ΗΠΑ Οι αρχιτρομοκράτες εμφανίζονται ως ... ευαίσθητοι

Στη δημοσιότητα δόθηκε η καθιερωμένη «έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα»

Τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ΗΠΑ: Αστυνομικοί «περιποιούνται» διαδηλωτές που αντιδρούν στις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης, κατά τις περσινές διαδηλώσεις

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--Ως «έντονη και πολύ σημαντική» χρονιά για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε ολόκληρο τον κόσμο και για όσους προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι οι κυβερνήσεις εγγυώνται τα δικαιώματα των πολιτών τους χαρακτήρισε το 2011 η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, προλογίζοντας την ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μία έκθεση στην οποία η αμερικανική κυβέρνηση δίνει ειδική βαρύτητα, καθώς τα ανθρώπινα δικαιώματα ξαναγίνονται όπλο στη φαρέτρα τους για την επιβολή της ιμπεριαλιστικής τους πολιτικής, τη στιγμή που ίσως το 2011 θα είναι μία από τις μελανότερες σελίδες στην ιστορία των ΗΠΑ όσον αφορά τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την πολιτική και την πραγματική εξουσία: ποινικοποίηση των διαδηλώσεων, της απεργίας, ακόμη και της σίτισης των αστέγων. Επιχειρήσεις σκούπας μεταναστών, ειδικά κέντρα κράτησης και από μισθοφορικές εταιρείες και δεκάδες χιλιάδες απελάσεις μεταναστών χωρίς χαρτιά χωρίζοντας ακόμη και οικογένειες και παιδιά από τις μανάδες τους. Στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας, ένταση της παρακολούθησης, προληπτικές συλλήψεις και απόδοση ψευδών κατηγοριών, κατασταλτική βία εναντίον των διαδηλωτών αλλά και φοιτητών εντός των Πανεπιστημίων, πρακτική που ολοένα εξαπλώνεται, όσο οι διαδηλώσεις και οι αντιδράσεις των Αμερικανών ενάντια στην εξαθλίωση και την εξαχρείωση του καπιταλιστικού συστήματος εντείνονται.
Ενώ λοιπόν Κογκρέσο, αμερικανική κυβέρνηση και πολιτειακές κυβερνήσεις καταστέλλουν με κάθε δυνατό μέσο τις λαϊκές αντιδράσεις στηλιτεύουν την «έλλειψη ελευθερίας του λόγου», τις αυθαίρετες συλλήψεις κ.λπ. στην Κούβα και τη Βενεζουέλα επιμένουν και φέτος ότι οι συνθήκες σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένουν «εξαιρετικά άσχημες» σε αρκετές χώρες όπως το Ιράν, η Βόρεια Κορέα, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, η Συρία, η Λευκορωσία και η Κίνα. Σημειώνουν δε ότι αποσταθεροποιητικός παράγοντας στα ανθρώπινα δικαιώματα το 2011 ήταν και η αντιμετώπιση θρησκευτικών μειονοτήτων, όπως οι Μπαχάι, οι θιβετιανοί βουδιστές, οι χριστιανοί και οι εβραίοι...
Παράλληλα, κάνουν ειδική μνεία στις «ιστορικές πολιτικές μεταρρυθμίσεις που επιτεύχθηκαν στη Βόρεια Αφρική από όσους απαίτησαν τα δικαιώματά τους κατά τις εξεγέρσεις της «Αραβικής Ανοιξης» από τη Μέση Ανατολή μέχρι τη Βιρμανία». Ετσι ονομάζουν τις προσπάθειες αστικών εκσυγχρονισμών και την αλλαγή καθεστώτων στη Βόρεια Αφρική, που «πάτησαν» μεν στη λαϊκή δυσαρέσκεια, δεν άλλαξαν την ουσία του εκμεταλλευτικού συστήματος και σε περιπτώσεις επιτεύχθηκαν με ανοιχτή ιμπεριαλιστική επέμβαση, όπως στην περίπτωση της Λιβύης.
Εννοείται, ότι η Χίλαρι Κλίντον καταδίκασε την «προσέγγιση» της συριακής κυβέρνησης όσον αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα, υπογραμμίζοντας τις «βιαιότητες» του καθεστώτος Ασσαντ ενάντια στο συριακό λαό, ενώ τα εγκώμια δεν έλλειπαν για τις εξελίξεις στη Βιρμανία που έχει μια κυβέρνηση που κινείται προς ένα μοντέλο «ανοικτό στη δημοκρατία και την ελευθερία, συνθήκες που μπορούν να οδηγήσουν σε περισσότερες καινοτομίες, μεγαλύτερη ευημερία και κοινωνική αλληλεγγύη». Οχι τυχαία η Βιρμανία από «παρίας» εδώ και χρόνια για τις ΗΠΑ ...μεταμορφώθηκε. Μία μεταμόρφωση πολύ «βολική» για τις ΗΠΑ που έχουν πλέον μετατοπίσει το «ενδιαφέρον» τους στην Ασία.
Οσον αφορά την Ελλάδα, στην έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφέρεται ότι το πιο σημαντικό πρόβλημα που επισημάνθηκε τον τελευταίο χρόνο «ήταν η αντιμετώπιση λαθρομεταναστών (σ.σ. έτσι ονομάζει τους μετανάστες που ψάχνουν μια διέξοδο στη χώρα) από μέρους των αρχών, συμπεριλαμβανομένων και ασυνόδευτων ανηλίκων, οι οποίοι κρατούνταν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, υπό άθλιες συνθήκες σε υπερπλήρη σωφρονιστικά ιδρύματα και ορισμένες φορές είχαν πέσει θύματα σωματικής βίας από μέρους των δυνάμεων ασφάλειας. Επίσης, τη χρονιά που πέρασε, παρατηρείται στην έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, υπήρξαν αναφορές για σκληρές συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές, καθώς και για περιστατικά διακρίσεων σε βάρος των Ρομά. Στην έκθεση επίσης αναφέρεται ότι υπήρξαν επίσης καταγγελίες για υπερβολική χρήση βίας από μέρους της αστυνομίας σε βάρος διαδηλωτών στη διάρκεια συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας αλλά... η ελληνική κυβέρνηση έλαβε μέτρα για την τιμωρία των υπευθύνων για τέτοιες παραβιάσεις, κατά την έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ!

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Η εργατική τάξη δεν πρέπει να επιτρέψει την αποδυνάμωση του ΚΚΕ

Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στους ναυτεργάτες του «Festos Palace»

Στους ναυτεργάτες του «Festos Palace» μίλησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, σε συγκέντρωση μέσα στο καράβι. Μεταξύ άλλων, είπε στην ομιλία της:«Να μου επιτρέψετε αυτή τη φορά να μην αναφερθώ στα προβλήματα του κλάδου. Ξέρετε πολύ καλά ποιες είναι οι θέσεις μας, ποιες είναι οι προσπάθειές μας στους αγώνες, στα καθημερινά προβλήματα. Από τους μισθούς και τα μεροκάματα, το καμποτάζ, τα προβλήματα παροχής Υγείας, συνταξιοδότησης, γενικότερα τις συνθήκες δουλειάς. Δεν υπάρχει αγώνας των ναυτεργατών και κινητοποίηση που να μην έχει γίνει λυσσαλέα επίθεση στο ΚΚΕ.
Οι αγώνες βεβαίως είναι δικοί σας, αλλά νομίζω πως κι εμείς από την πλευρά μας κάναμε ό,τι μπορούσαμε να παρεμποδίσουμε ορισμένα πράγματα, να μην περάσουν όλα τα σχέδια που έχουν. Αν έχετε τίποτα παρατηρήσεις, ζητήματα κ.λπ., δε νομίζω ότι σήμερα πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό το ζήτημα. Και λέω να μην ασχοληθούμε για τον εξής λόγο: Ολοι τώρα πια οι κλάδοι των εργαζομένων συνειδητοποιούν - και νομίζω πως ο δικός σας κλάδος το συνειδητοποιεί, όλοι οι τομείς δουλειάς - ότι τα πάντα εξαρτώνται από τις γενικότερες εξελίξεις.
Η επίθεση εναντίον των εργαζομένων, των οικογενειών τους είναι ισοπεδωτική και μάλιστα τώρα δε ζούμε αυτό που ζούσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Ενας κλάδος, όταν είχε μεγάλες κινητοποιήσεις, όταν ασκούσε ουσιαστική πίεση, μπορούσε κάτι να κατακτήσει. Τώρα σε κάθε κλάδο επιδεικνύεται από την κυβέρνηση, από την εργοδοσία αδιαλλαξία, γιατί δε θέλουν να υπάρχει μια μικρή νίκη που θα δώσει κουράγιο και στους άλλους κλάδους να παλέψουν για τα ιδιαίτερα δικά τους προβλήματα. Επομένως, αυτό που λέμε "ένας για όλους και όλοι για έναν" ισχύει.
Θέλω να σταθώ στις εκλογές. Εχετε την εμπειρία των εκλογών της 6ης Μάη. Εμείς έχουμε την πεποίθηση ότι η επόμενη εκλογική μάχη και το διάστημα που έχει μεσολαβήσει, βοηθάει να ξανασκεφτούν οι εργαζόμενοι πώς ψήφισαν. Και ιδιαίτερα μας ενδιαφέρει να σκεφτούν πώς στάθμισαν, πώς σκέφτηκαν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα, που ενώ είχαν αποφασίσει να ψηφίσουν ΚΚΕ δεν το έκαναν. Και κάποιοι που μας είχαν ψηφίσει μια και δύο φορές κατέληξαν να μη μας ψηφίσουν, όπου, ας πούμε, η κύρια διαρροή πήγε προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεχομένως και σε άλλα κόμματα.

Από τη συγκέντρωση στο σαλόνι του «Festos Palace»

Οταν λέμε να το ξανασκεφτείτε, δεν το εννοούμε επειδή έχουμε τη φιλοδοξία - που είναι θεμιτή - να έχουμε ένα ισχυρό ποσοστό, μια ισχυρή δύναμη μέσα στη Βουλή. Γιατί αυτό - σίγουρα το ξέρετε κι εσείς - θα είναι εξαιρετικά καλό για τους εργαζόμενους, για αυτά που έρχονται και ιδιαίτερα για τον κλάδο σας.

Η χρεοκοπία του λαού θα γίνει χειρότερη

Ποια είναι η πορεία των πραγμάτων; Η Ελλάδα και άλλες χώρες της ΕΕ θα μπούνε σε πιο βαθιά κρίση. Η κρίση θα χειροτερέψει. Για την Ελλάδα, για την Ισπανία καταρχήν, για την Πορτογαλία και για την Ιταλία μάλλον. Η κρίση θα χτυπήσει και τις άλλες χώρες της ΕΕ. Και αυτή η κρίση δεν είναι η κρίση που προήλθε από ανίκανους ηγέτες. Είναι αυτό που λέμε κρίση του καπιταλισμού, σε μία φάση που δεν μπορεί να τη διαχειριστεί, να την ξεπεράσει όπως έκανε πριν.
Και όλες οι συζητήσεις που γίνονται είναι αυτό το πράγμα, να βρουν την κατάλληλη διαχείριση, να ξεπεράσουν την κρίση σε βάρος των λαών 100% και να επιμερίσουν τις ζημιές για την κυρίαρχη τάξη της χώρας τους. Για τους μονοπωλιακούς ομίλους, τραπεζίτες, βιομήχανους, εφοπλιστές, μεγαλεμπόρους κτλ. Εκεί τσακώνονται. Ποιος θα φορτωθεί περισσότερο τη ζημιά ή ποιος θα αναλάβει το μικρότερο κόστος.
Τι σημαίνει μεγαλύτερη πτώχευση της Ελλάδας; Αυτά που ακούμε από τους παράγοντες δεν είναι ψέματα. Βεβαίως, εμείς τα λέμε στο λαό για να μαχητικοποιηθεί, για να πάρει απόφαση ότι αν δε γίνει ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων, θα υποφέρει πολύ περισσότερο. Δηλαδή, χρεοκοπία ζήσαμε. Εχουμε ζήσει μια πρώτη φάση της χρεοκοπίας. Θα γίνει χειρότερη. Τι εξελίξεις μπορεί να έχουμε στην Ελλάδα; Η μία περίπτωση είναι να γίνει έξωση, να μειώσουν την Ευρωζώνη, από 17 χώρες να μείνουν 15 -16. Μπορεί να μη γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα, στις πεσέτες, στη δραχμή κ.τ.λ., αλλά μπορεί να καθιερώσουν ένα ευρώ στην Ελλάδα - ήδη αυτό το σχέδιο έχει εκπονηθεί - που θα λέγεται ελληνικό ευρώ.
Αυτό το ελληνικό ευρώ θα είναι στην ουσία η αξία της δραχμής. Δεν ξέρω αν θα έχει το 1/3 αρχικά, το 1/10 της αξίας του ευρώ. Μέσα εδώ, λοιπόν, οι μισθοί σας, και αυτοί οι μειωμένοι μισθοί και οι μειωμένες συντάξεις, θα γίνουν ακόμα πιο μειωμένοι, γιατί θα ισοδυναμούν με ένα νόμισμα με πολύ λιγότερη αξία. Εξω, μόλις περάσεις τα σύνορα, θα έχουμε το ευρωπαϊκό ευρώ, αυτό που ισχύει σήμερα. Επομένως, τα χρέη που έχει η Ελλάδα και όλες οι ανταλλαγές θα γίνονται με το ακριβό ευρώ. Αυτό είναι βαθύτατη χρεοκοπία. Θα τη μελετήσουν πώς θα γίνει, πιθανόν να γίνει σταδιακά, θα προετοιμάσουν το έδαφος. Αλλά σήμερα, όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ προετοιμάζονται γι' αυτήν την εξέλιξη.
Μία άλλη περίπτωση είναι να γίνει το λεγόμενο "νέο" κούρεμα. Δηλαδή, υποτίθεται ότι χαρίστηκε το 50% του χρέους στην Ελλάδα. Βέβαια, αυτό το 50% έφερε τη δανειακή σύμβαση, έφερε νέο μνημόνιο με νέα χειρότερα μέτρα. Δεν παραιτούνται οι καπιταλιστές από ένα μέρος των χρημάτων που οι δανειζόμενοι τους χρωστάνε. Παραιτούνται ζητώντας μέτρα που έχουν σχέση με τις εργασιακές σχέσεις, με το συνταξιοδοτικό, με την Παιδεία, με τα συστήματα Πρόνοιας κ.λπ., κατάργηση εργοδοτικών εισφορών, όπως ζητάνε, ή φοροαπαλλαγές, να μπουν σε νέους τομείς ιδιωτικοποίησης.
Αν γίνει το "κούρεμα" και φτάσει άλλα 30%, 35%, αν χάσουν, σημαίνει θα ζητήσουν νέα μέτρα. Ηδη ο ΣΕΒ χτες - και ξέρετε όταν το λέει ο ΣΕΒ, θα περάσει και στους άλλους ιδιοκτήτες - ζητάει να μην πέσουν οι μισθοί οι κατώτατοι, δηλαδή των 500 και 600 ευρώ, να μην πέσουν παρακάτω, γιατί στο κάτω - κάτω τι να πάρουν από αυτούς που παίρνουν 500 ευρώ. Αλλά θέλουν να πέσουν οι μέσοι μισθοί. Οι μισθοί δηλαδή που είναι 800, 1.000 ευρώ, 1.200, 1.300. Απ' αυτούς μπορούν να πάρουν, να τους φορολογήσουν. Και, ταυτόχρονα, ζητάνε μείωση των εργοδοτικών εισφορών και πιο απελευθερωμένο, δηλαδή πιο βάρβαρο, επιχειρηματικό περιβάλλον.
Βάζουμε, λοιπόν, το εξής ερώτημα στο λαό: Μπορεί να εμπιστευθεί σήμερα τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, σε συνθήκες πτώχευσης, όπου τα νοσοκομεία δε θα μπορούν να συντηρηθούν; Θα κλείνουν νοσοκομεία. Ηδη έχει κλείσει ένα τμήμα στην Πτολεμαΐδα και ένα στην Αλεξανδρούπολη. Με την υπηρεσιακή κυβέρνηση που δεν υπάρχει πολιτικό κόστος - τα κρατάγανε ανοιχτά με εντολή του Λοβέρδου - κλείνουν τμήμα των νοσοκομείων. Δεν μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες.

