ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΟΡΟΧΑΡΑΤΣΙΑ

ΧΑΡΑΤΣΙΑ - ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Λεηλατούν το λαό για να πληρώσουν τα μονοπώλια

• Στόχος της κυβέρνησης να συγκεντρώσει 1,98 δισ. ευρώ, από μισθωτούς και συνταξιούχους με αποδοχές μέχρι 857 ευρώ το μήνα!
• Το Δημόσιο θα μπορούσε να εξασφαλίσει πολλαπλάσια έσοδα αυξάνοντας τη φορολόγηση των κερδών και καταργώντας τις φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου

Από τα πρόσφατα μεγαλειώδη συλλαλητήρια ενάντια στα χαράτσια της κυβέρνησης

«Αυθαίρετο αμάλγαμα ρυθμίσεων» χαρακτήρισε την προηγούμενη Τετάρτη το φορολογικό σύστημα ο αντιπρόεδρος του Γ. Παπανδρέου και επί των Οικονομικών υπουργός, σε μια προσπάθεια να στηρίξει τα γκανγκστερικού τύπου φορολογικά μέτρα που αποφάσισε η κυβέρνηση και με τα οποία λεηλατούνται στην κυριολεξία τα λαϊκά στρώματα, ώστε να καλυφθούν μερικές ακόμα τοκοχρεολυτικές δόσεις προς τους τραπεζίτες που διαχειρίζονται το εξωτερικό χρέος της χώρας.Το φορολογικό σύστημα, από τη στιγμή που αποτελεί το κυριότερο εργαλείο του αστικού κράτους, για τη συγκέντρωση των φόρων που βασικά πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα, με στόχο την αναδιανομή τους προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, πράγματι αποτελεί ένα «αυθαίρετο αμάλγαμα», σε σχέση με τις ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων. Το φορολογικό σύστημα ανέκαθεν ήταν κόντρα στην κοινή λογική, που θέλει ο καθένας να συμμετέχει στη φορολόγηση ανάλογα με τη φοροδοτική του ικανότητα. Από τη στιγμή που η στήριξη του κεφαλαίου αποτελούσε βασικό του στόχο, αναπόφευκτα θα αποτελούσε ανακάτεμα διαφόρων ρυθμίσεων, ανάλογα με τις κατά καιρούς ανάγκες, αλλά και αξιώσεις των μεγάλων επιχειρήσεων.
Το κύριο για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα δεν είναι το «αλλοπρόσαλλο» της φορολογικής νομοθεσίας, όπως υποστηρίζει ο Ε. Βενιζέλος. Είναι ο ταξικός της χαρακτήρας, που ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης του συστήματος προσλαμβάνει χαρακτηριστικά αγριότητας και πλιάτσικου σε βάρος των λαϊκών εισοδημάτων. Και προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι κυβερνητικές επιλογές με τα φορολογικά μέτρα που αποφασίστηκαν από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με κορύφωση τα χαράτσια και τις ανακοινώσεις των τελευταίων ημερών.

Επιβεβαιώνουν με αυτόν τον τρόπο ότι η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης όχι μόνο δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα, αλλά είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα κλιμακώνεται και το επόμενο διάστημα. Ετσι, αφού εκτόξευσαν τους έμμεσους φόρους στα ύψη αδειάζοντας τα πορτοφόλια των εργαζομένων, αφού επέβαλαν τα χαράτσια, προχωρούν τώρα στην προκλητική αύξηση της άμεσης φορολογίας ειδικά για τα φτωχά νοικοκυριά, ενώ ετοιμάζουν το νέο μεγάλο κόλπο με τις «αποδείξεις», που λόγω των έντονων αντιδράσεων μετατέθηκε για το 2012.Σαν ψυχροί εκτελεστές και προσηλωμένοι αποκλειστικά στο πώς θα εισπράξουν περισσότερους φόρους από τους μισθωτούς και συνταξιούχους, προωθώντας παράλληλα τους σχεδιασμούς τους για παραπέρα μείωση της φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου, έβαλαν κάτω τα κιτάπια της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών και τα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού που αφορούν στις λεγόμενες φορολογικές εκπτώσεις και άρχισαν να ψαλιδίζουν, προκειμένου να τους βγουν οι αριθμοί που εκ των προτέρων είχαν συμφωνήσει με την τρόικα. Μπούσουλας γι' αυτούς είναι να αυξήσουν τις πληρωμές των τοκοχρεολυτικών δόσεων, μέχρι να έρθει το επίσημο «κούρεμα» του χρέους. Από κει και πέρα, δεν τους αφορούν οι άνθρωποι. Αδιαφορούν για το πώς τα βγάζει πέρα η λαϊκή οικογένεια. Δεν τους ενδιαφέρει ότι όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του παραγωγικού δυναμικού της χώρας περιθωριοποιείται και ζει σε συνθήκες ανέχειας. Η αποφασιστικότητά τους, μάλιστα, να υπηρετήσουν όσο γίνεται καλύτερα τις συμφωνίες τους με ΕΕ και ΔΝΤ, τους οδήγησε σε μια ακόμα παγκόσμια πρωτοτυπία. Ολα τα μέτρα που ανακοίνωσαν έχουν... αναδρομικό χαρακτήρα!

Φόροι στα εισοδήματα φτώχειας

Eurokinissi

Με αυτήν ακριβώς τη λογική και αρνούμενοι να δώσουν λύσεις καταργώντας τις τεράστιες φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο ή να αυξήσουν τη φορολογία των κερδών, αποφάσισαν να χτυπήσουν ακόμα μια φορά τους εργαζόμενους:

1) Πετσοκόβουν το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ, που υποτίθεται ότι αποτελεί το ελάχιστο ποσό για να μπορέσει κάποιος φορολογούμενος να τα βγάλει πέρα. Το νέο... «αφορολόγητο» ορίστηκε στα 5.000 ευρώ, με αποτέλεσμα να φορολογηθούν ακόμα και όσοι έχουν μηνιάτικο 357 ευρώ. Δηλαδή, στο εξής, φόρο θα πληρώνουν ακόμα και οι χαμηλοσυνταξιούχοι, ακόμα και όσοι ζουν με επίδομα ανεργίας, το οποίο είναι 454 ευρώ το μήνα.

Με τη νέα ρύθμιση θα κληθούν να πληρώσουν για πρώτη φορά φόρο εισοδήματος περίπου 2,5 εκατομμύρια φορολογούμενοι, που κατά τεκμήριο είναι εργαζόμενοι που υποαπασχολούνται ή εργάζονται με ελαστικό ωράριο, ή βγάζουν το ψωμί τους εργαζόμενοι στο εμπόριο και στις διάφορες πολυεθνικές του κλάδου που απασχολούν το προσωπικό τους με 600 και 700 ευρώ το μήνα.
Από αυτό το κομμάτι του λαού, και όσους ζουν με 857 ευρώ το μήνα, αυτούς, δηλαδή, που παλεύουν με νύχια και με δόντια για να επιβιώσουν, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σχεδιάζει να αντλήσει περίπου 1,98 δισεκατομμύρια ευρώ.
Με το μέτρο αυτό, κάθε φορολογούμενος που δηλώνει ετήσιο εισόδημα πάνω από 12.000 ευρώ επιβαρύνεται αυτόματα με 700 ευρώ. Ολοι μας μπορούμε να αντιληφθούμε την αντιδραστικότητα του μέτρου. Με 700 ευρώ επιβαρύνονται και οι έχοντες μηνιάτικο μέχρι 857 ευρώ και όσοι δηλώνουν εισόδημα 100.000 ευρώ και πάνω!!!

2) Μειώνουν τη δαπάνη που ανέκαθεν αναγνωριζόταν για τα ανήλικα παιδιά. Τα χαρτιά τους λένε ότι «η ωφέλεια των φορολογουμένων λόγω προστατευόμενων τέκνων» φτάνει τα 433 εκατομμύρια ευρώ. Η διαπίστωση και μόνο ότι λόγος γίνεται για ολόκληρο ...μισό δισεκατομμύριο, τους προκάλεσε σχεδόν ενθουσιασμό, τόσο που αυτόματα αποφάσισαν ότι το ζήτημα πρέπει να... ρυθμιστεί. Το πώς ακριβώς θα «κοπεί» και τι θα ισχύσει, μένει να το μάθουμε μέσα στο επόμενο διάστημα.

3) Επιβάλλουν το χαράτσι με την ονομασία «εισφορά αλληλεγγύης», το οποίο θα πληρώνουν για όλα τα επόμενα χρόνια όλοι όσοι έχουν εισόδημα πάνω από 12.000 ευρώ, με πρόσχημα τη στήριξη όσων πλήττονται από την κρίση. Για τα εισοδήματα μέχρι 20.000 ευρώ ο συντελεστής της «εισφοράς» είναι 1%, για τα εισοδήματα από 20 μέχρι 50 χιλιάδες 2%, για όσους έχουν 50.000 - 100.000 ευρώ εισόδημα ο συντελεστής ορίστηκε στο 3% και για εκείνους που έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα 4%.

4) Καθιερώνουν το «τέλος ηλεκτροδοτούμενης κατοικίας», το χαράτσι που προέκυψε από τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου στη ΔΕΘ και το οποίο ισοδυναμεί με επιβάρυνση από 3 μέχρι 16 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ανάλογα με την τιμή ζώνης στην οποία βρίσκεται το ακίνητο. Σύμφωνα με έγκυρους υπολογισμούς η μεγάλη μάζα των εργαζομένων θα κληθεί να πληρώσει χαράτσι 5 - 6 ευρώ το τετραγωνικό, ποσό που θα προσαυξάνεται μέχρι και 25% αν το ακίνητο είναι μέχρι 4 χρόνων. Να σημειωθεί ότι από την επόμενη χρονιά το χαράτσι αυτό θα είναι ακόμα μεγαλύτερο με δεδομένο ότι θα αυξηθούν παραπέρα οι λεγόμενες αντικειμενικές αξίες στα ακίνητα.

Οι «φοροελαφρύνσεις» που κόβονται...

5) Κατακρεουργούν μια σειρά «φοροαπαλλαγές» που ίσχυαν μέχρι σήμερα, ανάλογα με τη θεωρούμενη απώλεια εσόδων που υπάρχει για τα δημόσια έσοδα. Υποψήφιες για μείωση ή και κατάργηση είναι δαπάνες όπως:

• Ιατρικές υπηρεσίες, για τις οποίες έχει δημιουργηθεί τόσος ντόρος, αλλά το κόστος για το Δημόσιο είναι όλο κι όλο 135,6 εκατ. ευρώ.
• Οι τόκοι από στεγαστικά δάνεια πρώτης κατοικίας. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι σε συνθήκες κρίσης δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν διευκολύνσεις σε όσους απέκτησαν το δικό τους κεραμίδι, παίρνοντας δάνειο από τις τράπεζες. Η σχετική φοροαπαλλαγή αφορούσε 640.054 φορολογούμενους, οι οποίοι κατά μέσο όρο είχαν ένα όφελος της τάξης των 300 ευρώ. Μια μικρή ανάσα, δηλαδή, για τον καθένα από αυτούς, όμως τα επιτελεία του Βενιζέλου θεωρούν απαράδεκτη την απώλεια των 182 εκατομμυρίων ευρώ που ισχύουν για τη συγκεκριμένη φορολογική απαλλαγή.
• Δίδακτρα για φροντιστήρια, που ελαφρύνουν 544.166 φορολογούμενους κατά 56,4 εκατ. ευρώ.
• Φοροαπαλλαγές για λόγους αναπηρίας, που η κυβέρνηση τις κοστολογεί 87,4 εκατ. ευρώ.
• Ενοίκια κύριας κατοικίας, που εκτιμούν ότι θα αποφέρουν στα ταμεία 94,5 εκατ. ευρώ.
• Η ειδική φορολόγηση ναυτικών και ιπταμένων με «κόστος» 137,9 εκατ. ευρώ.
• Ασφάλιστρα ζωής, που στερούν από τα ταμεία 156,2 εκατ. ευρώ.

...και οι άλλες

Παρ' όλα αυτά, ανεξάρτητα δηλαδή από την πρεμούρα των κυβερνώντων να συγκεντρώσουν έσοδα κόβοντας ακόμα και «φοροαπαλλαγές» που αφορούν αρκετά εκατομμύρια νοικοκυριά, στους κόλπους της κυβέρνησης δεν κουβεντιάζουν καν το ενδεχόμενο να θίξουν κάποιες άλλες, ποσοτικοποιημένες φοροαπαλλαγές. Ανάμεσα σε αυτές:

• Τα κέρδη Ανωνύμων Εταιρειών που μοιράζονται ως μερίσματα και άλλα εισοδήματα που φορολογούνται αυτοτελώς και τα οποία κοστίζουν στην κοινωνία 687,1 εκατ. ευρώ.
• Τα κέρδη από επιχειρηματική αμοιβή που φορολογούνται με την κλίμακα των φυσικών προσώπων που μας κοστίζουν 88 εκατ. ευρώ.
• Οι πάγιες αποσβέσεις ακινήτων, που αφορούν αποκλειστικά σε επιχειρήσεις, οι οποίες γλιτώνουν φόρους 98 εκατ. ευρώ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Είναι ολοφάνερο ότι αν η πρώτη ομάδα των «φοροαπαλλαγών» που σχεδιάζουν να κόψουν αφορά τον απλό κόσμο, αρκετά εκατομμύρια εργαζομένων αυτής της χώρας, η δεύτερη, που προστατεύουν ως κόρη οφθαλμού, αφορά αν όχι εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου, πάντως τους «έχοντες και κατέχοντες». Μια απλή πρόσθεση επιβεβαιώνει ότι επιλογή τους είναι να καταργήσουν τις φοροαπαλλαγές των πολλών που «κοστίζουν» 850 εκατ. ευρώ, για να διατηρήσουν το στάτους των ολίγων, που, εκτός από όλα τα άλλα, ροκανίζουν και φοροαπαλλαγές 873 εκατ. ευρώ.
Ενδεικτικό άλλωστε του ταξικού χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής και στον τομέα των φόρων είναι ότι σε μια εποχή που το «εθνικό συμφέρον» έχει ταυτιστεί ακόμα και με την επιβολή φορο-χαρατσιών σε μισθωτούς και συνταξιούχους, υπάρχουν κάποιοι που το σύστημα τους διευκολύνει να μην πληρώνουν δεκάρα για κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων και δεκάδων δισεκατομμυρίων. Ανάμεσά τους, πλήρη απαλλαγή από την υποχρέωση να πληρώνουν φόρο εισοδήματος έχουν:

• Οι πλοιοκτήτες ή εταιρείες που αποκομίζουν κέρδη από την εκμετάλλευση πλοίων.
• Οι ελληνικές ή ξένες εταιρείες που εκτός από την εκμετάλλευση πλοίων έχουν και άλλες εκμεταλλεύσεις.
• Τα γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα.
• Οσοι αποκτούν κέρδη από την εκμετάλλευση πλοίου στο εξωτερικό.
• Οι ελληνικές τεχνικές εταιρείες, το κέρδος των οποίων προέρχεται από εργασίες στο εξωτερικό.
• Οι ξένες τεχνικές επιχειρήσεις που έχουν κέρδη στη χώρα.
• Οι εταιρείες που αποκομίζουν κέρδη κατά την πώληση ακινήτου τους σε εταιρεία χρηματοδοτικής μίσθωσης.
• Οσες εταιρείες ή μεγαλοεισοδηματίες αποκομίζουν κέρδη από την πώληση μετοχών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
• Οσες εταιρείες ή μεγαλοεισοδηματίες αποκομίζουν κέρδη από συναλλαγές σε παράγωγα προϊόντα του Χρηματιστηρίου.
• Οσες εταιρείες ή μεγαλοεισοδηματίες αποκομίζουν κέρδη από την πώληση μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων.
• Οι εταιρείες που αποκομίζουν κέρδη από την παροχή επιχειρηματικού κεφαλαίου από τη μερική ή ολική πώληση των μετοχών ή των εταιρικών μεριδίων επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχουν.
• Οι εταιρείες Διανομής Αερίου.
• Εντελώς συμβολικά φορολογούνται όσοι κάνουν περιουσίες με ειδικού τύπου καταθέσεις στις τράπεζες. Ετσι, με συντελεστή μόλις 10% φορολογούνται οι τόκοι των καταθέσεων, οι τόκοι από ομόλογα, τα κέρδη από πράξεις repos, οι τόκοι από καταθέσεις στο εξωτερικό.

Αυτή η πολιτική είναι ο μονόδρομος για τα μονοπώλια και την κυβέρνησή τους. Μονόδρομος για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τους πιστωτές της και την τρόικα. Ενας μονόδρομος που το μόνο που προσφέρει στα λαϊκά νοικοκυριά είναι δεινά, φτώχεια και χρεοκοπία, προκειμένου να καβαντζάρουν οι κεφαλαιοκράτες την κρίση και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Στόχος η ανατροπή

Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, θα αναρωτηθεί κάποιος. Μα, αναποδογυρίζοντας όλα όσα συμβαίνουν στο φορολογικό σύστημα, είναι η απάντηση. Οχι ότι σε συνθήκες κυριαρχίας του κεφαλαίου είναι δυνατόν να γίνει κάτι ριζικά διαφορετικό, ειδικά την περίοδο της εξέλιξης του συστήματος που διανύουμε σήμερα, αλλά, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, θα μπορούσε να εξασφαλιστεί σε κάποιο βαθμό, μια σχετική ανακούφιση για τα χειμαζόμενα λαϊκά νοικοκυριά. Προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι προτάσεις που διατυπώνει το ΚΚΕ και οι οποίες προβλέπουν:

• Απαλλαγή από τους φόρους για οικογενειακό εισόδημα μέχρι 40.000 ευρώ προσαυξανόμενο κατά 5.000 για κάθε παιδί.
• Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, κατάργηση Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε πετρέλαιο θέρμανσης και μια σειρά άλλα μέτρα ελάφρυνσης της λαϊκής οικογένειας.
• Κατάργηση ΦΠΑ σε αγροτικά εφόδια, μηχανήματα, πετρέλαιο κίνησης.
• Φορολογική ελάφρυνση των αυτοαπασχολούμενων με παράλληλη κατάργηση των αντικειμενικών κριτηρίων, κατάργηση των ειδικών δημοτικών φόρων.
• Αμεση φορολογική επιβάρυνση - εισφορά των επιχειρηματικών ομίλων για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών.
• Φορολογία των κερδών του κεφαλαίου με συντελεστή 45%.
• Εκποίηση περιουσιακών στοιχείων του μεγάλου κεφαλαίου για φοροδιαφυγή - εισφοροδιαφυγή.

