Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΑΜ ΚΑΙ Η ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Με αφορμή την αστική και οπορτουνιστική αρθρογραφία για το ΕΑΜ

Τα 70χρονα από την ίδρυση του ΕΑΜ (27 Σεπτέμβρη 1941) έχουν γίνει αφορμή για δημοσιεύματα στον αστικό και οπορτουνιστικό Τύπο σχετικά με την αποτίμηση της ιστορικής πείρας της περιόδου 1941 - 1945, αλλά και τα διδάγματά της στο σήμερα. Αυτές οι αναφορές στο ΕΑΜ δεν είναι αθώες. Μέσα από διάφορους αυθαίρετους συνειρμούς και λαθροχειρίες, επιδιώκουν να προσανατολίσουν σε «επίκαιρα διδάγματα» για τις λαϊκές δυνάμεις, που είναι όμως ακίνδυνα για το σύστημα. Εξαίροντας την ανιδιοτέλεια και τον ηρωισμό των αγωνιστών που συσπείρωσε στις γραμμές του, τον παλλαϊκό χαρακτήρα της πάλης, επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν στις μέρες μας την αναγκαιότητα μιας γραμμής συσπείρωσης που ουσιαστικά αποτελεί γραμμή ενσωμάτωσης στο σύστημα, σε ευθεία αντίθεση με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ για τη συγκρότηση της κοινωνικής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα σε γραμμή σύγκρουσης με την αστική εξουσία. Επιδιώκουν να ασκήσουν πίεση στο ΚΚΕ για υποχώρηση από τις στρατηγικές του επιλογές, ενώ παράλληλα προσπαθούν να επιδράσουν σε κοινωνικές δυνάμεις, που όλο και περισσότερο αντιλαμβάνονται τη βαρβαρότητα και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, ριζοσπαστικοποιούνται και αντιλαμβάνονται την ανάγκη συμπόρευσης με το ΚΚΕ.

Ιδιαίτερα ο οπορτουνιστικός χώρος «αξιοποιεί» το ΕΑΜ, για να υποστηρίξει ότι σήμερα χρειάζεται ενότητα «αριστερών», «πατριωτικών» δυνάμεων ενάντια στην κατοχή, στο μνημόνιο και την τρόικα, με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την αντικατάστασή της από μια κυβέρνηση αντιμνημονιακών και πατριωτικών δυνάμεων κ.λπ.Λένε ότι, όπως τότε, έτσι και σήμερα, το διακύβευμα δεν είναι ο στόχος της αλλαγής της τάξης στην εξουσία, ο στόχος για την εργατική εξουσία αλλά η «σωτηρία» του λαού¹, υπονοώντας ότι υπάρχει δρόμος σωτηρίας του λαού στα πλαίσια των καπιταλιστικών σχέσεων και της αστικής εξουσίας. Προσπαθούν, μέσα από αυθαίρετους συνειρμούς, να τεκμηριώσουν στο σήμερα τη γραμμή για ένα «νέο ΕΑΜ», σε αντιπαράθεση με τη γραμμή για την αξιοποίηση της επαναστατικής κατάστασης σε μια χώρα που εμφανίζεται ως αδύνατος κρίκος του ιμπεριαλιστικού συστήματος με στόχο την ανατροπή της αστικής εξουσίας.²
Μιλούν για «αριστερές» κυβερνητικές λύσεις «προοπτικής», που είναι δυνατόν να λειτουργήσουν μεταβατικά και να μας φέρουν πιο κοντά στην προοπτική για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, η οποία όμως, με βάση τις εκτιμήσεις τους, εξαιτίας των αρνητικών σημερινών συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα (αν και την αποκαλούν σοσιαλιστική), ούτε σαφή χαρακτηριστικά μπορεί να έχει, ούτε επίκαιρη είναι και γι' αυτό την παραπέμπουν στη «δευτέρα παρουσία». Με τον τρόπο αυτό σπέρνουν αυταπάτες για μια «αριστερή διακυβέρνηση» του καπιταλισμού, η οποία θα αναστείλει την επίθεση που δέχεται σήμερα η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Προβάλλουν ως πολιτικό πρόγραμμα μιας τέτοιας διακυβέρνησης την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με μέτρα όπως: την κρατικοποίηση τραπεζών ή και κάποιων επιχειρήσεων, την αναδιαπραγμάτευση ή και τη διαγραφή του χρέους, για έξοδο από την Ευρωζώνη ή και την ΕΕ κ.λπ. Η ζωή έδειξε ότι αυτό το οικονομικό περιεχόμενο το επιλέγει η αστική εξουσία μόνο όταν κινδυνεύει η ύπαρξή της, για να διασωθεί και να περάσει σε νέα επίθεση. Τέτοιος είναι ο χαρακτήρας των εθνικοποιήσεων στον καπιταλισμό. Ακόμα κι όταν αυτές συνοδεύονται από συγκυριακή άνοδο μισθών, έχει στρωθεί το έδαφος της μελλοντικής υποθήκευσής τους.
Στην ανάλυσή τους, παραβλέπουν όχι μόνο την ιστορική πείρα του κινήματος στη μεταπολεμική Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την πείρα του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος ακόμη και τις πιο πρόσφατες ιστορικά εμπειρίες όπως στη Χιλή, στην Πορτογαλία, στη Νικαράγουα κ.λπ., που επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι αν δε φύγει η αστική τάξη από την εξουσία, αν δεν της αφαιρεθεί η βασική πηγή της εξουσίας της, που είναι η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, αν δεν τσακιστεί το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του, η προσπάθεια, πέρα από προθέσεις και διακηρύξεις, θα είναι αδιέξοδη, η αποτυχία και το πισωγύρισμα δεδομένα και τα αποτελέσματα για την εργατική τάξη, το λαό και το εργατικό - λαϊκό κίνημα ολέθρια.
Σήμερα είναι αναγκαίο να δούμε, από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της ιστορικής της αποστολής, τα διδάγματα της Ιστορίας της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, προκειμένου η ιστορική πείρα να μετατραπεί σε υλική δύναμη που θα συμβάλει στον αγώνα για τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Στην αρθρογραφία των τελευταίων ημερών, συνειδητά αποκρύπτεται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, που επιβεβαιώνεται από το χαρακτήρα της εποχής, τις δυνάμεις που τον προκάλεσαν και συμμετείχαν σε αυτόν, ποια συμφέροντα και ποιες ανάγκες εξυπηρετούσε. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι πέρα από το ξαναμοίρασμα αγορών, βασικό στόχο οι διάφορες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες είχαν τη συντριβή της ΕΣΣΔ, του μοναδικού, εκείνη την εποχή, σοσιαλιστικού κράτους στον κόσμο. Παρουσιάζουν το φασισμό ως ένα ιδιαίτερο φαινόμενο, απομονωμένο από τον ταξικό του χαρακτήρα, ανεξάρτητο από τη μήτρα που τον γέννησε και τις ανάγκες του καπιταλιστικού συστήματος στις οποίες απαντούσε, ενώ αποσιωπούν το ρόλο και τη στάση της σοσιαλδημοκρατίας στην εξέλιξη και ανάπτυξή του.

Μικρόψυχα, αλλά με συνέπεια στις πολιτικές τους επιλογές, αποκρύπτουν τον καθοριστικό ρόλο της ΕΣΣΔ για την έκβαση του πολέμου, προβάλλοντας γενικά και αόριστα το ρόλο των «αντιφασιστικών συμμαχικών δυνάμεων», τον οποίο επίσης δεν παρουσιάζουν ολοκληρωμένα.
Η ναζιστική επίθεση ενάντια στη Σοβιετική Ενωση οδήγησε τη δεύτερη στην πρόσκαιρη συμμαχία της με καπιταλιστικά κράτη, ενάντια στη ναζιστική Γερμανία.
Το γεγονός αυτό επέδρασε στο εύρος των συμμαχιών που διαμόρφωσαν οι κομμουνιστές στο μέτωπο ενάντια στην κατοχή στην Ελλάδα, συνέβαλε στο να δημιουργηθούν αυταπάτες για το ρόλο τμημάτων της αστικής τάξης, αυταπάτες που αναιρέθηκαν στην πράξη από τη σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944 και όσα ακολούθησαν.
Ο υπερτονισμός που γίνεται από την εν λόγω αρθρογραφία στο λεγόμενο δοσιλογισμό (τον οποίο πλήρωσαν με πολύ αίμα οι κομμουνιστές και άλλοι λαϊκοί αγωνιστές), ουσιαστικά αποσκοπεί να συσκοτίσει το ρόλο της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού εκείνη την περίοδο, την ταξική τους συνέπεια που επιβεβαιώνεται από τη στάση και το ρόλο που διαδραμάτισαν, μιας και οι «δοσίλογες» κυβερνήσεις καθόλου «δοσίλογες» δεν ήταν ως προς τα συμφέροντα της αστικής τάξης και ως προς την προοπτική της αστικής εξουσίας.
Με αυθαίρετες αναγωγές, διευκολύνεται το πολιτικό συμπέρασμα ότι και σήμερα βρισκόμαστε σε καθεστώς «κατοχής», μας κυβερνούν εθελόδουλοι, σύγχρονοι «κουίσλινγκς», που προδίδουν την πατρίδα και την ξεπουλάνε στους «ξένους», και συνεπώς η λύση βρίσκεται στην αξιοποίηση της πείρας του ΕΑΜ με τη συγκρότηση ενός μετώπου από το σύνολο των πατριωτικών δυνάμεων της χώρας. Προσπαθούν να «παίξουν» με αυτόν τον τρόπο και με το συναίσθημα ενός λαού, που σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπάρχει κάποιος αγωνιστής του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.
Σβήνουν όμως από την ιστορική μνήμη τα δεινά που ακολούθησαν για τη λαϊκή πλειοψηφία παρά την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας στην Ελλάδα: Την πείνα, τη φτώχεια, την τεράστια ανεργία, τη μαζική ερήμωση των χωριών και τη μετανάστευση για τρεις δεκαετίες. Επομένως, το ζητούμενο πολιτικό συμπέρασμα είναι, γιατί ο λαϊκός ένοπλος αγώνας δεν μπόρεσε να οδηγήσει σε ανατροπή της εξουσίας της τάξης που και πριν και μετά τον πόλεμο ερχόταν σε αντίθεση με τις ανάγκες της λαϊκής πλειοψηφίας. Από την πείρα του 1940 - 1944 προκύπτει το δίδαγμα ότι η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της πρέπει να συγκροτήσουν το δικό τους μέτωπο που θα διεκδικήσει την εξουσία ενάντια στην αστική τάξη, γεγονός που προϋποθέτει η εργατική τάξη να μην πέσει στην παγίδα της επιλογής ανάμεσα στις διάφορα τμήματα της αστικής τάξης, να μη γίνει ουρά στις ενδοαστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

Το ΚΚΕ, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του ΠΓ στις 27.9.2011, «είναι υπερήφανο που υπήρξε η ψυχή, ο καθοδηγητής και ο κύριος αιμοδότης του ΕΑΜ».... «Το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ αποτελούν τα μεγαλύτερα και λαμπρότερα κατορθώματα του λαϊκού - εργατικού κινήματος και παρακαταθήκη του αγώνα του ΔΣΕ. Αποτέλεσαν και αποτελούν ορόσημο και απόδειξη ότι τη μεγάλη επαναστατική και πρωτοπόρα δύναμη του καιρού μας αποτελεί η εργατική τάξη και το επαναστατικό κόμμα της».

Οι αρθρογράφοι του οπορτουνισμού αποστεώνουν την πείρα του ΕΑΜ ως μαζική ένοπλη λαϊκή πάλη, διαστρεβλώνουν την πολιτική σημασία και το ρόλο της πολιτικής ανυπακοής και απειθαρχίας, όπως αυτή εκφράστηκε με τη μαζική αντίσταση και ανυπακοή στην αστική εξουσία της κατεχόμενης Ελλάδας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν οι απεργιακές κινητοποιήσεις σε συνθήκες γερμανικής κατοχής, η αποτροπή της επιστράτευσης, αλλά και η δράση ενάντια στις συνέπειες της πείνας και του λιμού.
Καμία σχέση δεν έχει αυτή η δράση με τα κινήματα «δεν πληρώνω», που δε συνδέονται με μορφές οργάνωσης της εργατικής τάξης και κοινής δράσης με λαϊκά στρώματα, και δεν συνιστούν οργανωμένη αμφισβήτηση της αστικής νομιμότητας, αλλά ακτιβίστικες ενέργειες με στενό περιεχόμενο, που όμως προσφέρουν στους οπορτουνιστές «αγωνιστική πιστοποίηση». Χαρακτηριστική είναι η στάση οργανωμένων τους δυνάμεων στα σωματεία, που θεωρούν επικίνδυνο και παράτολμο να πάρουν την ευθύνη και να καλέσουν τους εργαζόμενους οργανωμένα να αρνηθούν την πληρωμή των χαρατσιών.
Οι πρωτοπόρες για την εποχή μορφές οργάνωσης του λαού στην ελεύθερη Ελλάδα (ΠΕΕΑ), οι λαογέννητοι θεσμοί αυτοδιοίκησης, οι επεξεργασίες για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και την ανάπτυξη της βιομηχανίας, αποτέλεσαν σημαντική ιστορική πείρα για τη δυνατότητα ο λαός να οργανώσει τη ζωή και την πάλη του χωρίς την αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό. Η ιστορική αποτίμηση του ΕΑΜ επιβεβαιώνει τον πρωτοπόρο ρόλο της εργατικής τάξης, αφού δεν είναι τυχαίο ότι το Εργατικό ΕΑΜ αποτέλεσε τη βάση για τη συγκρότηση του ΕΑΜ. Αυτή η ιστορική πείρα, καμία σχέση δεν έχει με τη δημοκρατία της «πλατείας» και τις προπαγανδιστικές «κορόνες» περί «άμεσης δημοκρατίας» που αποκρύπτουν τον ταξικό, κεφαλαιοκρατικό χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος.