Θα τσακίσουν το κίνημα με το «περίμενε»

Μπορεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ; Ο λαός έχει δείξει ότι δεν τους εμπιστεύεται και καλά κάνει. Και εμείς λέμε να μην τους εμπιστευθεί ακόμα πιο πολύ. Δεν αλλάξανε, ίδιοι είναι, η ήττα τούς έκανε να κάνουν αρκετούς ελιγμούς. Υπάρχει ένα λαϊκό ρεύμα το οποίο στρέφεται προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Και μάλιστα οι περισσότεροι λένε ότι δεν τον εμπιστευόμαστε, δεν περιμένουμε πολλά, αλλά τουλάχιστον δε θέλουμε να ξαναδούμε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, αυτοί μας κάψανε, μας κατέστρεψαν κ.λπ. Και, επομένως, κάτι θα κάνουν αυτοί, ας δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο.
Από μια άποψη και για ένα διαφορετικό λόγο, μια τέτοια κυβέρνηση θα κάνει ακόμα μεγαλύτερο κακό στο λαό, ακόμα και όταν κάνει τα ίδια που κάνει το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Ας μην κάνει χειρότερα, που θα κάνει και χειρότερα σε περίπτωση νέας πτώχευσης. Γιατί θα κάνει χειρότερα μια τέτοια κυβέρνηση, από την οποία ο λαός ελπίζει και εμπιστεύεται, σε αυτή την περίπτωση και μάλιστα θα μπορεί να κουμαντάρει και καλύτερα το λαό, όπως έκανε στη δεκαετία του '80 το ΠΑΣΟΚ και αρκετά χρόνια. Δεν είναι μια "δεξιά" κυβέρνηση, είναι μια "αριστερή" κυβέρνηση, έτσι τη βλέπει ο λαός. Με τις ενστάσεις του, με τους φόβους του, αλλά εν πάση περιπτώσει σου λέει είναι αριστερή κυβέρνηση, δεν μπορεί να γίνει χειρότερη.
Αυτή η κυβέρνηση θα τσακίσει το κίνημα που υπήρχε τα τελευταία χρόνια και ενδεχομένως να μη χρειαστεί να το τσακίσει με την καταστολή, αλλά θα το τσακίσει με το "περίμενε", "κάτσε και περίμενε, θα δεις, σιγά - σιγά, δεν μπορούμε όλα", "παραλάβαμε καμένη γη" - θα το πει και αυτό με άλλα λόγια - "περίμενε" και θα περάσει ένα χρονικό διάστημα, ενδεχομένως και μηνών που θα είναι κρίσιμο για την ετοιμότητα του λαού να αντιδράσει.
Ολα αυτά που λένε στην τηλεόραση, όλα τους είναι εύκολα. Τη μια λέγανε ότι θα καταργήσουν το μνημόνιο. Σήμερα έχουν φτάσει σε μία άλλη εκδοχή: "Θα το καταγγείλουμε πολιτικά". Κοιτάξτε να δείτε, πολιτικές καταγγελίες μπορεί να κάνεις κάργα, για τον καπιταλισμό, για ό,τι θέλεις. Η πολιτική καταγγελία, όταν δεν συνοδεύεται από πράξη, είναι λόγια. Και από λόγια ο λαός έχει χορτάσει.
Λοιπόν, ιδιαίτερα στον κλάδο σας - να το πούμε καθαρά - έχουμε απαίτηση. Διότι είσαστε ένας κλάδος σε έναν από τους πιο δύσκολους χώρους, με μια εργοδοσία σκληρή και αποφασισμένη, που μπορεί να πάρει, αν θέλετε και τα καράβια της και να πάει όπου θέλει. Μπορεί, δηλαδή, έχει όπλα να σας πολεμήσει. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι με τους αγώνες σας, είχατε και κατακτήσεις παλιότερα. Υπήρχαν κατακτήσεις με τους αγώνες μέσα στα πλαίσια αυτού του συστήματος.
Ξέρετε, οι παραδόσεις του ναυτεργατικού κινήματος και ο ρόλος του ΚΚΕ ήταν η μαγιά αυτών των κατακτήσεων. Στους αγώνες εσείς βάλατε πλάτες, δεν τους κάναμε μόνοι μας. Και δεν θα μπορούσαν να γίνουν αγώνες αν δε θέλατε κι εσείς. Δεν γίνονται διά της βίας οι αγώνες. Αλλά εν πάση περιπτώσει, ξέρετε ότι, ό,τι σας λέγαμε επιβεβαιώθηκε.

Λύσεις υπάρχουν μόνο στο πεδίο της ταξικής πάλης

Δώστε βάση σε αυτό που σας λέμε: Η κατάσταση θα πάει χειρότερα και αυτή τη στιγμή μακάρι να μπορούσε να γίνει μια κυβέρνηση φιλεργατική, φιλολαϊκή. Το ρεαλιστικό που μπορεί να γίνει σε αυτές τις εκλογές, είναι το εξής πράγμα: Ο λαός να αφυπνιστεί καλύτερα, να καταλάβει ότι δεν αρκεί να αλλάζεις ένα κόμμα από την κυβέρνηση. Ενα πράγμα είναι να ξέρει πού πάνε τα πράγματα, να μαζέψει δυνάμεις, να γίνει πιο ισχυρό το κίνημα, να μην υπάρχει στάση αναμονής. Και η δεύτερη πάρα πολύ ουσιαστική προϋπόθεση, είναι από αυτή την προεκλογική μάχη να βγει δυνατό και όρθιο το ΚΚΕ.
Αυτή τη στιγμή και η κυρίαρχη τάξη στη χώρα μας και τα άλλα κόμματα θέλουν να έχουν αδύναμο ΚΚΕ. Γιατί; Για να μην έχουν κινητοποιήσεις, για να μην έχουν διαμαρτυρίες. Αυτό ιδιαίτερα η εργατική τάξη δεν πρέπει να το επιτρέψει. Δεν εξαρτάται μόνο από μας αυτή τη στιγμή.
Εχουμε τρεις βδομάδες μπροστά και σκεφτείτε. Γιατί το ισχυρό ΚΚΕ χρειάζεται και με περισσότερους βουλευτές μέσα στη Βουλή - η Βουλή η επόμενη δε θα κρατήσει για πολύ. Θα αρχίσουν οι μεταγραφές βουλευτών από το ένα κόμμα στο άλλο, αυτό να το ξέρετε, όπως έγινε και στην προηγούμενη Βουλή. Πολιτική αστάθεια θα υπάρχει και στην επόμενη Βουλή. Επομένως, ένα ισχυρό ΚΚΕ μέσα στη Βουλή μπορεί να καταφέρει να κερδίσει κάποιες ψήφους βουλευτικούς για να μην περάσει ο ένας ή ο άλλος νόμος, από μικρότερο μέχρι μεγαλύτερο. Εμείς φιλοδοξούμε να το κάνουμε και αυτό. Αλλά και ταυτόχρονα θα είναι η δύναμη που αποκαλύπτει, που ξεσκεπάζει, που κρατάει την ελπίδα του λαού ζωντανή.
Και ένα τελευταίο. Παρακολουθείτε δελτία ειδήσεων κ.λπ. Ετσι δεν είναι; Ακούτε. Εντάξει εμείς, φυσιολογικά, επειδή έχουμε μία εμπειρία 94 χρόνων και επειδή βλέπουμε τα πράγματα - από τα κάτω ξεκινάμε, αλλά τα βλέπουμε και από τα πάνω - είμαστε πιο πονηρεμένοι από εσάς, όχι πιο έξυπνοι, έχουμε περισσότερα δεδομένα από αυτά που έχετε εσείς. Αυτή τη στιγμή, ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες, έχει βγει στην επιφάνεια το εξής πράγμα. Ενα μέρος της αστικής τάξης, δηλαδή των επιχειρηματικών ομίλων, επιθυμεί μία κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, παρότι βλέπει ότι δεν τραβάει και πολύ το πράγμα.
Υπάρχει, όμως, ένα σημαντικό μέρος, δεν ξέρω ποσοτικά, δεν ξέρουμε αν είναι πλειοψηφία, ένα σημαντικό μέρος πάντως, το πιο δυναμικό τμήμα των επιχειρηματικών ομίλων, που έχει αποφασίσει ότι την περίοδο της ακραίας πτώχευσης χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, για ένα χρόνο, για δύο στην κυβέρνηση - εγώ δεν λέω ότι έχει συναλλαγές ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί και να έχει μπορεί και όχι, δεν έχω αποδείξεις, δεν έχει σημασία αυτό όμως. Γιατί σου λέει, ποιος θα σταματήσει το κίνημα; Με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και με καινούργια μέτρα θα ξεσηκωθεί ο κόσμος, τα κόμματα δεν έχουν κύρος πια. Ενώ μια αριστερή κυβέρνηση, μπορεί να βάλει φρένο σε αυτό το κίνημα.
Κοιτάξτε την παρέμβαση του ΣΕΒ. Εγινε συντονισμένα. Ο Τσίπρας πάει στον Ρουπακιώτη, έναν υπηρεσιακό υπουργό που δεν μπορεί να αλλάξει νόμο και την ίδια ώρα παρεμβαίνει ο ΣΕΒ. Το ΠΑΣΟΚ που τα παίρνει χαμπάρι αυτά τσινάει. Είναι ένα τρίγωνο. ΣΕΒ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ. Είναι ένα γαϊτανάκι. Τι βγαίνει από όλο αυτό; Αυτό που είπε ο Τσίπρας. Μπορούμε να αλλάξουμε τους νόμους στην πράξη και πριν τις εκλογές. Είναι απάτη. Η υπηρεσιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Την ίδια ώρα, εμείς οι κομμουνιστές τι κάνουμε; Στηρίζουμε ή και μπαίνουμε μπροστά για κλαδικές απεργίες ή για απεργίες στους τόπους δουλειάς. Αύριο έχουν απεργία οι ξενοδοχοϋπάλληλοι. Τετράωρη στάση εργασίας οι εμποροϋπάλληλοι της Αθήνας. Εγιναν απεργίες στα Τρόφιμα - Ποτά. Κλείστηκε μια Σύμβαση στα τρόφιμα. Δε θα είναι αυτή που θέλαμε, αλλά όταν, όπου είναι οι άλλες δυνάμεις, κλείνονται με 20%, με 10%, με 15% με 30% μείωση, εκεί είχαμε μια σύμβαση που έμεινε στην προηγούμενη και δεν έχασαν και τα επιδόματα.
Οι άλλοι στήνουν με τον ΣΕΒ και τον υπουργό Εργασίας συναντήσεις, που σου λένε τώρα κοίταξε να δεις, να, μια παρέμβαση στον υπουργό και λίγο ΣΕΒ, βοηθάει και λύνει τα προβλήματα. Αμ δε. Θα λυθούν στο σκληρό πεδίο της ταξικής πάλης, με πολύ σκληρούς αγώνες στην πορεία.

Κόντρα σε τρομοκρατία και αυταπάτες

Και τέλος, τι δεν τους αρέσει στο ΚΚΕ αυτή τη στιγμή στην κυρίαρχη τάξη; Δεν τους αρέσει κυρίως το γεγονός ότι δεν μπορούν να μας μαντρώσουν. Και σε μια κρίσιμη στιγμή που άλλα Κομμουνιστικά Κόμματα στην Ευρώπη λύγισαν, μπήκαν μέσα σε κυβερνήσεις και έβλαψαν τους εργαζόμενους γιατί δεν αναχαίτισαν τα μέτρα, εμείς τους λέμε: "Κοιτάξτε να δείτε. Εμείς σε μια κυβέρνηση είμαστε διατεθειμένοι να πάρουμε όλες τις ευθύνες και με θυσίες. Σε μια διακυβέρνηση που εκφράζει την εξουσία του λαού, που ο λαός είναι στην εξουσία και ο λαός είναι στην εξουσία όταν έχει τον πλούτο στα χέρια του".
Σε αυτήν την κυβέρνηση θα είμαστε πρωταγωνιστές και στις θυσίες και στις δυσκολίες. Δεν μπορούμε όμως να βρωμίσουμε τα χέρια μας σε μια κυβέρνηση που δε θα λύσει ζητήματα και που μόνο με τη συμφωνία μας να μπούμε, έπρεπε να διώξουμε θέσεις που δεν αφορούν το μέλλον, το σήμερα αφορούν. Παραδείγματος χάρη, το "όχι" στο μνημόνιο, στη δανειακή συνθήκη δεν είναι μικρό πράγμα. Να μπούμε και μεις στην τροποποίηση, να πηγαίνουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στα διαβούλια, υπουργοί που να 'ναι και κανένας του ΚΚΕ και να ψηφίζει χειρότερα. Αυτό είναι προδοσία. Ανεξάρτητα αν εμείς, ας πούμε, θα κάναμε υποτίθεται υποχώρηση από καλές προθέσεις.
Οι εξελίξεις θα κριθούν κυριολεκτικά στο δρόμο, στη θάλασσα, στο χωράφι. Η πορεία σύγκρουσης με την ΕΕ και τους επιχειρηματικούς ομίλους είναι αναπόφευκτη για το λαό. Αλλά αυτό σημαίνει ότι ο λαός συνειδητοποιεί την ανάγκη, ετοιμάζεται, οργανώνεται, αποφασίζει συνειδητά και δε χάνει πολύτιμο χρόνο. Το 2012 και 2013 είναι κρίσιμο δίχρονο και για την Ελλάδα και για την Ευρωζώνη. Και αυτά που λέμε για την αναγκαιότητα ο λαός να επιβάλει την αποδέσμευση, είναι κάτι που πρέπει να το υιοθετήσουν οι εργαζόμενοι με την έννοια την εξής: Χίλιες φορές να φύγει ο λαός με τη θέλησή του και παίρνοντας την υπόθεση στα χέρια του από το να σου κάνουν έξωση. Να σε διώξουν εκείνοι.
Οταν σε διώξουν εκείνοι φεύγεις με τους δικούς τους όρους, όταν φεύγεις εσύ φεύγεις με τους δικούς σου. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, είναι κάτι που ο λαός θα το αποφασίσει, δεν το επιβάλλουμε εμείς. Αλλά για να μπορεί ο λαός να αποφασίσει κάτι, πρέπει να είναι οργανωμένος, δυνατός, να 'χει αυτό που λέμε ταξική συνείδηση - πριν από όλα η εργατική τάξη θα παίξει το ρόλο, και με συμμαχίες - και να υπάρχει ένα όρθιο και δυνατό ΚΚΕ. Να μην περάσει η εκστρατεία αποδυνάμωσης. Να μην υποκύψει ο λαός στις αυταπάτες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ ή στην τρομοκρατία που καλλιεργεί η ΝΔ. Και να ξέρετε και οι αυταπάτες ένα είδος τρομοκρατίας είναι. Σε τρομοκρατώ να μη σκεφτείς με τις αυταπάτες.
Αυτή είναι η θέση μας. Και όσοι δεν ψήφισαν το ΚΚΕ γιατί πίστεψαν ότι μια κυβέρνηση της αριστεράς θα τους σώσει, ας το ξανασκεφτούν για να μη λένε, να μη γίνουν κοψοχέρηδες μετά. Γιατί αν χρειάστηκαν 10 - 15 χρόνια να αποκαλυφθούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, η αποκάλυψη της αριστερής κυβέρνησης θα γίνει μέσα σε έξι μήνες. Αλλά ο λαός θα έχει χάσει, δε θα χει δώσει τη δύναμη στο Κόμμα που θα σηκώσει ένα μεγάλο βάρος ευθύνης μέσα στο κίνημα και μέσα στη Βουλή».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Παίζονται παιχνίδια πάνω στο ρεύμα της δίκαιης λαϊκής δυσαρέσκειας

Αποσπάσματα από τη χτεσινή συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του ΑΝΤ1

Δεν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος εντός της ΕΕ. Ο ρεαλισμός σήμερα είναι ένα κίνημα που δυσκολεύει, ματαιώνει. Το ΚΚΕ λέει ότι ο λαός πρέπει να βάλει πλώρη για ριζική αλλαγή

Συνέντευξη στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του ΑΝΤ1 και στον Γ. Παπαδάκη παραχώρησε χτες το πρωί η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Μεταξύ άλλων, είχε τον παρακάτω διάλογο με το δημοσιογράφο.