Η ουσία, πάντως, κάθε συζήτησης, που συνδέεται με τα αντιλαϊκά μέτρα και τα χαράτσια κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας στο όνομα δήθεν του δημόσιου χρέους και των υποχρεώσεων της χώρας προς τους δανειστές, είναι ότι οι εργαζόμενοι δε χρωστούν απολύτως τίποτα σε κανέναν! Το μοναδικό χρέος που έχουν οι εργαζόμενοι, είναι να εντείνουν και να κλιμακώσουν την αντίσταση και τον αγώνα τους απέναντι στην πολιτική που οδηγεί τους ίδιους και τις οικογένειές τους κατευθείαν στη χρεοκοπία. Ενας αγώνας που στόχο θα έχει το Λαϊκό Μέτωπο για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία.

Γιώργος ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

    

Τέσσερα παραδείγματα για το πλιάτσικο

Παράδειγμα πρώτο:
Φορολογούμενος που πέρσι είχε εισόδημα 18.000 ευρώ και η σύζυγός του 8.000 ευρώ, κατοικούσαν, με το παιδί τους, σε σπίτι 90 τετραγωνικών μέτρων στην Καλλιθέα και προσκόμισαν αποδείξεις ύψους 8.500 ευρώ, πλήρωσε φόρο 557,69 ευρώ.
Το ίδιο ακριβώς ζευγάρι, με τα ίδια ακριβώς εισοδήματα, φέτος θα πληρώσει:
1) Φόρο εισοδήματος 2.200 ευρώ, ο σύζυγος 1.900 ευρώ και η σύζυγος 300 ευρώ.
2) Εξαιτίας της αλλαγής του τρόπου υπολογισμού της φορολογικής έκπτωσης για το παιδί θα επιβαρυνθούν πρόσθετα με 320 ευρώ.
3) Για το χαράτσι που βάφτισαν «εισφορά αλληλεγγύης», ο σύζυγος θα πληρώσει 180 ευρώ.
4) Για το άλλο το χαράτσι, που ονόμασαν «τέλος ηλεκτροδοτούμενου ακινήτου», 6 ευρώ για κάθε τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή 540 ευρώ.
Μια πρόσθεση και χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε τα κόλπα που τελικά θα εισαγάγει η κυβέρνηση για τις αποδείξεις, το συγκεκριμένο ζευγάρι, χωρίς να αυξηθεί το εισόδημά τους έστω και ένα ευρώ, στη θέση των άμεσων φόρων των 557 ευρώ, θα κληθούν να πληρώσουν 3.240 ευρώ!!!
Παράδειγμα δεύτερο:
Φορολογούμενος που είχε εισόδημα 16.000 ευρώ και η σύζυγός του 12.000 ευρώ, κατοικούσαν, με τα δύο παιδιά τους, σε σπίτι 80 τετραγωνικών στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης και προσκόμισαν αποδείξεις ύψους 12.000 ευρώ. Δεν πλήρωσαν καθόλου φόρο.
Το ίδιο ακριβώς ζευγάρι, με τα ίδια ακριβώς εισοδήματα, φέτος θα πληρώσει:
1) Φόρο εισοδήματος 2.120 ευρώ, ο σύζυγος 1.420 ευρώ και η σύζυγος 700 ευρώ.
2) Εξαιτίας της αλλαγής του τρόπου υπολογισμού της φορολογικής έκπτωσης για το παιδί θα επιβαρυνθούν πρόσθετα με 400 ευρώ.
3) Για «εισφορά αλληλεγγύης» ο σύζυγος θα πληρώσει 160 ευρώ.
4) Για «τέλος ηλεκτροδοτούμενου ακινήτου», 5 ευρώ για κάθε τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή 400 ευρώ, τα οποία, λόγω ηλικίας του ακινήτου, προσαυξάνονται κατά 20% και άρα θα πληρώσουν 480 ευρώ.
Η συνολική επιβάρυνση της συγκεκριμένης οικογένειας, λόγω των άμεσων φορολογικών μέτρων, θα είναι της τάξης των 3.160 ευρώ!!!
Παράδειγμα τρίτο:
Ζευγάρι εμποροϋπαλλήλων με μισθούς 700 και 800 ευρώ το μήνα, δηλαδή ετήσιο εισόδημα της τάξης των 9.800 ευρώ για τον ένα σύζυγο και 11.200 για τον άλλον, που ζουν σε διαμέρισμα 70 τετραγωνικών μέτρων, όπως ήταν απόλυτα φυσιολογικό δεν πλήρωσαν φόρο, μια και τα εισοδήματά τους ίσα - ίσα φτάνουν, αν φτάνουν, για να ζήσουν καλύπτοντας τις πλέον στοιχειώδεις ανάγκες τους.
Κι όμως με βάση τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης, που ήδη είναι αποφασισμένες και δημοσιοποιημένες και με την προϋπόθεση βεβαίως ότι θα μπορέσουν να διατηρήσουν την εργασία τους, το ίδιο ζευγάρι θα κληθεί τώρα να πληρώσει:
1) Φόρο εισοδήματος 1.100 ευρώ, 620 ο σύζυγος και 480 η σύζυγος.
2) Για «τέλος ηλεκτροδοτούμενου ακινήτου» 6 ευρώ για κάθε τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή 420 ευρώ.
Με δυο λόγια, η επιβάρυνση θα είναι 1.520 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε ένα μηνιαίο μισθό του ζευγαριού.
Παράδειγμα τέταρτο:
Φορολογούμενος με εισόδημα 20.000 ευρώ και άνεργη σύζυγο, που κατοικούν στου Ζωγράφου, σε σπίτι 90 τετραγωνικών, που απέκτησαν με στεγαστικό δάνειο, έχοντας πληρώσει τόκους για στεγαστικό δάνειο πρώτης κατοικίας 4.500 ευρώ και προσκομίζοντας αποδείξεις 8.000 ευρώ, πλήρωσαν φόρο 75 ευρώ.
Για φέτος, που καταργούνται οι φοροεκπτώσεις για στεγαστικά δάνεια και η επιστροφή φόρου για αποδείξεις αγορών, το συγκεκριμένο ζευγάρι θα επιβαρυνθεί:
1) Με φόρο εισοδήματος 2.380 ευρώ.
2) Για «εισφορά αλληλεγγύης» ο σύζυγος θα πληρώσει 160 ευρώ.
3) Για «τέλος ηλεκτροδοτούμενου ακινήτου», 6 ευρώ για κάθε τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή 540 ευρώ.
Η επιβάρυνση είναι της τάξης των 3.345 ευρώ!!!

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Φορολογικά μέτρα χρεοκοπίας του λαού

Το βαρέλι των κυβερνητικών μέτρων δεν έχει πάτο. Το ΚΚΕ είχε έγκαιρα προειδοποιήσει ότι δεν υπάρχει τέλος στην κατηφόρα της εξαθλίωσης στην οποία η κυβερνητική πολιτική εξωθεί τα λαϊκά στρώματα. Τα νέα μέτρα της κυβέρνησης αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Τα φορολογικά μέτρα που αναγγέλθηκαν την περασμένη βδομάδα είναι πραγματική πρόκληση της κυβέρνησης, ΕΕ και άρχουσας τάξης προς τους εργαζόμενους.
Μόνο η μείωση του αφορολόγητου ορίου οδηγεί σε πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση που φθάνει τα 1.500 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια. Επιβάλλονται φόροι ακόμα σε λαϊκά στρώματα που προσπαθούν να επιβιώσουν με εισοδήματα χαμηλότερα ακόμα και από τα επίσημα όρια της φτώχειας. Στους χαμηλοσυνταξιούχους η φορολογία εκτινάσσεται μέχρι και 300%, ενώ σε μισθωτούς των 571 ευρώ μηνιαίως, ο φόρος αντιστοιχεί σε 300 ευρώ, σε περισσότερο από μισό μηνιάτικο.
Η σχεδόν ολοκληρωτική κατάργηση των φοροαπαλλαγών οδηγεί σε πολλαπλασιασμό της φορολογίας για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, αφού τα μέτρα εισάγουν τη φορολόγηση ακόμα και πάγιων εξόδων των εργαζόμενων, όπως το νοίκι, τα δίδακτρα σε φροντιστήρια κ.ά. Ενδεικτικά, ένας εργαζόμενος με ετήσιες απολαβές 15.000 ευρώ, και 250 ευρώ μηνιαίο νοίκι, ενώ δεν πλήρωνε καθόλου φόρο, θα κληθεί να πληρώσει για το 2011 φόρο που μπορεί να φθάσει τα 1.000 ευρώ, δηλαδή ένα ολόκληρο μηνιάτικο.
Ανακοινώθηκε νέα αύξηση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, ενώ οι αυξήσεις στις αντικειμενικές τιμές των ακινήτων θα εκτινάξουν την φορολόγηση των ακινήτων, το χαράτσι της ΔΕΗ, τα δημοτικά τέλη.
Τη βάρβαρη κυβερνητική φοροεπιδρομή συμπληρώνει η επιβολή υποχρεωτικής κατανάλωσης του λαϊκού εισοδήματος που μειώνεται, θεσπίζοντας την υποχρέωση συγκέντρωσης αποδείξεων που φθάνουν στο 50% του εισοδήματος.
Η φορολογική επιδρομή της κυβέρνησης δεν θα σταματήσει. Ηδη, προετοιμάζεται νέος γύρος φοροεπιδρομής κατά του λαϊκού εισοδήματος, με την κυβέρνηση να σχεδιάζει νέα βάρβαρα μέτρα που περιλαμβάνουν τεράστια αύξηση των έμμεσων φόρων με καθιέρωση ενιαίου ΦΠΑ για όλα τα εμπορεύματα, κατάργηση του αφορολόγητου που οδηγεί σε περαιτέρω επιβάρυνση που μπορεί να φθάνει τα 1.000 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια. Τέλος αξίζει μια ειδική αναφορά στα κυοφορούμενα αντικειμενικά τεκμήρια για τους αυτοαπασχολούμενους, που πέραν της άμεσης φορολογικής τους επίδρασης, θα οδηγήσουν και σε αναγκαστικό «κατέβασμα ρολών» για χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους.

Ο ταξικός χαρακτήρας της φορολογίας

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης και της άρχουσας τάξης προσπαθεί ακατάπαυστα να πείσει τα λαϊκά στρώματα ότι πρέπει να «βάλουν πλάτη» για να βγει η χώρα από τη δύσκολη κατάσταση. Να σφίξουν τα δόντια προσωρινά, για να μη χρεοκοπήσει η χώρα. Προσπαθεί να συσκοτίσει τον πραγματικό στόχο της πολιτικής της, καλύπτοντας τη φοροαφαίμαξη του λαού με τον «πατριωτικό μανδύα» της σωτηρίας της χώρας από την χρεοκοπία.
Τα μέτρα κυβέρνησης, ΕΕ, άρχουσας τάξης δεν θα διασώσουν τον λαό. Τον οδηγούν ήδη στη χρεοκοπία. Η εκτίναξη της φορολογίας, το πετσόκομμα μισθών και κοινωνικών παροχών έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων των εργαζόμενων, ενώ τα νέα μέτρα που λαμβάνονται και σχεδιάζονται θα οδηγήσουν το λαό σε ακόμα μεγαλύτερη ανέχεια και εξαθλίωση. Ο λαός δεν έχει τίποτα να περιμένει από αυτή την πολιτική. Ο πραγματικός στόχος κυβέρνησης, ΕΕ και άρχουσας τάξης είναι να πληρώσει την κρίση ο λαός και όχι το μεγάλο κεφάλαιο. Το μεγάλο κεφάλαιο δεν συνεισφέρει ούτε το 6% των συνολικών φορολογικών εσόδων. Η μεταφορά όλων των βαρών στις πλάτες των εργαζόμενων θα είναι μόνιμη. Τελείως ψευδεπίγραφη είναι η θέση για «προσωρινά μέτρα», επιχείρημα που βασίζεται στην δικαιολόγηση των μέτρων, στην κακή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.
Φυσικά, η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας λαμβάνεται υπόψη κατά τον σχεδιασμό της κυβερνητικής πολιτικής. Ομως ο βαθύτερος στόχος των μέτρων είναι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων.
Ο μισθός του εργάτη είναι ήδη κουτσουρεμένος σε σχέση με τον πλούτο που παράγει. Ενα κομμάτι αυτού του πλούτου, την υπεραξία, το αρπάζει ο εργοδότης του. Το διαθέσιμο εισόδημά του, το εισόδημα που προορίζεται για την οικογενειακή του κατανάλωση, μειώνεται ακόμα περισσότερο μετά την αφαίρεση από τον μισθό των άμεσων και έμμεσων φόρων. Ο εργάτης γίνεται ξανά αντικείμενο κλοπής.
Υπάρχει φυσικά το επιχείρημα των δημόσιων παροχών, όπως η Παιδεία, η Υγεία, οι δημόσιες υποδομές, που στηρίζονται από τη φορολογία. Το επιχείρημα αυτό είναι διάτρητο. Οι δημόσιες υποδομές και οι κοινωνικές υπηρεσίες κινούνται σε τροχιά πλήρους εμπορευματοποίησης. Είτε ως ιδιωτικές, είτε ως δημόσιες που λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος, ο εργαζόμενος καλείται πάντα να πληρώνει. Φυσικά, το λαϊκό εισόδημα μέσω του κρατικού προϋπολογισμού χρηματοδοτεί και τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους, ο οποίος όμως, όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι εργαζόμενοι, στρέφεται εναντίον τους.
Από την άλλη σημαντικό τμήμα των κρατικών εξόδων, όπως οι δαπάνες για το ΕΣΠΑ, οι δαπάνες για την ΕΕ, οι αναπτυξιακοί νόμοι, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, οι εξοπλισμοί για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες, είναι άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις, από τον κρατικό προϋπολογισμό προς το μεγάλο κεφάλαιο.
Η φορολογική πολιτική είναι ενταγμένη στη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Ο ταξικός προσανατολισμός κάθε αστικής κυβέρνησης είναι συγκεκριμένος. Οι εργαζόμενοι πρέπει να διαθέτουν τα στοιχειώδη, απλά για να ξανάρχονται στη δουλειά. Ολα τα υπόλοιπα πρέπει να επιστραφούν στους βιομήχανους, στους τραπεζίτες, στους εφοπλιστές.
Ο στόχος των πρωτογενών πλεονασμάτων που διατυμπανίζει επικοινωνιακά η κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο παρά στόχος αύξησης της δυνατότητας του κράτους για περισσότερες κρατικές επιδοτήσεις προς τους μονοπωλιακούς ομίλους.

