ήταν αποφασισμένος να κάνει οτιδήποτε ο Τσόρτσιλ, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ιμπεριαλιστικές βρετανικές επιδιώξεις και στόχους.