***

-- Παρά το γεγονός που πράγματι είστε κοντά στους εργαζόμενους, που πράγματι δίνετε μάχες για τους εργαζόμενους, που πράγματι τα συνθήματά σας, η πολιτική σας είναι για τα δικαιώματα των εργαζομένων, μέχρι σημείου παρεξηγήσεως, παρ' όλα αυτά πάνε περισσότερο στα άλλα κόμματα και λιγότερο σε εσάς. Τι εξήγηση δίνετε;
-- Καταρχήν, σ' αυτήν την εκλογική μάχη και σ' αυτή την περίοδο πολύ λιγότερο έπαιξαν ρόλο οι υποκειμενικές μας αδυναμίες, όχι σε θέματα στρατηγικής. Πριν τρία χρόνια με επίσημες ανακοινώσεις του ΠΓ και της ΚΕ είχαμε βάλει το εξής ζήτημα. Οτι σε συνθήκες κρίσης, και το λέγαμε αυτό στην αρχή που η κρίση δεν είχε οξυνθεί τόσο, υπάρχουν δύο εκδοχές. 'Η ο λαός και το λαϊκό κίνημα θα κάνουν ένα άλμα μπροστά ή θα υποχωρήσει το κίνημα και θα ηττηθεί, προσωρινά, αλλά θα ηττηθεί.
Παραμονές των εκλογών διαγράφεται ένας κίνδυνος ήττας. Σε μια περίοδο που είναι ενδεχόμενο να έχουμε και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Είτε ένα νέο κούρεμα, με καινούρια μνημόνια και δανειακές συμβάσεις. Και επομένως έτσι είναι, φυσιολογικό, το ΚΚΕ μέσα σ' αυτό το ρεύμα δεν μπορεί να πάρει αντίστοιχα με το κύρος που έχει. Γι' αυτό εμείς λέμε στο λαό: Ενα απ' τα κριτήρια στην εκλογική μάχη, αν ο λαός θα κρατηθεί σ' αυτές τις δύσκολες περιστάσεις, είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Να έχει ένα ισχυρό ΚΚΕ στο πλευρό του. Φεύγω απ' αυτό.
Ποια είναι τα καινούρια στοιχεία στις δύο τελευταίες εκλογικές μάχες; Είναι φανερό ότι η κυρίαρχη τάξη της χώρας μας, που ο πυρήνας της είναι οι επιχειρηματίες, βρίσκεται σε μια εσωτερική διάσπαση αυτή τη στιγμή, όχι όσον αφορά στους εργαζόμενους. Η αστική τάξη βλέπει βαθιά τα πράγματα. Και νομίζω η αρχή των νέων πειραματισμών έγινε με την αποπομπή του Γ. Παπανδρέου, του οποίου βεβαίως δεν είμαι καθόλου οπαδός, ούτε λυπήθηκα γιατί τον έδιωξαν.
Το αντικειμενικό στοιχείο είναι άξιο προβληματισμού. Αυτή τη στιγμή, ιδιαίτερα μετά την προηγούμενη εκλογική μάχη, έχουμε το φαινόμενο που ένα τμήμα της αστικής τάξης επιχειρεί, προσπαθεί να μείνει στο σχήμα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, για να προχωρήσει αυτή η πολιτική. Αλλά βλέπουν ότι το άλογο κουτσαίνει. Ενα άλλο τμήμα, που είναι πιο ανοιχτομάτικο, σου λέει: Αν η Ελλάδα περάσει σε χρεοκοπία, ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα την κατάσταση; Κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που θα ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος και δικαιολογημένα; Ποια κυβέρνηση μπορεί να χειριστεί αυτό το ζήτημα;
-- Ποια;
-- Μια αριστερά. Καθαρά πράγματα. Δεν τη θέλουν μόνη της, εκεί θα γίνει παζάρι, αν θα πάει με κομμάτι του ΠΑΣΟΚ κ.λπ. Αυτή σου λένε θα διαχειριστεί καλύτερα, γιατί δεν θα κάνει τις ίδιες απεργίες ο κόσμος σε μια κυβέρνηση της αριστεράς. Θα βάλουν δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ να βγάλει τη λάντζα της χρεοκοπίας. Δεν τον λυπάμαι, γιατί συνειδητά αναλαμβάνει αυτόν το ρόλο. Αλλά αυτό θα γίνει, θα είναι μιας χρήσης. Ετσι σκέφτεται η αστική τάξη.
Επίσης έχουμε δύο - τρία στοιχεία τα οποία δεν τα είχαμε δει σε καμία εκλογική μάχη. Η κρατική τηλεόραση, αυτή τη στιγμή, έχει γίνει τηλεόραση κατά 80% του ΣΥΡΙΖΑ. «ΚΟΝΤΡΑ», «Αυριανή» από λάτρεις του Σαμαρά έγιναν του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ δεν λέω ότι είναι ειλικρινείς φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η κρατική τηλεόραση, δεν μιλάω για διαπλοκή αυτή τη στιγμή, δεν κατηγορώ κανένα για διαπλοκή ούτε για ανταλλάγματα και τέτοια. Και έρχεται καπάκι χτες ο ΣΥΡΙΖΑ και τα βάζει με τα ισχυρά τηλεοπτικά κανάλια.
Εδώ τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και το γαϊτανάκι του ΣΕΒ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για τη μετενέργεια κ.λπ. Μιλάω για επιλογές της αστικής τάξης, γιατί αυτό το ρεύμα από 5% λένε ότι φτάνει στο 30%. Το ΠΑΣΟΚ έκανε 7 χρόνια. Εδώ λοιπόν, πάνω σε ένα υπαρκτό αντικειμενικό ρεύμα λαϊκής δυσαρέσκειας, γνήσιο, δίκαιο, δεν κατασκευάστηκε, παίζονται παιχνίδια και προδικάζουν πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας. Αν βάλουμε νερό στο κρασί μας, θα είμαστε κι εμείς καλή επιλογή. Μια αριστερά του σαλονιού είναι ό,τι πρέπει σήμερα.

Να βάλει πλώρη ο λαός για ριζική αλλαγή

-- Στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας «Παρασκευή και 13» η έρευνα που έκανε η ελληνική δημοσκοπική εταιρεία βλέπει λέει, ενδεχόμενα, τι θα ήθελε ο ελληνικός λαός, ή μία κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ ή κυβέρνηση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ.
-- Δεν μπορώ να εμφανιστώ ως ερμηνεύτρια, είναι λάθος, καμιά φορά παρασυρόμαστε κι εμείς οι πολιτικοί και κάνουμε τέτοιες γενικεύσεις. Μπορεί να υπάρχει κι αυτή η πλευρά. Γι' αυτό, κοιτάξτε να δείτε, αυτό το αντιΠΑΣΟΚ και αντιΝΔ, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ήταν μισό βήμα προς τα εμπρός και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα. Γιατί υπάρχουν οπαδοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ορισμένοι ψηφίζουν και το ΚΚΕ, που διατηρούν όμως βασικές απόψεις που τις είχαν και όταν ήταν στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Γι' αυτό λέω ότι είναι μισό βήμα. Δεν φτάνει μόνο να εγκαταλείψουν τα δύο κόμματα, πρέπει να εγκαταλείψουν και βασικές τους απόψεις. Π.χ. ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αναπτυχθεί εκτός ΕΕ, ότι ο λαός δεν μπορεί να έχει μια μεγάλη νίκη, άρα πρέπει να αρκείται σε ξεροκόμματα. Οτι στην Ελλάδα μπορείς να λύσεις τα προβλήματά σου χωρίς ταξική πάλη και ταξική σύγκρουση. Και το ΚΚΕ να ψηφίσει αυτός ο ψηφοφόρος σε μια εκλογική μάχη θα πάει με το ρεύμα. Δεν το λέμε αυτό αφ' υψηλού. Υπάρχουν και υποκειμενικές αδυναμίες του ΚΚΕ, αλλά δεν εξηγούν 100% αυτή την τελευταία εκλογική μάχη.
-- Εκείνο το οποίο δεν φάνηκε στο ΚΚΕ, είναι άποψη φίλων της εκπομπής, είναι τι θα κάνατε αν σας έδινε δύναμη ο λαός.
-- Προτάσεις έχουμε, όλα τα κόμματα έχουν. Ομως οι δικές μας προτάσεις δεν είναι μια παραλλαγή αυτών των άλλων κομμάτων. Ας το ξεκαθαρίσουμε: Η καταγγελία του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης, στην ουσία, όχι να βγάλουμε ένα άρθρο και να βάλουμε άλλα δέκα, να πούμε δεν κατεβαίνουν οι κατώτατοι μισθοί και να πέσει ο μέσος μισθός, γιατί αυτό είπε ο ΣΕΒ χτες.
Η καταδίκη του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης, αν το δει κανείς σαν κρίκο διεξόδου απ' την κρίση και όχι σαν αναδιαπραγμάτευση, η διαγραφή του χρέους, αναμφισβήτητα οδηγεί στην αποδέσμευση. Η έξοδος απ' το ευρώ δεν είναι απάντηση. Αλλά αποδέσμευση από μόνη της, αν ο λαός δε διαφεντεύει τον πλούτο της χώρας, θα είναι καταστροφή, γιατί θα έχεις την ίδια πολιτική με την Ελλάδα έξω απ' την ΕΕ και θα έχεις και τις δεσμεύσεις.
Το ΚΚΕ λέει ότι ο λαός πρέπει να βάλει πλώρη για ριζική αλλαγή. Ο λαός σήμερα δεν το έχει αποφασίσει και το ΚΚΕ δεν έχει δικαίωμα να του το επιβάλει, δεν μπορεί όμως να του κρύψει αυτή την προοπτική και να του πει κοίταξε και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα γερή. Εμείς λοιπόν τι του λέμε, εμείς του λέμε ότι στις 18 του Ιούνη, επειδή μπροστά σου έχεις τις εξής εκδοχές: Είτε κούρεμα 80 - 90% που σημαίνει νέα μνημόνια. 'Η θα έχουμε το G-euro, ένα ευρώ όπου στην Ελλάδα θα είναι δραχμή αλλά θα έχουμε ευρώ και θα έχουμε αξιοπρέπεια όπως λέγεται ή θα πάμε και στη δραχμή. Δεν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος εντός της ΕΕ.
Τι υπάρχει; Ενα κίνημα που δυσκολεύει, ματαιώνει, αυτός είναι ο ρεαλισμός σήμερα. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για το «ρεαλισμό» όπου και ο σκύλος θα είναι χορτάτος και η πίτα γερή και ο λαός απ' τον καναπέ θα εκλέγει μια κυβέρνηση, ακόμα και του ΚΚΕ, που θα του λύσει τα προβλήματα διαπραγματευόμενη μέσα στην ΕΕ. Οταν πάει στην ΕΕ και κυβέρνηση ΚΚΕ να είναι, από τη στιγμή που δε θα ζητήσει από το λαό να προχωρήσει σε ριζική αλλαγή, θα γίνει αρνάκι. Αν ο λαός δεν έχει την εξουσία στα χέρια του, θα γίνει αρνάκι όποιος πάει στην ΕΕ, μέσα σε ένα - δύο χρόνια.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

«Χρυσαυγίτης» αστυνομικός!

Σε αυτή τη φωτογραφία ο κρανοφόρος ηγείται της πορείας των «Χρυσαυγιτών» προς την «Πειραϊκή Πατραϊκή»

«Χρυσαυγίτης» αστυνομικός. Πρόκειται για κρανοφόρο, ο οποίος το απόγευμα της περασμένης Τρίτης - όπως εμφανίζεται σε βίντεο στο διαδίκτυο - ηγούνταν πορείας «Χρυσαυγιτών» προς την «Πειραϊκή Πατραϊκή» για να επιτεθούν σε μετανάστες. Ο ίδιος, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και στη σχετική φωτογραφία, όταν φτάνει στο χώρο και ξεκινούν τα επεισόδια, μπαίνει μέσα στις δυνάμεις των ΜΑΤ και όλοι μαζί βρίσκουν καταφύγιο πίσω από «κλούβα» της αστυνομίας. Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει δύο φωτογραφίες από το σχετικό βίντεο, οι οποίες είναι χαρακτηριστικές γι' αυτό που συνέβη.Αυτό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο που δείχνει «συνεργασία» μεταξύ φασιστοειδών και αστυνομικών.
Θυμίζουμε τους κουκουλωμένους «οδηγούς της ΕΘΕΛ» (με τον ένα να παραδέχεται πως είναι ...εθνικιστής και αρθρογράφος στο φασιστικό περιοδικό «Απολλώνιο Φως») και την προστασία που τους παρείχαν τα ΜΑΤ κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στο Σύνταγμα τον Ιούνη του 2011 στις απεργιακές κινητοποιήσεις.
Θυμίζουμε επίσης ότι σε πρόσφατα επεισόδια έξω από την ΑΣΟΕΕ, δυνάμεις των ΜΑΤ μαζί με «αγανακτισμένα» φασιστοειδή πετούσαν πέτρες σε μετανάστες μικροπωλητές.
Οπως επίσης τις παλιότερες επιθέσεις φασιστοειδών σε βάρος μεταναστών που ζούσαν μέσα στο Εφετείο που γίνονταν με τις αστυνομικές δυνάμεις απλά να... παρακολουθούν.

Εδώ μπορείτε να τον δείτε μαζί με τους αστυνομικούς των ΜΑΤ πίσω από την «κλούβα»

πηγή  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Μόλις χτες, φασιστοειδή και αστυνομικοί πολιορκούσαν από κοινού γραφεία πολιτικού κόμματος στο κέντρο της Αθήνας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΥΠΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Συνέντευξη Τύπου παραχώρησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό, για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και τις πολιτικές εξελίξεις. Ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει την εισηγητική τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα και τη συζήτηση που ακολούθησε με τους δημοσιογράφους.

    

Η απειθαρχία σε βιομήχανους και ΕΕ πρέπει να γίνει πράξη για το κίνημα

Η εισηγητική τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Η Αλέκα Παπαρήγα στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου

Στην εισηγητική της ομιλία η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:«Σήμερα, ένα από τα μεγάλα θέματα που προβάλλουν οι εφημερίδες είναι ότι καταργούνται από την υπηρεσιακή κυβέρνηση μνημονιακοί νόμοι, προσέξτε, από την υπηρεσιακή, και αφορμή δίνει η παρέμβαση του υπουργείου Εργασίας και του ΣΕΒ, που ο ΣΕΒ ξεσηκώνει τον κόσμο να μη γίνει δεκτή η μείωση 22% του κατώτατου μισθού. Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο με την ευκαιρία, για να δούμε πόσο διατεθειμένα είναι τα κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, να καταργήσουν τους μνημονιακούς νόμους.
Αφορά τη χτεσινή συνεδρίαση του ΔΣ της Ενωσης Τεχνικών της ΔΕΗ. Εκεί η "Αγωνιστική Συνεργασία", είναι η παράταξη μέσα στην οποία συμμετέχουν κομμουνιστές, φίλοι του Κόμματος, συνεργαζόμενοι, κατέθεσε πρόταση να απορριφθεί το σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης που έχει ετοιμαστεί με διάλογο και μέσα στη ΔΕΗ απ' τη ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ. Το σχέδιο αυτό προβλέπει αναγνώριση της μείωσης κατά 32% μεσοσταθμικά των μισθών και άρση της μονιμότητας των εργαζομένων, που σημαίνει ότι ανοίγει ο δρόμος των απολύσεων.
Η πρώτη αντίδραση των άλλων παρατάξεων ήταν να μη συζητηθεί το θέμα με τη μορφή της ψηφοφορίας, αλλά να αναδειχτούν προς τη ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ κάποια σημεία που μπορεί να υπάρχει διαφωνία. Η διαφωνία που εξέφρασε η ΠΑΣΚΕ και η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν διαφωνία πάνω στα δύο κεντρικά ζητήματα, μείωση των αμοιβών και άρση των απολύσεων. Τελικά η "Αγωνιστική Συνεργασία" επέβαλε την ψηφοφορία. Με διαφορά μιας ψήφου απορρίφθηκε η πρότασή της.

Προσέχτε τώρα πώς ψήφισαν. Ηταν παρόντα 30 απ' τα 31 μέλη του ΔΣ της Ενωσης Τεχνικών. Την πρόταση της "Αγωνιστικής Συνεργασίας" ψήφισαν 14 μέλη, τα 8 απ' τα 9 μέλη της ΔΑΚΕ, ένα μέλος μιας παράταξης, ΑΣΕ λέγεται, και ένα μέλος της ΠΑΣΚΕ. Την πρόταση καταψήφισαν τα 3 μέλη του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ και τα 12 μέλη της ΠΑΣΚΕ. Εντύπωση δε μας κάνει αυτό. Πώς θα καταργηθούν οι μνημονιακοί νόμοι; Στη Βουλή περιμένουμε, αν πρώτα απ' όλα οι εργαζόμενοι δεν τους καταργήσουν στην πράξη με την πάλη τους; Τότε θα είναι πιθανόν - να δούμε και τη σύνθεση της νέας Βουλής - κάτι να γίνει.Δε μας κάνει εντύπωση. Ο αριστερός Κον Μπεντίτ, ο άνθρωπος του Μάη του 1968, πολύ σημαντικής εξέγερσης, που δεν είχε όμως πρόταση ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων, κατάντησε αυτό που κατάντησε σήμερα. Ετσι ξεφουσκώνουν οι εξεγέρσεις, όταν είναι τυφλές και δεν καλλιεργούν το έδαφος, συνείδηση και προϋποθέσεις για ριζική αλλαγή μέχρι τέλους.

Λαϊκή απειθαρχία και ανυπακοή

Οσον αφορά τη χτεσινή παρέμβαση του ΣΕΒ. Είναι άκρως επικίνδυνη. Ακρως επικίνδυνη. Καταρχήν, ο ΣΕΒ διαπιστώνει ότι δεν έχει ανάγκη να πέσουν οι μισθοί κάτω από τα 400 - 500 ευρώ. Τι να πάρεις; Τι να κερδίσεις αν τους ρίξεις τους μισθούς; Δε βάζει όμως, προσέξτε, να καταργηθεί ο νόμος, μνημονιακός κι αυτός, που λέει ότι μειώνεται κατά 32% ο μισθός πρόσληψης, ο κατώτατος δηλαδή μισθός, για τους νέους μέχρι 25 ετών.