Φορολόγηση του κεφαλαίου

Το μεγάλο κεφάλαιο, αξιοποιώντας ποικιλόμορφες ρυθμίσεις του αστικού κράτους που περιλαμβάνουν μια πολυδαίδαλη νομοθεσία φοροαπαλλαγών και ειδικών αναπτυξιακών ρυθμίσεων, αφορολόγητων αποθεματικών, και φυσικά όλων των δυνατοτήτων που επιτρέπει η λογιστική επιστήμη, πληρώνει ουσιαστικά συμβολικό φόρο.
Αντιπροσωπευτική της φορολογικής επιβάρυνσης... των μονοπωλιακών ομίλων είναι η προκλητική μείωση των φορολογικών συντελεστών για το μεγάλο κεφάλαιο στο 25% και η κλιμακούμενη μείωσή τους στο 20% τα επόμενα χρόνια, ενώ αξιοσημείωτος είναι και ο «φορολογικός ανταγωνισμός» στον οποίο επιδίδεται η κυβέρνηση με τη ΝΔ για το ποιος θα φορολογήσει το μεγάλο κεφάλαιο λιγότερο. Στον άτυπο μαραθώνιο διευκολύνσεων στο μεγάλο κεφάλαιο, η ΝΔ προηγείται, προτείνει ακόμα μικρότερο συντελεστή φορολόγησης στο 15%. Φυσικά, η κυβερνητική πρόταση για δημιουργία «ειδικών αναπτυξιακών ζωνών» με μικρότερη φορολογία και χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας ενδέχεται να ξαναδώσει στην κυβέρνηση το προβάδισμα...
Για να γίνει ακόμα καλύτερα κατανοητό το μέγεθος της πρόκλησης, ας δούμε ένα παράδειγμα. Μια επιχείρηση που κάνει τζίρο 100 ευρώ, θα αφαιρέσει από τον τζίρο τα έξοδα της παραγωγής (μισθοί, πρώτες ύλες κ.ά.), θα αφαιρέσει τα έξοδα απόσβεσης του επενδυμένου κεφαλαίου και θα καταλήξει στα κέρδη, ας πούμε 30 ευρώ. Απ' αυτά, εκμεταλλευόμενη μια σειρά ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων «αναπτυξιακού προσανατολισμού» που την έχει εφοδιάσει η πολιτική του ευρωμονόδρομου, ένα τμήμα θα το αφαιρέσει ως αφορολόγητο. Τελικά θα καταλήξει να δηλώνει καθαρά κέρδη, ας υποθέσουμε, 20 ευρώ. Απ' αυτά, τα 15 ευρώ θα επανεπενδυθούν, ενώ τα 5 θα διανεμηθούν στους μετόχους. Ο τελικός φόρος που θα πληρώσει θα είναι 20% των 20 ευρώ, δηλαδή 4 ευρώ συν 25% για τα 5 ευρώ που διανέμονται δηλαδή 1,25 ευρώ. Ο συνολικός φόρος τελικά θα είναι 5,25 ευρώ, για τζίρο 100 ευρώ.
Και βέβαια, μεγάλο βάρος των φορολογικών βαρών σ' αυτήν την πανεθνική προσπάθεια φέρνει και το «πανίσχυρο ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο», η «πρώτη δύναμη της παγκόσμιας ναυτιλίας» συνεισφέροντας στον εθνικό φορολογικό κορβανά το «ιλιγγιώδες» ποσό των 12 εκατομμυρίων ευρώ - και δεν πρόκειται για ορθογραφικό λάθος - αφού το εφοπλιστικό κεφάλαιο εξαιρείται ουσιαστικά από κάθε είδους φορολογία. Η φορολογία των πλοίων εξαντλείται σε ένα συμβολικό τέλος της τάξης του 1 ευρώ ανά 3 τόνους του πλοίου. Ακόμα και γι' αυτό το συμβολικό τέλος, υπάρχουν περισσότερες από 35 ειδικές ρυθμίσεις που μειώνουν ακόμα περισσότερο τη φορολογία του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Στην πραγματικότητα δεν φορολογείται η εκμετάλλευση του πλοίου, τα κέρδη από την πώλησή του, δεν φορολογείται το πλοίο ούτε καν ως κληροδοτούμενο. Ως κερασάκι στην τούρτα, οι εφοπλιστές απαλλάσσονται ακόμα και από τα τέλη χαρτοσήμου...
Ετσι, το σύνολο ουσιαστικά της φορολογίας πέφτει στις πλάτες των εργαζόμενων. Το 2011, τα συνολικά φορολογικά έσοδα της κυβέρνησης προϋπολογίστηκαν σε περίπου 51 δισ. ευρώ. Απ' αυτά η φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου ήταν μικρότερη από 3 δισ. ευρώ. Την επταετία 2000-2007, την περίοδο υψηλότατης οικονομικής ανάπτυξης και χρυσών κερδών για το μεγάλο κεφάλαιο, η φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου μειώθηκε από 5 δισ. ευρώ το 2000, σε 4,6 δισ. ευρώ το 2007, ενώ την ίδια περίοδο, μόνο οι άμεσοι φόροι στους εργαζόμενους αυξήθηκαν από 5 δισ. το 2000, σε περισσότερα από 10 δισ. ευρώ το 2007.

Ο λαός μπορεί!

Ο υπουργός Οικονομικών ρώτησε ρητορικά σε πρόσφατη συνέντευξή του: «υπάρχει έστω και ένας Ελληνας που πιστεύει ότι μπορούσαμε να πάρουμε άλλες αποφάσεις και δεν τις παίρνουμε;». Η κατεύθυνση των εφαρμοζόμενων μέτρων είναι μονόδρομος για τον κ. Βενιζέλο και τους πολιτικούς υπηρέτες της άρχουσας τάξης. Ολοι οι διαχειριστές της εξουσίας των μονοπωλίων, του ευρωμονόδρομου και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, παίρνουν αντιλαϊκά μέτρα, γιατί τέτοια μέτρα απαιτεί η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Οι όποιες διαφορές εξαντλούνται στο βαθμό, στον τρόπο και στο χρόνο υλοποίησής τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόταση της ΝΔ για ακόμα μικρότερη φορολόγηση του κεφαλαίου. Το πολιτικό προσωπικό των μονοπωλίων δεν μπορεί να πάρει άλλο δρόμο.
Ο λαός όμως μπορεί! Τα λαϊκά στρώματα έχουν κάθε συμφέρον και κάθε δίκιο να αρνηθούν να πληρώσουν τους βάρβαρους φόρους, να παρεμποδίσουν την εφαρμογή των μέτρων. Μονόδρομος για το λαό είναι να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο. Να φορολογηθούν πραγματικά και άμεσα οι εφοπλιστές, οι τράπεζες, οι βιομήχανοι. Να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο με συντελεστή 45% σε διανεμόμενα και αδιανέμητα κέρδη, να καταργηθούν τα αφορολόγητα αποθεματικά και οι «αναπτυξιακές» φοροελαφρύνσεις. Να καταργηθεί το ειδικό φορολογικό καθεστώς για τους εφοπλιστές. Να καταργηθούν οι δαπάνες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ και τα κρατικά πακέτα ενίσχυσης των τραπεζών και των μονοπωλιακών ομίλων. Να παταχθεί η πολύμορφη φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου μέσω oφ σορ, διεθνών επενδυτικών ομίλων κλπ. Να αυξηθεί η φορολογία της πραγματικά μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Κανένας φόρος για οικογενειακό εισόδημα έως 40.000 ευρώ, προσαυξημένο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί.
Μονόδρομος για τους εργαζόμενους είναι να οργανωθούν και να μετατρέψουν κάθε σωματείο, κάθε επιτροπή αγώνα στους χώρους δουλειάς και κατοικίας, σε εφαλτήρια κλιμάκωσης της ταξικής πάλης. Μονόδρομος είναι να γίνει ο αγώνας παρεμπόδισης των μέτρων, κρίκος συσπείρωσης δυνάμεων και οργάνωσης της αντεπίθεσης, για αποδέσμευση από την ΕΕ και διαγραφή του χρέους με λαϊκή εξουσία.

Του
Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
*Ο Γρηγόρης Λιονής είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΙΟ ΠΛΑΤΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - «ΝΕΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ»

Τα μονοπώλια ορμάνε στο ψητό

Το λαμπρό πεδίο κερδοφορίας που διαμόρφωσε η κυβέρνηση στην Ελλάδα για τους επιχειρηματικούς ομίλους διαφήμισε στο Βερολίνο ο Γ. Παπανδρέου

Πάλη για ανάπτυξη προς όφελος του λαού σημαίνει πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου

ΚΟΥΚΟΣ

Πάμφθηνα εργατικά χέρια, ανύπαρκτα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, γενναίες κρατικές και ευρωενωσιακές επιδοτήσεις, ειδικό φορολογικό καθεστώς, εκχώρηση των υποδομών, της γης και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Αυτοί είναι οι βασικοί πυλώνες του «μοντέλου ανάπτυξης» της ελληνικής οικονομίας, που παρουσίασε στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, με ακροατήριο Γερμανούς βιομήχανους, προσφέροντας νέα κερδοφόρα πεδία δράσης ως διέξοδο για τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους, σε σύμπραξη με το ντόπιο κεφάλαιο, που επίσης καραδοκεί να κάνει μπίζνες.«Σας προσκαλώ στην Ελλάδα. Ελάτε. Σε μια Ελλάδα, η οποία πραγματικά αξίζει τον κόπο να επενδύσετε», αναφώνησε από το βήμα της ετήσιας συνέλευσης του Συνδέσμου Γερμανικής Βιομηχανίας ο Γ. Παπανδρέου μέσα σε χειροκροτήματα από τους Γερμανούς κεφαλαιοκράτες. Ο πρωθυπουργός, τόσο στην ομιλία του στους εκπροσώπους του γερμανικού κεφαλαίου, όσο και στις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντησή του με την Γερμανίδα καγκελάριο, Αν. Μέρκελ, κάλεσε την πλουτοκρατία να επενδύσει στα συντρίμμια των εργασιακών σχέσεων και των μισθών, που διαμόρφωσαν το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και οι νόμοι που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συνέργεια της τρόικας και την ενεργό στήριξη της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ.
Γι' αυτό διαφήμισε τους νόμους που μείωσαν και μειώνουν τους μισθούς, τις «αλλαγές» και τις «μεταρρυθμίσεις» στις εργασιακές σχέσεις, που ενισχύουν την καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα. Εβγαλε στο σφυρί τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις υποδομές, τις εγκαταστάσεις και το φυσικό πλούτο της χώρας και διαβεβαίωσε τους Γερμανούς επενδυτές ότι «η φορολογία και οι διαδικασίες οι οποίες χρειάζονται για να δημιουργηθούν νέες εταιρείες θα λειτουργήσουν εντελώς διαφορετικά».

Παράδεισος και κόλαση

Η κυβέρνηση, στο όνομα της προσέλκυσης «στρατηγικών επενδύσεων», εδώ και 23 μήνες, με την ψήφιση διαδοχικών αντεργατικών νομοσχεδίων, την εφαρμογή φιλομονοπωλιακών μέτρων και την προώθηση του «προγράμματος αποκρατικοποιήσεων», έχει διαμορφώσει και συνεχίζει να διαμορφώνει έναν παράδεισο για την εργοδοσία, που ταυτόχρονα σημαίνει κόλαση για τους εργαζόμενους. Τα μέτρα που έχει νομοθετήσει και τα νέα που έρχονται προβλέπουν μεταξύ άλλων:

1) Δραστικές μειώσεις μισθών: Η κυβέρνηση δρομολογεί την καθολική επέκταση του αντεργατικού νόμου 3863/2010, με τον οποίο οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα υπερισχύουν των κλαδικών, με τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζόμενους να λαμβάνουν το 80% του βασικού μισθού, 585 ευρώ μεικτά και μόλις 500 ευρώ καθαρά.

2) Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας: Μέσω του σχεδίου αποκρατικοποιήσεων η κυβέρνηση είναι έτοιμη να πουλήσει σε ξένους και ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους δεκάδες κρατικές επιχειρήσεις στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, των υποδομών (αεροδρόμια, λιμάνια), δημόσια κτίρια και εκτάσεις.

3) Γενναίες επιδοτήσεις: Με την παροχή κεφαλαίων προς τους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω των ευρωενωσιακών κονδυλίων του ΕΣΠΑ, που θα φτάνουν μέχρι και το 90% του συνολικού ποσού της επένδυσης, εξασφαλίζοντας στα μονοπώλια βέβαιες αποδόσεις.

4) Μείωση φόρων: Η κυβέρνηση έχει ήδη μειώσει σε 20% από 25% το φόρο στα κέρδη των επιχειρήσεων, ενώ επεξεργάζεται μέσω του νέου φορολογικού συστήματος περαιτέρω μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Το ευρωπαϊκό «σχέδιο Μάρσαλ»

Το περίφημο ευρωπαϊκό «σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα, που αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 21 Ιούλη και θα βγάλει δήθεν τη χώρα από την κρίση, βασίζεται ακριβώς πάνω σ' αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο. Αυτό το «φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον», που ταυτίζεται με τη λεηλασία του λαού και της κρατικής περιουσίας, παρουσίασε ο πρωθυπουργός στη Γερμανία, καλώντας τους Γερμανούς επιχειρηματίες να επενδύσουν στα λιμάνια και στα αεροδρόμια, για τα οποία ήδη υπάρχει ενδιαφέρον από τις αναδυόμενες οικονομίες της Κίνας, της Βραζιλίας, της Κορέας.
Ανέδειξε, ταυτόχρονα, τις «επενδυτικές ευκαιρίες» που δημιουργούνται στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού και της αγροτικής παραγωγής. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός, επιδιώκοντας να δελεάσει τους κεφαλαιοκράτες για τα οφέλη από την εξαγορά της κρατικής περιουσίας, έφερε ως παράδειγμα την αρπαγή του πλούτου της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας από τα μονοπώλια της Δυτικής Γερμανίας, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού.
Το κάλεσμα του πρωθυπουργού στους Γερμανούς επιχειρηματίες δεν είναι ξεκάρφωτο. Ηδη, από το Μάρτη του 2010, η σημερινή αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών, Μ. Ξενογιαννακοπούλου, υπέγραψε με τη γερμανική κυβέρνηση «μνημόνιο συνεργασίας» σε μία σειρά τομείς, άμεσα συνδεδεμένους με τις αποκρατικοποιήσεις, που μεταξύ άλλων αφορούσαν στους σιδηρόδρομους, στις αστικές συγκοινωνίες, στην ενέργεια καθώς και την ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Ξεχωριστής σημασίας πρόβλεψη στο συγκεκριμένο μνημόνιο ήταν να συγκροτηθεί «κοινό εργαστήριο» μεταξύ των δύο κυβερνήσεων για την αναμόρφωση του Συνταξιοδοτικού και του Εργασιακού, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται στην ΕΕ, μέσω και του «Συμφώνου για το Ευρώ», με στόχο την παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και την ανατροπή εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Πρώτη στη «λίστα» η ενέργεια

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε ειδικότερα στις επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΕΠ), για τις οποίες ενδιαφέρονται κυρίως τα γερμανικά μονοπώλια. Η κυβέρνηση έχει εκπονήσει το «σχέδιο Ηλιος» για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω φωτοβολταϊκών πάρκων, που θα εγκατασταθούν από μονοπωλιακούς ομίλους αρχικά στη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, όπου θα παραχωρηθούν κρατικές εκτάσεις, με τον κύριο όγκο του παραγόμενου ρεύματος να προορίζεται για εξαγωγή!
Μεγάλο ενδιαφέρον για τα συγκεκριμένα έργα δείχνουν μονοπώλια από όλο τον κόσμο. Ηδη για τη δημιουργία του φωτοβολταϊκού πάρκου στην Κοζάνη, ισχύος 200 MW, που θα ξεκινήσει μέσα στο 2012, για το οποίο έχει προκηρύξει διαγωνισμό η ΔΕΗ, έχουν προεπιλεγεί 15 εταιρείες από ΗΠΑ, Γερμανία, Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, Ιταλία, Ελλάδα, αλλά και κοινοπραξίες επιχειρήσεων των συγκεκριμένων χωρών. Στην Ελλάδα, στους τομείς των ΑΠΕ δραστηριοποιούνται ήδη οι γερμανικές εταιρείες «Enercon», «Nordex» και «Ζήμενς». Αλλά δεν είναι οι μόνες. Οι γαλλικές «GFF Suez» και «EdF» έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για «συνεργασία» με τη ΔΕΗ προκειμένου να δραστηριοποιηθούν στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Με βάση ακριβώς αυτό το σχέδιο, ο πρωθυπουργός μιλώντας στο Βερολίνο σημείωσε: «Η Γερμανία δείχνει στην Ελλάδα το δρόμο για να αναπτύξει τους τομείς αυτούς (σ.σ. των ΑΠΕ) (...) Είναι τομείς στους οποίους μπορείτε να επενδύσετε. Επενδύοντας, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να σας προσφέρουμε ηλιακή ενέργεια», με τα κέρδη να καταλήγουν στα θησαυροφυλάκια των ντόπιων και ξένων ομίλων που θα δραστηριοποιηθούν σε συμπράξεις. Μέσα στον Οκτώβρη αναμένεται στην Αθήνα o Γερμανός υπουργός Οικονομίας, Φίλιπ Ρέσλερ, συνοδευόμενος από εκπροσώπους 100 γερμανικών επιχειρήσεων, ο οποίος θα αναζητήσει «επενδυτικές ευκαιρίες» για λογαριασμό των μονοπωλίων.

...και έπεται το σχέδιο «Εύρηκα»

Την ίδια ώρα, κυκλοφορούν σενάρια για ύπαρξη ενός γερμανικού σχεδίου που προβλέπει την εξαγορά των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού κράτους από μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία στη συνέχεια θα εξαγοραστεί από ένα ευρωπαϊκό όργανο που θα χρηματοδοτείται από τις χώρες - μέλη της ΕΕ. Το συγκεκριμένο σχέδιο φέρει την ονομασία «Εύρηκα» και σύμφωνα με δημοσιεύματα στο γαλλικό Τύπο καταρτίστηκε από συμβούλους της γερμανικής κυβέρνησης με επικεφαλής τον Μάρτιν Βίτιγκ, διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου «Roland Berger».
Σε πρώτη φάση, το σχέδιο προβλέπει ότι η Ελλάδα θα συγκεντρώσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία της (τράπεζες, λιμάνια, αεροδρόμια, ακίνητα, κ.ά.) σε έναν κρατικό φορέα και στη συνέχεια θα τα μεταβιβάσει στην ιδιωτική εταιρεία και από εκεί στον οργανισμό που θα συστήσει η ΕΕ. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός, βάσει του σχεδίου, θα αναλάβει να προωθήσει τις ιδιωτικοποιήσεις και να ολοκληρώσει το έργο του μέχρι το 2025.
Η αξία των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού κράτους, βάσει των συμβούλων της γερμανικής κυβέρνησης, υπολογίζεται σε 125 δισ. ευρώ. Οι κρατικές υποδομές θα εκχωρηθούν εξολοκλήρου σε μεγάλους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς ομίλους. Βάσει του συγκεκριμένου σχεδίου, υποτίθεται ότι θα υπάρξει ανάπτυξη στη χώρα από τον πρώτο κιόλας χρόνο εφαρμογής του, αφού θα ξεκινήσουν άμεσα επενδύσεις από τα μονοπώλια που θα εξαγοράσουν τις κρατικές υποδομές. Το δέλεαρ των επενδύσεων δεν είναι για το λαό, αλλά για το κεφάλαιο, αφού αυτό είναι που θα ωφεληθεί από τα όποια χρήματα πέσουν στην αγορά.
Σύμφωνα όμως με το ίδιο σενάριο των κεφαλαιοκρατών, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν, θα χρησιμοποιηθούν από την ελληνική κυβέρνηση για την αποπληρωμή μέρους του δανείου των 110 δισ. που αντιστοιχεί στο μερίδιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των κυβερνήσεων των κρατών - μελών της ΕΕ που έχουν δανείσει την Ελλάδα! Δηλαδή, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας θα κατευθυνθούν για την αποπληρωμή των ληστρικών δανείων. Επίσης, στο σχέδιο προβλέπεται ότι μετά τη λήξη του «έργου» του ευρωπαϊκού φορέα το 2025, αν προκύψει κεφαλαιακό κέρδος, αυτό θα επιστραφεί στην Ελλάδα. Αν όμως υπάρξουν ζημίες, θα τις αναλάβει η Ελλάδα. Με άλλα λόγια, νέα βάρη και χαράτσια στο λαό.