Το κύρος του ΕΑΜ αξιοποιείται, για να δικαιώσουν τις πολιτικές επιλογές τους για συμμαχία με τμήματα της αστικής τάξης, και κυρίως για να κατηγορήσουν το ΚΚΕ για σεχταρισμό, να υποστηρίξουν ότι η σημερινή του γραμμή έρχεται σε αντίθεση με ιστορικές περιόδους, όπως αυτή της Εθνικής Αντίστασης. Αποφεύγουν να τοποθετηθούν στα ερωτήματα: Αν οι Συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας εκφράζανε τον πραγματικό συσχετισμό στην Ελλάδα, ποιες ήταν οι αιτίες αυτών των πολιτικών παρεκκλίσεων, γιατί το εργατικό κίνημα, με επικεφαλής το ΚΚΕ, στην ήδη διαμορφωμένη τον Οκτώβρη του 1944 επαναστατική κατάσταση στην Ελλάδα δεν κατόρθωσε να έχει ως στόχο την εργατική εξουσία; Υποβαθμίζουν την περίοδο της ένοπλης ταξικής αναμέτρησης 1946 - 1949, ακόμα και αν αναφέρονται στον ηρωισμό της, θεωρούν ότι ήταν εκ των προτέρων χαμένη και προδομένη υπόθεση, αποτέλεσμα τυχοδιωκτισμών της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ έχει εκτιμήσει τη στρατηγική του αδυναμία, η λαϊκή συσπείρωση που διαμορφώθηκε ενάντια στην κατοχή, να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση της πάλης για την ανατροπή της αστικής εξουσίας. Να αξιοποιηθεί η πείρα της ένοπλης πάλης, της μαζικής λαϊκής οργάνωσης, οι μορφές λαϊκής αυτοδιοίκησης στην κατεύθυνση της μετατροπής της αντίστασης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε ταξική πάλη για τη λαϊκή εξουσία. Η αδυναμία αυτή εκδηλώθηκε εντονότερα στις συνθήκες της απελευθέρωσης (Οκτώβρης 1944). Την περίοδο εκείνη η πλειοψηφία του λαού στήριζε το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, η αστική εξουσία ήταν αποδυναμωμένη, με την ηγεσία της στο εξωτερικό, ο λαός ήταν οπλισμένος και οι Αγγλοι είχαν ελάχιστες δυνάμεις στην Ελλάδα. Ιστορικά, υπήρχε αυτό που ονομάζουμε επαναστατική κατάσταση.
Οι αιτίες αυτής της αδυναμίας θα πρέπει να αναζητηθούν σε όλη την πορεία της διαμόρφωσης της στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος τις δεκαετίες του 1920 και 1930 αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου ήταν το ΚΚΕ.
Ολη η πορεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δημιούργησε αυταπάτες για το ρόλο της Αγγλίας και σε συνδυασμό με το στόχο της «δημοκρατικής ομαλότητας» (σε αντίθεση προς τη βασιλεία και την αναστολή του κοινοβουλευτισμού), για διαμόρφωση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με άμεσους στόχους τον εκδημοκρατισμό, εκλογές για συντακτική εθνοσυνέλευση, κατάσχεση της περιουσίας μαυραγοριτών και δοσιλόγων, εθνικοποίηση τραπεζών και κάποιων επιχειρήσεων, κ.λπ.
Συνέπεια αυτής της πολιτικής ήταν οι Συμφωνίες του Λιβάνου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας με τα γνωστά αποτελέσματα. Τα παραπάνω αναιρούσαν στην πράξη την ίδια την επαναστατική προοπτική, την οποία, αν και ποτέ δεν απεμπόλησε το ΚΚΕ, δεν την αντιμετώπισε ως άμεσο πολιτικό καθήκον. Εξαιτίας αυτής της λαθεμένης στρατηγικής ακόμη και η ένοπλη σύγκρουση στην Ελλάδα (Δεκέμβρης 1944) δεν πήρε τα χαρακτηριστικά της πάλης για την εργατική εξουσία, αφού ακόμη και κατά τη διάρκειά της κυριαρχούσαν αυταπάτες για το ρόλο των αστικών πολιτικών δυνάμεων της εποχής και η θέση για κυβέρνηση εθνικής ενότητας και ομαλές δημοκρατικές εξελίξεις. Υποτιμήθηκε το γεγονός ότι η συμμετοχή αστικών και μικροαστικών πολιτικών δυνάμεων στα πλαίσια του ΕΑΜ δεν ήταν αυτοσκοπός, ότι αντικειμενικά θα ερχόταν η στιγμή αναδιάταξης της ίδιας της συμμαχίας.
Η πείρα της ΕΑΜικής αντίστασης αποτέλεσε την παρακαταθήκη για τον ηρωικό αγώνα του ΔΣΕ 1946 - 1949 της κορυφαίας στιγμής της ταξικής πάλης στη χώρα μας. Στο βαθμό βεβαίως που δεν αντιμετωπίσθηκαν έγκαιρα τα προβλήματα στρατηγικής επέδρασαν σε αυτόν, εκφράστηκαν σε αδυναμίες και λάθη που αφορούσαν καθυστερήσεις και αντιφάσεις.
Οι διάφοροι «αριστεροί» αναλυτές, αρθρογράφοι και ιστορικοί, απολογητές και ειδικοί στη συντήρηση και αναπαλαίωση του αστικού συστήματος, προφανώς δε θέλουν να υιοθετήσουν μέσα από μια βαθιά ταξική ανάλυση την αποκρυσταλλωμένη πείρα του κομμουνιστικού κινήματος. Στην ουσία καλούν σε επανάληψη λαθών και αδυναμιών που εκδηλώθηκαν στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, σε συνθήκες γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Η στάση τους όμως αυτή δεν αποτελεί σήμερα ένδειξη ιδεολογικο-πολιτικών ανεπαρκειών αλλά διάθεση συνειδητής υποταγής στο σύστημα.

Το Κόμμα μας, μέσα από τη διαδικασία συγγραφής της Ιστορίας του, αλλά και μέσα από ένα σύνολο σύγχρονων θεωρητικών επεξεργασιών του, κατάφερε να βγάλει ώριμα και πολύτιμα συμπεράσματα από τους αγώνες αλλά και τα λάθη του λαϊκού και εργατικού κινήματος, μέσα από την υπέρ 90χρονη πορεία του, εμπλουτίζοντας την ίδια τη θεωρία για τη στρατηγική και την τακτική του επαναστατικού κινήματος. Οι αντιλήψεις, που κυριάρχησαν στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα προπολεμικά, ανέδειξαν μια σειρά αδυναμίες και αντιφάσεις στη διαμόρφωση της στρατηγικής του. Γι' αυτό εκτιμά αναγκαία τη μελέτη της στρατηγικής του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η μελέτη δεν αφορά μόνο την ελληνική πραγματικότητα, αλλά την ικανότητα του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, να έχει καθαρή στρατηγική μετατροπής της αντίστασης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, της πάλης ενάντια στην ξένη κατοχή, σε ταξική αναμέτρηση με την αστική τάξη, για να πάρει η εργατική τάξη την εξουσία και να οικοδομήσει το Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.
Το συμπέρασμα σήμερα είναι: Καμιά συμμαχία με την αστική τάξη, αλλά και την αστική πολιτική που στο εργατικό κίνημα την εκφράζει ο οπορτουνισμός. Η ήττα των αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων αποτελεί προϋπόθεση για απεγκλωβισμό λαϊκών δυνάμεων από την αστική πολιτική, για την επαναστατικοποίηση της εργατικής τάξης, για τη διαμόρφωση της συμμαχίας της με τα λαϊκά στρώματα. Για να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις του σήμερα και του αύριο, των βαθύτερων και πιο γενικευμένων οικονομικών κρίσεων του καπιταλισμού, των ολοένα και περισσότερων εστιών ιμπεριαλιστικών πολέμων, των ολοένα και νέων ρηγμάτων στις υπάρχουσες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, των ρηγμάτων στη συνοχή μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου και στη συνοχή της αστικής διακυβέρνησης. Σε τελευταία ανάλυση, για να φέρει πιο κοντά και με επιτυχία τη μέρα της κατάκτησης της εξουσίας.
Παραπομπές:
1. Το ΕΑΜ συγκροτήθηκε ως μέτωπο συνεργασίας κομμάτων και αργότερα προσωπικοτήτων και κοινωνικών δυνάμεων με διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, αλλά με έναν μείζονα κοινό στόχο, που υπερέβαινε όλες τις διαφορές. Τη σωτηρία του λαού μας από την πείνα και την εξαθλίωση. Την απελευθέρωση της χώρας από τον ξένο ζυγό.(...) Το διακύβευμα, λοιπόν, για την αριστερά, αλλά και για το λαό μας σήμερα, όπως και τότε, τον Σεπτέμβρη του '41, δεν είναι ο δρόμος προς το σοσιαλισμό, αλλά ο δρόμος για τη σωτηρία της λαού και της κοινωνίας. Και βαδίζοντας αυτόν τον δρόμο, είναι βέβαιο ότι θα έρθουμε πολύ πιο κοντά και στο δρόμο της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού. (Ομιλία Αλέξη Τσίπρα στο Φεστιβάλ της Νεολαίας του ΣΥΝ 2.10.2011)
2. Μπορεί να υπάρξει σήμερα ένα ΕΑΜ; Ναι, εάν η καινούργια υποδούλωση της χώρας στην ηγεμονία του χρηματιστικού κεφαλαίου επέφερε εθνικές αντιδράσεις και οδηγούσε στη θεωρία των καταστροφών. Ναι, αν η παγκοσμιοποίηση υποβάλλει διεθνικές υπερβάσεις της χρηματιστικής φάσης του καπιταλισμού. Τότε θα ανασηματοδούνταν τα υπόρρητα και άφατα της αριστερής εκδοχής της απελευθέρωσης. Αλλά τούτο θα σήμαινε ότι αφήνουμε στην άκρη την παλιά θεωρία για τον ασθενή κρίκο, δηλαδή την τακτική διαχείριση της επαναστατικής στρατηγικής (υπενθυμίζω την υπόθεση του Μαρξ ότι η προλεταριακή επανάσταση θα γίνει στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, μολονότι είχε δεχθεί το ενδεχόμενο να αναγραφεί στο Σινικό Τείχος η φράση «Ελευθερία - Ισότης - Αδελφότης»). (ΑΥΓΗ: 02/10/2011 Σπ. Ασδραχα).

Του
Δημήτρη ΞΕΚΑΛΑΚΗ*
*Ο Δημήτρης Ξεκαλάκης είναι μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ

ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

ΗΠΑ

Η οργή λαϊκών στρωμάτων βγαίνει στους δρόμους

Διευρύνεται το ονομαζόμενο κίνημα «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ»

Δυναμική και μαζική ήταν η διαδήλωση που έγινε στο Πόρτλαντ

«Εχω χάσει τη δουλειά μου δύο φορές το τελευταίο χρονικό διάστημα και μάλιστα από την ίδια εταιρεία, που μετά την πρώτη απόλυση με επαναπροσέλαβε. Δεν έχω να χάσω τίποτα πλέον» δήλωσε η Λίντα, άνεργη μητέρα δύο παιδιών, για να καταλήξει: «Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και ο λαός πρέπει να βγει στους δρόμους»...

Η Λίντα, είναι ένα πρόσωπο από τα χιλιάδες πλέον που παίρνουν μέρος στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στις 17 Σεπτέμβρη στη Νέα Υόρκη. Μέρος ενός κινήματος που γεννάται, το κίνημα «Καταλάβετε τη Γουόλ Στριτ» και ήδη έχει εξαπλωθεί σε 853 πόλεις - μεγαλουπόλεις όπως το Λος Αντζελες, το Σαν Φρανσίσκο, η Ουάσιγκτον, η Βοστόνη, το Σικάγο, αλλά και μικρότερες πόλεις, ακόμη και την Αλάσκα ή τη Χαβάη.