Γιατί κοιτάξτε να δείτε, στα επόμενα χρόνια, στο βαθμό που υπάρξει ισχνή ανάκαμψη, αυτοί που θα προσλαμβάνονται στις βιομηχανίες θα είναι νέοι, μέχρι 25 χρόνων. Επομένως, αυτοί μπορεί να προσλαμβάνονται και με 300 - 350 ευρώ. Τώρα τον 50άρη, τον 60άρη δεν πρόκειται να τον προσλάβουν στη βιομηχανία. Τι να τον κάνουν; Αρα, δεν τους νοιάζει ο κατώτατος μισθός να μείνει ως έχει.Δεύτερον, να αυξηθεί λέει ο ΣΕΒ η μετενέργεια από 3 μήνες σε 6. Αν δει κανείς το σύνολο των εξελίξεων, η μετενέργεια, που έγινε και κατά τη διάρκεια των εντολών το μείζον θέμα, μπορεί να την ακυρώσει η εργοδοσία μια χαρά. Δηλαδή, και τους 3 και τους 6 μήνες. Επιπλέον, ο ΣΕΒ έβαλε το εξής ζήτημα: Το "μη μισθολογικό κόστος", που εμείς το μεταφράζουμε σε μείωση μέχρι και κατάργηση ενδεχομένως των εργοδοτικών εισφορών και βεβαίως νέες φοροαπαλλαγές.
Γιατί λοιπόν σήμερα, η κατεύθυνση, ας πούμε κομμάτων αριστερών, αγωνιστικών, ριζοσπαστικών πρέπει να είναι η αξιοποίηση της πρότασης του ΣΕΒ και να υπάρχουν και πηχυαίοι τίτλοι ότι καταργούνται οι μνημονιακοί νόμοι; Εμείς ως Κόμμα απευθυνόμαστε στους εργατοϋπάλληλους και τους λέμε: Μην υπογράφετε ατομικές συμβάσεις, γίνετε όσο περισσότεροι αυτοί που θα αντισταθείτε για να μπορεί η αντίσταση αυτή να περάσει μέσα στους τόπους δουλειάς. Καλούμε τις Ομοσπονδίες, κι αυτό πρέπει να το επιβάλουν από κάτω οι εργαζόμενοι, να μην υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση με μείωση μισθού. Να καταργήσουν, δηλαδή, και τη μείωση και τη μετενέργεια στην πράξη.
Εδώ, βεβαίως, αυτός ο αγώνας θέλει αποφασιστικότητα, ενότητα των εργαζομένων από τα κάτω και να ξεπεραστεί ο φόβος των απολύσεων. Γιατί όταν όλοι δεν υπογράφουν, δεν μπορεί ένας εργοδότης να τους απολύσει όλους τους εργαζόμενους. Αυτό λοιπόν είναι το ζήτημα. Εμείς καλούμε τους εργαζόμενους να δηλώσουν απειθαρχία και ανυπακοή στους μνημονιακούς νόμους. Διαφορετικά, ό,τι και να γίνει στις εκλογές, δεν πρόκειται ο εργαζόμενος να πετύχει τίποτα.
Και μια άλλη πλευρά. Το επιστημονικό ινστιτούτο που έχει ο ΣΕΒ, το ΙΟΒΕ, έδωσε έναν κατάλογο κλάδων στους οποίους μπορεί να γίνουν επενδύσεις. Βεβαίως, είναι κλάδοι που έχουν πολύ ψωμί για τα κέρδη, δεν το συζητάμε, σύγχρονοι κλάδοι, προσέξτε, όμως, αυτό που έχει σημασία: Ο ΣΕΒ βάζει το εξής ζήτημα, για ένα νέο "συμβόλαιο αλληλεγγύης" ανάμεσα στο δημόσιο τομέα, δηλαδή το κράτος και τους βιομηχάνους. Αυτοί, λοιπόν, που λένε "όχι" στον κρατικό παρεμβατισμό, εννοούν όσον αφορά την κοινωνική πολιτική, την προστασία των εργαζομένων απ' την ανεξέλεγκτη, ασύδοτη, που είναι μέσα στη φύση του καπιταλιστή αυτή η ασυδοσία, δράση.
Οταν πρόκειται τώρα για στήριξη των μονοπωλιακών ομίλων, εκεί ο κρατικός παρεμβατισμός είναι άγιος, είναι καλός. Για να δείτε, δηλαδή, αυτά που ακούμε, δημόσιες επενδύσεις, δημόσιος τομέας κ.λπ. που υποτίθεται ότι είναι μια αντιφιλελεύθερη πρόταση. Αυτή η πρόταση δεν είναι τίποτα άλλο παρά σχέση αλληλεγγύης ανάμεσα στο κράτος και στους μονοπωλιακούς ομίλους.

Επαναδιαπραγμάτευση με όρους σφαγής του λαού

Σήμερα, θέλουμε να κάνουμε μια δήλωση, θα ασχοληθούμε βεβαίως και σε όλη την προεκλογική περίοδο και μετά με την άτυπη Σύνοδο της ΕΕ. Αποκαλύφθηκε η αυταπάτη που καλλιεργούν όλα τα κόμματα, πλην ΚΚΕ, για το "νέο αέρα" που πνέει και ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε μία ευνοϊκή για την Ελλάδα, για το λαό, επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Ολοι τους υπέγραψαν το εξής πράγμα: Να δούμε και την επαναδιαπραγμάτευση, αλλά ο προκαταβολικός όρος είναι να τηρήσετε όλες τις δεσμεύσεις.
Ξέρουμε τι σημαίνει "δεσμεύσεις". Περικοπές μισθών και δικαιωμάτων. Αυτή είναι η δημοσιονομική πειθαρχία, επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων για νέα πεδία κερδοφορίας, νέα πακέτα στήριξης των μονοπωλιακών ομίλων, προσέξτε, με μισθούς ακόμα πιο κάτω. Αναφερόμαστε σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο στην Ελλάδα, γιατί έχει κηρυχθεί, έχει αναγορευτεί η ανταγωνιστικότητα σε σύγκριση με Κίνα, Ινδία και Βραζιλία, όπου οι μισθοί είναι κάτω κι απ' το κατώτερο ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ευρωομόλογο, είναι μια μορφή δανεισμού, όπου η Γερμανία αρνείται να μπει εγγυήτρια γι' αυτό δεν το θέλει. Αυτή θα είναι ο εγγυητής και σ' αυτήν την περίπτωση και αν περάσει το ευρωομόλογο, η Γερμανία θα πάρει μεγάλο μερίδιο διείσδυσης των γερμανικών μονοπωλιακών ομίλων στην Ευρώπη. Η επαναδιαπραγμάτευση, αν γίνει, θα είναι με νέους όρους σφαγής. Η διαπάλη Ολάντ και Μέρκελ αφορά τα γερμανικά και γαλλικά κεφάλαια, τους γερμανικούς και γαλλικούς μονοπωλιακούς ομίλους, δεν αφορά τους λαούς, θα το πούμε για χιλιοστή φορά. Απέναντι στον ελληνικό λαό έχουν κοινή γλώσσα.
Και μάλιστα, επιτρέψτε μου να σας διαβάσω ένα κομμάτι απ' το πρόγραμμα του Ολάντ. Προσέξτε, πίσω από αθώα πράγματα, πίσω από τίτλους που μπορεί να τους υιοθετήσουμε κι εμείς ως Κόμμα και όλα τα κόμματα, τι μπορεί να κρύβεται σε συνθήκες κρίσης και μεγάλων περικοπών των κοινωνικών δαπανών.
Λέει ο Ολάντ: "Θα προτείνω κάθε ενήλικας, σε προχωρημένη ηλικία ή τελευταία φάση ανίατης ασθένειας η οποία προκαλεί ανυπόφορο ψυχικό, φυσικό κ.λπ. πόνο να ζητήσει υπό συγκεκριμένες και αυστηρές προϋποθέσεις ιατρική βοήθεια για να τελειώσει τη ζωή του με αξιοπρέπεια". Εάν έγραφε "είμαι υπέρ της ευθανασίας", θα το υπογράφαμε και εμείς, με την έννοια την εξής: Η ευθανασία για να γίνει έχει ορισμένες ιατρικές, επιστημονικές και νομικές προϋποθέσεις.
Εμείς έχουμε κάθε δικαίωμα - γιατί αυτό κάνει το ΚΚΕ, ψάχνει τα πράγματα, όχι στους τίτλους - να πούμε ότι σε συνθήκες που περικόπτονται δαπάνες ακόμα και στα ΑμΕΑ, υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να φτάσουν μέχρι το τέλος της ζωής σε ένα αναπηρικό καροτσάκι, να είναι τυφλοί κ.λπ. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι για εύλογους λόγους αυτή η θέση Ολάντ μπορεί να οδηγήσει, αντί να μπορεί ένας ηλικιωμένος να ζήσει, με όποιον τρόπο μπορεί να ζήσει, να μας πεθαίνουν στο τέλος. Γιατί, ξέρετε, η προστασία των ανθρώπων με προβλήματα ποιότητας ζωής κοστίζει πάρα πολύ.
Δεν είναι τυχαίο στο προεκλογικό πρόγραμμα. Αν έγραφε "είμαι υπέρ της ευθανασίας", καταλαβαίνουμε όλοι τι θα πει ευθανασία.

Χειραφετημένο κίνημα με ρίζα στους τόπους δουλειάς

Τέλος, επειδή ανέκυψε το θέμα των δημοψηφισμάτων. Βεβαίως, εμείς ως Κόμμα δεν έχουμε αντίρρηση και έχουμε ζητήσει αρκετές φορές να γίνει δημοψήφισμα, και για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Δεν είναι έξω απ' τη λογική του ΚΚΕ, είναι μια μορφή πάλης, ενταγμένη μέσα στο κύριο μέτωπο της ταξικής πάλης, που κατά περίπτωση μπορεί να το ζητήσεις. Ξεκαθαρίζουμε όμως το εξής πράγμα: Τα δημοψηφίσματα που γίνονται στην Ευρώπη τα γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια.
Ακόμα κι όταν η Ιρλανδία με όρους ομοφωνίας καταψήφισε το Σύμφωνο για το ευρώ ή αυτό το Σύμφωνο της Λισαβόνας, περίμεναν ένα χρόνο, προχώρησαν τα μέτρα σε όλες τις άλλες χώρες και περίμεναν ένα χρόνο να ξαναψηφίσει αλλιώς ο λαός της Ιρλανδίας. Πρέπει, λοιπόν, να ξέρουν οι λαοί ότι τα δημοψηφίσματα δε σημαίνει σεβασμός, υπάρχουν τρόποι να παρακάμπτονται και πολύ περισσότερο τα διλήμματα που μπαίνουν, τα ερωτήματα στα δημοψηφίσματα, είναι τέτοια που επιτρέπουν εν πάση περιπτώσει να περάσει η τρομοκρατία.
Απ' αυτή την άποψη, εμείς καλούμε τον ελληνικό λαό κι όταν έρθει η ώρα για το δημοψήφισμα να ξέρει καλά τι θα ψηφίσει. Να κάνει σημαία του στις σημερινές συνθήκες, που δεν έχουν διαμορφωθεί όροι ανατροπής, την απειθαρχία και ανυπακοή στις δεσμεύσεις της ΕΕ. Και να τα μεταφράσει αυτά σε στόχους πάλης, σε αιτήματα, δεν είναι μια γενική άναρχη και αφηρημένη απειθαρχία.
Αυτό σημαίνει, π.χ., ότι παλεύεις, τουλάχιστον σήμερα, για Συλλογικές Συμβάσεις που δεν έχουν μείωση. Αλλιώς, όταν ψηφίζεις είτε στις εκλογές που έρχονται, είτε στα δημοψηφίσματα, ξέροντας ότι πρέπει να ψηφίζεις εντός της στρούγκας, αυτά τα δημοψηφίσματα δε γίνονται όπλο του λαού, γίνονται όπλα νομιμοποίησης της σημερινής άγριας και βάρβαρης κατάστασης.
Οι εκλογές λένε ότι πρέπει να πάρουν ένα δημοψηφισματικό χαρακτήρα. Εμείς δεν παίζουμε με τα λόγια. Οντως προσδίδουν χαρακτήρα δημοψηφίσματος με την έννοια "ποιος είναι ο καλύτερος διαπραγματευτής στην ΕΕ". Αν θα είναι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Τσίπρας, δεν ξέρω, ο Κουβέλης ή ο Καμμένος. Εμείς λέμε ότι αυτός που μπορεί να "διαπραγματεύεται" είναι ο αγωνιζόμενος λαός, από τα κάτω προς τα πάνω και αυτοί που έχουν καταλήξει ότι μέσα στην ΕΕ δεν μπορεί να υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση και φιλολαϊκή ανάπτυξη.
Ενα τέτοιο κίνημα, που δεν είναι ακόμα πλειοψηφικό, με την έννοια να έχουν ανατραπεί οι συσχετισμοί μέσα στην κοινωνία, μπορεί να "διαπραγματεύεται" - το λέω εντός εισαγωγικών -, δηλαδή να αποσπά κάποιες κατακτήσεις. Μόνο όταν έχεις ξεφύγει από το δίλημμα "ευρώ ή δραχμή" και έχεις στο μυαλό σου, στη συνείδησή σου, ότι πρέπει σε κάποια φάση να νικήσεις στην αποδέσμευση, με τους όρους που βάζει το ΚΚΕ, γιατί αποδεσμευμένη Ελλάδα, αν ο λαός δεν είναι αφεντικό της, δε θα είναι καθόλου καλύτερα. Θα είναι ακόμα περισσότερο δεσμευμένη και στην ΕΕ και στο ΔΝΤ, χωρίς να υπάρχει γραπτή δέσμευση.
Επομένως κι αν θέλουν να πάρουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα, αυτός είναι κάλπικος γιατί είναι εκβιαστικός. Το ΚΚΕ δεν πρόκειται ως κόμμα, με το πρόγραμμα και τη στρατηγική του, να πειθαρχήσει στις αποφάσεις των βιομηχάνων και της ΕΕ. Αλλά η απειθαρχία πρέπει να γίνει πράξη για το κίνημα, ένα κίνημα πλειοψηφικό που η ρίζα του, η βάση του, τα πόδια του, είναι στους τόπους δουλειάς. Οποιοδήποτε άλλο κίνημα δεν έχει βάση στους τόπους δουλειάς ακόμα και όταν έχει ριζοσπαστικά, γνήσια αιτήματα, αυτό το κίνημα θα γίνει αλά Κον Μπετίτ στην πορεία και χωρίς καλά καλά να το καταλάβουν κι αυτοί που μετέχουν με πάρα πολύ καλή πρόθεση και με πάρα πολύ καλή διάθεση».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Συντονισμένη εκστρατεία στήριξης του ευρωμονόδρομου

Οι παρεμβάσεις του πολιτικού προσωπικού των μονοπωλίων στην ΕΕ επιβεβαιώνουν ότι λύση για το λαό δεν μπορεί να υπάρξει μέσα στη λυκοσυμμαχία

Η βαθιά κρίση και η προσπάθεια για ελεγχόμενη διαχείριση είναι αυτή που θα καθορίσει τη μελλοντική μορφή της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Ο λαός πρέπει να ετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο

Τη συντονισμένη εκστρατεία τρομοκράτησης του λαού μπροστά στις κάλπες και στήριξης των κομμάτων του ευρωμονόδρομου κλιμακώνουν οι εκπρόσωποι των μονοπωλίων και της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ. Οι παρεμβάσεις τους επιβεβαιώνουν τα αδιέξοδα στη διαχείριση της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και δείχνουν ταυτόχρονα ότι λύση για τα λαϊκά συμφέροντα δεν μπορεί να υπάρξει εντός της ΕΕ και με τα μονοπώλια στην παραγωγή.Σε κάθε περίπτωση, τα σενάρια που διακινούνται, αναδεικνύουν την αναγκαιότητα να προετοιμάζεται ο λαός να παρέμβει στις εξελίξεις που εξυφαίνονται σε βάρος του, αποκρούοντας την τρομοκρατία και τον εφησυχασμό που προσπαθούν να του καλλιεργήσουν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα. Στις δηλώσεις των αξιωματούχων της ΕΕ και του ΔΝΤ, που αναπαρήγαγαν τα εκβιαστικά προεκλογικά διλήμματα «ευρώ ή δραχμή», προστέθηκε χτες ένα όργιο διαρροών περί σχεδίων έκτακτης ανάγκης για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ που έχουν εκπονήσει τα όργανα της ΕΕ.
Αξιωματούχοι της Ευρωζώνης, που επικαλείται το «Ρόιτερς», ανέφεραν ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία να επεξεργαστεί κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά σχέδιο έκτακτης ανάγκης για το ενδεχόμενο που θα αποφάσιζε η Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ. Στη συμφωνία αυτή, όπως ανέφεραν δύο στελέχη που δε θέλησαν να κατονομαστούν, κατέληξε η ομάδα εργασίας της Ευρωζώνης (Eurogroup Working Group) σε ωριαία τηλεδιάσκεψη που έγινε το απόγευμα της περασμένης Δευτέρας.
Πέρα από τις ανεπίσημες δηλώσεις των δύο αξιωματούχων, το «Ρόιτερς» αναφέρει ότι είδε σημειώσεις από αξιωματούχους ενός κράτους-μέλους στο οποίο περιγράφονται κάποια από τα μέτρα που θα έπρεπε να εξεταστούν σχετικά. Το συγκεκριμένο δημοσίευμα διέψευσε κατηγορηματικά το υπουργείο Οικονομικών, το οποίο στη σχετική ανακοίνωση σημειώνει ότι στην τηλεδιάσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Euro Working Group, δεν υπήρξε υπήρξε τέτοια συζήτηση.

Ετοιμάζονται για κάθε ενδεχόμενο

Στην ίδια κατεύθυνση με το «Ρόιτερς», κινήθηκε η εβδομαδιαία γερμανική εφημερίδα «Ντι Τσάιτ», που ανέφερε χτες ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει δημιουργήσει μια ομάδα κρίσης για να διαχειριστεί ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, μετά τις εκλογές. Η εφημερίδα αναφέρει πως επικεφαλής της ομάδας είναι ο Γεργκ Ασμουσεν, ένας Γερμανός διευθυντής της ΕΚΤ. Προσθέτει επίσης πως η γερμανική κεντρική τράπεζα, η Μπούντεσμπανκ, έχει δημιουργήσει μια παρόμοια ομάδα. Τόσο η ΕΚΤ όσο και η Μπούντεσμπανκ αρνήθηκαν να σχολιάσουν την πληροφορία.
Στον αντίποδα, το αμερικανικό πρακτορείο «Μπλούμπεργκ» επικαλείται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι ανέτοιμες να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και εξάπλωσης της κρίσης. Συγκεκριμένα, το διεθνές πρακτορείο τονίζει ότι σε περίπτωση εξόδου της χώρας μας από το κοινό νόμισμα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα άλλων υπερχρεωμένων χωρών θα πληγούν από μαζικές εκροές καταθέσεων, ενώ οι τράπεζες σε χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης θα υποστούν τεράστιες ζημίες λόγω της έκθεσής τους σε ομόλογα των δοκιμαζόμενων κρατών.
Υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, με ταυτόχρονη υλοποίηση των δεσμεύσεων, τάχθηκαν χτες ο Γάλλος πρόεδρος Φρ. Ολάντ και ο Ισπανός πρωθυπουργός Μ. Ραχόι, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν ύστερα από την προπαρασκευαστική διμερή συνάντησή τους, πριν μεταβούν στις Βρυξέλλες για την άτυπη Σύνοδο Κορυφής.
Επιβεβαιώνοντας ότι ο ίδιος σε τίποτα δε διαφέρει από το υπόλοιπο προσωπικό του κεφαλαίου στην Ευρώπη, δήλωσε ότι «θα κάνω ό,τι μπορώ από τη θέση μου για να πείσω τους Ελληνες να επιλέξουν την παραμονή τους στην Ευρωζώνη, σεβόμενοι τις δεσμεύσεις τους. Θα κάνω επίσης τα πάντα για να πείσω τους Ευρωπαίους που θα μπορούσαν να έχουν αμφιβολίες για την αναγκαιότητα παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη».