Υπάρχει άλλος δρόμος

Αυτά είναι τα σχέδια «ανάπτυξης» που προωθεί η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με τους «συμμάχους» της, προς όφελος της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας. Μια ανάπτυξη που θα σπρώξει ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια και την ανέχεια την εργατική τάξη, δημιουργώντας νέα τεράστια υπεραξία την οποία θα καρπωθούν από την υπερεκμετάλλευση της εργασίας τα μονοπώλια. Στο πλαίσιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και ειδικότερα μέσα στη βαθιά κρίση του συστήματος, η περιβόητη ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας θα στηριχθεί στην «κινεζικοποίηση» των μισθών.
Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από το «νέο μοντέλο ανάπτυξης» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ούτε από το άλλο «μείγμα πολιτικής» της ΝΔ, γιατί είναι τόσο παλιά όσο το βάρβαρο σύστημα που υπηρετούν. Ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε ανάπτυξη προς όφελος του λαού είναι αυτός της λαϊκής εξουσίας με λαϊκή οικονομία.

Παναγιώτης ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ 5 ΚΑΙ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ

Κρίσιμες ταξικές αναμετρήσεις

Στην Ομόνοια στις 10.30 π.μ. την Τετάρτη η απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας. Στη Θεσσαλονίκη στις 11 π.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου

Οι απεργίες στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ στις 5 Οκτώβρη και η γενική πανελλαδική απεργία σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στις 19 του μήνα είναι δυο κρίσιμες ταξικές αναμετρήσεις. Αυτό που κρίνεται είναι αν τελικά την κρίση την πληρώσουν οι εργαζόμενοι οδηγούμενοι μαζικά στη φτώχεια και στη μιζέρια ή εάν μπροστά σε αυτό τον ορυμαγδό, στη λαίλαπα που εξαπέλυσαν κυβέρνηση και τρόικα για λογαριασμό του κεφαλαίου, ο λαός μας θα βρει τη δύναμη να σηκώσει αναχώματα, αν με την πάλη του καταφέρει να εμποδίσει τα βάρβαρα μέτρα και σε μια πορεία να τα ματαιώσει και να ανατρέψει την αντεργατική πολιτική και τους φορείς της.

Η πρώτη μάχη δίνεται την Τετάρτη 5 Οκτώβρη στο Δημόσιο και στις ΔΕΚΟ και σ' αυτή πρέπει να επιστρατευθούν όλες οι δυνάμεις. Σε αυτά τα πλαίσια Συνδικάτα Εργαζομένων στους ΟΤΑ, στην Ενέργεια, στην Υγεία και στην Πρόνοια, Επιτροπές Αγώνα στο Δημόσιο (κλαδικό ΟΤΑ ΑΤΤΙΚΗΣ, κλαδικό Ενέργειας, Σωματείο «Ευαγγελισμού», Σωματείο Εργαζομένων στο Κέντρο Εκπαίδευσης Αποκατάστασης Τυφλών κ.ά.) καλούν σε μαζική συμμετοχή στην απεργία και στη συγκέντρωση που διοργανώνουν στην Ομόνοια στις 10.30 το πρωί. Η απεργιακή συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη θα γίνει στις 11 π.μ στο Αγαλμα Βενιζέλου.
Στο απεργιακό τους κάλεσμα σημειώνουν:
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Μέχρι εδώ! Μας έχουν κάνει τη ζωή κόλαση. Τέρμα οι θυσίες για τη σωτήρια των κεφαλαιοκρατών και τα κέρδη των δανειστών.
Χρεοκοπούν το λαό, για τη σωτηρία του κεφαλαίου
Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος, δεν το δημιουργήσαμε εμείς. Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία.
Εως εδώ με το συνδικαλισμό που έβαζε και βάζει πλάτη για να υλοποιούνται αυτές οι πολιτικές, να χειραγωγούν και να αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους.
Ο μόνος δρόμος, η μόνη επιλογή, ο οργανωμένος αγώνας, η αντίστασή μας, η αντεπίθεσή μας.
Εχουμε τη δύναμη, μέσα από τον οργανωμένο αγώνα να τους σταματήσουμε!
Καλούμε τα Σωματεία, τους εργαζόμενους του Δημοσίου και των πρώην ΔΕΚΟ με τη μαζική τους συμμετοχή στην απεργία και τη συγκέντρωση που οργανώνουν τα σωματεία μας:

• Να απορρίψουμε το νέο μισθολόγιο - φτωχολόγιο, που οδηγεί πλέον τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων κάτω από το όριο της φτώχειας, στην εξαθλίωση. Ηδη μέχρι τώρα ένας δημόσιος υπάλληλος έχει χάσει πάνω από έξι μισθούς!
• Να εναντιωθούμε στην εφεδρεία, και στις απολύσεις. Οργανωμένη, συλλογική αλληλεγγύη σε κάθε απολυμένο, σε κάθε άνεργο συνάδελφο. Ολοι για έναν και ένας για όλους!
• Δε δεχόμαστε καμιά στάση πληρωμών από την εργοδοσία και το κράτος, καμιά περικοπή κοινωνικών δαπανών, καμιά συγχώνευση - κατάργηση, καμιά ιδιωτικοποίηση.
• Αρνούμαστε να πληρώσουμε τα χαράτσια - συλλογικά και οργανωμένα - γιατί πολύ απλά δεν έχουμε, δε μπορούμε να πληρώσουμε!

Οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, πολλών ομοσπονδιών ούτε θέλουν ούτε μπορούν να οργανώσουν τον αγώνα. Αντίθετα γενικεύουν το έγκλημα του συμβιβασμού και της υποταγής των εργαζόμενων. Υπογράφουν Συμβάσεις Εργασίας με πλήρη διευθέτηση και με μειωμένες αποδοχές (π.χ. ΟΤΕ, μείον 11%) στο όνομα του να μη γίνουν απολύσεις! Σπέρνουν αυταπάτες για μια δήθεν ανταγωνιστική φιλολαϊκότερη καπιταλιστική οικονομία για "καλύτερη" Ευρωπαϊκή Ενωση, για "λύσεις" στο πλαίσιο του εξανθρωπισμού των μονοπωλίων.
Τώρα να οργανώσουμε τον αγώνα για την επιτυχία της απεργίας στις 5 Οκτώβρη.
Να υπερασπίσουμε το εισόδημά μας, τους μισθούς και τις συντάξεις από τη λεηλασία της πλουτοκρατίας.
Με επιτροπές αγώνα στους τόπους δουλειάς, στα γραφεία, στις υπηρεσίες, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στις γειτονιές, με συνελεύσεις των σωματείων να πάρουμε αποφάσεις οργανωμένης άρνησης πληρωμής των χαρατσιών, συμμετοχής στην απεργία και στη συγκέντρωση που θα γίνει στην Ομόνοια.
Φτάνει πια!
Ενότητα και αγώνας για να υπερασπίσουμε τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.
Ολοι και όλες για την επιτυχία της απεργίας.
Απαντάμε με κλιμάκωση της πάλης και γενική απεργία στις 19 Οκτώβρη».

Δράση και για τις 19 Οκτώβρη

Και αυτή η κλιμάκωση με τη γενική απεργία γίνεται ακόμα πιο αναγκαία, καθώς αν και οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ΔΕΚΟ δέχονται τα καταιγιστικά πυρά του αντιπάλου, είναι φανερό ότι η επίθεση αφορά στο σύνολο της εργατικής τάξης. Οι συνέπειες αναπόφευκτα θα επιδράσουν και θα θίξουν και τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Οι απολύσεις στο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ θα αυξήσουν τη στρατιά των ανέργων, γεγονός που θα εξοπλίσει ακόμα πιο πολύ το χέρι των εργοδοτών μέσα στις επιχειρήσεις να μειώσουν τους μισθούς με την απειλή αυτής της στρατιάς. Αυτή η επίθεση συμπληρώνει την καταιγίδα της φοροληστείας που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση, μαζί με τη μείωση του αφορολόγητου που οδηγεί σε χρεοκοπία τα εργατικά νοικοκυριά.
Ηδη ομοσπονδίες και συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ οργανώνουν και δουλεύουν για την απεργία στις 19 Οκτώβρη. Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας έχει προγραμματίσει για αύριο Δευτέρα εξορμήσεις στα εργοτάξια της «ΠΕΤΡΟΛΑ», της Χαρ. Τρικούπη και στα γιαπιά Περιστερίου και Αιγάλεω, ενώ στελέχη του μαζί με την Ενωση Ηλεκτροτεχνιτών Αττικής πραγματοποιούν περιοδεία στο εργοτάξιο «SPECIFAR» στο Σχηματάρι. Η ΕΣΑΚ Μισθωτών Τεχνικών με κλιμάκιο της Ομοσπονδίας Οικοδόμων την Τρίτη κάνουν περιοδεία στο μελετητικό γραφείο «Τσακνιάς και Συνεργάτες».

    

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Αντεργατικός πέλεκυς με μισθολόγιο και «εφεδρεία»

Συνεδριάζει σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο για να οριστικοποιήσει αποφάσεις που οδηγούν σε μείωση κατά 40% των μισθών και σε χιλιάδες απολύσεις

Συνεδριάζει σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο για να καταλήξει σε οριστικές αποφάσεις γύρω από το ενιαίο μισθολόγιο στο Δημόσιο και τη διαδικασία απαλλαγής από τουλάχιστον 30.000 δημόσιους υπάλληλους μέχρι το τέλος του 2011. Σε ό,τι αφορά το μισθολόγιο, η εφαρμογή του από την 1η Νοέμβρη οδηγεί σε κατακρήμνιση των αποδοχών μέχρι και 40%, σε σύνδεση και με την λεγόμενη παραγωγικότητα και σε κατάργηση όλων των ειδικών και κλαδικών επιδομάτων για όλους τους εργαζόμενους σε υπουργεία, ΟΤΑ, ΝΠΔΔ. Με βάση τα έως τώρα δεδομένα, όπως διαμορφώνονταν και από τις επαφές με την τρόικα:

• Ο κατώτατος μισθός (αποδοχές) διαμορφώνεται στα 780 ευρώ μεικτά. Σήμερα οι κατώτατες αποδοχές είναι στα 853 ευρώ, δηλαδή μετά και την κατάργηση των επιδομάτων, οι παραπέρα περικοπές των αποδοχών, για τα κατώτατα επίπεδα, διαμορφώνονται στα 73 ευρώ το μήνα (μείωση 8,6%). Ετσι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί για «αύξηση» του κατώτατου μισθού (780 από 711 ευρώ μεικτά) είναι απόλυτα ψευδεπίγραφοι.
• Ακόμη βαρύτερος πέφτει ο πέλεκυς στα ψηλότερα κλιμάκια, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας και το ύψος των διάφορων επιδομάτων που χορηγεί ο κάθε φορέας και τα οποία καταργούνται. Σε ειδικές κατηγορίες, όπως στο υπουργείο Οικονομικών, ΕΛΣΤΑΤ, Γενικό Χημείο του Κράτους κ.ά οι περικοπές υπολογίζονται μέχρι και τα 1.500 ευρώ το μήνα (40%).
• Ετσι οι παραπέρα μειώσεις αποδοχών ξεκινούν από 8,6% και φτάνουν στο 40% ή από 73 ευρώ μέχρι και 1.500 ευρώ το μήνα !
• Ηδη και με βάση τον εφαρμοστικό νόμο από την 1η Ιούλη του 2011, έχει παγώσει κάθε μισθολογική ωρίμανση, έχουν δηλαδή κόψει και τις μισθολογικές αυξήσεις με βάση τα έτη υπηρεσίας. Το πάγωμα θα συνεχιστεί και στα επόμενα χρόνια, εξανεμίζοντας παραπέρα τους μισθούς, ανεξάρτητα και από το πόσα δήθεν «μισθολογικά κλιμάκια» θα προβλέπουν στο «ενιαίο μισθολόγιο», τα οποία είναι μόνο για το «θεαθήναι».
• Με το νέο μισθολόγιο προβλέπουν μισθολογικές ωριμάνσεις κάθε τρία χρόνια, μόνο κάτω από πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις και μόνο για ένα μικρό αριθμό υπαλλήλων. Για το συγκεκριμένο, βάζουν κριτήρια «παραγωγικότητας - αποδοτικότητας» που για την ώρα παραμένουν αδιευκρίνιστα. Η γενική κατεύθυνση, με βάση και την παρεχόμενη από την τρόικα «τεχνογνωσία», είναι η «αποδοτικότητα» δημόσιων φορέων με «ομοειδείς κλάδους» του ιδιωτικού τομέα στο βαθμό που μπορεί να υπάρξει τέτοια σύγκριση.

Για την ώρα «μετρήσιμα αποτελέσματα» αποδοτικότητας μπορούν να έχουν μόνο για συγκεκριμένες υπηρεσίες, όπως για παράδειγμα για τους υπαλλήλους της Εφορίας, ΟΤΑ και άλλων φορέων που κρίνονται για την ικανότητά τους να εισπράξουν τα διάφορα χαράτσια. Είναι φανερό και το ποιο είναι το μοντέλο - πρότυπο του «κρατικού υπαλλήλου» - όπως οι ίδιοι ονομάζουν τους δημόσιους υπάλληλους - που θέλουν να δημιουργήσουν.

Ερχονται χιλιάδες απολύσεις

Σε ό,τι αφορά την εργασιακή εφεδρεία, η κυβέρνηση επεξεργάζεται ήδη εναλλακτικό σχέδιο μαζικών απολύσεων, τόσο στο στενό όσο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μέσα από τρία σενάρια:

• Το πρώτο προβλέπει την ένταξη στην εφεδρεία των εργαζομένων στο Δημόσιο που βρίσκονται κοντά στο όριο της συνταξιοδότησης. Αν εφαρμοστεί η απόφαση, θα σηματοδοτήσει τη μείωση των αποδοχών των εργαζομένων στο 60% του βασικού μισθού που εισέπρατταν με την ένταξή τους στο καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας και συγχρόνως θα δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στα ασφαλιστικά ταμεία.
• Το δεύτερο προβλέπει την ένταξη σε εργασιακή εφεδρεία των δημοσίων υπαλλήλων που προσλήφθηκαν στο Δημόσιο με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ, από το 2000 έως σήμερα.
• Το τρίτο προβλέπει την απευθείας απόλυση των εργαζομένων μέσω της κατάργησης δημόσιων οργανισμών, το κλείσιμο υπηρεσιών και κατ' επέκταση την κατάργηση των οργανικών θέσεων που υπάγονται σ' αυτούς. Το συγκεκριμένο σχέδιο έχει προκρίνει εδώ και ένα χρόνο ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος.

Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη από το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας «θα εξαιρεθούν εκπαιδευτικοί, το προσωπικό των νοσοκομείων και των σωμάτων ασφαλείας». Οπως σημείωναν υπουργοί της κυβέρνησης, οι 30.000 υπό απόλυση δημόσιοι υπάλληλοι «θα προέλθουν από τους οργανισμούς του Δημοσίου και τα υπουργεία».