Αρχικά, τα αστικά ΜΜΕ το αγνόησαν επιδεικτικά. Εντούτοις μεγάλωσε τόσο, που ήταν αδύνατον πλέον να αποκρυβεί, όπως και η αστυνομική βία με την οποία αντιμετωπίστηκε. Ειδικά οι διαδηλώσεις της προηγούμενης εβδομάδας, με κορυφαία «στιγμή» όσον αφορά την αστυνομία της Νέα Υόρκης (NYPD) - που μερικές ημέρες πριν είχε δεχθεί μάλιστα «δωρεά» 4,6 εκατομμυρίων δολαρίων από την «JP Morgan» - τις 700 συλλήψεις στη γέφυρα του Μπρούκλιν, το Σάββατο 1 Οκτώβρη.
Αυτό το αυθόρμητο κίνημα βρίσκεται στα σπάργανα και η «σπορά» ήταν οι μεγάλες κινητοποιήσεις στο Γουϊσκόνσιν ενάντια στις περικοπές σε κοινωνικές υπηρεσίες, τον περασμένο Φλεβάρη, αλλά και οι κινητοποιήσεις των φοιτητών στην Καλιφόρνια, οι κινητοποιήσεις στο Σικάγο, στο Νιου Τζέρσι, το Οχάιο... Εκφράζει τη διευρυνόμενη οργή και εχθρότητα μερίδας του αμερικανικού λαού προς το σύστημα, όπως το καταλαβαίνουν στο πρόσωπο των χρηματιστηρίων, των τραπεζών, των πολυεθνικών. Εμφανίζονται αιτήματα ενάντια στην οικονομική και κοινωνική ανισότητα, τον κηρυγμένο πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη, ενάντια στους πολέμους. Είναι φανερό ότι δεν εκφράζει και δε θα μπορούσε να εκφράζει μια ολοκληρωμένη αντικαπιταλιστική συνείδηση, αφού λείπει ο υποκειμενικός παράγοντας ενός επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος, πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Ωστόσο εκφράζεται η αντίθεση στην εκμετάλλευση και την εκρηκτική ανισότητα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους, με το συμβολικό σύνθημα: «Είμαστε το 99%»!

Εφιάλτης

Τα στοιχεία που δίνουμε στη συνέχεια είναι αποκαλυπτικά. Η επίθεση στα εισοδήματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι συνεχής και ανηλεής και κρατά από τη δεκαετία του '80, με την πολιτική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που ξεκίνησε ο τότε πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν και συνέχισαν επάξια όλοι οι πρόεδροι, είτε Δημοκρατικοί είτε Ρεπουμπλικανοί, και φυσικά συνεχίζει ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Τα αποτελέσματά της ολέθρια, ενώ τη χαριστική βολή έδωσε η καπιταλιστική κρίση, που σοβεί εδώ και σχεδόν 4 χρόνια:

• Το 2010 το μέσο οικογενειακό εισόδημα κυμάνθηκε στα 49.445 δολάρια, σημειώνοντας πτώση 3.719 δολαρίων ή 7%, σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Για τα πιο φτωχά στρώματα, η πτώση αυτή ήταν ακόμη μεγαλύτερη, της τάξης του 12% ή από 13.538 σε 11.904 δολάρια.
• Οι φτωχοί έχουν φτάσει τα 46 εκατομμύρια ή το 15,1% του πληθυσμού, το υψηλότερο ποσοστό από το 1993.
• Ο αριθμός των ανασφάλιστων έφτασε στα τέλη του 2010 στα 52 εκατομμύρια, σύμφωνα με έρευνα του «Commonwealth Fund», ενώ άλλα 73 εκατομμύρια αντιμετωπίζουν τρομακτικές δυσκολίες να πληρώνουν τις εισφορές στα ιδιωτικά ταμεία ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
• Η ανεργία είναι επισήμως κολλημένη πάνω από το 9%, ενώ ο πραγματικός αριθμός ανέργων, σύμφωνα με έρευνες, ανέρχεται στα 25 εκατομμύρια. Σχεδόν 4,5 εκατομμύρια Αμερικανοί, ή το ένα τρίτο των επίσημα καταγεγραμμένων ως ανέργων, είναι εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερο από ένα χρόνο.
• Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εργασίας και της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, στη διετία 2007 και 2009 τα κέρδη των μεγάλων εταιρειών και της Γουόλ Στριτ είχαν αύξηση κατά 720%, η ανεργία αυξήθηκε επίσης κατά 102%, ενώ αντίθετα το σύνολο της περιουσίας των νοικοκυριών (κινητή και ακίνητη) μειώθηκε 35%!
• Το ύψος των φοιτητικών δανείων αναμένεται να ξεπεράσει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια και για πρώτη φορά θα ξεπεράσει το χρέος των νοικοκυριών στις πιστωτικές κάρτες, σύμφωνα με τη «Νιου Γιορκ Τάιμς». Είναι η τεράστια γενιά των νέων κάτω των 30 ετών που, υπερχρεωμένοι ήδη, ξεκινούν τη ζωή τους ή και τις οικογένειές τους δίχως ωστόσο να έχουν προοπτική εύρεσης εργασίας.

Αυτή η κατάσταση είναι που πυροδοτεί τη λαϊκή έκρηξη που συμβαίνει στις ΗΠΑ. Ενα πρόσθετο στοιχείο είναι ότι κάποια εργατικά συνδικάτα, που φαίνεται να διαφοροποιούνται από τη συμβιβαστική γραμμή της Γενικής Συνομοσπονδίας (AFL-CIO), συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Στη Νέα Υόρκη είναι οι εργαζόμενοι στις Μεταφορές (TWU Local 100), από την ομοσπονδία καθηγητών (United Federation of Teachers), οι εργαζόμενοι στην Αυτοκινητοβιομηχανία (United Auto Workers), εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας (National Nurses United), στις Τηλεπικοινωνίες (Communications Workers of America), καθηγητές και προσωπικό των πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης (CUNY) κ.ά.
Με αυτήν την κατάσταση η AFL-CIO, βλέποντας τη διεύρυνση των κινητοποιήσεων, επιχειρεί να διεισδύσει και να χειραγωγήσει τους διαδηλωτές για τη στήριξη του λεγόμενου «προγράμματος δημιουργίας θέσεων εργασίας» του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, κάτι που μέχρι στιγμής έχει απορριφθεί. Κάποιοι άλλοι όπως ο μεγαλοκαρχαρίας Τζορτζ Σόρος, ο πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Μπεν Μπερνάκι, ως άλλες Μαρίες Αντουανέτες, με έμμεσο και άμεσο τρόπο εξέφρασαν τη στήριξή τους στους διαδηλωτές. Δημοσιεύματα στον αστικό Τύπο κρούουν το «καμπανάκι κινδύνου» για «μία ενδεχομένως γενικευμένη κοινωνική έκρηξη εάν η κρίση συνεχιστεί» και με νόημα σπεύδουν να σημειώσουν πως πρέπει «να προσανατολιστεί και να εκφραστεί μέσα από έναν πολιτικό φορέα», εννοώντας... το Δημοκρατικό Κόμμα. Οι κινητοποιήσεις, που αναμενόταν να συνεχιστούν και αυτό το Σαββατοκύριακο, είναι αδιαμφισβήτητα ένα νέο στοιχείο στις εξελίξεις στην πρώτη χώρα στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα και η εξέλιξή τους θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

Ο λαός να βάλει πλώρη για ανάπτυξη προς το δικό του όφελος

ΛΕΠΙΔΗΣ

Περισσεύουν οι πανηγυρισμοί της αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων στη χώρα μας, που παρουσιάζουν ως κοσμογονία την αποκρατικοποίηση επιχειρήσεων και τομέων της οικονομίας και τις συμφωνίες για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας από τα μονοπώλια. Με αυτόν τον τρόπο, παρουσιάζουν τη συμφωνία μεταξύ επενδυτικής εταιρείας του Κατάρ με ελληνικό επιχειρηματικό όμιλο που ελέγχει την ιδιωτική εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» και εκμεταλλεύεται ορυχεία χρυσού στη Χαλκιδική και ανοίγει το δρόμο για την περαιτέρω κερδοφορία αυτών των επιχειρήσεων από την εξόρυξη χρυσού και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας. Με τον ίδιο, πανηγυρικό τρόπο, οι εκπρόσωποι της πλουτοκρατίας παρουσιάζουν την επίσκεψη του υπουργού Οικονομίας της Γερμανίας, Φ. Ρέσλερ, ο οποίος συνοδευόμενος από μια κουστωδία ιδιοκτητών δεκάδων επιχειρηματικών κολοσσών της Γερμανίας, ήρθε στην Ελλάδα για να αναζητήσει τις συμφέρουσες για το γερμανικό κεφάλαιο επενδύσεις στη χώρα, με πρώτο και κύριο τομέα την Ενέργεια, αλλά και τον τουρισμό με επενδύσεις σε μαρίνες για σκάφη αναψυχής, σε σπίτια αναψυχής για τουρισμό των καπιταλιστών κλπ. Στο ίδιο μοτίβο, εντάσσεται και η πρόσκληση που απευθύνει η κυβέρνηση, για να παραδώσει σε πετρελαϊκά μονοπώλια τα δικαιώματα έρευνας και εξόρυξης πετρελαίου στο Ιόνιο, όπου ήδη έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους μονοπωλιακοί όμιλοι συμφερόντων ΗΠΑ, Ισραήλ, Νορβηγίας και Μεγ. Βρετανίας.

ΚΟΥΚΟΣ

Η πλουτοκρατία και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι κάνουν τη δουλειά τους. Η εκάστοτε αστική κυβέρνηση αναλαμβάνει τις διαπραγματεύσεις, για να πετύχουν καλύτερες συμφωνίες οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Και όλο αυτό το παζάρι, όλες αυτές οι συμφωνίες για την παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας στα μονοπώλια, παρουσιάζεται στο λαό ως «συμφέρουσα λύση» για τα λαϊκά στρώματα, ως «μεγάλη επιτυχία», ως το «νέο μοντέλο ανάπτυξης».Η πραγματικότητα για το λαό είναι τελείως διαφορετική. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τέτοιου είδους συμφωνίες μεταξύ επιχειρηματικών ομίλων και τις αποκρατικοποιήσεις που κάνουν οι αστικές κυβερνήσεις για τις οποίες «τρίβει τα χέρια του» το κεφάλαιο, αφού γίνονται ακριβώς για να ανοίξει νέες μπίζνες η πλουτοκρατία, να διοχετεύσει συσσωρευμένα κεφάλαια για ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία.
Εξάλλου, αυτό το «νέο μοντέλο ανάπτυξης», έχει στην καρδιά του το τσάκισμα, κυριολεκτικά, των εργασιακών δικαιωμάτων και την καταβαράθρωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αντιδραστικές και αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που ξεθεμελιώνουν τις εργασιακές σχέσεις, στέλνουν στον «πάτο» τους μισθούς, καταργούν ασφαλιστικά δικαιώματα κ.λπ. αποτελούν και τον «κράχτη», με τον οποίο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καλεί τους επιχειρηματίες να επενδύσουν στην Ελλάδα. Μαζί, φυσικά, «κράχτης» - πρόσκληση για το μεγάλο κεφάλαιο είναι και οι τερατώδεις φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις και οι μεταρρυθμίσεις που θα διευκολύνουν την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Ενα το κρατούμενο, λοιπόν, είναι ότι αυτή η «κοσμογονία», αποτελεί λαιμητόμο για το λαό, καθώς συνοδεύεται από το χτύπημα όλων των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών του.