Από κοντά και το ΔΝΤ

Χείρα βοηθείας στα κόμματα του ευρωμονόδρομου πρόσφερε εκ νέου χτες και η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κρ. Λαγκάρντ. Σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των εκλογών στις 6 Μάη, σε συνέντευξη που μεταδόθηκε από το BBC, η Λαγκάρντ δήλωσε προκλητικά: «Είναι παράλογο να αποπέμπουν τα κόμματα που είναι υπέρ της παραμονής στην Ευρωζώνη και την ίδια στιγμή να λένε: Θέλουμε να ανήκουμε στη Ευρωζώνη και να έχουμε ως νόμισμα το ευρώ».
Αναφερόμενη στο ενδεχόμενο εγκατάλειψης της πολιτικής λιτότητας από την Ελλάδα και εξόδου της από την Ευρωζώνη, η Κριστίν Λαγκάρντ απάντησε ότι η εξέλιξη αυτή δεν θα είναι ευχάριστη για το ΔΝΤ, αλλά «προετοιμάζεται για όλες τις καταστάσεις». Η ίδια δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο «τα μέλη της Ευρωζώνης να είναι διατεθειμένα να αυξήσουν την οικονομική βοήθεια - και ίσως και να επιμηκύνουν τη χρονική της διάρκεια - προς την Ελλάδα γιατί θεωρούν την ακεραιότητα της Ευρωζώνης αρκετά αποδοτική, ώστε να δικαιολογείται μια επιπλέον επένδυση».
Τέλος, ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ολιβιέρ Μπαγί δήλωσε χτες ότι η Επιτροπή σέβεται την εκλογική διαδικασία στην Ελλάδα και εξέφρασε την ελπίδα ότι από τις εκλογές θα προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας, που θα εφαρμόσει τις συμφωνίες με την τρόικα.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

    

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΝΔ - ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζουν, καμία εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ

Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στους εργαζόμενους της ΕΛΣΤΑΤ

Από τη χτεσινή ομιλία στους εργαζόμενους της ΕΛΣΤΑΤ

Σε εργαζόμενους στην Ελληνική Στατιστική Αρχή μίλησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, ενώ στη διάρκεια της περιοδείας της στο χώρο, συναντήθηκε και με το σωματείο τους. Στην ομιλία της η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε μεταξύ άλλων:«Ακούστε αυτά που θέλουμε να πούμε για την επόμενη εκλογική μάχη. Τι αντικειμενικά έρχεται. Το αντικειμενικά σημαίνει όποια κυβέρνηση κι αν έχουμε αυτά θα αντιμετωπίσει και τα οποία, δυστυχώς, προεκλογικά είναι έξω από την ατζέντα των συζητήσεων και των πάνελ.
Η κρίση στην Ευρώπη θα γίνει πιο βαθιά. Θα κρατήσει περισσότερο απ' ό,τι προβλέπουν και επιπλέον, αν αρχίσει μια ανάκαμψη που σε όλη την Ευρώπη θα είναι αύξηση του ΑΕΠ 1% μέσος όρος - προσέξτε, μέσος όρος, και με τη Γερμανία μέσα και την Ελλάδα, καταλαβαίνετε ότι θα είναι πάρα πολύ ισχνή - πριν η ανάκαμψη τείνει να ξεπεράσει το 1%, το πιο πιθανό είναι να έρθει ένα νέο κύμα κρίσης, το οποίο θα χτυπήσει και τις ισχυρές χώρες. Και θα είναι πιο βαθύ απ' αυτό που γνωρίσαμε στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία. Επομένως, πρέπει να δει κανείς πού πάει η κατάσταση και ο λαός σε ποια ετοιμότητα πρέπει να είναι.
Δεύτερο, στην περιοχή μας πυκνώνουν τα σύννεφα ενός πολέμου, λόγω των ανταγωνισμών με τους αγωγούς πετρελαίου, φυσικού αερίου κ.λπ. Και όταν υπάρχει κρίση, οι ανταγωνισμοί δε διενεργούνται μόνο με πολιτικά και οικονομικά όπλα, αλλά και με στρατιωτικά. Και η Ελλάδα δε θα μείνει ανέγγιχτη. Μπορεί να γίνει και θέατρο πολέμου αλλά δε θα μείνει ανέγγιχτη σε ό,τι αφορά στην οικονομική κρίση και άλλα. Αυτό μπορεί να είναι σε ένα χρόνο, μπορεί σε δύο, αυτό δεν μπορεί κανείς να το προσδιορίσει. Πάντως, η τελευταία Σύνοδος του ΝΑΤΟ ασχολήθηκε με αυτά τα θέματα. Βεβαίως, κανείς από αυτούς που διεκδικούν να είναι στην κυβέρνηση δεν ασχολείται με αυτά τα πράγματα.

Λαός προετοιμασμένος να παρέμβει

Οταν τώρα λέμε για το βάθεμα της κρίσης, υπάρχουν οι εξής πιθανότητες. Και εμείς δεν μπορούμε να πούμε αν θα είναι η μία ή η άλλη. Το παρακολουθούμε. Η μία είναι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, ανεξαρτήτως πώς η επόμενη κυβέρνηση θα χειριστεί τα πράγματα. Μπορεί να μη βγει από το ευρώ, αλλά να έχουμε το λεγόμενο "g-euro", ελληνικό ευρώ, το οποίο ουσιαστικά θα είναι δραχμή. Εσωτερικά δε θα έχει καμία αξία, τα χρέη μας όμως θα υπολογίζονται στο άλλο ευρώ.
Μια δεύτερη πιθανότητα είναι να περάσουμε σε μια δεύτερη φάση πτώχευσης, "κουρέματος", αντί 50 να πάμε 85 - 90%. Δεν υπάρχει περίπτωση οι πιστωτές, που τώρα είναι κράτη, δεν είναι ιδιώτες, να δεχθούν να χάσουν ένα μέρος των χρημάτων που περίμεναν, παρότι τα προηγούμενα χρόνια έχουν βγάλει "τα άντερά τους", χωρίς να επιβάλουν νέα μέτρα στην Ελλάδα. Αν ψηφιστεί το ευρωομόλογο, ή αν δεν ψηφιστεί άμεσα αλλά στην πορεία υιοθετηθεί, σημαίνει ότι η Γερμανία θα χάσει ένα μέρος των κερδών της, αφού έχει βγάλει "τα άντερά της" κι αυτή. Γι' αυτό θα πάρει ως αντάλλαγμα τη διείσδυση γερμανικών μονοπωλιακών ομίλων πιο βαθιά σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.
Αυτό σημαίνει ότι ο τομέας της ενέργειας, ο τομέας των μεταφορών, τα ευρυζωνικά και όλα αυτά που λένε, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, θα γίνουν γερμανικά και θα τα αγοράζουμε από τη Γερμανία, είτε είναι Μέρκελ πρόεδρος, είτε είναι κάποιος άλλος. Σ' αυτές, λοιπόν, τις καταστάσεις εμείς λέμε ότι οι επάνω, όποιοι αν είναι αυτοί, θα ταυτιστούν με τις αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Και δεν είναι οι επάνω μόνο ως πολιτικά κόμματα, αλλά και οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι ακόμα και με ανισότιμους όρους θα πάνε με τους επιχειρηματικούς ομίλους της Ευρώπης και όχι με τους λαούς της Ευρώπης και τον ελληνικό λαό.

Προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο, ν' ανασυνταχθούν

Οι εκλογές στην Ελλάδα έδειξαν ότι ο λαός δεν είναι έτοιμος - βεβαίως, δεν τον κακίζουμε το λαό, δεν το λέμε αφ' υψηλού. Ομως, αυτή τη στιγμή πρέπει να δει το εξής: Κάτω από θετικές ανακατατάξεις που έγιναν στη συνείδησή του, θετικές τάσεις, αλλά ανολοκλήρωτες, θετικές, ο λαός επιτέλους κατάλαβε ότι από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να περιμένει. Το έφεραν τα πράγματα η ΝΔ να χάσει πολλά, αλλά να μείνει στην πρώτη θέση.
Το σύστημα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για να ανασυνταχθεί και να φτιάξει ένα καινούριο πολιτικό σκηνικό, όπου το ένα δίπολο θα είναι η φιλελεύθερη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, που είναι η ΝΔ. Θα είναι ίδια η ΝΔ; Κατά τη γνώμη μας, θα προκύψει και νέος πολιτικός σχηματισμός. Σε ένα χρόνο, σε έξι μήνες; Δεν ξέρω. Θα παραμεριστούν οι εγωισμοί και θα αλλάξουν πρόσωπα. Οπως ο Παπανδρέου έφυγε σε ένα βράδυ, μπορεί να δείτε και τον Σαμαρά και άλλους να φύγουν σε ένα βράδυ και να έρθουν άλλοι. Και θα γίνει αυτός ο χώρος. Τον παλεύουν.
Και δεύτερο, παρακουτσάθηκε η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, έπεσε πάρα πολύ, πρέπει να αναστηλώσουν τον πόλο της σοσιαλδημοκρατίας. Μια σοσιαλδημοκρατία που δεν έχει καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ του 1974 και μετά. Εχει τελειώσει η ελληνική σοσιαλδημοκρατία για το λαό, όπως έχει τελειώσει σε όλη την Ευρώπη. Και αυτός ο πόλος θα διαμορφωθεί με πυρήνα το ΠΑΣΟΚ ή ένα μέρος του ΠΑΣΟΚ.
Ενα μέρος του ΠΑΣΟΚ μπορεί να πάει προς τη ΝΔ. Και ένα άλλο, με βασικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ - δεν ξέρω αν θα είναι όλες, η πλειοψηφία -, θα ανασυνταχθεί και θα μετατραπεί στη νέα κεντροαριστερά, στη νέα σοσιαλδημοκρατία. Ξαναλέω, όμως, πού θα είναι ο νέος δικομματισμός. Αυτό το υπογράφουμε. Μπορεί να σοκάρω μερικούς, όμως έτσι θα γίνει. Και όπως επιβεβαιωθήκαμε σε πολλά, έτσι θα επιβεβαιωθούμε και σε αυτό.

Πάμε για νέο δικομματισμό

Επομένως, εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να ξανασκεφτούν, ιδιαίτερα αυτοί που είναι μέσα στους τόπους δουλειάς, οι εργατοϋπάλληλοι. Πρέπει να ξανασκεφτείτε τι θα σημάνει αν στην επόμενη Βουλή - είναι υπαρκτός ο κίνδυνος - είναι αποδυναμωμένο το ΚΚΕ, κάτω από ένα ρεύμα που θα ξεφουσκώσει, όχι ως ποσοστό, μπορεί ως ποσοστό να μην ξεφουσκώσει, θα ξεφουσκώσει ως προς αυτά που υπόσχεται. Θα ξεφουσκώσει όπως ένα μπαλόνι, αν δε σκάσει κιόλας.
Επομένως, στις επόμενες εκλογές, έχει πολύ μεγάλη σημασία να ψηφίσουν το ΚΚΕ όσοι δεν το ψήφισαν κάτω από το "θέλω το ΚΚΕ μέσα σε μια κυβέρνηση, θέλω μια αριστερή κυβέρνηση". Εκαναν μεγάλο λάθος. Δεν τους κακίζουμε. Μπορεί να έχουν και παρατηρήσεις για εμάς, αλλά δεν κρίθηκε από αδυναμίες του ΚΚΕ γενικά. Εδώ ήταν ένα ρεύμα που δεν μπορούσε να αναχαιτιστεί. Αλλο ότι πρέπει και εμείς σε πολλά πράγματα να δούμε τη δουλειά μας, αλλά δεν κρίθηκε από τις αδυναμίες και τις ελλείψεις.
Μπορούσε να γίνει κυβέρνηση μετά τις εκλογές. Σας διαβεβαιώ ότι δεν έγινε κυβέρνηση γιατί η μεν ΝΔ ήθελε να ισοπεδώσει το ΛΑ.Ο.Σ., τον Καμμένο, τους άλλους για να εκτιναχθεί μπροστά και ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να ισοπεδώσει ΚΚΕ και λοιπά κόμματα. Να έχει από τα αριστερά του ελεύθερα χέρια. Ξαναλέω, μπορεί να σοκάρω μερικούς, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτή τη στιγμή, στη νέα Βουλή, πρέπει να επιστρέψουν όσοι δε μας ψήφισαν και δεν πρέπει να περάσει η επιχείρηση αποδυνάμωσης. Είναι προσφορά στο λαό ότι δε συμμετέχουμε σε μια κυβέρνηση που δε θα λύσει προβλήματα του λαού. Αν μπούμε σε αυτό το μαντρί δε θα προσφέρουμε τίποτα.
Πάμε για νέο δικομματισμό. Το σύνθημά μας, λοιπόν, είναι: Τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους ξέρεις, δεν αλλάζουν, πάει και τέλειωσε. Ελίσσονται, αλλά δεν αλλάζουν. Και θεωρούμε ότι δεν πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι ένας ανταγωνισμός οικογενειακός. Είναι ουσιαστική αντίθεση. Και όλα αυτά που υπόσχεται τώρα, δε θα τα κάνει. Εδώ βάζουμε υπογραφή. Και ξέρουμε ότι αν σας πούμε κάτι και δεν επιβεβαιωθούμε, θα έχουμε πολιτική ζημιά. Δε θα τα κάνει, γιατί όταν λέει πάση θυσία μέσα στην ΕΕ, σημαίνει ότι θα συμβιβαστεί. Οταν κάνει πρόσκληση σε γερμανικές και άλλες επενδύσεις στην Ελλάδα τελειώνει το πράγμα.
Οι εκβιασμοί που γίνονται απέναντι στην Ελλάδα είναι υπαρκτοί. Χρησιμοποιούνται για ψήφους, τους χρησιμοποιεί ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος αλλά είναι πραγματικοί. Και ο ΣΥΡΙΖΑ εφησυχάζει. Δεν υπάρχει άλλος αέρας στην Ευρώπη. Είδατε πώς του απάντησε ο Ολάντ. Υπάρχει η συζήτηση για ένα μείγμα πολιτικής που θα είναι ανάπτυξη με βαριά λιτότητα. Τα μείγματα τα έχουμε γνωρίσει».


πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΤΗΝ ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΚΚΕ δυνατό, όρθιο, αχειραγώγητο χρειάζεται ο λαός

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, χτες βράδυ, στην πλατεία Γεωργίου

Η Αλέκα Παπαρήγα στο βήμα

Κάλεσμα στον λαό της Πάτρας να δώσει τη δύσκολη και κρίσιμη μάχη των εκλογών με «δημιουργικό πείσμα» και αγωνιστική αισιοδοξία, για να σταθεί όρθιο και ισχυρό το ΚΚΕ, απηύθυνε χτες η ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, Αλέκα Παπαρήγα, μιλώντας σε μεγάλη συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Πάτρα. Η πλατεία Γεωργίου γέμισε με λαϊκό κόσμο, οικογένειες, εργάτες και σπουδαστές που έσπευσαν να ακούσουν την πρόταση του Κόμματος. Η παρουσία χιλιάδων ανθρώπων - σε μια από τις μαζικότερες και με παλμό συγκεντρώσεις των τελευταίων χρόνων - τα ελπιδοφόρα συνθήματα ότι «με ΚΚΕ ισχυρό και εσένα στον αγώνα, υπάρχει λύση», «πυροδότησαν» χθες στην Πάτρα τη μαχητικότητα και την ασυμβίβαστη προσπάθεια για «όρθιο και ισχυρό ΚΚΕ». «Δεν πρόκειται να συμβάλλουμε στην υποχώρηση και στην ήττα του κινήματος», τόνισε η Αλέκα Παπαρήγα και κάλεσε τη ριζοσπαστική πρωτοπορία του λαού να μείνει όρθια και να ενισχυθεί, να κρατήσει «τη δάδα του αγώνα αναμμένη» για τις πιο δύσκολες μάχες που έρχονται από τις 18 Ιούνη.Στην ομιλία της, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:

«

Ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή η εκλογική μάχη είναι η πιο δύσκολη για το ΚΚΕ, για τους ριζοσπάστες αριστερούς, στα τελευταία 40 χρόνια. Αλλωστε, δεν πέσαμε από τα σύννεφα, είχαμε πρόβλεψη.

Στιγμιότυπο από τη συγκέντρωση

Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, δημόσια δηλώναμε ότι σε τέτοιες συνθήκες βαρβαρότητας είναι πιθανό το κίνημα να κάνει ένα άλμα προς τα εμπρός, όπως είναι εξίσου πιθανό να κάνει ένα βήμα ή περισσότερα πίσω, να περάσει σε στασιμότητα και προσωρινή ήττα. Μέχρι τώρα δεν έχει γείρει η πλάστιγγα ούτε υπέρ, ούτε σε βάρος του λαού. Ομως κινδυνεύει να γείρει αρνητικά η πλάστιγγα στις 17 Ιουνίου, πριν ακόμα το κίνημα ετοιμαστεί για μια δεύτερη φάση αντεπίθεσης.Είχαμε, ακόμα, ανοικτά προβλέψει στα δημόσια ντοκουμέντα μας ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ΕΕ, ότι θα υπάρξουν στιγμές που θα δυσκολεύεται ο σχηματισμός κυβέρνησης. Ανοικτά καλέσαμε τον ελληνικό λαό να μην αισθανθεί φόβο μπροστά σε μια τέτοια εξέλιξη, αλλά να την αξιοποιήσει, για να παρέμβει και να ωθήσει τα πράγματα προς τα εμπρός.
Η αντι-ΚΚΕ επιχείρηση, την οποία ζούμε πιο έντονα σήμερα για την αποδυνάμωση του Κόμματος, δεν είναι βεβαίως καινούργια, ούτε θα είναι η τελευταία. Στόχος είναι τελικά να απαλλαγούν με κάθε τρόπο από το Κόμμα και τη δράση του, είτε κοινοβουλευτικά, είτε και με το μαστίγιο.
Η επιχείρηση, στην προεκλογική φάση, δε γίνεται με το γνωστό αντικομμουνισμό, παρότι και αυτός υπάρχει, αλλά κυρίως με την επίθεση που δέχεται το Κόμμα ότι δε βάζει νερό στο κρασί του, για να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση που μπορεί κάτι καλύτερο να κάνει.