πγηή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ

Για την πολιτική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα)

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ

Ο Αρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1905 στη Λαμία. Το 1922 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1925 μέλος του ΚΚΕ. Ως στρατιώτης οδηγήθηκε στον πειθαρχικό ουλαμό Καλπακίου. Μετά την απόλυσή του ανταποκρίθηκε σε διάφορες κομματικές χρεώσεις και διώχθηκε κατά καιρούς από το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις του. Την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά εξορίστηκε στη Γαύδο και φυλακίστηκε στην Αίγινα (1938). Το 1939 μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα. Υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποφυλακίστηκε. Στη διάρκεια της Κατοχής βρέθηκε στην Αθήνα, όπου τον Ιούλιο 1941 συνδέθηκε με την ΚΕ, η οποία τον αποκατέστησε στο Κόμμα. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους του ανέθεσε να συγκροτήσει αντάρτικο στρατό. Αυτό το καθήκον ο Αρης το έφερε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο. Τον Μάη 1943 με τη δημιουργία του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ανέλαβε καπετάνιος του.Ο Αρης Βελουχιώτης αντιτάχθηκε στη Συμφωνία της Βάρκιζας και τη χαρακτήρισε λαθεμένη. Στο διάστημα Φεβρουάριος - Απρίλιος 1945 ανέλαβε με δική του ευθύνη πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση νέου αντάρτικου στρατού, παρά την αντίθετη απόφαση του ΚΚΕ.
Η 11η Ολομέλεια της ΚΕ (Απρίλιος 1945) διέγραψε τον Αρη και τον αποκήρυξε, δίχως να δώσει την απόφαση στη δημοσιότητα.
Στις 16 Ιουνίου 1945, την ημέρα που ο Αρης αυτοκτόνησε περικυκλωμένος από τον αστικό στρατό, στον «Ριζοσπάστη» δημοσιεύτηκε η ανακοίνωση του ΠΓ που κατήγγειλε τον Βελουχιώτη, κάνοντας αναφορά και στην απόφαση της 11ης Ολομέλειας. Τρεις μέρες μετά την αυτοκτονία του, στις 19 Ιουνίου 1945, ο «Ριζοσπάστης» σε άρθρο με τίτλο «ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ» έγραψε για τον Αρη: «Ο τόσο τραγικός θάνατος του Αρη Βελουχιώτη προκαλεί θλίψη ανάμεσα στους πραγματικούς πατριώτες, αγωνιστές της εθνικής ιδέας. Γιατί ανεξάρτητα από τη θέση που πήρε μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, θέση που αντικειμενικά εξυπηρετούσε την αντίδραση, δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να ξεχνάει κανείς ότι ο Αρης Βελουχιώτης ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του αγώνα της Αντίστασης και από τους πρωταθλητές στην οργάνωση του αντάρτικου κινήματος...».
Μετά το θάνατο του Αρη και μέχρι την 7η Ολομέλεια της ΚΕ (1950) το ΚΚΕ δεν είχε τοποθετηθεί εναντίον της Συμφωνίας της Βάρκιζας και την αποκαλούσε «αναγκαίο ελιγμό».
Το Μάρτιο του 1962 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέος Κόσμος» άρθρο μέλους του τότε ΠΓ, στο οποίο γινόταν λόγος για αποκατάσταση σειράς στελεχών του ΚΚΕ, ανάμεσά τους και του Αρη. Το άρθρο ανέφερε:
«Η ΚΕ ακύρωσε αποφάσεις της παλιάς καθοδήγησης για διαγραφή ή καθαίρεση μελών της ΚΕ, που αποδείχτηκαν αβάσιμες και αδικαιολόγητες. Ταυτόχρονα αποκατέστησε τη μνήμη των συντρόφων [...] Αρη Βελουχιώτη [...] κ.ά.».
Σχετική απόφαση δεν έχει βρεθεί στο Αρχείο του ΚΚΕ.
Γενικότερα, από την αρχή της δεκαετίας του 1960 και περισσότερο μετά το παραπάνω δημοσίευμα, εκ μέρους του Κόμματος υπήρξαν πράξεις πολιτικής αποκατάστασης του Αρη, που ουσιαστικά απέρριπταν τις κατηγορίες σε βάρος του ως προβοκάτορα κ.ά.
Αυτό αποτυπώνεται και στον Α' τόμο Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ, 1918-1949, που γράφει:
«Ο Αρης ζυμωμένος και ατσαλωμένος στο ΚΚΕ και στο λαϊκό κίνημα αναδείχτηκε με την ηρωική δράση του, σε ατρόμητο πολεμιστή και σε γνήσιο λαϊκό ηγέτη. Η τραγική θυσία του συγκίνησε βαθιά τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και όλους τους πατριώτες»^*.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη. Θεωρεί ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας.
Παράλληλα η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σημειώνει ότι η διαφωνία του Αρη με τη Συμφωνία της Βάρκιζας δε δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας, καθώς και την αξιοποίηση από τον Αρη της φήμης και του σεβασμού που είχε κατακτήσει την προηγούμενη περίοδο ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΚΚΕ. Η στάση του αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση και της κομματικής του ιδιότητας.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη καταγγέλλει την απόπειρα της αστικής και οπορτουνιστικής προπαγάνδας και ιστοριογραφίας που παίρνουν δήθεν υπό την προστασία τους τον Αρη, για να επιτεθούν στο ΚΚΕ. Στη λαϊκή συνείδηση, ο Αρης Βελουχιώτης είναι ταυτισμένος με την ηρωική πορεία του ΚΚΕ, τον αγώνα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Αρης Βελουχιώτης τάχθηκε υπέρ της ένοπλης πάλης, που την απορρίπτουν όσοι επιχειρούν να τον οικειοποιηθούν.
16 Ιούλη 2011».
* 2 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, 1918-1949, Α' τόμος, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 517.

 πηγή  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΑΒΟΥΔΗ

Για την αποκατάσταση του Νίκου Βαβούδη

Νίκος Βαβούδης

Ο Νίκος Βαβούδης, στέλεχος του ΚΚΕ, γεννήθηκε στη Ρωσία. Ο πατέρας του καταγόταν από το Μανταμάδο της Λέσβου και η μάνα του ήταν Ρωσίδα. Μικρός ήρθε στο Μανταμάδο και όταν ενηλικιώθηκε πήγε στον Πειραιά όπου έγινε μέλος του ΚΚΕ και δούλεψε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Εκλέχτηκε γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Αργότερα συνελήφθη και φυλακίσθηκε στις φυλακές της Αίγινας, απ' όπου δραπέτευσε το 1934.Ο Βαβούδης πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας, ως αξιωματικός του Βαλκανικού Τάγματος «Δημητρώφ» των διεθνών Ταξιαρχιών, στο πλευρό του «Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας».
Μετά την ήττα του «Δημοκρατικού Στρατού Ισπανίας» ο Βαβούδης επέστρεψε στη Σοβιετική Ενωση. Συμμετείχε σε αποστολές στη Γιουγκοσλαβία παίρνοντας μέρος στον αγώνα του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού ενάντια στη ναζιστική κατοχή. Το 1944 ήρθε στην Ελλάδα ως μέλος της σοβιετικής αποστολής που είχε επικεφαλής το συνταγματάρχη Ποπόφ. Παρέμεινε παράνομος στη διάρκεια του αγώνα του ΔΣΕ και μετά τη λήξη του, αναλαμβάνοντας κομματικές αποστολές.
Ο Νίκος Βαβούδης δούλεψε στο μηχανισμό των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ στην Αθήνα ως ασυρματιστής, εξασφαλίζοντας την επικοινωνία των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ με την έδρα της ΚΕ που βρισκόταν εκτός Ελλάδας.
Το Νοέμβριο του 1951, δυνάμεις της Ασφάλειας και του στρατού με επικεφαλής τον υπουργό Εσωτερικών Κ. Ρέντη εισέβαλαν στο σπίτι της Λυκούργου 39 στην Καλλιθέα, όπου έμενε η οικογένεια του Νίκου Καλούμενου, παράνομου στελέχους του ΚΚΕ. Εκεί, σε διαμορφωμένη κρύπτη, βρισκόταν και ο Νίκος Βαβούδης. Σύμφωνα με μαρτυρία, αλλά και με δημοσιεύματα στον Τύπο, ο Βαβούδης αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι, για να μην πέσει στα χέρια της Ασφάλειας ζωντανός. Προηγουμένως έκαψε έγγραφα που βρίσκονταν στην κρύπτη. Εξέπνευσε την επόμενη ημέρα στο νοσοκομείο Αγία Ολγα της Ν. Ιωνίας, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία.
Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ κατάγγειλε τον Βαβούδη ως πράκτορα του εχθρού. Μέσω του Ρ/Σ «Ελεύθερη Ελλάδα» υποστήριξε ότι ο Ν. Βαβούδης δε σκοτώθηκε, αλλά φυγαδεύτηκε στο εξωτερικό από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Τη θέση αυτή στήριξε στο ότι ο Βαβούδης δεν κατέστρεψε τον κρυπτογραφικό κώδικα, αν και κατέστρεψε άλλα χαρτιά. Επίσης κατήγγειλε ότι ήταν ψεύτικος ο ισχυρισμός της αστυνομίας ότι ο Βαβούδης μεταφέρθηκε στη Ν. Ιωνία. Και αυτό γιατί ανάμεσα στην Καλλιθέα και στη Ν. Ιωνία υπήρχαν δεκάδες νοσοκομεία και λογικά η Ασφάλεια, που τον ήθελε ζωντανό για να τον ανακρίνει και να τον δικάσει, έπρεπε να τον μεταφέρει στο πλησιέστερο.
Η κατηγορία κατά του Ν. Βαβούδη δεν τεκμηριώνεται σε αποφάσεις ή άλλα κομματικά ντοκουμέντα. Στην καθοδήγηση του ΚΚΕ υπήρχε πολύ θετική εκτίμηση για το Βαβούδη, γεγονός που αποτυπώθηκε και στην απόφαση της 8ης Ολομέλειας της ΚΕ (Οκτώβριος 1950) να εξετάσει σε επόμενη Ολομέλεια το ενδεχόμενο πρόσληψης στην ΚΕ του Ν. Βαβούδη - μαζί και με άλλα στελέχη του Κόμματος - ως αναπληρωματικό μέλος της.
Στη διαμόρφωση λαθεμένης εκτίμησης για το Ν. Βαβούδη - καθώς και για άλλα στελέχη του Κόμματος που δούλευαν στον παράνομο μηχανισμό - εκτός από λαθεμένες εκτιμήσεις για γεγονότα συνέβαλαν και γνώμες στελεχών του Κόμματος που βρίσκονταν στην Ελλάδα.
Μετά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ και την καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη, η λαθεμένη εκτίμηση του ΠΓ για το Ν. Βαβούδη αποδόθηκε στο λεγόμενο «ανώμαλο εσωκομματικό καθεστώς», στην «έξαλλη πολιτική» της ηγεσίας του ΚΚΕ. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η λαθεμένη εκτίμηση για το Νίκο Βαβούδη διαμορφώθηκε μέσα σε ένα κλίμα όπου:

• Η αντιπαράθεση με τον ταξικό εχθρό ειδικά σε συνθήκες βαθιάς παρανομίας, η πείρα από προσπάθειες διείσδυσης του ταξικού αντιπάλου σε κρίκους της οργανωτικής δομής του ΚΚΕ, απαιτούσε αίσθημα αυξημένης επαγρύπνησης και περιφρούρησης από τα στελέχη του Κόμματος.
• Η διαπάλη στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα με οπορτουνιστικές τάσεις συνδέθηκε και με προσπάθειες ανάπτυξης αντεπαναστατικής δραστηριότητας από δυνάμεις του ιμπεριαλισμού, γεγονός που ενισχύθηκε από το ρόλο και τη στάση του Τίτο και της γιουγκοσλαβικής ηγεσίας.
• Η πολιτική καχυποψία τροφοδοτούνταν και από προβοκατόρικες φήμες που διέδιδε η ίδια η Ασφάλεια και κατασκευασμένα σενάρια, με σκοπό να σπείρει σύγχυση και αμφιβολίες για στελέχη του Κόμματος. Αυτό το κλίμα επιδεινώθηκε από το γεγονός ότι η Ασφάλεια δεν έδωσε τη σορό του Νικου Βαβούδη, ούτε έγινε γνωστό το μέρος της ταφής του.

Η 7η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (18-24 Φεβρουαρίου 1957) ανέθεσε σε κομματική επιτροπή την εξέταση της υπόθεσης Βαβούδη, η οποία εκτίμησε την ανάγκη αποκατάστασής του.
Το 1958, το ΠΓ διαμόρφωσε σχέδιο απόφασης προς την 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ για την αποκατάσταση του Ν. Βαβούδη και άλλων στελεχών. Το σχέδιο απόφασης υπογράμμιζε όσον αφορά το Ν. Βαβούδη:
«Ολη η ιστορία του Νίκου Βαβούδη και όλα τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι ο Βαβούδης ήταν από τους πιο αφοσιωμένους αγωνιστές. Τη ζωή του την διακινδύνεψε πολλές φορές και πάντοτε με την ψυχραιμία και τη σεμνότητα που διακρίνει τους ήρωες [...] Η VIII ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ αποκαθιστά την τιμή του Νίκου Βαβούδη που οι εχθροί του ΚΚΕ προσπάθησαν να συκοφαντήσουν»^*.
Από τα πρακτικά της 8ης Ολομέλειας, αλλά και της 9ης επίσης το 1958, δεν φαίνεται να συζητήθηκε το θέμα, ωστόσο στο περιοδικό «Νέος Κόσμος» (Μάρτιος 1962) δημοσιεύτηκε άρθρο μέλους του τότε ΠΓ, το οποίο ανέφερε:
«Η ΚΕ ακύρωσε αποφάσεις της παλιάς καθοδήγησης για διαγραφή ή καθαίρεση μελών της ΚΕ, που αποδείχτηκαν αβάσιμες και αδικαιολόγητες. Ταυτόχρονα αποκατέστησε τη μνήμη των συντρόφων [...] Ν. Βαβούδη [...] κ.ά.».
Παρ' όλα αυτά δεν υπήρξε επίσημη αποκατάσταση του Ν. Βαβούδη και η απαράδεκτη εκκρεμότητα παρέμεινε επί δεκαετίες.
Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αναγνωρίζει την ηρωική ιστορία του Ν. Βαβούδη στο ΚΚΕ και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και αποφασίζει την πλήρη αποκατάστασή του.
16 Ιούλη 2011
* Αρχείο ΚΚΕ - έγγραφο 115906, Σχέδιο εισήγησης στην 8^η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ για την αποκατάσταση μελών της ΚΕ, 1/1958, Εκθεση, για το θέμα, προς ΚΕ του ΚΚΕ.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη

Νίκος Ζαχαριάδης

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας Ζαχαριάδη, γεννήθηκε στην Αδριανούπολη στις 27 Απριλίου 1903. Επειδή ο πατέρας του μετακινιόταν, ως υπάλληλος του γαλλικού μονοπώλιου καπνού «Ρεζί», πήγε στο δημοτικό σχολείο σε διάφορες πόλεις (Σκόπια, Νικομήδεια) και την πρώτη τάξη του γυμνασίου στην Αδριανούπολη. Σε νεαρή ηλικία δούλεψε στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης και στα καράβια της Μαύρης Θάλασσας. Στην «Πανεργατική» της Κωνσταντινούπολης (αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση) λειτουργούσε πυρήνας της Κομμουνιστικής Διεθνούς, του οποίου έγινε μέλος και στη συνέχεια γραμματέας. Το 1922 και 1923 πήγε ως ναυτεργάτης στη Σοβιετική Ενωση, όπου έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών. Το 1923 έγινε μέλος και του ΚΚ Τουρκίας. Το 1924 ήρθε στην Ελλάδα, έχοντας φοιτήσει στην ΚΟΥΤΒ (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής). Δούλεψε στην ΟΚΝΕ Αθήνας και στη συνέχεια ως καθοδηγητικό στέλεχος στην ΟΚΝΕ Θεσσαλονίκης και στην Κομματική Οργάνωση. Το 1926 φυλακίστηκε στο Γεντικουλέ, από όπου απέδρασε. Το ίδιο διάστημα έγινε μέλος της ΚΕ της ΟΚΝΕ κι έπειτα ήρθε ως καθοδηγητής στην ΚΟ Πειραιά. Το 1927 έγινε γραμματέας της ΚΟ Θεσσαλίας. Το 1929 συνελήφθη, δραπέτευσε εκ νέου και φυγαδεύτηκε από το ΚΚΕ στη Σοβιετική Ενωση, από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα το 1931 με απόφαση της ΚΔ. Κατά την παραμονή του στην ΕΣΣΔ έγινε μέλος του ΠΚΚ(μπ). Με βάση την κομματική του ταυτότητα, που εκδόθηκε από το ΚΚΕ το 1946, η κομματική του ηλικία υπολογίζεται από το 1921.Ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931-1935 και Γενικός Γραμματέας της έως το 1956, ήταν ηγέτης αφοσιωμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση.
Ηγήθηκε του Κόμματος σε συνθήκες σκληρής ταξικής πάλης, διώξεων, εκτελέσεων, δράσης των κρατικών εγχώριων και ξένων μυστικών υπηρεσιών κατά του ΚΚΕ, ακόμα και διάβρωσης των κομματικών του οργανώσεων στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά.
Είχε σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη του ΚΚΕ στα χρόνια 1931-1936, ενώ πρωτοστάτησε στη δημιουργία και στην ηρωική πάλη του ΔΣΕ (1946-1949), της κορυφαίας εκδήλωσης της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Εδειξε ακλόνητη επιμονή στην ανάγκη ύπαρξης και ενίσχυσης των παράνομων κομματικών οργανώσεων στα χρόνια 1949-1955, στο συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δράση.
Τον διέκριναν επαναστατική επαγρύπνηση, ταχύτητα στην ανάληψη πρωτοβουλιών, σθένος στην υπεράσπιση της γνώμης του. Ηταν λαϊκός ηγέτης, με διάθεση και πνεύμα ασυμβίβαστο, πρωτοπόρο και μαχητικό.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης έζησε κρατούμενος στα κάτεργα της 4ης Αυγούστου από το 1936 μέχρι το 1941, όταν η ελληνική κυβέρνηση τον παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Γκεστάπο της Βιέννης και από εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου, μέχρι το Μάη του 1945. Πέρασε την εννιάχρονη δοκιμασία αλύγιστος.
Κρίνοντας ιστορικά όλη τη διαδρομή του ΚΚΕ στην περίοδο που ήταν ΓΓ της ΚΕ, εκτιμάμε την αδυναμία του Ν. Ζαχαριάδη να οδηγήσει έγκαιρα το ΚΚΕ σε ολοκληρωμένα συμπεράσματα σε σχέση με τις αντιφάσεις στη στρατηγική του κόμματος, με αδυναμίες προγραμματικής επεξεργασίας που βάρυναν αρνητικά στο Κόμμα κατά τη δεκαετία του 1940. Η ευθύνη του Νίκου Ζαχαριάδη εντοπίζεται κυρίως στην αδυναμία του να διαμορφωθεί πρόγραμμα στο 7ο Συνέδριο (1945), που θα ενσωμάτωνε την πείρα από την αντικειμενική εκτίμηση των λαθών (Συμφωνίες Λιβάνου, Καζέρτας, Βάρκιζας). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα και τις αντιφάσεις, καθυστερήσεις και λάθη οργάνωσης του αγώνα του ΔΣΕ. Βεβαίως, η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη υπολογίζει ότι η στρατηγική του ΚΚΕ, όταν ήταν Γραμματέας και Γενικός Γραμματέας της ΚΕ ο Ν. Ζαχαριάδης, αντανακλούσε και τις αντιφάσεις της στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Παράλληλα, εκτιμάμε ότι αν και ο Ν. Ζαχαριάδης είδε την αναγκαιότητα να διορθωθεί η στρατηγική του ΚΚΕ και το επιχείρησε το 1949 (5η Ολομέλεια) και το 1953 (Σχέδιο Προγράμματος), δεν τη θεμελίωσε με σωστή θεωρητική τεκμηρίωση, αφού στήριξε την αναγκαιότητα για αλλαγή της στρατηγικής στην αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων. Επίσης, παρά το γεγονός ότι συγκρούστηκε σε πολλά ζητήματα με την ηγεσία του ΠΚΚ (μπ)/ΚΚΣΕ, και ο ίδιος και η ΚΕ υποχώρησαν στις πιέσεις της, με αποτέλεσμα, το 1954, να αποσύρουν το Σχέδιο Προγράμματος.
Η 6η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (11-12 Μαρτίου 1956), που την συγκάλεσε η επιτροπή των έξι ΚΚ (ΕΣΣΔ, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Τσεχοσλοβακίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας), πήρε την παρακάτω απόφαση για τον Νίκο Ζαχαριάδη: «...η καθοδήγηση του Κόμματος και πρώτα απ' όλα ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ σ. Νίκος Ζαχαριάδης κάνουν σοβαρά πολιτικά λάθη σεχταριστικού χαρακτήρα. [...] Για τα σοβαρά πολιτικά λάθη που έκανε ο σ. Ζαχαριάδης και για τη συστηματική από μέρους του παραβίαση των αρχών της εσωκομματικής δημοκρατίας, η Ολομέλεια έκρινε απαραίτητο να καθαιρέσει τον Νίκο Ζαχαριάδη από Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ και να τον βγάλει από το Πολιτικό Γραφείο».
Η 7η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (18-24 Φεβρουαρίου 1957) αποφάσισε: «1) Καθαιρεί τον Ν. Ζαχαριάδη από την ΚΕ του ΚΚΕ. 2) Τον διαγράφει από το Κόμμα σαν αντικομματικό φραξιονιστικό αντιδιεθνιστικό, εχθρικό στοιχείο. 3) Η Ολομέλεια σημειώνει πως επειδή πολλές ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη, όπως π.χ. η υπόθεση Γουσόπουλου κλπ., ξεφεύγουν από το χαρακτήρα και τα πλαίσια των συνηθισμένων λαθών, θεωρεί ότι το κομματικό συμφέρον επιβάλλει να γίνει συστηματική και λεπτομερειακή παραπέρα έρευνα από το Κόμμα πάνω σ' ολόκληρη τη ζωή και τη δράση του Ζαχαριάδη». Ως λόγοι της παραπάνω απόφασης προβλήθηκαν: «Η πολιτική γραμμή που επεξεργάστηκε και επέβαλε στο ΚΚΕ ο Ν. Ζαχαριάδης από το 1945 ήταν αριστερίστικη, σεχταριστική, τυχοδιωκτική. [...] οδήγησε σε ήττα το ρωμαλέο ελληνικό δημοκρατικό κίνημα. [...] Με τη γνωστή θέση του στη 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ του 1945 για τον «ελληνικό άξονα», αντικειμενικά δικαίωνε την επέμβαση των άγγλων ιμπεριαλιστών στην Ελλάδα. [...] καλλιεργούσε συστηματικά και επίμονα τον αντισοβιετισμό και αντιδιεθνισμό. [...] επέβαλε στο ΚΚΕ ανώμαλο εσωκομματικό καθεστώς. [...] με την εγκληματική στάση του στα ζητήματα της παράνομης δουλειάς [...] είναι ο κύριος υπεύθυνος για τα χτυπήματα που έδωσε η Ασφάλεια στο ΚΚΕ».
Η καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη και η διαγραφή του ήταν πράξεις άδικες. Η κατηγορία εναντίον του, για συνεργασία με τον εχθρό ήταν πράξη συκοφαντική, ενώ οι κατηγορίες για καλλιέργεια της προσωπολατρίας και για την εγκαθίδρυση στο ΚΚΕ ανώμαλου εσωκομματικού καθεστώτος αποτελούσαν προπέτασμα καπνού και πρόσχημα για να περάσει στην πλειοψηφία των μελών της ΚΕ και του Κόμματος η δεξιά οπορτουνιστική στροφή.
Τόσο η επιτροπή των έξι ΚΚ, όσο και οι παραπάνω Ολομέλειες της ΚΕ του ΚΚΕ αξιοποίησαν αντιφάσεις της πολιτικής του Κόμματος όταν ήταν Γενικός Γραμματέας ο Ν. Ζαχαριάδης, καθώς και λαθεμένες ενέργειές του, όπως οι άστοχες και άδικες κατηγορίες κατά στελεχών του ΚΚΕ για συνεργασία τους με τον ταξικό αντίπαλο.
Η παραπάνω αποτίμηση του Ν. Ζαχαριάδη ως ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ γίνεται ως στοιχείο κρίσης της ωριμότητας και ικανότητας του ΚΚΕ στην καθοδήγηση της ταξικής πάλης σε ιδιαίτερα οξυμένες συνθήκες. Ωστόσο δεν παραβλέπονται οι αρνητικές επιδράσεις της ιδεολογικής κατάστασης και των πολιτικών επιλογών του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.
Η 7η Ολομέλεια της ΚΕ (9-13 Απριλίου 1964) ενέκρινε το πόρισμα της επιτροπής «για την υπόθεση του Νίκου Ζαχαριάδη» σύμφωνα με το οποίο πολλές από τις ενέργειες του Ν. Ζαχαριάδη «δημιουργούν σοβαρότατα ερωτηματικά για το πρόσωπό του σαν ύποπτο, εχθρικό και επικίνδυνο στοιχείο για το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα [...] οδηγούν αναπόφευκτα σε πράξεις που αντικειμενικά δεν προκαλούν μικρότερη ζημιά στο Κόμμα και στο λαϊκό κίνημα από τις πράξεις πρακτόρων του εχθρού». Το πόρισμα καταλόγιζε στο Ζαχαριάδη και ποινικές ευθύνες.
Τρία χρόνια αργότερα, η 11η Ολομέλεια της ΚΕ (27-30 Ιουνίου 1967) συζήτησε νέο πόρισμα της Επιτροπής Κομματικού Ελέγχου (ΕΚΕ) και κατέληξε: «Από την εξέταση της υπόθεσης Ζαχαριάδη δεν βγαίνει ότι ο Ν. Ζαχαριάδης είναι πράκτορας του εχθρού». Κρίνεται ως απαράδεκτο το γεγονός ότι, αυτό το πόρισμα, παρότι είχε απαλείψει την κατηγορία του πράκτορα, ωστόσο άφηνε να αιωρείται η υποψία. Ο απαράδεκτος εξορισμός του στο Σοργκούτ, καθώς και όλη η εκεί μεταχείριση από την ηγεσία του ΚΚΣΕ, με τη σύμπραξη και της τότε καθοδήγησης του ΚΚΕ, δεν δικαιολογείται εξαιτίας της λαθεμένης ενέργειας του Ζαχαριάδη να απευθυνθεί στην ελληνική δικαιοσύνη για να δικαστεί.
Το ΚΚΕ επί της ουσίας έχει αποκαταστήσει τον Νίκο Ζαχαριάδη εδώ και πολλά χρόνια (μεταφορά και ταφή της σορού του στην Ελλάδα, δημοσιεύματα κ.ά.). Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ακυρώνει όλες τις αποφάσεις της 6ης και της 7ης Ολομέλειας (1956 και 1957) σε βάρος του Νίκου Ζαχαριάδη, καθώς και τα πορίσματα του 1964 και του 1967. Αποφασίζει την πλήρη αποκατάστασή του στο ΚΚΕ.
16 Ιούλη 2011

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ Η ΠΟΡΕΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Ακόμα πιο αποφασιστικά σε ρότα σύγκρουσης και ρήξης

Να λοιπόν που τα αστικά ΜΜΕ άρχισαν να προβάλλουν χαραμάδες σωτηρίας από την εμπλοκή της 6ης δόσης, αλλά και των υπόλοιπων δανείων. Τι λένε; Η γερμανική βουλή ψήφισε τις αποφάσεις της Ευρωζώνης στις 21 Ιούλη, άρα ανοίγει ο δρόμος «σωτηρίας». Επίσης, η τρόικα ήρθε στην Αθήνα, άρα έφυγε άλλος ένας σκόπελος στο δρόμο για τη «σωτηρία». Πασχίζουν, αφού τρομοκρατούν το λαό πως ήρθε η χρεοκοπία και θα τον τσακίσει, να του επιβάλουν τώρα πως εκεί που έκλεινε ο δρόμος της «σωτηρίας» ξανάνοιξε. Αρα ανοχή, υποταγή στα νέα ακόμη πιο βάρβαρα μέτρα που δεν έχουν τέλος, στην καθολική ασταμάτητη ολομέτωπη επίθεση κυβέρνησης κεφαλαίου με τη σύμπνοια των άλλων αστικών κομμάτων, ταξίδι στην κόλαση για τη σωτηρία από τη χρεοκοπία. Την ίδια ώρα, λένε τα ομόλογα πουλιούνται στην αγορά στο 40% της αξίας τους.
Ολα τα παραπάνω είναι ξένα για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα ή πιο σωστά τόσο εχθρικά που η παραμικρή αναμονή, ανοχή, θα τους φέρνει ολοένα μεγαλύτερη εξαθλίωση. Ολη η προπαγάνδα περί κρίσης χρέους, που πρέπει να αντιμετωπιστεί για να έρθει η ανάπτυξη, είναι κάλπικη. Πασχίζουν να αντιμετωπίσουν σε όφελος του κεφαλαίου τη βαθιά οικονομική κρίση που γι' αυτό το λόγο απαιτεί καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων. Η κρίση καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις. Καταστρέφει εργατική δύναμη με την καλπάζουσα ανεργία, τη δραστική μείωση μισθών, τη φοροληστεία, τις περικοπές συντάξεων και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, άλλων κοινωνικών παροχών κ.λπ. Καμιά αγωνία, επομένως, για τις δόσεις των δανείων. Τις δικές τους ανάγκες που τις τσακίζουν πρέπει να διεκδικήσουν, συμμετέχοντας ολοένα και πιο πλατιά, μαζικά, στους οργανωμένους αγώνες των συνδικάτων, των άλλων μαζικών φορέων, συγκροτώντας ένα ενιαίο εργατικό παλλαϊκό κίνημα που θα βάζει εμπόδια στα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα. Ενιαία, εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μαζί με τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τις γυναίκες και τη νεολαία των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Τη δική τους συμμαχία να χτίζουν ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου μέχρι την ανατροπή της εξουσίας του για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία. Ο αγώνας που αναπτύσσεται τώρα ενάντια στα χαράτσια δείχνει πως μπορούμε σήμερα να ακυρώσουμε βάρβαρα μέτρα. Η δυναμική του πρέπει να εκφραστεί και στην απεργία στις 5 Οκτώβρη, αλλά και στη γενική απεργία στις 19 Οκτώβρη, που πρέπει να είναι καθολική, πανεργατική - παλλαϊκή, και να εκφράσει την καθολική εναντίωση στην ολομέτωπη επίθεση της πολιτικής του κεφαλαίου. Θα δώσει ανάταση και ελπίδα για την παραπέρα κλιμάκωση της οργανωμένης σύγκρουσης και ρήξης, του πολιτικού αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων ως μονόδρομου για φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση, αφού στη λαϊκή οικονομία, στο σοσιαλισμό οι κρίσεις εξαλείφονται. Γιατί η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής και τη γη μετατρέπεται σε κοινωνική, λαϊκή ιδιοκτησία. Μόνο τότε η οικονομία συνολικά θα είναι σε όφελος του λαού. Με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο θα αναπτύσσεται συνεχώς η παραγωγή για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Το ίδιο θα αναπτύσσεται και η αγροτική παραγωγή σε όφελος των φτωχών σήμερα αγροτών και όλου του λαού.

Γιατί λαϊκή οικονομία

Στο σοσιαλισμό, ο πλούτος που παράγεται θα ανήκει στο λαό, θα εντάσσεται στην ανάπτυξη της οικονομίας σε όφελός του. Αλλωστε, οι καπιταλιστές επενδύουν όπου βγάζουν κέρδη, παράγουν για το κέρδος. Γι' αυτό μένουν αναξιοποίητες διάφορες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, όπως π.χ. η αγροτική παραγωγή ή ο ορυκτός της πλούτος, ή κλάδοι βιομηχανίας (μέταλλο, κλωστοϋφαντουργία, ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, παραγωγή μέσων παραγωγής κ.λπ.). Η Ελλάδα διαθέτει, επίσης, ικανοποιητικό επίπεδο συγκέντρωσης της παραγωγής μέσων παραγωγής, εμπορικού δικτύου και ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης σύγχρονης τεχνολογίας. Διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, με βελτιωμένο μορφωτικό επίπεδο και εξειδίκευση και πολυάριθμο επιστημονικό δυναμικό. Διαθέτει αξιόλογες πλουτοπαραγωγικές πηγές, σημαντικά αποθέματα ορυκτού πλούτου (πετρέλαιο, ουράνιο, χρυσός, άλλα μέταλλα, κ.λπ.), που είναι σημαντικό πλεονέκτημα για την παραγωγή βιομηχανικών και καταναλωτικών προϊόντων. Μπορεί να εξασφαλίζει επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά και για το εξωτερικό εμπόριο. Διαθέτει δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων και συσκευών.
Σήμερα, για παράδειγμα, η βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και ιματισμού φθίνει στην Ελλάδα, ενώ είναι αναγκαία για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Φθίνει, γιατί ο ανταγωνισμός με Κίνα, Ινδία κ.λπ., που έχουν τέτοια παραγωγή αλλά με μεροκάματα εξαθλίωσης, δίνει πολύ φθηνότερα τέτοια εμπορεύματα. Επομένως, από την άποψη αποκόμισης κερδών, συμφέρει τους καπιταλιστές να επενδύσουν παραγωγικά σε άλλους κλάδους και να εισάγονται στην Ελλάδα τέτοια εμπορεύματα. Τα εργοστάσια του κλάδου κλείνουν. Στο σοσιαλισμό αυτός ο κλάδος θα αναπτύσσεται γιατί καλύπτει λαϊκές ανάγκες. Θα είναι ενταγμένος στον κεντρικό σχεδιασμό, που θα ξεκινά από την παραγωγή βαμβακιού, άρα θα έχουν δουλειά και εισόδημα οι σημερινοί φτωχοί αγρότες οργανωμένοι στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς, και θα οργανώνει την παραγωγή νήματος, υφάσματος και έτοιμων ενδυμάτων. Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και για τα εργοστάσια μετάλλου που τώρα συρρικνώνονται και κλείνουν, ενώ στο μέταλλο υπάρχουν πολλές εφαρμογές για πολλά προϊόντα. Στην Ελλάδα υπήρχε μέχρι τη 10ετία του '80, αναπτυγμένη αμαξοβιομηχανία, αλλά και κατασκευή πετρελαιοκινητήρων. Δε συνέφερε τους καπιταλιστές και τις έκλεισαν, στέλνοντας στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Αλλά και για τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, που φυτοζωεί, ουσιαστικά δεν υπάρχει. Τα καράβια θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία στην υπηρεσία των αναγκών του λαού. Και η κατασκευή τους και η επισκευή τους θα δώσουν ώθηση και ανάπτυξη στα ναυπηγεία που επίσης θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία. Το ίδιο ισχύει και για εργοστάσια που κλείνουν λόγω κρίσης.
Στην αγροτική οικονομία, η αστική προπαγάνδα που στήριξε την κοινή αγροτική πολιτική, τώρα μιλά για το έλλειμμα από τις εισαγωγές αγροτικών εμπορευμάτων. Πράγματι, πριν από την ένταξη στην ΕΟΚ που έγινε ΕΕ, κάναμε εξαγωγές αγροτικών εμπορευμάτων. Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα παραγωγής βαμβακιού στην ΕΕ. Οι καλλιέργειες μειώθηκαν δραστικά. Τώρα π.χ. μπορούμε να παράγουμε ζάχαρη που να καλύπτει όλες τις ανάγκες αλλά εισάγουμε ζάχαρη. Στο σοσιαλισμό θα αναπτύσσεται και η αγροτική παραγωγή τεύτλου και η βιομηχανία ζάχαρης.
Η κρατική βιομηχανία παραγωγής καλλιεργητικών εφοδίων, μηχανών, λιπασμάτων, αρδευτικών και άλλων υποδομών, θα προμηθεύει τους αγρότες με λιπάσματα, σπόρους και άλλα εφόδια που τώρα εισάγονται και τα πληρώνουν πανάκριβα. Οι αγρότες θα παράγουν προϊόντα που θα εξασφαλίζουν φτηνή και ποιοτική διατροφή, θα έχουν ικανοποιητικό εισόδημα, ενώ αυτά τα προϊόντα θα αξιοποιούνται στην κοινωνικοποιημένη μεταποιητική βιομηχανία. Δίπλα στην κοινωνική αγροτική παραγωγή θα υπάρχει και η συνεταιριστική παραγωγή για τους μικροπαραγωγούς.
Αυτή η ανάπτυξη θα εξαλείψει την ανεργία. Και σε τομείς υπηρεσιών, όπως π.χ. η Υγεία που σήμερα οι λαϊκές ανάγκες απαιτούν πολλαπλάσιο από το υπάρχον υγειονομικό δυναμικό, ή στον τομέα Παιδείας, μειώνοντας π.χ. τους μαθητές στις τάξεις, που χρειάζεται για να παρέχεται ολοκληρωμένη μόρφωση, ενώ σήμερα γιατροί, υγειονομικοί, δάσκαλοι και καθηγητές είναι άνεργοι, ή θεωρούνται πλεονάζον προσωπικό.
Βεβαίως, αυτή η ανάπτυξη δε χωρά στα πλαίσια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Να, γιατί λέμε εργατική εξουσία, λαϊκή οικονομία και αποδέσμευση από τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις, όπως π.χ. Ευρωπαϊκή Ενωση, ΝΑΤΟ κ.λπ. Τότε δε θα αναπτύσσονται σχέσεις σε ανισότιμη βάση λόγω ανισομετρίας που είναι νομοτέλεια στον καπιταλισμό, αλλά επωφελείς για το λαό σχέσεις με άλλες χώρες. Αυτή είναι η πολιτική πρόταση - διέξοδος του ΚΚΕ και είναι μονόδρομος για φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση και ανάπτυξη σε όφελος των εργαζομένων.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ

Ο καθένας στο πόστο του για την τάξη που υπηρετεί

Ξεκινώντας η νέα σχολική χρονιά έχει διαμορφωθεί μια συγκεκριμένη κατάσταση. Μειώσεις μισθών, νέοι δυσβάσταχτοι φόροι για την εργατική οικογένεια, νέες απολύσεις. Την ίδια στιγμή τα παιδιά των εργατών πάνε σε σχολεία χωρίς βιβλία, χωρίς καθηγητές, σε αίθουσες που στοιβάζονται 30 παιδιά, ενώ ζητάνε από τους γονείς που ήδη είναι πετσοκομμένο το εισόδημά τους να πληρώσουν για τη θέρμανση, για φωτοτυπίες, στο κοντινό μέλλον και για τους μισθούς των εκπαιδευτικών.