Η ανάπτυξή τους είναι κέρδη για τα μονοπώλια

Δεν αμφιβάλλει κανείς ότι τα σχέδια αυτά της ελληνικής κυβέρνησης και της πλουτοκρατίας αποσκοπούν στην ανάπτυξη, στην καπιταλιστική - βέβαια - ανάπτυξη. Είναι όμως αυτή ανάπτυξη προς όφελος του λαού; Θα λύσει, έστω, τις στοιχειώδεις ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων; Μήπως θα αυξήσει τους μισθούς και τις συντάξεις, μήπως θα βελτιώσει την Κοινωνική Ασφάλιση, μήπως θα προσφέρει περισσότερες παροχές στην Υγεία, δωρεάν στο λαό; 'Η μήπως η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας από τα μονοπώλια, θα έχει κάποιες θετικές συνέπειες στο λαό; Μήπως το κεφάλαιο θα παράγει με βάση τις λαϊκές ανάγκες και την κάλυψή τους; Τι θα κερδίσει ο λαός από τις μαρίνες για τα σκάφη αναψυχής, τα σπίτια για τουρισμό των μεγαλοεπιχειρηματιών κλπ;
Η αλήθεια είναι ότι ο λαός δεν έχει να περιμένει από αυτές τις εξελίξεις τίποτα το θετικό για τον ίδιο. Η ανάπτυξη με τους όρους της πλουτοκρατίας δε σημαίνει ανάπτυξη της Ελλάδας γενικά, σημαίνει ανάπτυξη της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, σημαίνει κέρδη για το κεφάλαιο, ελληνικό και ξένο.
Η κυβέρνηση κοροϊδεύει το λαό, όταν ισχυρίζεται ότι η επιχειρηματική συμφωνία για το Χρυσό με επιχειρηματικό όμιλο του Κατάρ θα δημιουργήσει 1.800 νέες θέσεις εργασίας. Γιατί, οι 1.800 νέες θέσεις εργασίας - πέρα από το γεγονός ότι θα δημιουργηθούν με βάση τα αντιλαϊκά μέτρα, δηλαδή με μισθούς πείνας και χωρίς δικαιώματα - είναι σταγόνα στον ωκεανό των περίπου 1 εκατ. ανέργων, τη στιγμή μάλιστα που η ανεργία καλπάζει, οι άνεργοι θα αυξηθούν κατακόρυφα, είτε εξαιτίας της μείωσης εργατικού δυναμικού λόγω πτώσης της παραγωγής ή και κλεισίματος επιχειρήσεων ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, είτε εξαιτίας των απολύσεων - εφεδρείας που προγραμματίζονται στο δημόσιο τομέα.
Αλλά μήπως η εκμετάλλευση των ενεργειακών και πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας θα επιστρέψει στο λαό, θα συμβάλει στη βελτίωση της ζωής του; Το πρόγραμμα που προωθείται για να εισβάλουν τα γερμανικά μονοπώλια και να στήσουν μπίζνες για την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας της Ελλάδας, θα έχει κάποιο όφελος στο λαό; Μα αφού αυτό το πρόγραμμα αποσκοπεί - όπως έχουν δηλώσει με τον πιο επίσημο τρόπο οι εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης - για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της Γερμανίας, που αναζητεί να καλύψει με φθηνή ενέργεια το κενό που θα αφήσει η κατάργηση της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας στα εργοστάσια και τη βιομηχανία γενικότερα. Η ηλιακή ενέργεια, δηλαδή, δε θα καλύπτει τις ανάγκες του ελληνικού ούτε του γερμανικού λαού. Θα καλύπτει τις ανάγκες του γερμανικού κεφαλαίου για φθηνή ενέργεια. Εξάλλου, η εκμετάλλευση της ενέργειας από τα μονοπώλια δε γίνεται για να καλύψει τις ανάγκες σε ενέργεια των λαϊκών νοικοκυριών, ενώ είναι γεγονός ότι η παράδοση της ενέργειας θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής της για τη λαϊκή κατανάλωση.

Ο λαός να απαιτήσει ανάπτυξη για το δικό του όφελος

Ο λαός δεν πρέπει να πατήσει την μπανανόφλουδα της «ανάπτυξης» για όλους, που προπαγανδίζουν οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης. Γιατί δεν είναι ανάπτυξη για όλους, είναι ανάπτυξη μόνο για τα μονοπώλια, για τη γιγάντωσή τους. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να αντιμετωπίζουν την εξέλιξη των ιδιωτικοποιήσεων και της παράδοσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας στα μονοπώλια, ως εξέλιξη απόλυτα εχθρική με τα λαϊκά συμφέροντα. Αφενός γιατί αυτή η ανάπτυξη προαπαιτεί τη δραματική μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, και αφετέρου γιατί δεν πρόκειται για ανάπτυξη προσανατολισμένη να καλύψει τις λαϊκές ανάγκες, όπως για παράδειγμα τη διατροφή, τη φθηνή ενέργεια για το λαό, την ένδυση και υπόδηση, την Υγεία, την Παιδεία κ.λπ. Και αυτό γιατί τα μονοπώλια επιλέγουν κάθε φορά που θα επενδύσουν με κριτήριο το ποιος τομέας είναι πιο κερδοφόρος και όχι με κριτήριο την ολόπλευρη αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών.
Ο λαός πρέπει να σκεφτεί και να βγάλει συμπεράσματα με κριτήριο το δικό του συμφέρον. Η κοινωνικοποίηση της παραγωγής δείχνει ότι οι συνθήκες είναι ώριμες για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, για τη μετατροπή τους σε λαϊκή περιουσία που θα αξιοποιείται με βάση έναν κεντρικό, πανεθνικό σχεδιασμό για την πλήρη αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων. Μόνο μια λαϊκή εξουσία που θα κάνει λαϊκή περιουσία όχι μόνο τη σημερινή κρατική ιδιοκτησία, αλλά και τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα εργοστάσια, μπορεί να οργανώσει με κεντρικό σχεδιασμό την παραγωγή ώστε: Να αξιοποιούνται στο έπακρο οι παραγωγικές δυνατότητες για να καλύπτονται οι λαϊκές ανάγκες και να μειωθεί, ή και να εξαλειφθεί σε ορισμένους τομείς, η εξάρτηση από εισαγωγές.
Η Ελλάδα διαθέτει πράγματι πλουτοπαραγωγικές πηγές που αν μπουν στην υπηρεσία της εργατικής τάξης, του λαού μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του. Διαθέτει ορυκτό πλούτο (πετρέλαιο, ουράνιο, χρυσός, άλλα μέταλλα, κ.λπ.), που είναι σημαντικό πλεονέκτημα για την παραγωγή βιομηχανικών και καταναλωτικών προϊόντων. Διαθέτει κλάδους βιομηχανίας (μέταλλο, κλωστοϋφαντουργία, ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, παραγωγή μέσων παραγωγής κ.λπ.). Η Ελλάδα διαθέτει, επίσης, ικανοποιητικό επίπεδο εμπορικού δικτύου και ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης σύγχρονης τεχνολογίας. Διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, με βελτιωμένο μορφωτικό επίπεδο και εξειδίκευση και πολυάριθμο επιστημονικό δυναμικό. Μπορεί με την αγροτική παραγωγή να εξασφαλίζει επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά και για το εξωτερικό εμπόριο.
Σήμερα, για παράδειγμα, η βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και ιματισμού φθίνει στην Ελλάδα, ενώ είναι αναγκαία για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Φθίνει, γιατί ο ανταγωνισμός με Κίνα, Ινδία κ.λπ., που έχουν τέτοια παραγωγή αλλά με μεροκάματα εξαθλίωσης, δίνει πολύ φθηνότερα τέτοια εμπορεύματα. Επομένως, από την άποψη αποκόμισης κερδών, συμφέρει τους καπιταλιστές να επενδύσουν παραγωγικά σε άλλους κλάδους και να εισάγονται στην Ελλάδα τέτοια εμπορεύματα. Τα εργοστάσια του κλάδου κλείνουν. Στο σοσιαλισμό αυτός ο κλάδος θα αναπτύσσεται γιατί καλύπτει λαϊκές ανάγκες. Θα είναι ενταγμένος στον κεντρικό σχεδιασμό, που θα ξεκινά από την παραγωγή βαμβακιού, άρα θα έχουν δουλειά και εισόδημα οι σημερινοί φτωχοί αγρότες οργανωμένοι στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς, και θα οργανώνει την παραγωγή νήματος, υφάσματος και έτοιμων ενδυμάτων. Το ίδιο ισχύει για παράδειγμα και για τα εργοστάσια μετάλλου που τώρα συρρικνώνονται και κλείνουν, ενώ στο μέταλλο υπάρχουν πολλές εφαρμογές για πολλά προϊόντα.

Γιατί μπορεί μόνο η λαϊκή εξουσία

Ρωτάνε κάποιοι: Πού θα βρει πόρους η λαϊκή εξουσία;
Τους απαντάμε: Θα εξοικονομήσει σημαντικούς πόρους που σπαταλιούνται σήμερα για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της εξουσίας των μονοπωλίων. Θα καταργήσει τη χρηματική αφαίμαξη και ληστεία που επιβάλλει η καπιταλιστική ιδιοκτησία, θα καταργήσει τα διάφορα χρηματικά πακέτα και επιδοτήσεις στο κεφάλαιο για να κάνει επενδύσεις που αδειάζουν τα κρατικά ταμεία. Θα διαγραφεί το δημόσιο χρέος. Θα καταργήσει τις στρατιωτικές δαπάνες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ (π.χ. αποστολές στο Κόσσοβο, στο Αφγανιστάν). Η παραγωγικότητα της εργασίας θα ανέβει με την αξιοποίηση των τεχνολογιών και με τη συμμετοχή του λαού στον εργατικό έλεγχο. Μακριά από το κυνήγι της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας θα επιτυγχάνεται η μείωση των δαπανών εργασίας και υλών με ταυτόχρονη αύξηση παραγόμενου αποτελέσματος.
Τα υπέρογκα κέρδη που βγάζει σήμερα το κεφάλαιο θα διατίθενται σε όφελος ολόκληρης της κοινωνίας για να αναπτύσσεται η παραγωγή για την κάλυψη όλων των λαϊκών αναγκών. Θα διοχετεύονται για την περαιτέρω ανάπτυξη της ίδιας της παραγωγής και θα αξιοποιούνται για τη δημιουργία υποδομών για το λαό, για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών σε δωρεάν παροχή Υγείας - Πρόνοιας, Παιδείας, Πολιτισμού κ.λπ.
Γιατί μόνο μια λαϊκή εξουσία σε μια λαϊκή οικονομία μπορεί να αξιοποιήσει τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι με σκοπό αυτός ο πλούτος να ξαναγυρίζει στους ίδιους, να καλύπτει τις διαρκώς διευρυνόμενες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού. Μόνο μια τέτοια εξουσία, σε μια λαϊκή οικονομία, μπορεί να απαιτήσει τον απεγκλωβισμό της χώρας από την ΕΕ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τη διαγραφή του χρέους.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΑΕΙ

Για την επιχειρηματικότητα στα πανεπιστήμια

Η ψήφιση του νέου νόμου - πλαισίου, τον Αύγουστο, από τα δύο αστικά κόμματα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τους συμπλέοντές τους ΛΑ.Ο.Σ. - ΔΗΜ.ΑΡ., αποτελεί τομή στην προώθηση του πανεπιστημίου - επιχείρηση. Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας στα ΑΕΙ είναι διακηρυγμένος στόχος ήδη από τη Συνθήκη της Μπολόνια και αποσκοπεί στην πιο οργανική πρόσδεση της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη στρατηγική του κεφαλαίου για την αύξηση της κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητάς του. Πατάει στην αντικειμενική σχέση Παιδείας και (καπιταλιστικής) οικονομίας, στο έδαφος μάλιστα της οικονομικής κρίσης, όπου η σφοδρότητα της επίθεσης κατά των λαϊκών δικαιωμάτων είναι ζωτικός όρος ύπαρξης για τους κεφαλαιοκράτες.

Πιο κοντά στα μονοπώλια - πιο μακριά από το λαό...