Να γιατί οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποτιμήσουν την πολυμέτωπη επιχείρηση αποδυνάμωσης του ΚΚΕ, σε μια περίοδο που η κρίση θα γίνει χειρότερη στην Ευρωζώνη και στην Ελλάδα, θα συναφθούν νέα Μνημόνια διαρκείας που θα τα βαφτίζουν τροποποιημένα.Δύο άσχημες για το λαό εκδοχές βρίσκονται μπροστά του, είτε με κεντροδεξιά είτε με κεντροαριστερή - αριστερή κυβέρνηση. Είτε η Ελλάδα θα βγει από την Ευρωζώνη, με παραλλαγή να μείνει στην Ευρωζώνη με ευρώ στην αξία της δραχμής, το λεγόμενο GEURO, ή να γίνει ένα νέο «κούρεμα» 85% και 90% που θα φέρει ακόμα χειρότερο Μνημόνιο. Τώρα ενισχύεται ο σχεδιασμός για Ευρωζώνη και ΕΕ λιγότερων μελών, εφόσον η όποια αναιμική ανάκαμψη διακοπεί από ένα νέο κύμα κρίσης.
Τι πρέπει να κάνει ο λαός, αν έχουμε μια ακόμα χειρότερη εξέλιξη στην Ελλάδα;
Να πάρει η αντίδραση του λαού χαρακτήρα οργανωμένου με πολιτική στόχευση παλλαϊκού ξεσηκωμού, να τραβήξει προς τα εμπρός, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Γι' αυτό το ΚΚΕ πρέπει να είναι δυνατό και όρθιο, αδέσμευτο, αχειραγώγητο. Να είναι ισχυρή η κοινωνικοπολιτική συμμαχία των δυνάμεων που αντιπαλεύουν τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές δεσμεύσεις.
Οι διεθνείς εξελίξεις και οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ δείχνουν ότι ως πρόβλεψη πρέπει να έχουμε ένα SOS, αν εξαπολυθεί ΝΑΤΟικός πόλεμος στη Συρία και στο Ιράν. Οι ανταγωνισμοί στην περιοχή, και ενώ η κρίση συνεχίζεται, πολλαπλασιάζουν τους κινδύνους να λυθούν οι διαφορές με στρατιωτικά μέσα, όταν θα εξαντληθούν τα οικονομικά και πολιτικά.
Η Ελλάδα δε θα μείνει ανέγγιχτη. Τότε τι θα κάνει ο λαός; Θα περιμένει την εξ ύψους κυβερνητική παρηγοριά; Τότε πρέπει να πάρει τη δική του πρωτοβουλία. Γι' αυτό και πρέπει να είναι δυνατό και ισχυρό, όρθιο το ΚΚΕ. Δυνατή και ισχυρή η κοινωνικοπολιτική συμμαχία των δυνάμεων που αντιπαλεύουν τις ιμπεριαλιστικές δεσμεύσεις που βάζουν σε κίνδυνο τα κυριαρχικά και εδαφικά δικαιώματα της Ελλάδας.
Ο νέος αέρας που πνέει στην Ευρώπη είναι απατηλός, αέρας κοπανιστός που λέει ο λαός. Πρόκειται για την αναζήτηση ενός νέου μείγματος διαχείρισης της κρίσης. Τέτοια συζήτηση δε γίνεται τώρα χάριν του κ. Ολάντ και του κ. Τσίπρα. Πολύ περισσότερο που ο κ. Ολάντ βγήκε αυστηρά κατά της Ελλάδας, ζητώντας από το λαό να σεβαστεί τις εθνικές δεσμεύσεις και ο κ. Τσίπρας, πριν αλέκτορα φωνήσαι, μίλησε για νέο μείγμα πολιτικής, θέση που σήμερα υιοθετούν και φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Αλλωστε, τα περί νέου μείγματος τα ακούσαμε πολλές φορές από τον κ. Σαμαρά.
Το νέο μείγμα το επεξεργάσθηκε και η Σύνοδος των 8 ισχυρότερων κρατών του κόσμου. Το εξέφρασε γλαφυρά ο πολύς κ. Ομπάμα, με τη θέση όχι μόνο λιτότητα, αλλά και ανάπτυξη.
Το νέο μείγμα, λοιπόν, θα είναι ανάπτυξη με λιτότητα. Δηλαδή, με εργασιακές σχέσεις δουλεμπορίου, με αυξημένη ανεργία που για πολλούς θα πάρει τα χαρακτηριστικά της μονιμότητας. Οι επιχειρηματικές επενδύσεις θα γίνουν σε τομείς που απαιτούν ολιγάριθμο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό, με μισθούς Βαλκανίων και ακόμα παρακάτω, Κίνας και Ινδίας.

Να μην παγιδευτεί ο λαός στο νέο δίπολο

Μπροστά μας, για πρώτη φορά έχουμε ένα νέο δίπολο, διαφορετικό από το συνηθισμένο ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Το δίπολο είναι ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές δυνάμεις. Προβάλλεται ως η ρεαλιστική λύση, για να σχηματιστεί κυβέρνηση.
Και οι δύο πόλοι έχουν κοινή αφετηρία, που τελικά οδηγούν στη μείωση των διαφορών τους όσον αφορά τις προσδοκίες του λαού.
Και οι δύο ορκίζονται πως ό,τι και αν συμβεί, η Ελλάδα θα παραμείνει μέσα στην Ευρωζώνη, που σημαίνει ότι τελικά θα σεβαστούν όχι μόνο το μνημόνιο και τη δανειακή συνθήκη, αλλά και όλες τις εθνικές δεσμεύσεις, με πρώτο σταθμό το 2020 και μετά το 2042. Στο μεσοδιάστημα θα προστίθενται και άλλα μέτρα. Και οι δύο υποστηρίζουν ότι μονοπώλια και λαός μπορούν να συγκατοικούν ειρηνικά και να κερδίζουν και τα μεν και ο λαός.
Ο λαός δεν πρέπει να αυτοπαγιδευτεί με επιλογή του ενός ή του άλλου. Θα μετανιώσει γρήγορα, αλλά θα έχει χάσει και άλλα, θα έχει χάσει χρόνο. Η αντιστροφή της κατάστασης θα είναι πιο οδυνηρή και θα απαιτήσει ακόμα πιο βαριές λαϊκές θυσίες.
Η μόνη κυβέρνηση που μπορεί να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων της κρίσης και των λαϊκών αναγκών είναι αυτή που προχωρά στη μονομερή διαγραφή του χρέους, στην καταγγελία και ανατροπή των Μνημονίου - Δανειακής Σύμβασης, αποδεσμεύει την Ελλάδα από την ΕΕ και κάνει το λαό το μοναδικό αφεντικό του πλούτου που έχει δημιουργήσει και υπάρχει στην Ελλάδα. Αυτές τις προϋποθέσεις δεν τις θέλει και δεν τις διακηρύσσει ούτε φραστικά και συνθηματικά κανένα άλλο κόμμα.
Αυτήν την κυβέρνηση θα την έχει αναδείξει ο λαός μέσα από πρωτοφανείς σε μαζικότητα και μαχητικότητα λαϊκές κινητοποιήσεις, θα είναι αποτέλεσμα μιας ώριμης συνειδητής κοινωνικής εξέγερσης του λαού, που δε θα αναθέσει σε κάποιους αντιπροσώπους να του λύσουν τα προβλήματα, αλλά θα είναι ο ίδιος στην εξουσία. Δε θα είναι εξουσία του ΚΚΕ, αλλά εξουσία του λαού. Και όταν λέμε λαός εννοούμε την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Μια τέτοια εξουσία μπορεί να αντιμετωπίσει τον εσωτερικό ταξικό αντίπαλο και τις εξωτερικές επιθέσεις.
Αυτή η κυβέρνηση θα στηρίζεται στον εργατικό λαϊκό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, με βουλευτές που θα εκλέγονται από κάθε παραγωγική μονάδα, από τους συνταξιούχους, τους συνεταιρισμένους παραγωγούς, τους μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές. Δεν θα υπάρχει κοινοβούλιο που βγαίνει από τους καλύτερους στα πάνελ, αλλά από μαχητές πριν απ' όλα στους τόπους δουλειάς.
Η ιδιοκτησία των μονοπωλίων, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων θα καταργηθεί, η χώρα θα βγει από την ΕΕ και από το ΝΑΤΟ, δε θα επαιτεί δάνεια που τα πληρώνει ο λαός και με υποδουλωτικές δεσμεύσεις. Θα αξιοποιήσει προγραμματισμένα τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, θα καταργήσει τις εισαγωγές προϊόντων που παράγονται στην Ελλάδα. Θα διαγράψει μονομερώς το χρέος και δε θα φοβάται ότι θα μείνει πεινασμένος ο λαός, γιατί ο ίδιος θα αποφασίζει την κατανομή και τη διανομή ανάλογα με τις ανάγκες, ενώ θα παρέχει απολύτως ίσες κοινωνικές υπηρεσίες, Παιδεία σε όλους ανεξάρτητα από το εισόδημα.
Αυτή η διακυβέρνηση δε θα είναι ένας περίπατος, καθώς η άρχουσα τάξη δεν θα κάτσει παθητικά, οι εξωτερικές παρεμβάσεις θα είναι έντονες. Το ΚΚΕ πρέπει να βουτήξει κυριολεκτικά τα χέρια του στις δυσκολίες. Αυτό που μας ζητιέται σήμερα είναι να βρωμίσουμε τα χέρια μας με αντιλαϊκά μέτρα, με ψέματα και χάρτινες υποσχέσεις.
Το ΚΚΕ δε διστάζει να πάρει ευθύνες, έχει δώσει εξετάσεις στον πολύ δύσκολο ρόλο να είσαι αντιπολίτευση κόντρα στο ρεύμα. Δεν το φοβηθήκαμε καθόλου. Δεν φοβόμαστε ούτε σήμερα να πάμε κόντρα στο ρεύμα. Σε τέτοιες συνθήκες κρίνεται ένα Κομμουνιστικό Κόμμα και όχι στον ομαλό δρόμο.
Το ΚΚΕ δεν έχει δικαίωμα να σκορπίσει αυταπάτες στο λαό, να γίνει συνένοχος σε μια πολιτική που θα διαψεύσει και θα σπείρει την επικίνδυνη απογοήτευση, πράγμα που θα οδηγήσει στην επιστροφή των συντηρητικών δυνάμεων για μια ακόμα φορά.

Δεν έχουμε δικαίωμα να ξεγελάσουμε το λαό

Τα κόμματα της ΕΕ, από τη ΝΔ έως τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ ένα πράγμα λένε στο λαό: Ψήφισε εμένα τώρα, γιατί ο λαός δεν μπορεί να νικήσει ποτέ. Η νίκη θα έλθει στη δευτέρα παρουσία - λένε - που δε θα γίνει ποτέ.
Ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: Οποιος λέει στο λαό ότι δεν υπάρχει προοπτική λύσης και ανατροπής δίνει την πιο μεγάλη απόδειξη ότι δε θα του προσφέρει ούτε ανακούφιση στις 18 του Ιούνη.
Αυτή η θέση που φαντάζει ρεαλιστική, στην ουσία καλεί το λαό να πάρει διαζύγιο από το δικαίωμά του να ζει σύμφωνα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες που διαθέτει η χώρα μας. Να έχει μειωμένες απαιτήσεις, να του αρκεί η αμοιβή των 400 ευρώ στο όνομα της ανεργίας, ένα επίδομα ανεργίας έστω 400 ευρώ. Δηλαδή, του λένε από ολότελα καλή και η Παναγιώταινα. Αυτό είναι υποταγή και παραίτηση του λαού.
Εμείς δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να ξεγελάσουμε το λαό προεκλογικά ότι πιθανόν θα διαπραγματευτούμε μετεκλογικά για τη συμμετοχή σε μια κυβέρνηση. Και μετά να ψάχνουμε για προσχήματα, για να δικαιολογήσουμε την άρνηση συμμετοχής. Ούτε να κάνουμε κάλπικους διαλόγους, για να αποδείξουμε ότι εμείς θέλουμε συνεργασία, αλλά οι άλλοι δε συμφώνησαν και μας απέκλεισαν.
Δηλαδή, να χρησιμοποιούμε τα ίδια κόλπα με τη βδομάδα των εντολών, όπου ο καθένας έλεγε "έλα στο πρόγραμμά μου" για να κάνουμε κυβέρνηση.
Αν γλιστρήσουμε τώρα, δε θα μας το συγχωρήσουν και αυτοί που σήμερα μας ζητούν μια ανοχή σε κυβερνητική λύση. Γιατί τότε μακριά από τις κάλπες δε θα νοιάζονται ποιος τους υποσχέθηκε και ποιος όχι, θα λένε (και τώρα θα έχουν δίκιο) "όλοι το ίδιο είστε".
Εδώ μας φορτώνουν μια σειρά ανύπαρκτα πράγματα και επιλογές με τη συμμετοχή μας στις δύο υπηρεσιακές μεταβατικές κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα, που έγιναν κάτω από την πίεση της μη παραγραφής και της αποφυγής εκλογικών αναμετρήσεων που θα έφερναν την παραγραφή. Το Κόμμα την πλήρωσε αρκετά ακριβά τότε.
Η στάση του ΚΚΕ σήμερα, σε μια δύσκολη μάχη, την πιο δύσκολη, επαναλαμβάνουμε, εδώ και 40 χρόνια περίπου, είναι προσφορά για το λαό χίλιες φορές καλύτερη από ό,τι του σερβίρεται ως άμεση κυβερνητική λύση.
Επιτρέψτε μου να θέσουμε ένα ερώτημα στους εργατοϋπάλληλους, στους αυτοαπασχολούμενους, στους μικροπαραγωγούς αγρότες, στους νέους, στις γυναίκες, σ' αυτούς που για πολλά χρόνια ψήφιζαν ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ και στήριζαν την εναλλαγή των κυβερνήσεών τους. Οταν εδώ και χρόνια σας λέγαμε ότι τα κόμματα αυτά, αν και ξεκίνησαν από διαφορετική αφετηρία, τελικά έγιναν ολόιδια ανεξάρτητα από τις διαφορές στα συνθήματα, είχαμε δίκιο ή άδικο; Αν έδιναν βάση στις δικές μας εκτιμήσεις, τα πράγματα δε θα ήταν σήμερα σχετικά καλύτερα στην Ελλάδα; Ναι, λέμε εμείς, το εργατικό λαϊκό κίνημα θα είχε περισώσει περισσότερα.
Εστω και αργά, δικαιώθηκαν οι θέσεις του Κόμματος στα μάτια αυτών των εργαζομένων. Γιατί τώρα θα πρέπει να χαθεί πάλι πολύτιμος χρόνος; Με το ΚΚΕ όρθιο και δυνατό μπορεί να ξανακερδίσει έδαφος ο λαός, αντί να πέσει στην πιο φαρμακερή απογοήτευση και να περάσει ταχύτερα σε πιο συντηρητικές απόψεις.
Απευθυνόμαστε στους αριστερούς ριζοσπάστες, σε ψηφοφόρους που τελικά δεν ψήφισαν ΚΚΕ και σήμερα προσβλέπουν σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με διάφορους συνεργαζόμενους μέσα και γύρω του, και ρωτάμε: Είσαστε τόσο βέβαιοι ότι δεν έχει σημασία σήμερα πόσο δυνατό θα είναι το ΚΚΕ;
Τώρα, ειδικά τώρα, έχει μεγάλη σημασία να μην παρασυρθείς από ένα ρεύμα που θα "ξεφουσκώσει" πολύ γρήγορα, με την έννοια θα αποδειχθεί η ρηχότητά του, η ανικανότητα να ανταποκριθεί στις πιεστικές λαϊκές ανάγκες.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν καθαρό ταξικό μέτωπο με το Κόμμα, δε συμπεριφέρονται ως ανταγωνιστές του, αλλά μας βλέπουν σαν βασικότατο αντίπαλο. Τι απόδειξη άλλη θέλετε από τον πόλεμο που έκαναν και κάνουν για τον πρωτοπόρο ρόλο του Κόμματος στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες, στους αποκλεισμούς δρόμων, στο σύνθημα της ανυπακοής και απειθαρχίας στα χαράτσια, στα διόδια, στα εισιτήρια εισόδου στις παραλίες; Δε θέλουν, μισούν την πάλη στον τόπο δουλειάς, γιατί ξέρουν ότι εκεί αναπτύσσεται η ταξική συνείδηση.
Η ΝΔ χτυπά τον ΣΥΡΙΖΑ σαν το χταπόδι, αξιοποιεί για δικό της όφελος την πολυγλωσσία του. Περιμένει στην γωνία για να ανακτήσει έδαφος από τη φθορά των συνθημάτων του ΣΥΡΙΖΑ στα μάτια του λαού. Από την επίθεση της ΝΔ ωφελείται και ο ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί ότι η επίθεση που του γίνεται είναι απόδειξη του ριζοσπαστισμού που τάχα αντιπροσωπεύει. Ράβδος στη γωνία άρα βρέχει.
Η δεξιά επιχειρηματολογία και η τάχα κεντρώα του ΠΑΣΟΚ, δεν αντιμετωπίζονται με την πολιτική και τα επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ, που πέφτει συνεχώς σε αντιφάσεις, αλλάζει θέσεις και προσαρμόζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να απαντήσει στη νεοδημοκρατική και πασοκική επίθεση, γιατί κινείται στην ίδια λογική, της πάση θυσία ενσωμάτωσης στην ΕΕ, της πάση θυσία χρηματοδότησης των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, των μονοπωλίων, για να γίνει ανάκαμψη. Γιατί και οι δύο λειτουργούν με τους κανόνες και την επιβολή της ΕΕ.
Οι δύο τρομοκρατούν και ο ΣΥΡΙΖΑ αποκοιμίζει το λαό. Οι εκβιασμοί των κοινοτικών παραγόντων είναι πραγματικοί, δεν είναι προπαγανδιστικοί, δείχνουν την εχθρότητα της ΕΕ απέναντι στους λαούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ εφησυχάζει το λαό, λέγοντας ότι τα πράγματα είναι εύκολα, αρκεί να υψώσεις φωνή στα όργανα της Ενωσης και τότε θα φοβηθούν οι καπιταλιστές, οι ιμπεριαλιστές. Δυνατό ΚΚΕ σημαίνει δυνατή φωνή προς το λαό, σημαίνει αποκαλύψεις, προειδοποίηση και πρόγνωση που έχει απόλυτη ανάγκη ο λαός για να μη μένει στην άγνοια.