Νόμος δεν είναι η αμορφωσιά και η εξαθλίωση του λαού!

Αυτήν την κατάσταση τη διαμορφώσανε από κοινού όσοι προσκυνάνε την πολιτική του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, η Ευρωπαϊκή Ενωση. Αρα υπάρχουν υπεύθυνοι για αυτήν την πολιτική και δεν είναι το κακό το ριζικό μας. Οι μαθητές, με μπροστάρηδες τα μέλη της ΚΝΕ, συσπειρωμένοι γύρω από τα Συντονιστικά Αγώνα Σχολείων (ΣΑΣ) ανά περιοχή και νομό της Ελλάδας έχουν κάνει ήδη τα πρώτα αγωνιστικά βήματα με Γενικές Συνελεύσεις μέσα στα σχολεία που αποφασίζουν για κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, καταλήψεις. Που αποφασίζουν εν τέλει ότι για τα παιδιά της εργατικής τάξης και της φτωχολογιάς δεν είναι νόμος το σχολείο του DVD και της φωτοτυπίας, δεν είναι νόμος τα 30άρια τμήματα, δεν είναι νόμος να φεσώνονται στον αιώνα τον άπαντα τα λαϊκά νοικοκυριά για να θησαυρίζουν οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες.
Βέβαια στην κοινωνία δεν είναι όλοι ίδιοι. Ο,τι ισχύει για το παιδί του εργάτη, για το παιδί του άνεργου, του απλήρωτου εργαζόμενου δεν ισχύει για το παιδί του μεγαλοεπιχειρηματία. Συνολικά στην κοινωνία δεν υπάρχουν τα ίδια προβλήματα για όλους γιατί πολύ απλά η κοινωνία είναι καπιταλιστική, έχει τάξεις. Το γεγονός ότι οι μαθητές δεν αγωνίζονται γιατί είναι «έθιμο», όπως διάφοροι εξυπνακίζοντες λένε, αλλά γιατί η κυρίαρχη πολιτική κάνει μαύρη τη ζωή τη δικιά τους και των οικογενειών τους, αντικειμενικά εξοργίζει αρκετούς, από τα αστικά κόμματα μέχρι και διάφορους «δημοσιογράφους» - εργολάβους προπαγάνδισης πότε της ανάγκης να κοπούν οι μισθοί, πότε των απολύσεων, και στη συγκεκριμένη περίπτωση του «νέου σχολείου», που είναι πανάκριβο για τα εργατόπαιδα, ταυτόχρονα όμως ακόμα πιο χρήσιμο για τους καπιταλιστές.

Ξερνάνε χολή και στέλνουν εισαγγελείς σε 15χρονα παιδιά γιατί παλεύουν!

Το γεγονός ότι σύσσωμος ο αστικός Τύπος όλο το προηγούμενο διάστημα έστρωνε το έδαφος για την κατάπτυστη εισαγγελική παρέμβαση που ήρθε προχτές το βράδυ δεν είναι δύσκολο να αποδειχτεί. Γαντζώνονται από υπαρκτά απαράδεκτα γεγονότα για να σπιλώσουν όχι την «κατάληψη», αλλά να λοιδορήσουν το δίκαιο αγώνα των μαθητών, να πείσουν ότι σήμερα χρειάζεται να μπάσουν μαθητές και εργαζόμενοι τα κεφάλια μέσα. Και βέβαια όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος (στη συγκεκριμένη περίπτωση εισαγγελικές παρεμβάσεις). Οι αστικές εφημερίδες γεμίζουν από φωτογραφίες με λουκέτα, με σπασμένα γραφεία και καταστροφές. «Πνιγμένες» στην αντικειμενικότητα, φαίνεται δεν είδαν πουθενά να γίνονται Γενικές Συνελεύσεις, δεν είδαν πουθενά τις μαζικές μαθητικές κινητοποιήσεις των ΣΑΣ, δεν βρήκαν ούτε ένα εκατοστό στην «πλουραλιστική» ύλη τους για να μεταφέρουν τη γνώμη των αγωνιζόμενων μαθητών για μεμονωμένα γεγονότα καταστροφών, τα οποία έχουμε καταγγείλει και δεν έχουν καμία σχέση με τους αγώνες των μαθητών.
Μέρα με τη νύχτα, βέβαια, ο χτεσινός «Ριζοσπάστης», το όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, με πρώτο θέμα στο εξώφυλλο του: «ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ! Απειλούν τους μαθητές γιατί αγωνίζονται» αντανακλά ακριβώς την πραγματικότητα: παντού συγκρούονται δύο κόσμοι. Ο κόσμος της χλιδής και του παρασιτισμού, με τον κόσμο του μεροκάματου και της τιμής. Οι μαθητές και οι οικογένειές τους γνωρίζουν ποιοι είναι φίλοι και ποιοι είναι εχθροί. Εχουν σύμμαχο, συναγωνιστή, συμπαραστάτη. Το ΚΚΕ, την ΚΝΕ.
Την ίδια στιγμή τα αστικά ΜΜΕ αναπαράγουν τα γνωστά περί υποκινούμενων καταλήψεων. Τους αγώνες υποκινούν τα τεράστια προβλήματα που ζει η λαϊκή οικογένεια και για τα οποία ευθύνονται οι κυβερνήσεις και τα κόμματα των μεγαλοεπιχειρηματιών. Τους υποκινούν η αθλιότητα στα σχολειά και οι ταξικές διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι μαθητές. Αυτά τα ζουν και οι Κνίτες μαθητές που μαζί με τους συμμαθητές τους δεν τα δέχονται, δεν πειθαρχούν, τα αντιπαλεύουν οργανωμένα περιφρουρώντας τον αγώνα τους. Ποιον περιμένανε δηλαδή να μπει μπροστά; Τη νεολαία του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ; Αυτό να ξέρουν ότι δεν είναι επίθεση. Είναι τιμή για τους νέους κομμουνιστές να είναι φάροι για την οργάνωση της πάλης, να τους βάζουν στο στόχαστρο οι δημοσιογράφοι - χωροφύλακες.

Το σχολείο δεν είναι ουδέτερο, είναι ταξικό

Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, τάχα φίλοι των μαθητών και των γονιών που αγκομαχούν με αυτήν την κατάσταση, που λένε: «Καλά κάνετε και αγωνίζεστε, αλλά με τα κόμματα μην μπλέκετε»... Μπερδεύεται η γλώσσα τους, γιατί άλλο πράγμα θέλουν να πουν! Θέλουν ουσιαστικά να πουν στους μαθητές και στους γονείς: «Σιχτιρίστε, αγανακτήστε, βρίστε, αλλά μην και κουνηθείτε από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, μην και ακούσετε το ΚΚΕ!». Αλήθεια, όλοι αυτοί οι εξυπνάκηδες που λένε έξω τα κόμματα από τα σχολεία γιατί δεν απαντάνε στα εξής: Στο σχολείο χωρίς βιβλία ποια κόμματα είναι μέσα και ποια έξω, ποια πολιτική είναι μέσα; Στο σχολείο που οι γονείς βγάζουν από τη μύγα ξίγγι για να πληρώσουν για τη λειτουργία του και για τη μόρφωση των παιδιών τους, είναι μέσα η κυβερνητική πολιτική και τα κόμματα που τη στηρίζουν. Στο τμήμα που έχει 30 μαθητές και ο καθηγητής έχει χειριστήριο για το DVD είναι μέσα ή έξω τα κόμματα; Οταν λένε έξω τα κόμματα, εννοούν τον οργανωμένο αγώνα και το κάλεσμα του ΚΚΕ για την παρεμπόδιση και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Στο σχολείο, που η κυρίαρχη πολιτική σπρώχνει τους μαθητές στους ψεύτικους παραδείσους των ναρκωτικών, είναι μέσα ή έξω τα κόμματα; Και εν τέλει, το σχολείο που είναι κομμάτι του αστικού κράτους μπορεί να είναι «ουδέτερο»;
Το «ουδέτερο» σχολείο είναι το σχολείο που μορφώνονται οι λίγοι που αντέχουν οικονομικά, που μαθαίνουν από πρώτο χέρι την Ιστορία όπως τη γράφουν οι σύγχρονοι Γκέμπελς, που μαθαίνουν management και marketing αντί να μαθαίνουν Φυσική, που μαθαίνουν τελικά ότι ύψιστος νόμος είναι να παράγουν οι εργάτες και να κερδίζουν από τη δουλειά τους μια χούφτα παράσιτα. Αυτό το σχολείο δεν είναι «ουδέτερο». Το βαφτίζουν έτσι όσοι θέλουν να κρύψουν ότι το σχολείο είναι ταξικό και όργανο ιδεολογικής χειραγώγησης του αστικού κράτους. Το βαφτίζουν έτσι όσοι τελικά μπορεί να μην είναι ταγμένοι με ένα κόμμα του κεφαλαίου, αλλά είναι ταγμένοι με την τάξη των καπιταλιστών.
Το ΚΚΕ δε θα το ξηλώσουν από τα σχολεία ούτε με εισαγγελείς, ούτε με κανέναν άλλο τρόπο, γιατί πολύ απλά οι θέσεις του και η δράση του υπηρετούν, είναι ένα πράγμα με τις λαϊκές ανάγκες. Είναι ριζωμένο βαθιά στο λαό. Στις λαϊκές γειτονιές, στα εργοστάσια, στα γραφεία, στα γιαπιά, στα λιμάνια, στις σχολές και στα σχολειά. Εχουμε πάρει μαθήματα πώς χειριζόμαστε την αστική δικαιοσύνη. Οπως οι ναυτεργάτες έχουν σμπαραλιάσει την πολιτική επιστράτευση, όπως οι χιλιάδες εργαζόμενοι καίνε τα χαρατσόχαρτα και οργανώνουν μέσα από το ΠΑΜΕ την οργανωμένη ανυπακοή έτσι και στα σχολειά θα πέσουν στο κενό η τρομοκρατία και η κρατική καταστολή.

Νίκος ΡΕΜΠΑΠΗΣ
μέλος του Συμβουλίου Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ

ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ - ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ Ανησυχούν για μεγαλύτερο βάθεμα της κρίσης

Στο επίκεντρο όλα τα σενάρια χρεοκοπίας της Ελλάδας

Η κρίση βαθαίνει κι άλλο, καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη τη διαχείρισή της προς όφελος του κεφαλαίου

Με τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς να φουντώνουν και την καπιταλιστική κρίση να βαθαίνει, οι εκπρόσωποι της πλουτοκρατίας αναζητούν το μέγεθος και τη μορφή της ελεγχόμενης ελληνικής χρεοκοπίας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εκπρόσωποι της πλουτοκρατίας επιδίδονται σε μπαράζ συνεδριάσεων και διαπραγματεύσεων με αντικείμενο τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης και τον επιμερισμό της ζημιάς.
Στις 6 του Οκτώβρη η καγκελάριος της Γερμανίας, Ανγκελα Μέρκελ, θα υποδεχθεί στο Βερολίνο τους επικεφαλής της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, καθώς και τους υπουργούς Οικονομικών της Γερμανίας και της Γαλλίας, με αντικείμενο το συντονισμό της δράσης της ΕΕ με τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς για την κρίση. Στη συνέχεια, τη σκυτάλη παίρνει το G20, με σύνοδο των υπουργών Οικονομικών και στη συνέχεια και των αρχηγών των 20 ισχυρότερων οικονομιών, ενώ στις 17 και 18 του Οκτώβρη προγραμματίζονται οι Σύνοδοι Κορυφής της ΕΕ και της Ευρωζώνης, με αντικείμενο την οικονομική διακυβέρνηση.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα, σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου «Ρόιτερς», οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που συμβουλεύουν την ελληνική κυβέρνηση, ανάμεσά τους η «BNP Paribas», η «Deutsche Bank», η «HSBC» και η «Lazard», εξετάζουν, μεταξύ άλλων, την έκδοση ενός εκατονταετούς (!) ομολόγου. Το «Ρόιτερς» σημειώνει ότι το σενάριο αυτό προέκυψε με αφορμή την αυξημένη ζήτηση που είχε αντίστοιχο ομόλογο που εκδόθηκε από την κυβέρνηση του Μεξικού πριν από μερικές βδομάδες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, που επικαλείται στέλεχος τράπεζας - συμβούλου της κυβέρνησης, η μεγάλη διάρκεια του εκατονταετούς ομολόγου θα έστελνε μήνυμα στις αγορές ότι τα προβλήματα αναχρηματοδότησης της Ελλάδας έχουν μετατοπιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Την ίδια στιγμή, βέβαια, παίρνει παράταση και η θηλιά στο λαιμό του λαού, καθώς χρέη τέτοιου μεγέθους υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενεών σε βάθος χρόνου.

Σενάρια χρεοκοπίας

Ο σοσιαλδημοκράτης πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Στάινμπρουκ σημείωσε πως «θα πρέπει επιτέλους να πούμε ανοιχτά ότι η Αθήνα έχει σχεδόν πτωχεύσει. Θα μπορούσαμε να το διατυπώσουμε και πιο σκληρά και να πούμε ότι η Ελλάδα δε θα μπορέσει να επιστρέψει στις αγορές τα επόμενα χρόνια». Ο ίδιος εκτιμά ότι πολύ σύντομα θα αποφασιστεί διαγραφή του ελληνικού χρέους και αυτό θα πλήξει μεταξύ άλλων και ιδιώτες πιστωτές.
Παράλληλα, η «Wall Street Journal» εκτιμά ότι ο κίνδυνος να μην επαρκεί το δεύτερο δανειακό πακέτο των 109 δισ. ευρώ για την Ελλάδα είναι μεγάλος. Εξετάζοντας τις διάφορες επιλογές, η αμερικανική εφημερίδα σημειώνει ότι αν εφαρμοστεί πλήρως η συμφωνία της 21ης Ιούλη για την ανταλλαγή ομολόγων, το χρέος της Ελλάδας θα μειωθεί μόλις στο 150% του ΑΕΠ (από 165%).
Ωστόσο, η «Wall Street Journal» εκτιμά ότι ούτε η Ελλάδα ούτε η Ευρωζώνη θα θέλουν να επαναδιαπραγματευτούν μια συμφωνία μόλις δύο μήνες μετά από την υπογραφή της και υποστηρίζει ότι «δεν υπάρχει περίπτωση η Ελλάδα να μπορεί να διασφαλίσει μια εθελοντική συμφωνία με τους πιστωτές της, ώστε οι τελευταίοι να δεχθούν να εγγράψουν μεγαλύτερες ζημιές, επομένως θα υποχρεωθεί σε άτακτη χρεοκοπία, προκαλώντας την πληρωμή των CDS και την εξάπλωση της κρίσης σε όλη την Ευρωζώνη».
Η αμερικανική εφημερίδα εκτιμά ότι είναι «καλύτερα για την Ευρωζώνη και για την Ελλάδα, να προχωρήσει με την ήδη υπογεγραμμένη συνθήκη της 21ης Ιούλη, και να αυξηθούν τα δάνεια διάσωσης αν χρειαστεί». Πάντως, χτες, το Κοινοβούλιο της Αυστρίας ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ενώ ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, Μάρτιν Κοτχάους, επισήμανε ότι το ζήτημα των εγγυήσεων που έχει ζητήσει από την Ελλάδα η Φινλανδία «θα επιλυθεί σύντομα».