Με βάση τον ορισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής¹, η επιχειρηματικότητα «αναφέρεται στη δυνατότητα ενός ατόμου να μετατρέψει τις ιδέες του σε επιχειρηματική δραστηριότητα... Το επιχειρηματικό πνεύμα πρέπει να υποστηρίζει τον καθένα στην καθημερινή του ζωή, στο σπίτι του, αλλά και στην κοινωνία. Ετσι, μπορεί και καθιστά τους υπαλλήλους ενήμερους για το πλαίσιο της εργασίας τους και ικανότερους να επωφεληθούν των ευκαιριών, και παρέχει τα θεμέλια για την κοινωνική ή εμπορική δραστηριότητα των επιχειρηματιών». Χαρακτηριστική επίσης για το περιεχόμενο της επιχειρηματικότητας, αλλά και αποκαλυπτική για το τι σηματοδοτεί και από ποιους καλλιεργείται σήμερα το αντιδραστικό σύνθημα «έξω τα κόμματα», είναι και η δήλωση του προέδρου του ΕΒΕΑ, ήδη από το Νοέμβρη του 2009: «Μια σύγχρονη εκπαίδευση αποτελεί τη στρατηγική επιλογή που ενθαρρύνει τις καινοτομίες και την επιχειρηματικότητα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αυτονομία των ΑΕΙ και η πλήρης απαλλαγή τους από τον κομματικό εναγκαλισμό. Με τον τρόπο αυτό θα είναι δυνατό να αντληθούν πόροι, πέραν της κρατικής ενίσχυσης και η βασική έρευνα θα χρηματοδοτείται από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα».
Τι σηματοδοτεί στην πραγματικότητα όμως η επιχειρηματικότητα στα πανεπιστήμια και γιατί δεν αποτελεί διέξοδο για την ανεργία του επιστημονικού δυναμικού της χώρας (σημειωτέον ότι η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό άνεργων πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης - 13,2% - στην ΕΕ), όπως προπαγανδίζουν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τα παπαγαλάκια τους των συγκροτημάτων Λαμπράκη και Αλαφούζου;
Η επιχειρηματικότητα, πλευρά της οποίας είναι η επιχειρηματική λειτουργία των ιδρυμάτων, έχει καταρχήν το προφανές αποτέλεσμα του αδειάσματος της τσέπης των φοιτητών και των γονιών τους, όταν αναγκάζονται να πληρώνουν για τη σίτιση και στέγαση στους εργολάβους που διαχειρίζονται λέσχες και εστίες, να πληρώνουν για τα φοιτητικά πάσο στην εταιρεία «Γερμανός» κ.ο.κ. Αυτή είναι μόνο μία - πολύ σοβαρή αναμφισβήτητα - πτυχή του... «Πανεπιστημίου ΑΕ».
Η επιχειρηματική δράση στα πανεπιστήμια, κυρίως στον τομέα της έρευνας που γίνεται σε μεταπτυχιακό επίπεδο και στα διάφορα εργαστήρια, έχει επιπλέον να κάνει με την ενοποίηση των χώρων παραγωγής και εμπορικής εκμετάλλευσης (βλέπε spin-off εταιρείες) των νέων προϊόντων, υπηρεσιών κ.λπ. στα οποία αναζητούν διέξοδο τα συσσωρευμένα κεφάλαια που προκάλεσαν την καπιταλιστική κρίση. Από μια τέτοια εταιρεία σύμπραξης ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στις ΗΠΑ προέκυψε άλλωστε και η γνωστή σε όλους μας «Google», από το πατεντάρισμα της ερευνητικής δουλειάς καθηγητών και σπουδαστών.
Ετσι, ο χώρος των πανεπιστημίων αποδεικνύεται ότι είναι πολύ κερδοφόρος για το κεφάλαιο, στοιχείο που εκτιμάται εδώ και χρόνια στα αρμόδια όργανα της ΕΕ.
Γι' αυτό, άλλωστε, καθηγητές διαπλεκόμενοι με τις επιχειρήσεις εξαπολύουν απειλές για να σταματήσουν οι καταλήψεις του ΜΑΣ στους Ειδικούς Λογαριασμούς Ερευνας. Γι' αυτό και οι πρυτάνεις, που υψώνουν τους τόνους, επειδή θίγονται από το νέο μοντέλο διοίκησης του νόμου - πλαισίου, στην τελευταία τους απόφαση καλούν σε άνοιγμα των Ειδικών Λογαριασμών που είναι υπό κατάληψη. «Λυτοί και δεμένοι», είτε με ακαδημαϊκό περιτύλιγμα, είτε με απροκάλυπτους όρους «μπίζνας», υπερασπίζονται την επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων.
Στις σημερινές συνθήκες ο καπιταλισμός βρίσκεται σε μία φάση που πρέπει να προχωρήσει βαθύτερα, πιο αποφασιστικά, με την εμπορευματοποίηση ακόμα και «κλασικών» δημόσιων τομέων, όπως η Υγεία και η Παιδεία, για να διασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου στη διεθνή αγορά. Οποιος νοσταλγικά μιλά για το παλιό «δημοκρατικό και συμμετοχικό πανεπιστήμιο», συνειδητά ή όχι, ξεχνά ότι το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο είναι το αστικό πανεπιστήμιο στις σύγχρονες συνθήκες. Αρα, περιθώρια ελιγμών, επιστροφής σε άλλο τύπο πανεπιστημίου εντός αυτών των συνθηκών, δεν υπάρχουν.

Πλευρές της «ιδεολογικής» λειτουργίας της επιχειρηματικότητας

Υπάρχει, όμως, και μια πιο «αθέατη» πτυχή της επιχειρηματικότητας. Είναι η προβολή των αστικών ιδεολογημάτων: «Η σύνδεση του πανεπιστημίου ή του ΤΕΙ με την αγορά είναι τρόπος άντλησης δυναμικού κι εσύ μπορεί να είσαι ο ένας τυχερός, ο αυριανός επιτυχημένος επιχειρηματίας, το στέλεχος μιας μεγάλης επιχείρησης!». Πρόκειται για ιδεολόγημα που έχει βρει πρόσφορο έδαφος στους φοιτητές, επενδύοντας στη σημαντική επιδείνωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων στα πλαίσια της κρίσης, στην καλλιέργεια της ατομικής λύσης από τους καθηγητές - επιχειρηματίες και τις παρατάξεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, στον εκφυλισμό του φοιτητικού κινήματος, με την ευθύνη αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων. Στο πέρασμα αυτού του ιδεολογήματος έχει, βέβαια, συμβάλει το αντικειμενικό γεγονός της άντλησης από τα πανεπιστήμια της επιστημονικής «αφρόκρεμας» για τις επιχειρήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα. Αυτό πιέζει τους φοιτητές από φτωχά λαϊκά στρώματα, δημιουργώντας αυταπάτες ότι, ειδικά σήμερα μέσα στην κρίση, μπορούν ατομικά και... με «δημόσιες σχέσεις» να ξεφύγουν από τις αλυσίδες της τάξης τους. Εχει ωστόσο παρέλθει ο καιρός που το μορφωτικό επίπεδο σηματοδοτούσε το πέρασμα σε ανώτερο στρώμα, καθώς, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της κρίσης, γίνεται ακόμα πιο σφιχτή η επιλογή των διευθυντικών στελεχών στην παραγωγή, στη στελέχωση του αστικού κράτους.
Η επιχειρηματικότητα, ως βασικός άξονας της ιδεολογικοπολιτικής παρέμβασης της άρχουσας τάξης στη σπουδάζουσα νεολαία, εντείνεται σήμερα με την ισχυρή παρέμβαση των επιχειρηματικών ομίλων άμεσα στο ίδιο το περιεχόμενο των σπουδών. Μέσα από την πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών, το διορισμό και τη χρηματοδότηση διδασκόντων από τις επιχειρήσεις, προωθείται - μεταξύ άλλων - η ενίσχυση της διδασκαλίας της επιχειρηματικότητας. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι στις ΗΠΑ, όπου η επιχειρηματικότητα ως μάθημα διδάσκεται από το 1947 (!), υπάρχει ειδικός φορέας, αποτελούμενος από πανεπιστημιακούς και επιχειρηματίες, ο οποίος προσδιορίζει όλα εκείνα τα μαθήματα που παρέχονται στα αμερικανικά πανεπιστήμια σχετικά με την επιχειρηματικότητα².
Η επιχειρηματικότητα είναι προφανές ότι δεν αναιρεί, αντίθετα ενισχύει το βασικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης ως ιδεολογικού μηχανισμού της αστικής εξουσίας. Το παλιό «ακαδημαϊκό» πανεπιστήμιο, που σήμερα οραματίζονται μέσα στις επικίνδυνες για το λαϊκό κίνημα αυταπάτες τους οι δυνάμεις του οπορτουνισμού, έπαιξε με το παραπάνω το ρόλο του στη διάδοση και αναπαραγωγή της αστικής ιδεολογίας. Σήμερα, όμως, ο ρόλος αυτός υπηρετείται πιο ολοκληρωμένα με τη βίαιη εισβολή των επιχειρήσεων στη διοίκηση, στη δομή και στο περιεχόμενο της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της Ερευνας. Σήμερα η πίεση για αύξηση της ανταγωνιστικότητας του ευρωενωσιακού κεφαλαίου απέναντι στα παλιά και ανερχόμενα ιμπεριαλιστικά κράτη (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία) επιτάσσει να έρθει άμεσα και ο επιχειρηματίας μέσα στα πανεπιστήμια και, ως ο φυσικός - ατομικός εκπρόσωπος της τάξης του κεφαλαίου, να διδάξει τους φοιτητές να ευθυγραμμίζουν απόλυτα τις «επιστημονικές» τους γνώσεις στις επιταγές της αγοράς. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι σε όλα σχεδόν τα ΑΕΙ της χώρας λειτουργούν οι περίφημες «Μονάδες Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας (ΜΚΕ)», που στόχο έχουν την εξοικείωση των νέων ανθρώπων με το βάρβαρο ανταγωνισμό της αγοράς, την ενσωμάτωση ή ακόμα και τη συνειδητή στράτευσή τους με τα συμφέροντα των βιομηχάνων και εφοπλιστών. Πρόσφατα, μάλιστα, η ΜΚΕ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ίδρυσε και «Εντατικό Σχολείο Επιχειρηματικότητας» με τη συμμετοχή εκπροσώπων επιχειρήσεων της περιοχής...

Να κοπεί ο γόρδιος δεσμός!

Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας στα πανεπιστήμια δημιουργεί όρους αντικοινωνικής, αντιδραστικής χρήσης της επιστήμης. Αποκαλύπτει περισσότερο την αντίφαση της ανάπτυξης, από τη μια, των παραγωγικών δυνάμεων και της επιστήμης ειδικότερα, και από την άλλη, την καταστροφή τους για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Είναι γνωστά και πολύ χτυπητά τα παραδείγματα φαρμακευτικών εταιρειών που, σε συνεργασία με αμερικανικά πανεπιστήμια, έχουν μετατρέψει σε εμπορικά σήματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης φάρμακα για το άσθμα, τις αλλεργίες (εταιρεία «Rigel» με το πανεπιστήμιο Στάνφορντ και τον ιδρυτή της καθηγητή Μοριακής Φαρμακολογίας G. Nolan), αλλά και την καρδιακή ανακοπή ή τον καρκίνο³. Από τη δεκαετία του '90 ακόμα, στις ΗΠΑ προβλέπονται ειδικά κονδύλια για να μετατρέπονται και... ακαδημαϊκές έννοιες σε καινοτόμα προϊόντα προς εμπορική εκμετάλλευση. Στον καπιταλισμό, άλλωστε, όλα πουλιούνται και όλα αγοράζονται, ακόμα και οι θεωρητικές έννοιες.
Η πρόταση του ΚΚΕ για Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση στο πλαίσιο της Λαϊκής Εξουσίας - Οικονομίας είναι η μόνη πραγματική λύση αυτής της αντίφασης, αφού καταργεί στην πράξη την επιχειρηματικότητα στα πανεπιστήμια, υποτάσσει την επιστήμη και την έρευνα στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι στο κέρδος. Με βάση τα παραπάνω, έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα να συμβάλουμε οι κομμουνιστές, ώστε να γίνεται κατανοητό από ευρύτερα τμήματα της σπουδάζουσας νεολαίας ότι η επιχειρηματικότητα ως ευκαιρία, η επένδυση στη γνώση ως φάρμακο για την κρίση, δεν αφορά τους ίδιους, αλλά τους κεφαλαιοκράτες. Και όσο αφορά τους κεφαλαιοκράτες, άλλο τόσο σηματοδοτεί νέα κόλαση για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών. Και η διεθνής πείρα από άλλα καπιταλιστικά κράτη που η προώθηση της επιχειρηματικότητας έχει προ καιρού εφαρμοστεί συνολικά, αποδεικνύει ότι μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Κατανοούμε την αγωνία των παιδιών με άνεργους γονείς, που εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα με τις σπουδές τους. Καταλαβαίνουμε ότι το εμπόριο ελπίδας που λέγεται κυνικά «επιχειρηματικό πνεύμα» μπορεί να μοιάζει σε αυτά τα παιδιά σανίδα σωτηρίας. Ας σκεφτούν, όμως, ότι είναι οι ίδιες αυτές επιχειρήσεις που απέλυσαν τους γονιούς τους, που τους έχουν να δουλεύουν ανασφάλιστοι, για ένα χαρτζιλίκι, και μετά τους ζητούν να πληρώνουν λεφτά για το φαΐ και τα βιβλία τους. Ας σκεφτούν και ας αποφασίσουν να μπουν στην πάλη ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων, για την Παιδεία του λαού και της εξουσίας του.
Σημειώσεις
1. European Commission Communication, Fostering Εntrepreneurial Μindsets Τhrough Εducation and Learning, COM(2006) 33 final.
2. Τζερεμές Ν., Σκαγιάννης Π. (2009) «Η Διεθνής Εμπειρία της Εκπαίδευσης στην Επιχειρηματικότητα». Αγορά Χωρίς Σύνορα, τ. 15 (1), 2009, σελ. 3-28.
3. Press, E., Washburn, J. «Το υπό κατάληψη Πανεπιστήμιο». Αναδημοσίευση άρθρου στα Θέματα Παιδείας, τεύχος 28, Δεκέμβρης 2006 - Γενάρης/Φλεβάρης 2007, σελ. 29-46.