Μην παραδοθείτε στις επιλογές του συστήματος

Τι προτείνουμε, λοιπόν, στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα από τη στιγμή που δεν πιστεύουν σήμερα ότι έχουν ελπίδα να νικήσουν ή δεν έχουν αποφασίσει να περάσουν με χρήσιμες θυσίες στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής.
Αν δεν είσθε έτοιμοι για τον αγώνα που απαιτούν οι εξελίξεις στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, στην Ελλάδα, δε σημαίνει ότι πρέπει να παραδοθείτε στις επιλογές του συστήματος και του νέου δίπολου που κατασκευάζουν για να ξελασπώσει το πληγωμένο πολιτικό σύστημα.
Μην έχετε αμφιβολία. Αν νικήσει η ΝΔ ή αν νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ δίνεται ανάσα στην αστική τάξη της χώρας και στην ΕΕ, να κατασκευάσει ένα νέο δίπολο με νέα κόμματα: Ενα συντηρητικό με κορμό τη ΝΔ και ένα μέρος του ΠΑΣΟΚ, ένα σοσιαλδημοκρατικό με ένα άλλο μέρος του ΠΑΣΟΚ και με σημαντικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, με νέα πρόσωπα άφθαρτα ή λιγότερο φθαρμένα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει να προλάβει να καλύψει το κενό που άφησε το ισχυρό ΠΑΣΟΚ ως η σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, όχι της περιόδου 1970 - 1980, αλλά μιας σοσιαλδημοκρατίας που θα είναι το δεκανίκι του συστήματος.
Στην κάλπη ένα όπλο έχετε, το δυνατό και όρθιο ΚΚΕ.
Ταυτόχρονα, καλούμε το λαό, τα πιο πρωτοπόρα τμήματα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολουμένων, της αγροτιάς, την άλλη μέρα από τις εκλογές να πάρουν πρωτοβουλία, από τα κάτω, με μαζικές βεβαίως δημοκρατικές διαδικασίες να πετάξουν έξω από τα ΔΣ των πρωτοβάθμιων έως και τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων όλους τους εργατοπατέρες, να εκλέξετε αγωνιστικά όργανα που μετατρέπουν τα σωματεία και τις άλλες οργανώσεις σε μαζικές κυψέλες προβληματισμού και συμμετοχής στις αποφάσεις.
Να δώσετε δύναμη στις δυνάμεις που στηρίζει το ΚΚΕ, κομμουνιστές, συνεργαζόμενους, ριζοσπάστες αριστερούς, τίμιους ανθρώπους που δεν κοιτάνε την τσέπη τους και τα προσωπικά τους συμφέροντα. Για να αντεπιτεθεί το κίνημα απαιτείται νέος συσχετισμός, αλλά και να μπουν στις γραμμές του όλοι όσοι είναι αποστασιοποιημένοι.
Το ερώτημα είναι πόσο πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια συνεργασία με το ΚΚΕ, με δεδομένο ότι έχουμε βαθιές προγραμματικές διαφορές που αφορούν και το χτες, και το σήμερα, και το αύριο. Λόγου χάρη, πώς θα συμβιβάσει ο ΣΥΡΙΖΑ τη δική του απόλυτη θέση υπέρ της ΕΕ, με τη δική μας θέση και τη θέση της ΔΗΜΑΡ που έχει ορισμένες διαφορές μαζί του; Είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μια συνεργασία όπου το ΚΚΕ θα απαρνηθεί όχι μόνο το πρόγραμμά του, αλλά εκτιμήσεις και θέσεις θεμελιακές για το σήμερα. Δηλαδή, μας θέλει να γίνουμε μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ η 13η και η 14η η ΔΗΜΑΡ, προκειμένου, όπως λέει, να σώσουμε τον ελληνικό λαό.
Σκεφθείτε μια κατ' όνομα αριστερή κυβέρνηση με συμμετοχή του ΚΚΕ να συμφωνεί με όλες τις γενικές αποφάσεις της ΕΕ π.χ. τη στρατηγική της ως το 2020. Να συμφωνούμε στις τέσσερις ελευθερίες που καθόρισε η Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Οποια κυβέρνηση και να προκύψει, από τη στιγμή που δεν αμφισβητεί τον ευρωμονόδρομο, δε διαγράφει μονομερώς το χρέος, τότε αναγκαστικά θα διαβουλεύεται και θα παίρνει υπόψη την τρόικα.
Σκεφθείτε να συμμετέχει το ΚΚΕ σε μια κυβέρνηση που μετέχει στο ΝΑΤΟ, και αποφασίζει στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Συρίας και του Ιράν, που αποφασίζει να δοθεί το πρώτο στρατιωτικό ή και πυρηνικό πλήγμα από το έδαφος της Ευρώπης, που αποφασίζει εισβολή σε μια χώρα γιατί ο λαός θέλει να πάρει στα χέρια του την τύχη του.
Τότε τι κάνουμε; Μένουμε στην κυβέρνηση ή φεύγουμε, τη ρίχνουμε. 'Η μπαίνουμε στο δίλημμα να μην πέσει μια κυβέρνηση με δική μας ευθύνη, ώστε να μην έλθει μια κυβέρνηση πιο δεξιά;

Ξέρουμε με ποιες δυνάμεις έχουμε να κάνουμε

Στη χώρα μας, η έννοια αριστερά ταυτίστηκε με την ΕΔΑ, η οποία εξελίχθηκε σε ενιαίο κόμμα, ενώ ήταν συμμαχία. Πίσω από τον όρο αριστερά κουκουλώθηκαν διαφορές ανάμεσα σε κομμουνιστές, σοσιαλιστές, προοδευτικούς, δημοκράτες. Τότε όμως ήταν παράνομο το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες ήταν μέσα στην ΕΔΑ. Στην Ευρώπη, η έννοια αριστερά χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τη σοσιαλδημοκρατία και στη συνέχεια από πρώην κομμουνιστικά κόμματα ή από νέα κόμματα που προέκυψαν από την αυτοδιάλυσή τους.
Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, όπου συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του, ξεκαθάρισε ότι έχει στόχο την υποκατάσταση του κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο θεωρεί ξεπερασμένο.
Ξέρουμε καλά ότι πολλοί αγωνιστές αυτοπροσδιορίζονται αριστεροί, δεν είναι κομμουνιστές, δικαίωμά τους. Ομως, η έννοια αριστερά στις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα δεν μπορεί να μην ταυτίζεται με τη θέση για αποδέσμευση τόσο από την ΕΕ όσο και από το ΝΑΤΟ. Δεν μπορεί να είναι πίσω και από το ΠΑΣΟΚ της 10ετίας του '70, σήμερα που η καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι αδιαμφισβήτητη.
Η ΕΕ από τα πρώτα της βήματα καθόρισε ότι είναι ένωση καπιταλιστικών κρατών. Απόδειξη γι' αυτό είναι ότι δέχτηκε τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης ως μέλη της, μόνο όταν έγινε η καπιταλιστική παλινόρθωση. Σημειώνουμε ότι όταν υπήρχε το σοσιαλιστικό σύστημα, όχι μόνο δεν μπορούσε να γίνει μέλος μια σοσιαλιστική χώρα, αλλά απαγόρευε επίσης την απλή οικονομική συνεργασία, τη συνεργασία στο επιστημονικό πεδίο, στην τεχνογνωσία.
Η ΕΔΑ δεν ήταν μόνο η πρωτοπόρα δύναμη αντιπολίτευσης και δράσης στο κίνημα, αλλά και η μόνη πολιτική δύναμη που καθαρά και απερίφραστα αρνήθηκε την προοπτική σύνδεσης της Ελλάδας στην ΕΟΚ που την αποκαλούσε πολύ εύστοχα "λάκκο των λεόντων". Ηταν κατηγορηματικά αντίθετη με τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και τη συμμαχία με τις ΗΠΑ και το καθεστώς των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων.
Εξω από τόπο και χρόνο σήμερα είναι η περίπτωση της ΕΔΑ το 1958, όταν έγινε αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό 24%. Τρία χρόνια μετά βρέθηκε με το μισό ποσοστό όχι βέβαια από δική της ευθύνη. Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, όπως θέλει ετσιθελικά και ανιστόρητα ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ σκούζει και φωνάζει γιατί λέει απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό και του ζητάμε να μην εμπιστεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ, και ότι συνταυτιζόμαστε με τη ΝΔ. Μέχρι τις εκλογές θα μιλήσει για ανίερη συμμαχία, θα μιμηθεί τον τρομερό και φοβερό γνωστό κ. Πάγκαλο.
Ναι, δεν τον εμπιστευόμαστε, γιατί ξέρουμε με ποιες δυνάμεις έχουμε να κάνουμε, πέρα και άσχετα από πρόσωπα, αν και αρκετά πρόσωπα που πρωτοστατούν είναι ορκισμένα αντι-ΚΚΕ και δεν τους περνάει με τίποτε η τάση αυτή, να πάρουν ρεβάνς.
Ομως, το πιο βασικό και ουσιαστικό επιχείρημα για το λαό δεν αποτελεί η Ιστορία. Το κύριο είναι η φυσιογνωμία και ο χαρακτήρας αυτού του μορφώματος από τις 12 συνιστώσες.
Τον ΣΥΡΙΖΑ του μέτριου ποσοστού από 3% - 5%, που μέχρι πριν από λίγα χρόνια εκλιπαρούσε τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ ότι δεν παίρνει μάθημα από την κεντροαριστερά της Γαλλίας, όταν κυβερνούσε ο Ζοσπέν και στην κυβέρνηση συμμετείχαν οι οικολόγοι και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Αυτά τα κόμματα καθόλου δεν απέτρεψαν τα αντιλαϊκά μέτρα και τη συμμετοχή της Γαλλίας στον πόλεμο. Το ίδιο ισχύει και για το ιταλικό πείραμα. Μεγάλα κόμματα, με ιστορία στην ταξική πάλη έγιναν ομάδα, θύλακας, φράξια στο νέο μόρφωμα της Αριστεράς.
Στα συνδικάτα, και κυρίως στις Ομοσπονδίες, όπου το ΠΑΣΟΚ έλυνε και έδενε, ειδικά στο Δημόσιο, στις τράπεζες και στις ΔΕΚΟ, ο ΣΥΡΙΖΑ δεχόταν την εκλογική στήριξη ανάδειξης συνδικαλιστών, ώστε να μειωθούν οι αντιπρόσωποι κομμουνιστές και συνεργαζόμενοι. Το ίδιο και στην Τοπική Διοίκηση, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάσθηκε κυρίως με το ΠΑΣΟΚ, και, σε μερικές περιπτώσεις και με τη ΝΔ, για να αναδείξει συμβούλους, δημάρχους κ.λπ. Αυτόνομη κάθοδο επέλεγαν στα μεγάλα αστικά κέντρα, γιατί τάχα και μόνο εκεί έδιναν τον αγώνα κατά του δικομματισμού. Και αυτά γίνονταν, όταν μέσα στη Βουλή, ιδιαίτερα στις συνεδριάσεις που τροφοδοτούσαν τα δελτία ειδήσεων, ο ΣΥΡΙΖΑ ύψωνε σημαία πολέμου τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ.
Δε χρειάζεται να θυμίσουμε ότι πέρα από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, πέρα από τη Λευκή Βίβλο που έλεγαν ότι δεν είναι ούτε μαύρη ούτε άσπρη, ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, όταν για πρώτη φορά νομιμοποιήθηκαν με νόμο, στήριξαν τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης των συμβασιούχων. Και μετά, όταν άρχισε να φουντώνει η λαϊκή δυσαρέσκεια, υποστήριζε τους συμβασιούχους, τους εργαζόμενους με μπλοκάκι κ.λπ.
Δε χρειάζεται αναλυτικά να θυμίσουμε ότι ήταν ακόμα πιο δεξιά στην ΚΑΠ που εφάρμοζε το ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα, δηλαδή την πολιτική της ΕΕ, την αρνητική στάση του στο πρώτο κύμα των αγροτικών κινητοποιήσεων που έφθασαν ως τον αποκλεισμό των δρόμων, τότε που κατηγορούσε το ΚΚΕ για επαναστατική γυμναστική.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ανακόψει την ενίσχυση της κεντροδεξιάς, του συντηρητικού πόλου, δεν θα καταφέρει να του κόψει το νήμα επιστροφής δυστυχώς. Οπως έγινε και με το ΠΑΣΟΚ, που φώναζε ότι θέτει τη δεξιά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας και η ΝΔ επανήλθε στη διακυβέρνηση 9 μόλις χρόνια από το μεγάλο κύμα υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Τα κατοπινά τα ξέρουμε.

Ο λαός πρέπει να κοιτάξει μπροστά

Γι' αυτό το ΚΚΕ πρέπει να γίνει δυνατό όσο πιο πολύ, να μείνει όρθιο για να μείνει όρθια και η ελπίδα. Πάρτε υπόψη σας, προσέξτε:
Ολα τα κόμματα από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως τον ΣΥΡΙΖΑ, διατυμπάνιζαν ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ θα έφερνε σύγκλιση επιπέδων, μισθών, τιμών. Μόνοι μας και κόντρα στο ρεύμα φωνάζαμε τότε ότι η ένταξη θα κάνει ακόμα μεγαλύτερη την απόκλιση σε όλους τους δείκτες. Γι' αυτό και η κρίση στην Ελλάδα ήταν βαθύτερη και πιο οξυμένη όπως στην Πορτογαλία και την Ισπανία.
Να δώσετε δύναμη στο ΚΚΕ στην εκλογική κάλπη, και την άλλη μέρα στα όργανα του κινήματος, στους κοινωνικούς αγώνες.
Πάρτε ως παράδειγμα την περίοδο των εντολών. Με βάση τις θέσεις των κομμάτων θα μπορούσε να υπάρξει κυβέρνηση, όμως κάποια κόμματα ήθελαν ένα νέο γύρο, ώστε να πάρουν πιο υψηλά ποσοστά. Ο νέος γύρος των εκλογών θα δώσει κυβέρνηση, το θέμα όμως είναι αν ο λαός θα έχει ετοιμότητα να αντιμετωπίσει και τα νέα μέτρα και την προδοσία της ελπίδας του.
Στην επόμενη Βουλή, ένα ισχυρό ΚΚΕ με σημαντική κοινοβουλευτική ομάδα, μπορεί να φέρει νόμο για την ανατροπή, την κατάργηση των λεγόμενων εθνικών δεσμεύσεων, να αποσπασθεί μια πλειοψηφία. Ετσι πραγματοποιείται το σύνθημα ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος, η κυριαρχία κατοχυρώνεται μέσα στην Ελλάδα και όχι στα όργανα της ΕΕ που έτσι και αλλιώς και τυπικά έχουν καταργήσει την εθνική κυριαρχία.
Στην επόμενη Βουλή, που θα έχει κατά τη γνώμη μας πιο χαλαρή πειθαρχία των κοινοβουλευτικών ομάδων, καθώς θα κατασκευάζεται το νέο πολιτικό σκηνικό και θα πολλαπλασιαστούν οι μεταγραφές, θα υπάρξουν ευκαιρίες, ώστε σχέδια νόμου που έχει επεξεργασθεί το ΚΚΕ για τα ασφαλιστικά ταμεία, την υγεία, τα προβλήματα της νεολαίας και των νέων ζευγαριών, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και κάποιο από αυτά ή και περισσότερα να συγκεντρώσει πλειοψηφία. Ενας λόγος παραπάνω για μια ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία του ΚΚΕ.
Η σύγχρονη ιστορία έχει δείξει ότι όταν υπάρχει μια δυναμική, αταλάντευτη πρωτοπορία, σήμερα είναι το ΚΚΕ και οι δυνάμεις που βαδίζουμε μαζί στους κοινωνικούς αγώνες, τότε έρχεται και η μαζική αφύπνιση, όταν ψυχορραγούν οι αυταπάτες, όταν δε φοβάσαι τίποτε.
Τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους ξέρουμε, δεν αλλάζουν, όση μεταμφίεση και αν κάνουν. Μην εμπιστεύεστε και τον ΣΥΡΙΖΑ που παραπλανά με τις δήθεν εύκολες λύσεις και τους άσσους που έχει στο μανίκι. Ηδη έχει βάλει νερό στο κρασί του. Στην νέα προεκλογική περίοδο θα ξαναγυρίσει στα ηχηρά και λαμπερά συνθήματα, για να τα ξεχάσει ως κυβέρνηση, όπου θα μεταβληθεί σε αρνάκι απέναντι στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Καλούμε τους φίλους του Κόμματος και τους ψηφοφόρους που δεν αισθάνονται ευχαριστημένοι με το εκλογικό αποτέλεσμα και τους λέμε: Ο,τι παρατηρήσεις έχετε, πείτε τις μετά τη δεύτερη εκλογική μάχη. Δεν προλάβαμε να κάνουμε τώρα μεγάλες συζητήσεις. Πάρτε το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στο χέρι, βγάλτε κάλους στα πόδια σας, ματώστε. Και το λέμε, ναι, με απαίτηση. Γιατί το ΚΚΕ πρέπει να βγει όρθιο και δυνατό στην πιο δύσκολη εκλογική αναμέτρηση που έχει μπροστά του. Μπορούμε να αντεπιτεθούμε.
Η προεκλογική περίοδος θα βγάλει κι άλλα στην επιφάνεια, θα αποκαλυφθούν κι άλλα. Θα δείτε πώς αυτά τα καινούργια μορφώματα και τα μοντέρνα σχήματα, πώς θα ξεσκεπαστούν στα μάτια των ανθρώπων που έχουν ένα ταξικό ένστικτο, που έχουν μια ταξική αφετηρία. Ολα αυτά τα σόου που γίνονται, αυτοί οι μικρομεγαλισμοί, αυτή η αλαζονεία και οι εκβιασμοί στο ΚΚΕ πρέπει να προβληματίσουν. Κι εμείς λέμε: Δεν εκβιαζόμαστε! Πάει και τέλειωσε. Δεν μας φοβίζετε. Εμείς πιστεύουμε ότι ο λαός θα φέρει την αλλαγή κι εμείς δεν πρόκειται να τον προδώσουμε.
Πάμε κόντρα στο ρεύμα των ψεύτικων ελπίδων.
Θα δικαιωθούμε πολύ πιο γρήγορα τώρα, για μια ακόμα φορά.
Ο λαός δε χρειάζεται ούτε τα σημερινά μνημόνια, ούτε άλλα τροποποιημένα μνημόνια».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Τι κρίνεται σε αυτές τις εκλογές