Κι άλλο χρήμα στις τράπεζες

Από την πλευρά του ο διευθύνων σύμβουλος της «Deutsche Bank», Γιόζεφ Ακερμαν, εκτιμά ότι ΕΕ και ΗΠΑ βρίσκονται «στην καρδιά» της κρίσης και θα «αισθανθούν περισσότερο τις επιδράσεις από την κρίση». Οι «Financial Times» εκτιμούν ότι «μια νέα ύφεση πλησιάζει τη Βρετανία» και άλλες χώρες και προειδοποιούν για «χαμένη δεκαετία», καθώς, όπως σημειώνουν, «με το ΑΕΠ της Βρετανίας να παραμένει 4% χαμηλότερο από τα προ κρίσης επίπεδα, αυτή η ύφεση ενδεχομένως να είναι μακροβιότερη και πιο επιζήμια, από την άποψη της απολεσθείσης παραγωγής, από όσο ήταν η Μεγάλη Υφεση της δεκαετίας του 1930».
Ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος εκτιμά ότι «οι χρηματοπιστωτικές αγορές ωθούν τον πλανήτη προς ένα νέο μεγάλο κραχ με ανυπολόγιστες πολιτικές επιπτώσεις. Οι αρχές, ειδικά στην Ευρώπη, έχουν χάσει τον έλεγχο της κατάστασης. Πρέπει να επανακτήσουν τον έλεγχο και πρέπει να το κάνουν τώρα». Ο Τζ. Σόρος εκτιμά ότι οι «αδύνατοι κρίκοι» που πρέπει να προστατευθούν έναντι μιας ελληνικής χρεοκοπίας, είναι οι τράπεζες και οι Ιταλία και Ισπανία.
Η Κομισιόν, τέλος, ενέκρινε χτες την κρατική ενίσχυση τριών ισπανικών τραπεζών (NCG Banco, Catalunya Banc και Unnim Banc) με μια «ένεση» 4,75 δισ. ευρώ. Σε ανακοίνωσή του ο αρμόδιος επίτροπος ανταγωνιστικότητας, Χοακίν Αλμούνια, επισημαίνει ότι «η ενδυνάμωση αυτών των τραπεζών είναι υψίστης σημασίας για την ικανότητά τους να συνεχίσουν να δανειοδοτούν την πραγματική οικονομία και να προχωρήσουν στην αναδιάρθρωση που απαιτείται ως αποτέλεσμα των σημαντικών επιδοτήσεων που έχουν λάβει».

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Απροκάλυπτη συναίνεση στα άγρια μέτρα

Ψηφοθηρικές υποσχέσεις και φύκια περί «επαναδιαπραγμάτευσης» με την τρόικα σε όσους απολύονται ή μπαίνουν σε εφεδρεία

Σαφή στήριξη στα άγρια μέτρα που προωθούν κυβέρνηση και τρόικα εξέφρασε, για ακόμα μια φορά χτες, ο πρόεδρος της ΝΔ, επιχειρώντας ταυτόχρονα να κοροϊδέψει το λαό. Ο Αντ. Σαμαράς, σε δήλωσή του, άφησε συνειδητά στο απυρόβλητο τα βάρβαρα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση, ρίχνοντας άσφαιρα πυρά και ανούσιες κορόνες. Μετά από σκόπιμη «σιωπή» δύο βδομάδων, επέλεξε να σχολιάσει τη δήλωση του πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Πέερ Στάινμπρουκ, ότι με αυτά τα μέτρα που παίρνονται στην Ελλάδα, «όχι μόνο δεν σηκώνεις τον ασθενή στα πόδια του, αλλά τον ρίχνεις στο φορείο».
Το σχόλιο - μνημείο φαρισαϊσμού του προέδρου της ΝΔ ήταν το εξής: «Εγώ τι παραπάνω να πω; Αυτό δεν φωνάζω δύο χρόνια τώρα; Φαίνεται ότι έξω έχουν αρχίσει και καταλαβαίνουν. Μέσα τι θα γίνει; Εδώ, στην Ελλάδα, που δεν καταλαβαίνει κανείς τίποτα. Φτάσαμε στο σημείο ο κόσμος να μην ξέρει τι του ξημερώνει αύριο. Και, δυστυχώς, αυτή η κυβέρνηση να μην καταλαβαίνει τι τραβάει ο κόσμος» (!) Φυσικά, για τα άγρια μέτρα που καταδικάζουν το λαό σε χρεοκοπία και εξαθλίωση, δεν είπε λέξη, επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά τη σύμπλευση και συστράτευση του κόμματός του στην ταχεία και πλήρη υλοποίησή τους.
Την ίδια στιγμή, ο εκπρόσωπος Τύπου έσπευσε να αποσαφηνίσει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ δεν πρόκειται να επαναπροσλάβει κανέναν που θα απολυθεί από το Δημόσιο, με ή χωρίς εργασιακή εφεδρεία. «Οσοι θα βρίσκονται τότε (σ.σ. αν γίνει κυβέρνηση η ΝΔ) σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας, θα υπαχθούν στο πλαίσιο που θα συμφωνηθεί και θα εφαρμοστεί. Δυστυχώς, όμως, για όσους θα έχουν, ήδη, απολυθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δε θα μπορέσει να ισχύσει το ίδιο, αφού θα εφαρμοστούν στο ακέραιο οι θέσεις μας για νέες προσλήψεις», δήλωσε ο Γ. Μιχελάκης.
Ψηφοθηρικές υποσχέσεις και φύκια περί «επαναδιαπραγμάτευσης» με την τρόικα, μοίρασε και σε όσους θα βρίσκονται σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας αν κυβερνήσει η ΝΔ. «Αν υποθέσουμε ότι η ΝΔ γίνει κυβέρνηση τη στιγμή που κάποιοι είναι, ήδη, σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας, θα ισχύσει ό,τι ακριβώς λέει η πρότασή μας για το θέμα της εργασιακής εφεδρείας (...) αφού, βέβαια, τη διαπραγματευθούμε με την τρόικα».
Στο ίδιο συναινετικό κλίμα, κινούνται οι δηλώσεις των βουλευτών της ΝΔ. Ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών Γ. Βρούτσης προέτρεψε την κυβέρνηση να προχωρήσει στην υλοποίηση των μέτρων, αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι η στήριξη της ΝΔ είναι δεδομένη. «Και οι αποκρατικοποιήσεις είναι ώριμες και πρέπει να γίνουν και η εφεδρεία για το δημοσιονομικό περιμάζεμα και τη μείωση του ελλείμματος είναι εφικτή, από 'κει και πέρα θα πρέπει η κυβέρνηση (...), εκείνη κυβερνάει», δήλωσε («Φλας»).

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

«ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ - ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΟ» Μειώσεις μέχρι και 40%!

Παραπέρα δραστικές περικοπές από 8,6% μέχρι 40%. Πάγωμα ωριμάνσεων και «κριτήρια «παραγωγικότητας» σε σύνδεση με «ομοειδείς κλάδους» του ιδιωτικού τομέα

Συνθήκες γαλέρας στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, τη διαμόρφωση μοντέλου δημόσιας διοίκησης που να υπηρετεί τις νόρμες των μονοπωλίων, κατακρήμνιση των αποδοχών σε σύνδεση και με τη λεγόμενη παραγωγικότητα, μαζικές απολύσεις προκειμένου να καλύψουν τυχόν «απώλειες» από την εργασιακή εφεδρεία, περνάνε στις πρώτες προτεραιότητες κυβέρνησης και ιμπεριαλιστικών Οργανισμών.

Τα παραπάνω ήταν στην ατζέντα χτεσινής συνεργασίας ανάμεσα στους υπουργούς Οικονομικών Ευ. Βενιζέλου, Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δ. Ρέππα με τα υψηλόβαθμα κλιμάκια της τρόικας, που σύμφωνα με τις πληροφορίες θα παραμείνουν στην Αθήνα και την ερχόμενη βδομάδα μέχρι ότου καταλήξουν σε οριστική συμφωνία.
Με το ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο, σύμφωνα με τις πρώτες προεργασίες τους, προκύπτουν μειώσεις αποδοχών μέχρι 40%, σε συνέχεια της μέχρι τα σήμερα κλιμάκωσης, επίσης κατάργηση όλων των ειδικών και κλαδικών επιδομάτων για όλους τους εργαζόμενους σε υπουργεία, ΟΤΑ, ΝΠΔΔ. Με βάση την υπάρχουσα πληροφόρηση:

• Ο κατώτατος μισθός (αποδοχές) διαμορφώνεται στα 780 ευρώ μικτά. Σήμερα, οι κατώτατες αποδοχές είναι στα 853 ευρώ, δηλαδή μετά και την κατάργηση των επιδομάτων, οι παραπέρα περικοπές των αποδοχών, για τα κατώτατα επίπεδα, διαμορφώνονται στα 73 ευρώ το μήνα (μείωση 8,6%). Ετσι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί για ...«αύξηση» του κατώτατου μισθού (780 από 711 ευρώ μικτά) είναι απόλυτα ψευδεπίγραφοι.
• Ακόμη βαρύτερος πέφτει ο πέλεκυς στα ψηλότερα κλιμάκια, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας και το ύψος των διάφορων επιδομάτων που χορηγεί ο κάθε φορέας και τα οποία καταργούνται. Σε ειδικές κατηγορίες, όπως στο υπουργείο Οικονομικών, ΕΛΣΤΑΤ, Γενικό Χημείο του Κράτους κ.ά. οι περικοπές υπολογίζονται μέχρι και τα 1.500 ευρώ το μήνα (40%).
• Ετσι οι παραπέρα μειώσεις αποδοχών ξεκινούν από 8,6% και φτάνουν στο 40% ή από 73 ευρώ μέχρι και 1.500 ευρώ το μήνα !
• Ηδη και με βάση τον εφαρμοστικό νόμο από την 1η Ιούλη του 2011 έχει παγώσει κάθε μισθολογική ωρίμανση, έχουν δηλαδή κόψει και τις μισθολογικές αυξήσεις με βάση τα έτη υπηρεσίας. Το πάγωμα θα συνεχιστεί και στα επόμενα χρόνια, εξανεμίζοντας παραπέρα τους μισθούς, ανεξάρτητα και από το πόσα δήθεν «μισθολογικά κλιμάκια» θα προβλέπουν στο «ενιαίο μισθολόγιο», τα οποία είναι μόνο για το «θεαθήναι»Με το νέο μισθολόγιο προβλέπουν μισθολογικές ωριμάνσεις κάθε τρία χρόνια, μόνο κάτω από πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις και μόνο για ένα μικρό αριθμό υπαλλήλων. Για το συγκεκριμένο βάζουν κριτήρια «παραγωγικότητας - αποδοτικότητας» που για την ώρα παραμένουν αδιευκρίνιστα. Η γενική κατεύθυνση, με βάση και την παρεχόμενη από την τρόικα «τεχνογνωσία», είναι η «αποδοτικότητα» δημόσιων φορέων με «ομοειδείς κλάδους» του ιδιωτικού τομέα στο βαθμό που μπορεί να υπάρξει τέτοια σύγκριση. Για την ώρα «μετρήσιμα αποτελέσματα» αποδοτικότητας μπορούν να έχουν μόνο για συγκεκριμένες υπηρεσίες όπως, για παράδειγμα, για τους υπαλλήλους της Εφορίας, ΟΤΑ και άλλων φορέων που κρίνονται για την ικανότητά τους να εισπράξουν τα διάφορα χαράτσια. Είναι φανερό και το ποιο είναι το μοντέλο - πρότυπο του «κρατικού υπαλλήλου» - όπως οι ίδιοι ονομάζουν τους δημόσιους υπαλλήλους - θέλουν να δημιουργήσουν.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ενιαία η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα όλων των μισθωτών

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Για το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, με ανακοίνωσή του, υπογραμμίζει:
«Με το νέο μισθολόγιο η κυβέρνηση προχωρεί σε παραπέρα μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, όταν με τα μέχρι τώρα μέτρα της τους έχει αφαιρέσει σε ονομαστική βάση πάνω από 5 μισθούς.
Η κυβέρνηση οδηγεί το μεγαλύτερο μέρος των δημοσίων υπαλλήλων στην εξίσωση με τον ιδιωτικό τομέα, κάτω από το όριο της φτώχειας, στην εξαθλίωση. Η υποτιθέμενη αύξηση στον κατώτατο βασικό μισθό κατά 69 ευρώ είναι χωρίς αντίκρισμα, στάχτη στα μάτια, αφού την ίδια στιγμή εξαγγέλλει οριζόντια μεσοσταθμική μείωση των μισθών από 20% - 40%, περικοπή όλων των επιδομάτων, μείωση έως και κατάργηση κάθε μισθολογικής ωρίμανσης, ενώ ταυτόχρονα περικόπτει πάνω από 1.000 ιατρικές εξετάσεις και φάρμακα.
Οι εξοντωτικές αυξήσεις στην έμμεση φορολογία και στην άμεση με τη μείωση του αφορολόγητου και με τα εξοντωτικά χαράτσια θα χειροτερεύσουν την κατάσταση και για τους δημόσιους υπάλληλους.
Η σύνδεση μισθού - αποδοτικότητας, σε συνδυασμό με το βαθμολόγιο και την αξιολόγηση, θα αποτελέσει εργαλείο χειραγώγησης και πειθαναγκασμού, θα εντείνει το βαθμό εκμετάλλευσης των δημοσίων υπαλλήλων.
Ταυτόχρονα, αρνητικές συνέπειες για την πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων στο εισόδημα, αλλά και στις εργασιακές σχέσεις και στη ζωή τους θα φέρουν η επιβαλλόμενη εφεδρεία - απολύσεις, η συρρίκνωση και το κλείσιμο κρίσιμων τομέων, οι ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Οι συντάξεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα θα υποστούν νέους μεγάλους ακρωτηριασμούς.
Οι μισθωτοί στον ιδιωτικό τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι δεν πρέπει να πιστέψουν την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του συστήματος, ότι η σφαγή των μισθών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα γίνεται για λόγους δικαιοσύνης και για να βελτιωθεί η δική τους θέση. Γίνεται για το ακριβώς αντίθετο: Θα αυξηθεί η πίεση για ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών τους και για διεύρυνση των προσωρινών και ελαστικών σχέσεων εργασίας. Οι παρεχόμενες υπηρεσίες στην Υγεία, στην Πρόνοια και αλλού θα χειροτερεύσουν. Ενώ η πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων θα έχει εισόδημα και συντάξεις φτώχειας, ένα τμήμα, η εργατική αριστοκρατία, που θα συμβάλει στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, θα έχει υψηλούς μισθούς και προνόμια, όπως γίνεται και με τα στελέχη των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Η επίθεση στα εργασιακά - μισθολογικά δικαιώματα των μισθωτών και του δημόσιου και του ιδιωτικού είναι ενιαία, δεν είναι προσωρινή και μπορεί να την αποκρούσει μόνο ένα πανεργατικό - παλλαϊκό κίνημα. Τώρα οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα να εγκαταλείψουν τις αυταπάτες και τον ατομικισμό, το ενδιαφέρον μόνο για το συμφέρον του κλάδου, που καλλιεργούσαν συστηματικά τα κόμματα του συστήματος και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, προωθώντας οι μεν, ανεχόμενοι οι δε, την πολυδιάσπαση των εργασιακών - μισθολογικών δικαιωμάτων, αποδεχόμενοι την επιδοματική πολιτική. Μεγάλες ευθύνες είχαν και έχουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες που αποπροσανατόλιζαν, καθησύχαζαν και απέκρυπταν από τους εργαζόμενους αυτά τα βάρβαρα μέτρα, ενώ εδώ και χρόνια είχαν ψηφιστεί στην ΕΕ, με τη συμμετοχή των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Αυτές οι ηγεσίες, ούτε ήθελαν, ούτε θέλουν να συγκρουστούν με αυτήν την πολιτική.
Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα στις σημερινές συνθήκες πρέπει να εντείνουν την πάλη τους για κατώτατο βασικό μισθό 1.400 ευρώ, με ανάλογη κλιμάκωση για όλες τις κατηγορίες και τα μισθολογικά κλιμάκια, με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, εκτός από το οικογενειακό, τέκνων και ανθυγιεινό.
Κανένα τμήμα εργαζομένων δεν μπορεί μόνο του να αποκρούσει τη βάρβαρη πολιτική, που έχοντας ως στόχο την υψηλή κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων επιχειρήσεων, με αφορμή την κρίση, εξοντώνει κατακτήσεις των εργαζομένων και παραδίδει το δημόσιο πλούτο στο μεγάλο κεφάλαιο, ελληνικό και ξένο.
Η παρεμπόδιση και η ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης - ΕΕ και των αντιλαϊκών κυβερνήσεων απαιτούν σήμερα απ' όλους τους εργαζόμενους συμμετοχή στην οργάνωση του πανεργατικού παλλαϊκού αγώνα στη γραμμή: Τέλος οι θυσίες του λαού, την κρίση και το χρέος να πληρώσει η πλουτοκρατία. Αλλαγή του συσχετισμού σε κάθε χώρο, σε κάθε κλάδο, σε βάρος των πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων που καλλιεργούν την υποταγή και τις χρεοκοπημένες αυταπάτες ότι υπάρχει λύση χωρίς αντιπαράθεση με τα μονοπώλια, το κράτος τους.
Λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση για ριζικές αλλαγές. Ο πλούτος να γίνει λαϊκή περιουσία με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