Της
Κέλλυς ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ*
*Η Κέλλυ Παπαϊωάννου είναι μέλος του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ

ΕΦΕΔΡΙΑ = ΑΠΟΛΥΣΗ

ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ

Μαζικές απολύσεις και κατάργηση οργανικών θέσεων

Πέτρα στην πέτρα δεν αφήνει όρθια στο δημόσιο η κυβέρνηση με όσα προβλέπονται για την εργασιακή εφεδρεία στο πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή. Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις μέσα στο τρέχον έτος και ποιος ξέρει πόσες στο επόμενο, κατάργηση οργανικών θέσεων και υπηρεσιακών μονάδων αλλά και επαναξιολόγηση, από ιδιώτες, υπηρεσιών και προσωπικού για το σύνολο του στενού και ευρύτερου δημοσίου τομέα, με σκοπό μια γενικευμένη συρρίκνωσή τους μέσα στο 2012, είναι ορισμένες από τις βασικές τομές που προωθούνται ενώ πολλά είναι τα ασαφή του σημεία.

Απολύσεις και κατάργηση οργανικών θέσεων

Σε ό,τι αφορά στις απολύσεις και στην κατάργηση οργανικών θέσεων το νομοσχέδιο προβλέπει τα παρακάτω:

• Απολύονται όσοι υπάλληλοι παραμένουν με αίτησή τους στην υπηρεσία (σύμφωνα με τον ασφαλιστικό νόμο 3863/2010) ενώ έχουν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας τους και έχουν συμπληρώσει 35ετή πραγματική και συντάξιμη υπηρεσία.
• Απολύονται όσοι υπάλληλοι έχουν συμπληρώσει 35ετή πραγματική και συντάξιμη υπηρεσία και το 55ο έτος της ηλικίας τους εφόσον η συμπλήρωση της προαναφερόμενης υπηρεσίας και του προαναφερόμενου ορίου ηλικίας συντελούνται μέχρι την 31/12/2013. Οι υπάλληλοι αυτοί τίθενται σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα.
• Ολες οι οργανικές θέσεις των υπαλλήλων που απολύονται καταργούνται.
• Επίσης, καταργούνται όλες οι κενές οργανικές θέσεις που υπάρχουν σήμερα στο δημόσιο, πλην αυτών για τις οποίες: έχουν εγκριθεί προσλήψεις, έχουν εκδοθεί οριστικά αποτελέσματα διαγωνισμών του ΑΣΕΠ για την πλήρωσή τους, αφορούν σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό ή εκπαιδευτικό προσωπικό της ανωτάτης βαθμίδας εκπαίδευσης.

Η εργασιακή εφεδρεία σημαίνει απόλυση

Μέσω του νομοσχεδίου η κυβέρνηση για πρώτη φορά παραδέχεται ότι η εργασιακή εφεδρεία λογίζεται ως προαγγελία απόλυσης. Στην πραγματικότητα, η εφεδρεία δεν είναι καν προαγγελία απόλυσης. Είναι κανονική απόλυση.
Στο νομοσχέδιο, όπως και στο μεσοπρόθεσμο, προβλέπεται πως όσοι ενταχθούν στο καθεστώς θα πληρώνονται για 12 μήνες το 60% του βασικού μισθού που έπαιρναν όταν εργάζονταν χωρίς επιδόματα κλπ. Επίσης, θα μπορούν να επαναπροσληφθούν στο δημόσιο: α) σε ποσοστό 10% επί των ετήσιων προσλήψεων και με την ίδια σχέση εργασίας εφόσον γίνουν προσλήψεις. β) Σε ποσοστό 30% επί του συνόλου των προσλήψεων, με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου. γ) Χωρίς ποσόστωση σε θέσεις μερικής απασχόλησης. Επίσης, θα μπορούν να ενταχθούν σε πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου εφόσον υπάρχει τέτοιο πρόγραμμα. Η αλήθεια είναι πως τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να γίνει πλην της αποζημίωσης με το 60% του μισθού για ένα χρόνο. Μόνο που αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το επίδομα ανεργίας που συνοδεύει κάθε απόλυση.
Οι προσλήψεις που προβλέπει το νομοσχέδιο δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Το ίδιο θα συμβεί και στα επόμενα χρόνια. Αλλά κι αν υποθέσουμε ότι θα γίνουν προσλήψεις (10 αποχωρήσεις, μία πρόσληψη) αυτό θα καλύψει μερικές δεκάδες εφέδρους της εργασίας. Το ίδιο θα συμβεί και για προσλήψεις με συμβάσεις ορισμένου χρόνου αφού τέτοιοι συμβασιούχοι σε όλη τη διάρκεια του μεσοπρόθεσμου, δηλαδή έως το 2015, θα προσληφθούν ελάχιστοι (κάθε χρόνο θα προσλαμβάνονται ως συμβασιούχοι το 10% όσων προσλήφθησαν το 2010). Ετσι ακόμη κι αν επιστρέψουν κάποιοι από τους εφέδρους σε εργασία στο δημόσιο, αυτοί δε θα είναι περισσότεροι από μερικές εκατοντάδες.

Επαναξιολόγηση και ιδιωτικοποίηση

Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι σε κάθε υπουργείο συστήνεται Επιτροπή Αναδιάρθρωσης Υπηρεσιών με αντικείμενο την εφαρμογή των αποφάσεων της κυβέρνησης για περιορισμό των κρατικών δομών κατά τουλάχιστον 30%. Επίσης, από 1/1/2012 τίθεται σε εφαρμογή η διαδικασία αξιολόγησης των οργανικών μονάδων και του προσωπικού των φορέων του δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Η διαδικασία αξιολόγησης θα διενεργηθεί από εξωτερικούς συμβούλους (δηλαδή ιδιώτες) με την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Η «αναδιάρθρωση» των δημοσίων υπηρεσιών θα ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι τα τέλη του ερχόμενου έτους και θα οδηγήσει σε κατάργηση υπηρεσιακών μονάδων, μετακίνηση, μετάθεση ή και απόλυση προσωπικού οπότε και θα συνταχθούν νέα οργανογράμματα.
Για να γίνει πιο κατανοητό τι σημαίνει εργασιακή εφεδρεία, όχι μόνο για τους εργαζόμενους που θα απολυθούν αλλά και για τις ίδιες τις υπηρεσίες που παρέχονταν παραθέτουμε το εξής παράδειγμα:
Η κυβέρνηση επιβάλλει στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, σε έναν κρίσιμο και ευαίσθητο τομέα της Υγείας να μειώσει το 10% από τους 56 εργαζόμενους. Το Ινστιτούτο στεγάζεται στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» και εφαρμόζει δωρεάν σε κάθε παιδί που γεννιέται στη χώρα Προληπτικό Ανιχνευτικό Πρόγραμμα Νεογνών, διερεύνηση, κλινική αντιμετώπιση και γενετική συμβουλευτική σε πλήθος σπάνιων παθήσεων. Η μείωση του προσωπικού θα έχει σημαντικές επιπτώσεις σε έναν τόσο νευραλγικό τομέα.
Το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) είναι το μοναδικό στη χώρα κέντρο για τυφλούς μαθητές και δεν καλύπτει τις ανάγκες όλων των τυφλών. Εδώ και χρόνια μεγάλο βάρος της λειτουργίας του σηκώνουν συμβασιούχοι εργαζόμενοι, ενώ λόγω των ελλείψεων και της υποχρηματοδότησής του διακυβεύεται η ύπαρξή του. Στο ΚΕΑΤ επιβάλλεται μείωση προσωπικού κατά 10%. Πρακτικά, τινάζεται στον αέρα η ίδια του η λειτουργία, ενώ οι τυφλοί μαθητές και οι οικογένειές τους τινάζονται στον αέρα.
Αλλοι φορείς που μπαίνουν στην «εργασιακή εφεδρεία» και οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια σε διάλυση είναι: Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων Αθηνών, Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Αγωγής και Αποκατάστασης «Παναγία Ελεούσα», Εταιρεία Σπαστικών Β. Ελλάδας, Ιδρυμα Πρόνοιας και Εκπαιδεύσεως Κουφών και Βαρηκόων Ελλάδας, Ιδρυμα Προστασίας Τυφλών Β. Ελλάδας, Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων. Γενικότερα, από τους 151 φορείς που μπαίνουν στην «εφεδρεία», πάνω από 30 αφορούν σε Πρόνοια - Υγεία.

Γ. Π.

    

ΕΠΙΤΡΟΠΗ - «ΠΕΛΕΚΥΣ» ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Από μηδενική βάση όλα τα επιδόματα

Σε απόγνωση θα οδηγηθούν χιλιάδες λαϊκές οικογένειες και οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες

Επιτροπή - «πέλεκυ» στα επιδόματα πρόνοιας και αναπηρίας σύστησε το υπουργείο Εργασίας, με στόχο να πετσοκόψει τα ήδη πενιχρά κοινωνικά επιδόματα. Αυτό σημαίνει ότι επανεξετάζεται από μηδενική βάση η επιδοματική πολιτική συνολικά, με σκοπό να συρρικνωθούν επιδόματα όπως πολυτέκνων, αναπηρίας, γάμου, ανεργίας, κυήσεως, τοκετού, λοχείας, ενοικίου κλπ. Αφού η κυβέρνηση έχει καταδικάσει στην εξαθλίωση εργαζόμενους, λαϊκά στρώματα, τους ανέργους και τις οικογένειές τους, δίνει ένα μεγάλο χτύπημα στις πιο ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες. Σημειωτέον, δε, ότι ήδη σε αυτές τις ευάλωτες ομάδες η κρατική βοήθεια είναι μηδαμινή, αφού πληρώνουν από την τσέπη τους για τα τεχνικά βοηθήματα, για την αποθεραπεία και αποκατάσταση, για τη μόρφωσή τους και ό,τι άλλο τους είναι απαραίτητο.

Οπως αναφέρεται στη σχετική υπουργική απόφαση, έργο της Επιτροπής θα είναι «η ανασκόπηση και αξιολόγηση των κοινωνικών επιδομάτων και παροχών με στόχο τον εξορθολογισμό της επιδοματικής πολιτικής». Δηλαδή, θα μπουν πιο αυστηρά κριτήρια στην καταβολή επιδομάτων, θα συρρικνωθούν, τη στιγμή που υπάρχει μεγάλη ανάγκη για επέκτασή τους. Μάλιστα, αυτή η εξέλιξη περιλαμβάνεται και σε απόσπασμα του επικαιροποιημένου μνημονίου (σ.σ. στις 22 Νοέμβρη 2010) στην ενότητα «Για τη Μεταρρύθμιση και τον Εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης», όπου αναφέρεται: «(...) Ο ΟΟΣΑ θα προβεί σε αξιολόγηση των κοινωνικών προγραμμάτων που θα συντονίζεται από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και θα χρηματοδοτηθεί από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα "Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού"».
Είναι ενδεικτικό ότι η μείωση του κρατικού προϋπολογισμού στις επιχορηγήσεις των ασφαλιστικών ταμείων αγγίζει το 9,8% (από 14,8 δισ. ευρώ σε 13,4 δισ. ευρώ).
Πιο συγκεκριμένα: Η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στο ΙΚΑ είναι 41,6% (από 3,7 δισ. ευρώ στα 2,1 δισ. ευρώ), η μείωση στον ΟΓΑ κατά 27% (από 4,6 δισ. ευρώ στα 3,36 δισ. ευρώ). Αντίστοιχα μειώνεται η κρατική επιχορήγηση στα άλλα ασφαλιστικά ταμεία, γεγονός που σκιαγραφεί το «μακελειό» στην επιδοματική πολιτική. Το ίδιο διαφαίνεται και για τα πενιχρά επιδόματα του ΟΑΕΔ, αφού η κρατική χρηματοδότηση στον ΟΑΕΔ μειώνεται κατά 34,6% (από 764 εκατ. ευρώ στα 500 εκατ. ευρώ). Η επιχορήγηση στο ΕΚΑΣ (πλην συνταξιούχων Δημοσίου) μειώνεται κατά 19,7% (από 890 εκατ. ευρώ στα 715 εκατ. ευρώ) και στην κοινωνική χρηματοδότηση κατά 20% (από 400 εκατ. ευρώ στα 320 εκατ. ευρώ).
Η Επιτροπή θα προπαρασκευάσει σχετική επικείμενη Συμφωνία Επιχορήγησης με τον ΟΟΣΑ και θα υποδείξει τα κοινωνικά προγράμματα που θα επιλεχθούν για περαιτέρω αξιολόγηση. Είναι δεδομένο ότι το πετσόκομμα των πενιχρών επιδομάτων, σε συνδυασμό με τη ραγδαία συρρίκνωση των (υποτυπωδών ούτως ή άλλως) δημόσιων δομών Πρόνοιας, θα οδηγήσει σε πραγματικό αδιέξοδο χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά με ανθρώπους που έχουν ανάγκη βοήθειας.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΑΠΕΡΓΙΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ

Ολες οι δυνάμεις στη μάχη για την επιτυχία της απεργίας

• Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ομονοίας, στις 11 π.μ.
• Στη Θεσσαλονίκη, στις 10.30 π.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου

Motion Team

Τώρα είναι ώρα ευθύνης! Είναι ώρα μάχης. Στις 19 Οκτώβρη, όλοι ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ. Κανείς στη δουλειά. Καμιά μηχανή δε γυρίζει. Καμιά οικοδομή δε δουλεύει. Ολοι με το ΠΑΜΕ στην απεργία, στην περιφρούρηση, στις απεργιακές συγκεντρώσεις. Σήμερα, που η επίθεση της κυβέρνησης εντείνεται, κανείς εργαζόμενος δεν μπορεί να μένει αμέτοχος και αδρανής. Το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας έχει βαλθεί να συντρίψει το βιοτικό επίπεδο του λαού. Με το νέο πολυνομοσχέδιο, κόβονται επικουρικές συντάξεις και εφάπαξ, χτυπιούνται τα κοινωνικά επιδόματα, καρατομούνται οι κλαδικές συμβάσεις, προωθείται η εργασιακή εφεδρεία, ενώ το νέο μισθολόγιο είναι σφαγή στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Κανείς εργαζόμενος, συνταξιούχος, επαγγελματοβιοτέχνης, δε μένει ανεπηρέαστος. Ολοι, σήμερα, πρέπει να ορθώσουμε ένα παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και ανυπακοής απέναντι στη βαρβαρότητά τους.

Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση γίνεται στην πλατεία Ομονοίας, στις 11 π.μ. Στη Θεσσαλονίκη, στις 10.30 π.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου.
Να σημειώσουμε ότι ήδη αποφάσεις για την απεργία στις 19 Οκτώβρη έχουν πάρει, ανάμεσα στους άλλους, οι: Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας, Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου, Ομοσπονδία Εργαζομένων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, Συνδικάτο Εργαζομένων στο Φάρμακο, Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Σωματείο Εργαζομένων στα LIDL Αττικής, Σωματειακή Επιτροπή PRAΚTIKER, Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αττικής, Εργατικό Κέντρο Σάμου κ.λπ.

Την ίδια στιγμή, συνεχίζονται οι γενικές συνελεύσεις μπροστά στην απεργία:

• Το Σωματείο Εργαζομένων στα LIDL την Κυριακή 9 Οκτώβρη στις 11 π.μ., με θέμα και την οργάνωση της απεργίας.
• Η Ενωση Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, την Κυριακή 9 Οκτώβρη, στις 6.30 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο της πόλης.
• Το Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αττική, την Τρίτη 11 Οκτώβρη, στις 4.30 μ.μ., διευρυμένη συνεδρίαση του Διοικητικού του Συμβουλίου.
• Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής νομού Αττικής (ΣΕΤΗΠ) τη Δευτέρα 10 Οκτώβρη στις 6.30 μ.μ., στην αίθουσα Εμποροϋπαλλήλων (Αγ. Φιλοθέης 5β, πίσω από τη Μητρόπολη).

Το κάλεσμα του ΠΑΜΕ

Στο μεταξύ, το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, με σχετική ανακοίνωσή του καλεί τους εργαζόμενους σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στην απεργία. Στην ανακοίνωση του ΠΑΜΕ επισημαίνεται ανάμεσα στα άλλα:
«ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ.
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11 π.μ.
ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.
ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ.
Εσύ έχεις τη δύναμη!
Η αγανάκτηση και η οργή δε φτάνουν σήμερα αν δε δεθούν με οργανωμένη, συνειδητή, μαζική εργατική - λαϊκή πάλη για αποφασιστική αναμέτρηση και την ανατροπή της πολιτικής των μονοπωλίων που μας ποδοπατά.
Ενίσχυσε την πάλη σου. Οργανώσου στο σωματείο. Δυνάμωσε το ΠΑΜΕ!
Εχεις ανάγκη από ένα στήριγμα, από ένα κίνημα που δε θα τα "διπλώνει". Θα βάζει εμπόδια, θα καθυστερεί τα κυβερνητικά μέτρα. Θα οργανώνει την πάλη για άμεσα μέτρα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων, των ανέργων.
Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω - κάτω! Γιατί χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά.
Είναι αδίστακτοι!».
«Κανένας δεν μπορεί να κρατά στάση αναμονής. Να ξεγελιέται ότι αυτά τα μέτρα είναι για το εθνικό συμφέρον και το καλό της χώρας μας. Είναι μέτρα που υπηρετούν αυτούς που προκάλεσαν την κρίση, τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τους μεγαλοξενοδόχους, τους μεγαλέμπορους και τους συμμάχους στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτοί έφεραν τα μνημόνια, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Αυτούς υπηρετούν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μαζί με τη ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., η τρόικα. Αυτοί δεν είναι η πατρίδα. Πατρίδα είμαστε εμείς που δημιουργούμε όλο τον πλούτο και το ληστεύουν οι λίγοι.
Πάρε θέση!».
«Οσοι ισχυρίζονται ότι υπάρχει κοινό συμφέρον ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργαζόμενους είναι εχθροί του λαού, λένε ψέματα.
Κανένας εργάτης και εργάτρια, κανένας λαϊκός άνθρωπος δεν μπορεί να παραμένει στήριγμα του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ., των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Τώρα αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Τώρα αγώνας για έξοδο από την ΕΕ. Τώρα αγώνας για μια εξουσία που θα είναι στην υπηρεσία του λαού. Λαϊκό μέτωπο για να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες του τόπου. Για κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Για μια κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία που θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό τις ανάγκες τις δικές μας και όχι των μονοπωλίων.
19 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ - ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
Κανένας εργάτης και εργάτρια δεν πρέπει να στηρίζει στελέχη αυτών των κομμάτων στα Συνδικάτα. Καμία εμπιστοσύνη σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Είναι συνένοχες στα εγκλήματα σε βάρος της εργατικής τάξης. Με την πρόσφατη συμφωνία που υπέγραψαν στον ΟΤΕ οι ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και στήριξε η ΓΣΕΕ για μείωση των μισθών για τρία χρόνια κατά 11%, έδειξαν με το μέρος τίνος είναι, επισφραγίστηκε η γενίκευση των μειώσεων των μισθών.
Σημαία τους είναι η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, που προϋποθέτει το αίμα της εργατικής τάξης για να θωρακιστεί και να γιγαντώσει.
Ενας για όλους και όλοι για έναν.
Κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται στη ζωή πως κανένας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος του την επίθεση, καμία ατομική στάση δεν μπορεί να δώσει λύση. Στον ολομέτωπο και άγριο πόλεμο που μας έχουν κηρύξει, χρειάζεται συντονισμένη, οργανωμένη, συλλογική απάντηση.
Κάθε απόλυση, μείωση μισθού, χτύπημα δικαιωμάτων, προσπάθεια διακοπής ρεύματος, προσπάθεια κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, η τρομοκρατία της εργοδοσίας και της κυβέρνησης να συναντούν τη λυσσασμένη αντίσταση όλων μας.
Οι θυσίες που καλείται ο καθένας μας να κάνει μπαίνοντας στη μάχη είναι μικρότερες από τις θυσίες για να πλουτίζει εις βάρος του μια χούφτα άνθρωποι και επιχειρήσεις.
Στον πόλεμό τους απαντάμε με πόλεμο. Εμείς έχουμε τη δύναμη και θα νικήσουμε.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ
ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ.
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11 π.μ.».

Το κάλεσμα της ΠΑΣΕΒΕ

Η Πανελλαδική Αντιμονοπωλιακή Συσπείρωση ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ) στο κάλεσμά της για την απεργία στις 19 του Οκτώβρη επισημαίνει, ανάμεσα στα άλλα:
«Η φοροεπιδρομή και τα άδικα και εξοντωτικά φοροχαράτσια, η αναδουλειά και τα χρέη που μας πνίγουν, η επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, οι περικοπές σε Υγεία και Παιδεία, μας έχουν οδηγήσει στην απόγνωση και την αγανάκτηση. Τώρα πρέπει να μετατρέψουμε την οργή και την αγανάκτηση σε ΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΔΥΝΑΜΗ - ΑΓΩΝΑ για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής που μας αφανίζει. Η επίθεση δεν έχει τελειωμό, μετά τα νέα φοροχαράτσια, το "Τέλος Επιτηδεύματος", την "Εισφορά Αλληλεγγύης", την αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση, που αδυνατούμε να πληρώσουμε...
Τώρα, συνεχίζουν με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και το σχέδιο του προϋπολογισμού και: Καταργούν τις "φοροελαφρύνσεις" των λαϊκών νοικοκυριών (νοίκια, φροντιστήρια, υγεία κ.λπ.). Μειώνουν το αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ, ακόμα και ο συνταξιούχος των 400 ευρώ να πληρώνει φόρους. Επιβάλλουν Κεφαλικό Φόρο στα ακίνητα. Προωθούν την εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης. Προκλητικά μειώνουν τη φορολογία των μεγαλοεπιχειρηματιών και ετοιμάζουν τις "Ειδικές Οικονομικές Ζώνες" για το μεγάλο κεφάλαιο, που χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας και με μηδενική φορολογία, θα λυμαίνονται τον πλούτο της χώρας και θα παίρνουν τη δουλειά των μικρών αυτοαπασχολούμενων.
Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και των μονοπωλίων, που εξυπηρετεί και προστατεύει το μεγάλο κεφάλαιο, που καταστρέφει τους αυτοαπασχολούμενους. Οι αυτοαπασχολούμενοι και οι εργαζόμενοι έχουμε ήδη πτωχεύσει. Τίποτα από όλες αυτές τις περικοπές και τα χαράτσια δεν πάει για μισθούς και συντάξεις.
Δεν περιμένουμε τίποτα από τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΕΣΕΕ - ΓΣΕΒΕΕ. Δεν υπερασπίζουν τα συμφέροντα του μικρού αυτοαπασχολούμενου επαγγελματοβιοτέχνη, είναι ταυτισμένοι με την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, υποστηρικτές της ανταγωνιστικότητας και κοινωνικοί εταίροι και συνομιλητές των μεγαλοεπιχειρηματιών»...
«Η μόνη διέξοδος είναι η αγωνιστική διεκδίκηση σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση με μαζική οργάνωση και πάλη, μέσα από τα σωματεία, τις επιτροπές αγώνα και την ΠΑΣΕΒΕ. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ και ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να πληρώσουμε για να σωθούν τα μονοπώλια και η κερδοφορία τους. Η ενιαία και οργανωμένη λαϊκή άρνηση πληρωμής των χαρατσιών γίνεται καθήκον και πράξη αλληλεγγύης για όλους. Μαζί με το Ταξικό Κίνημα των εργαζομένων και τις αγωνιστικές δυνάμεις των αγροτών και του Γυναικείου Κινήματος.
Μαζί με τα παιδιά μας που βρίσκονται στους δρόμους ενάντια στο "Νέο σχολείο" της φωτοτυπίας, της αμάθειας, της κατηγοριοποίησης, των ταξικών φραγμών, ενάντια στη μετατροπή των ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΙ σε "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΕ" παραρτήματα των μονοπωλίων.
Ολοι στον Αγώνα για την Επιτυχία της Απεργίας».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΧΕΔΙΟ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ

ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2012

Σχέδιο λεηλασίας των λαϊκών στρωμάτων

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την επιθετικότητά της ενάντια στους εργαζόμενους κατάγγειλε ο Ν. Καραθανασόπουλος στη Βουλή