Ολοι, κομματικά μέλη, οπαδοί, φίλοι του ΚΚΕ έχουμε συνείδηση ότι δίνουμε μια από τις πιο δύσκολες και σκληρές μάχες των τελευταίων χρόνων.Πρέπει να είναι σαφές, καθαρό σε όλους μας τι κρίνεται σε αυτές τις εκλογές.
Σε αυτές τις εκλογές επιδιώκεται να δοθεί ένα διπλό πλήγμα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα και στην καρδιά του που είναι το ΚΚΕ.
Από τη μια μεριά να αναχαιτιστεί αυτό το κίνημα που αναπτύσσεται, αντίθεσης, αντίστασης στις αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές με όλες τις δυσκολίες και αδυναμίες του. Να χτυπηθεί ο ριζοσπαστικός, ανατρεπτικός του χαρακτήρας, που εκφράζεται με τα γνωστά συνθήματα του βγαλμένα μέσα από τους αγώνες. «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», «Ανυπακοή και απειθαρχία στις αντιλαϊκές πολιτικές», «Αγώνας ταξικός γιατί εμείς δε ζούμε με 400 ευρώ», «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», «Γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά», «Ολη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία», και άλλα.
Αυτά τα συνθήματα τρομάζουν τους εκμεταλλευτές του λαού και αυτό το κίνημα που δυναμώνει θέλουν να τσακίσουν. Αυτή την πολιτική και προοπτική στηρίζει το ΚΚΕ.
Από την άλλη μεριά θέλουν να ευνουχίσουν και να εγκλωβίσουν αυτό το κίνημα σε ένα νέο ρεύμα αυταπατών και ψεύτικων ελπίδων. Ενα κίνημα που θα βάζει πλάτη στη διαχείριση της κρίσης παρακαλώντας και πιέζοντας να αλλάξει στρατηγική η ΕΕ και τους καπιταλιστές να υπολογίζουν τις ανάγκες του λαού.
Είναι η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην επιδίωξη αυτή υπάρχει σύμπτωση συμφερόντων και επιδιώξεων όλων. Από τον ΣΕΒ, τα άλλα κόμματα που έχουν την ΕΕ κορόνα και την επιχειρηματικότητα ευαγγέλιο, ως τους ηγετικούς κύκλους της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των Αμερικάνων. Ολοι αυτοί θέλουν να απαλλαγούν από τη θαρραλέα φωνή του ΚΚΕ. Για να πετύχουν αυτό το στόχο δύο προϋποθέσεις έχουν.
'Η θα υποχρεώσουν το ΚΚΕ να μαντρωθεί σε μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου και να παραιτηθεί από την ταξική πάλη ή θα το τσακίσουν. Αυτό κρίνεται σε αυτές τις εκλογές.
Κρίνεται αν θα περάσει αυτή η στρατηγική.
Κανένας τίμιος, έμπειρος αγωνιστής δεν πρέπει να επιτρέψει να περάσει η στρατηγική της αποδυνάμωσης του ΚΚΕ, του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Ο αγώνας είναι σκληρός και άνισος και μόνο με ορισμένους όρους μπορεί να αναχαιτιστεί αυτή η βρώμικη, ύπουλη και επικίνδυνη ενιαία στρατηγική.
Να τεθεί ανοιχτά χωρίς δισταγμούς αυτό το σχέδιο μπροστά στην εργατική τάξη, το λαό. Αν ξεκαθαριστούν τα πράγματα μέσα στην εργατική τάξη, στον εργαζόμενο λαό υπάρχουν δυνάμεις που θα στηρίξουν το ΚΚΕ.
Να δοθεί αυτή η μάχη για να αποτραπεί αυτό το έγκλημα σε βάρος του κινήματος και του Κόμματος με πάθος, με αξιοπρέπεια, με περηφάνια για το ΚΚΕ, με αυτοπεποίθηση για το δίκιο και την πολιτική του. Να περάσουμε στην αντεπίθεση. Να δώσουμε μάχη σώμα με σώμα με αυτοθυσία. Να παλέψουμε όπως ξέρουν να παλεύουν οι κομμουνιστές, οι οπαδοί και φίλοι του ΚΚΕ.

Γιατί έχουν αυτό το στόχο

• Τα χρόνια αυτά της κρίσης με πρωτεργάτη το ΚΚΕ αναπτύχθηκε ένα ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα. Αυτό το κίνημα με τα αιτήματα και συνθήματά του τους δυσκόλεψε, τους εμπόδισε να ισοπεδώσουν όλες τις κατακτήσεις.

Αυτό το κίνημα αποκτά δυναμισμό και τρέμουν στην κλιμάκωση του αγώνα και τη μαζικοποίησή του.
Είμαστε σε αυτή την πορεία με το ΚΚΕ μπροστά.

• Τα προηγούμενα χρόνια η αστική τάξη είχε στα χέρια της είναι ισχυρό δικομματισμό και μπορούσε με την εναλλαγή στην κυβέρνηση πότε της ΝΔ, πότε του ΠΑΣΟΚ να ενσωματώνει αυτό το κίνημα. Τώρα αυτό το σύστημα είναι σε χρεοκοπία και ειδικά το ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορούν όπως πριν.
• Η κρίση είναι πολύ βαθιά και στην Ελλάδα και στην ΕΕ και έχουν μεγάλες δυσκολίες στη διαχείρισή της. Οι καπιταλιστές ξέρουν ότι δεν μπορούν να βγουν από την κρίση χωρίς τα αντεργατικά μνημόνια, δηλαδή με αύξηση της εκμετάλλευσης και της ληστείας του λαού.
• Δοκίμασαν διάφορες μεθόδους για να αναχαιτίσουν τη λαϊκή πάλη και πάλι δεν μπόρεσαν. Δοκίμασαν την προβοκάτσια, τη μούντζα των πλατειών, την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία.
• Η αστική τάξη στο πρόσωπο, στην πολιτική και πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ βρήκε τον κατάλληλο σύμμαχο για τον εγκλωβισμό και αναχαίτιση του κινήματος και το χτύπημα του ΚΚΕ, με όχημα την «ενότητα της αριστεράς».

Εδωσαν και δίνουν στήριξη για την ισχυροποίησή του γιατί δεν ανησυχούν για τα συμφέροντά τους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει διαβεβαιώσεις σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να αμφισβητήσει τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ, τα προνόμια, την κερδοφορία και την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Το μόνο που τους ανησυχεί είναι μήπως αυτό το κύμα διαμαρτυρίας ξεφύγει αύριο από την ενσωμάτωσή του στο ΣΥΡΙΖΑ. Ενας ακόμα λόγος να μην υπάρχει ισχυρό ΚΚΕ.

• Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι ωφέλιμος για να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στην ΕΕ για καλύτερη και πιο φτηνή χρηματοδότηση των καπιταλιστών μέσω νέων διαπραγματεύσεων.
• Θέλουν να κερδίσουν χρόνο μέχρι να ανασυντάξουν τις πολιτικές δυνάμεις που θα υπερασπίζονται πιο αποτελεσματικά το σύστημα από τη λαϊκή πάλη, από την άνοδο της ταξικής πάλης που αναπόφευκτα θα έρθει.

Και μέσα στα σχέδια αυτά συγκαταλέγεται ή προσφέρεται ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ένας πυλώνας ή ο κορμός μιας αναγεννημένης σοσιαλδημοκρατίας, και συναγωνίζεται το ΠΑΣΟΚ ποια θα είναι η ηγετική δύναμη.
Αυτά όλα μπορούν να προχωρήσουν αν δεν έχουν απέναντί τους ένα ισχυρό ΚΚΕ. Γι' αυτό θέλουν ένα ΚΚΕ είτε ενσωματωμένο είτε αποδυναμωμένο. Αυτός ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Να εξηγήσουμε ακόμα πιο επίμονα, πιο πλατιά και μαχητικά τις θέσεις του ΚΚΕ, τη στάση του

Να προβληματίσουμε γιατί το ΚΚΕ κρατάει αυτή τη στάση στο κύριο ζήτημα, που θέτουν όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πολλοί άλλοι.
Δε ζητάνε από το ΚΚΕ απλώς να βάλει λίγο νερό στο κρασί του, αλλά να κάνει δήλωση μετανοίας στο σύστημα. Να δεχθεί να είμαστε όλοι μαζί απέναντι στην ΕΕ και να πιέζουμε να αλλάξει στρατηγική και οι καπιταλιστές να προσαρμοστούν στις ανάγκες του λαού. Να λυπηθούν το λαό. Αυτοί που έχουν εξαπολύσει ένα φοβερό πόλεμο σε βάρος των λαών και ακονίζουν τα μαχαίρια και για νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Να υιοθετήσουμε την πολιτική τους ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί και με το σκύλο χορτάτο και την πίτα γερή.
Να δεχθούμε την πολιτική ότι ο εργαζόμενος λαός, που παράγει όλο τον πλούτο, πρέπει να αρκείται σε ορισμένα ψίχουλα και στην ελεημοσύνη των ισχυρών.
Ας προβληματίσουμε κάθε καλόπιστο άνθρωπο γιατί το ΚΚΕ δε δέχεται μια τέτοια «ενότητα» και συμμετοχή σε κυβέρνηση με τις δυνάμεις που αυτοαποκαλούνται αριστερές. Θα ήταν εύκολο για το ΚΚΕ να μπει σε μια τέτοια κυβέρνηση, θα είχε θεσούλες και κυβερνητικά προνόμια και πολλά άλλα.
Αν το ΚΚΕ έκανε ένα τέτοιο βήμα τότε οι αντίπαλοί μας θα μας ανέβαζαν στα ουράνια ότι είμαστε ένα κόμμα υπεύθυνο, ανοιχτόμυαλο και η Παπαρήγα η πιο έξυπνη πολιτικός.
Αλλά μια τέτοια στάση θα ήταν προδοσία και κάλεσμα στην εργατική τάξη, στο λαό να παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις του και την προοπτική να απαλλαγεί από τα βάσανα της εκμετάλλευσης, της ανεργίας, της φτώχειας.
Θα ήταν κάλεσμα να περιμένουν πότε η ΕΕ θα αλλάξει στρατηγική, δηλαδή, ποτέ, ούτε στη δευτέρα παρουσία.
Το ΚΚΕ δεν κάνει ούτε βήμα πίσω γιατί ξέρει πολύ καλά τον ταξικό αντίπαλο και τους εχθρούς του λαού. Δεν πατά σε δυο βάρκες. Είναι αμετάκλητα με τους εκμεταλλευόμενους στην πόλη και το χωριό και παλεύει για τα συμφέροντά τους, για την κοινωνική τους απελευθέρωση από το ζυγό των μονοπωλίων και της ΕΕ.
Εχουμε πολλή πείρα και γνώση και πρέπει να βοηθήσουμε όσο γίνεται περισσότερα εργατικά και λαϊκά στρώματα να μην παγιδευτούν. Οποια κυβέρνηση, είτε κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, δεν πρόκειται να ανακουφίσουν το λαό, αφού κινούνται μέσα στην ΕΕ, δηλαδή μαζί με τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Πάμε κόντρα στο ρεύμα και στις δυσκολίες. Αντιμετωπίζουμε άγριο και ύπουλο πόλεμο. Δεν υποχωρούμε, δεν παραδινόμαστε. Θα δικαιωθούμε, όπως δικαιωθήκαμε πολλές φορές.
Μπορεί αρκετοί ψηφοφόροι του ΚΚΕ να μη συμφωνούν σε όλα με το ΚΚΕ, να έχουν επιφυλάξεις, ερωτήματα, παρατηρήσεις, ενστάσεις.
Δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσει το σχέδιο της εκμετάλλευσης του λαού.
Πολλά μπορούμε να συζητήσουμε και μετά τις εκλογές. Σε άλλα μπορούμε να συμφωνήσουμε, αλλού μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι.
Ενα πράγμα όμως δεν πρόκειται να δεχθούμε. Να αλλάξουμε πολιτική. Να πάψουμε να είμαστε Κόμμα εργατικό, λαϊκό, Κόμμα επαναστατικό. Τέτοιες αλλαγές μας ζητάνε. Γι' αυτό πολεμούν αδίστακτα την πολιτική του Κόμματος και την ηγεσία του.
Αυτό το Κόμμα υπερασπιζόμαστε όλοι σαν ένας άνθρωπος. Από την ΚΕ ως την τελευταία Κομματική Οργάνωση Βάσης, τους οπαδούς, ψηφοφόρους, φίλους.
Οι αντίπαλοι με ύπουλο τρόπο χτυπούν αυτή την ενότητα.

Ποιο είναι το πραγματικό δίλημμα των εκλογών

Δεν είναι ποια κυβέρνηση, τι κυβέρνηση αλλά ποια πολιτική, προς όφελος τίνος.
Κρίνεται αν η έξοδος από την κρίση θα είναι προς όφελος του λαού ή προς όφελος του κεφαλαίου. Ποιος θα πληρώσει. Και οι δυο δε γίνεται να βγουν κερδισμένοι.
Η κρίση είναι βαθιά και το ζουν οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο και ξέρουν πολύ καλά τι ζητάνε οι βιομήχανοι, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι μεγαλοκατασκευαστές, όλοι οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Θέλουν να υλοποιηθούν τα μνημόνια γιατί αυτά διασφαλίζουν την κερδοφορία τους σε βάρος των εργαζομένων.
Οποιος αμφιβάλλει ότι όποια κυβέρνηση βγει από τις εκλογές θα είναι με το μέρος των επιχειρηματικών ομίλων, όποιος αυτό δεν το καταλαβαίνει θα βρεθεί για άλλη μια φορά εξαπατημένος και απογοητευμένος.
Μόνο ένα οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα με το ΚΚΕ μπροστά μπορεί να εγγυηθεί ότι η θέση των εργαζομένων δε θα γίνει χειρότερη, ότι θα δυναμώνει το ρεύμα ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, η προοπτική για άλλη πολιτική και δρόμο ανάπτυξης.
Σαμαράς και Βενιζέλος κραδαίνουν το μαστίγιο με τη θέση ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν «αντιπολίτευση στις επιχειρήσεις» και ο Τσίπρας το καρότο των αυταπατών και των ψεύτικων ελπίδων.
Ο εργαζόμενος λαός έχει ανάγκη από δουλειά, μόνιμη, σταθερή, αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, φροντίδα για την υγεία της οικογένειάς του, μόρφωση και δουλειά για τα παιδιά του, ελεύθερο χρόνο, φροντίδα για τους γέρους γονείς, παιδικούς σταθμούς και πολλά άλλα. Δεν έχει ανάγκη από ψίχουλα.
Αυτές τις ανάγκες δε θα τις ικανοποιήσει κανένας παρά μόνο αν ο ίδιος τις διεκδικήσει οργανωμένος και αποφασισμένος να αναμετρηθεί με αφεντικά, μνημόνια και ΕΕ.
Αυτά λέει το ΚΚΕ, γι' αυτά παλεύει το ΚΚΕ. Πάντα θυσιάζεται και είναι έτοιμο για κάθε θυσία.

Του
Δημήτρη ΓΟΝΤΙΚΑ