Για προϋπολογισμό κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης, που μεταφέρει δυσβάσταχτα βάρη στη λαϊκή οικογένεια και προνόμια στο κεφάλαιο μίλησε χτες ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, στο ξεκίνημα της συζήτησης για το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2012.
«Το προσχέδιο του προϋπολογισμού, το οποίο μας παρουσίασε η κυβέρνηση και του οποίου ενδεχόμενα τα μεγέθη να αναθεωρηθούν τα επόμενα 24ωρα, δεν λέμε τον επόμενο μήνα ή το 2012, συνεχίζει και κλιμακώνει ακόμη περισσότερο τη βάρβαρη και αντιλαϊκή επίθεση», επισήμανε χαρακτηριστικά ο Ν. Καραθανασόπουλος. Οπως είπε, τα βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού «εξυπηρετούν συνδυαστικά τους δύο βασικούς στόχους, δηλαδή αφενός μεν να φορτώσουν τα βάρη της δημοσιονομικής εξυγίανσης στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας και αφετέρου να διαμορφώσουν ακόμη πιο ευνοϊκό περιβάλλον, για να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα και να ενισχυθεί περαιτέρω η κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων».
Αναφερόμενος στην πρόβλεψη περί πρόσθετων μέτρων, σημείωσε ότι «είναι απροσδιόριστου ύψους, θα κληθούν ακόμη μια φορά να τα πληρώσουν αποκλειστικά τα λαϊκά στρώματα. Πρόκειται, δηλαδή, για μέτρα και μεγέθη που θα αποδειχθούν προσωρινά, εξαιτίας του βαθέματος της κρίσης όχι της ανικανότητας της πρόβλεψης».
Ο Νίκος Καραθανασόπουλος έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα που αναδεικνύουν τον ταξικό χαρακτήρα του προϋπολογισμού. Οπως χαρακτηριστικά είπε «τα έσοδα από τα φυσικά πρόσωπα παρουσιάζουν 27,5% αύξηση από τα έσοδα του 2011, που προβλέπονται για το 2012. "Φωτιά και τσεκούρι", δηλαδή, στη λαϊκή οικογένεια, μέσα από τη μείωση του αφορολόγητου στις 5.000, μέσα από τη μείωση των διαφόρων δαπανών που είναι αφορολόγητες, την κατάργηση των δαπανών που ενισχύουν, μέσα από μια σειρά άλλα παρεπόμενα μέτρα. Την ίδια στιγμή, εσείς που είστε δίκαιοι, για τους φόρους νομικών προσώπων κάνετε μείωση των εσόδων 22%. Αύξηση 28% για τη λαϊκή οικογένεια, μείωση 22% για τους κεφαλαιοκράτες. Δηλαδή, η πρόβλεψη είναι ότι θα πληρώσουν 2,1 δισ. για το 2012, που μπορεί να αποδειχτεί και πολύ αισιόδοξη. Στο σύνολο των 55 δισεκατομμυρίων που είναι τα έσοδα, τα νομικά πρόσωπα θα δώσουν μόνο το 2,1 δισ., δηλαδή, σταγόνα στον ωκεανό». Παράλληλα, πρόσθεσε πως «οι αποδοχές μειώνονται ακόμα περισσότερο. Θα χάσουν 1,3 δισ. οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημόσιου τομέα σε σχέση με το 2011, με βάση τις σημερινές προβλέψεις, ακόμη περισσότερο ως αποτέλεσμα της εφεδρείας, των απολύσεων δηλαδή, της επιβολής του ενιαίου μισθολογίου. Οι δαπάνες προς τα ασφαλιστικά ταμεία θα κατακρεουργηθούν ακόμα περισσότερο. Στο ΙΚΑ η μείωση θα είναι 42%». Ειδικά για το θέμα των τόκων ο βουλευτής του ΚΚΕ ανέφερε ότι «οι δαπάνες για τους τόκους και όχι συνολικά για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, θα φτάσουν όσο η μισθοδοσία και οι συντάξιμες αποδοχές». Τέλος, σχολιάζοντας τις κυβερνητικές θριαμβολογίες περί πρωτογενούς πλεονάσματος το 2012 είπε πως «είναι στόχος εχθρικός για το λαό. Πρωτογενή πλεονάσματα είχαμε και τα προηγούμενα χρόνια, από το 2000 έως 2007 είχαμε πρωτογενή πλεονάσματα. Και λοιπόν, τι έγινε; Θωράκισε την οικονομία; Μείωσε το χρέος; Απέτρεψε από την κρίση; Οχι. Αρα, το πρωτογενές πλεόνασμα το θέλετε για να έχετε περισσότερα χρήματα στον "κρατικό κορβανά", για να τα δώσετε στους κεφαλαιοκράτες, να ενισχύσετε και να στηρίξετε τη δραστηριότητά τους».
Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, ο εισηγητής του Σ. Μαργέλης υποστήριξε πως «οι νέες παρεμβάσεις που προβλέπει το προσχέδιο προβλέπουν καθαρή απόδοση 5 δισ.» και πως «αν οι αποφάσεις δεν εφαρμοστούν η βιωσιμότητα της οικονομίας μας και της πορείας μας θα δοκιμαστεί σοβαρά». «Η δική μας πρόταση έχει καλύτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα», δήλωσε ο εισηγητής της ΝΔ Κ. Μουσουρούλης, αναφερόμενος στην εφεδρεία δημοσίων υπαλλήλων, δίνοντας έτσι και το στίγμα της αντιπολιτευτικής τακτικής της ΝΔ που δεν αμφισβητεί τους στόχους του προϋπολογισμού. Εκ μέρους του ΛΑ.Ο.Σ., ο Μ. Βορίδης υποστήριξε ότι «η κυβέρνηση με το προσχέδιο συνομολογεί ότι δεν έχει απάντηση στην κρίση». Τέλος, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης ανέφερε ότι «ο προϋπολογισμός είναι στον αέρα, κουρελόχαρτο για τα σκουπίδια».

    

ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ

«Συνταγές» σωτηρίας του κεφαλαίου

Το δικό της μανιφέστο για την αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών έδωσε χτες στη δημοσιότητα η διοίκηση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αθήνας. Με τίτλο «σχέδιο με στόχο τη δραστική μείωση του δημόσιου χρέους και την απεμπλοκή της χώρας από το μνημόνιο» οι εμποροβιομήχανοι έστειλαν επιστολή προς τον πρωθυπουργό και στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, στην οποία προβάλλουν τις αξιώσεις τους. Στην πραγματικότητα οι εμποροβιομήχανοι, με γνώμονα τη διάσωση του κεφαλαίου που εκπροσωπούν, απαιτούν την άμεση προώθηση μιας σειράς αντιδραστικών - αντιλαϊκών μέτρων που εν πολλοίς αποτελούν και δεσμεύσεις της κυβέρνησης απέναντι στην τρόικα και την πλουτοκρατία.
Κεντρικός άξονας των μέτρων και των πολιτικών είναι οι αξιώσεις του μεγάλου κεφαλαίου και μαζί η παραπέρα ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, η μείωση των μισθών μέχρι εκεί που τους θεωρούν «εύλογους» οι εργοδότες, μείωση του κράτους στο πλαίσιο που το χρειάζεται για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου, και όλα αυτά με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση των πολιτικών κομμάτων.
Μεταξύ άλλων ζητούν:

• Να καταρτιστεί αναλυτικός πίνακας με τα προς «αξιοποίηση» περιουσιακά στοιχεία του κράτους, εξαιρώντας, λένε, τα... «πολιτιστικά αγαθά» και τα δίκτυα, και να «αξιοποιηθούν» είτε με άμεση ιδιωτικοποίηση, είτε με μίσθωση, είτε με εκχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης μέχρι 99 χρόνια. Το δε ξεπούλημα να γίνει με «ταχύτατη προώθηση» που προϋποθέσει «ευρύτατη πολιτική συμφωνία» και «απλό σύστημα αδειοδότησης και αντιγραφειοκρατικές επενδυτικές διαδικασίες»!
• Πάντα σε συνεργασία με τα κόμματα της πλουτοκρατίας, «χάραξη ενός νέου, δυναμικού, αναπτυξιακού προγράμματος με βασικό μοχλό την ιδιωτική επιχείρηση». Ετσι, ισχυρίζονται θρασύτατα και... γενναιόδωρα, «θα αποκατασταθούν σταδιακά οι εισοδηματικές απώλειες των δύο τελευταίων χρόνων των ασθενέστερων εισοδηματικά τάξεων και θα επαναφερθούν σε ισχύ δίκαια κοινωνικά κεκτημένα». Το τι εννοούν είναι σαφές, καθώς διευκρινίζουν: «... με εξαίρεση κρατικές σπατάλες, προκλητικές αμοιβές και συντεχνιακές υπερβολές».
• «Μικρότερο, ευέλικτο και αποτελεσματικότερο κράτος», δηλαδή, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των επιχειρηματιών.

    

ΡΥΘΜΙΣΗ ΧΡΕΩΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ

Εκδόθηκαν μόλις 80 δικαστικές ρυθμίσεις

Οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί στα Ειρηνοδικεία της χώρας για δικαστική ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων νοικοκυριών με βάση το σχετικό νόμο, που σημαίνει ότι έχει αποτύχει ο εξωδικαστικός συμβιβασμός, ανέρχονται σε 5.000, γι' αυτές μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί λιγότερες από 200 αποφάσεις, ενώ μόνο οι 80 από αυτές κάνουν δεκτό το αίτημα της ρύθμισης. Αυτός είναι ο απολογισμός που προκύπτει από τις χτεσινές ανακοινώσεις του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και του Γενικού Γραμματέα Καταναλωτή, με μια προσεκτική ανάγνωση των μεθοδικά διατυπωμένων στοιχείων ώστε να θολώσουν τα νερά γύρω από την πορεία υλοποίησης του νόμου για τη «ρύθμιση χρεών υπερχρεωμένων νοικοκυριών» και δημιουργίας εντυπώσεων ότι η ίδια η κυβέρνηση που με την πολιτική της οδήγησε σε αδιέξοδα τα λαϊκά νοικοκυριά γίνεται και ...σωτήρας τους! Σύμφωνα με τον αρμόδιο υφυπουργό Γ. Κουτσούκο, περισσότεροι από 12.000 οφειλέτες έχουν υποβάλει αιτήσεις για εξωδικαστική λύση και, όπως λέει γενικόλογα, έχει εκδοθεί «ένας σημαντικός αριθμός αποφάσεων» για ρύθμιση ενός «σημαντικού μέρους των χρεών» οφειλετών. Ο γενικός γραμματέας Καταναλωτή Δ. Σπυράκος αναφέρει ότι οι αιτήσεις για εξώδικη ρύθμιση των χρεών νοικοκυριών είναι στην πραγματικότητα περισσότερες από 12.000 εάν συνυπολογιστούν εκείνες που υποβλήθηκαν μέσω δικηγόρων, χωρίς, δηλαδή, τη διαμεσολάβηση ενώσεων καταναλωτών, του Συνηγόρου του Καταναλωτή και του Τραπεζικού Διαμεσολαβητή.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΟΙ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ ΣΤΟ ΙΟΝΙΟ ΕΚΧΩΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ

Στα μονοπώλια ο ορυκτός πλούτος

«Πράσινο φως» από την Κυβερνητική Επιτροπή για εκχώρηση τριών περιοχών σε πετρελαϊκές εταιρείες μέσα στο 2012

Τρεις περιοχές της χώρας - «οικόπεδα», σύμφωνα με την τεχνική ορολογία - με εκτιμώμενα αποθέματα 250-300 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου, αλλά και πιθανά κοιτάσματα φυσικού αερίου, ετοιμάζεται να εκχωρήσει στα μονοπώλια η κυβέρνηση. Η Κυβερνητική Επιτροπή έδωσε χτες το «πράσινο φως» για την πρόσκληση ενδιαφέροντος με τη μέθοδο της «ανοιχτής πρόσκλησης». Οι τρεις περιοχές είναι στον Πατραϊκό Κόλπο, στα Ιωάννινα και στα ανοιχτά του Κατάκολου.
Η κυβέρνηση θέτει σε μια ψευδεπίγραφη διαδικασία «διαβούλευσης» τις προθέσεις της, καθώς αυτό που επιδιώκει είναι, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση του ΥΠΕΚΑ, η συγκέντρωση «όλου του διαθέσιμου πληροφοριακού υλικού σε γεωλογικές, γεωφυσικές και άλλες έρευνες που έχει συγκεντρωθεί σε ελληνικά ή διεθνή ακαδημαϊκά ινστιτούτα, ερευνητικά κέντρα και φορείς ώστε οι σχετικοί φάκελοι να είναι πλήρεις». Η «διαβούλευση» θα ολοκληρωθεί στις 15 του Δεκέμβρη και σύμφωνα με τον υφυπουργό ΠΕΚΑ Γ. Μανιάτη «στις αρχές του 2012 θα υπάρξει επίσημη ανακοίνωση» ώστε τα τρία «οικόπεδα» να δοθούν στο «διεθνή ανταγωνισμό».
Η σχετική διαδικασία της «ανοιχτής πρόσκλησης», εφόσον ενεργοποιηθεί το πρώτο εξάμηνο του 2012, θα καταλήξει σε αποτέλεσμα το αργότερο μέχρι το τέλος του Ιούλη του ίδιου έτους. Το πλέον υποσχόμενο «οικόπεδο» είναι στον Πατραϊκό Κόλπο. Σύμφωνα με τα ενημερωτικά στοιχεία του υπουργείου, οι εκτιμήσεις για τα απολήψιμα αποθέματα πετρελαίου είναι 200 εκατ. βαρέλια. Η περιοχή είχε παραχωρηθεί το 1997 σε εταιρεία («Triton») που τελικά δεν προχώρησε στη γεώτρηση «για λόγους εσωτερικών επιχειρηματικών επιλογών» και την επέστρεψε το 2001. Η περιοχή «θεωρείται δύσκολη, δεδομένου ότι παρόμοιοι γεωλογικοί στόχοι δεν έχουν διατρηθεί μέχρι σήμερα στον ελλαδικό χώρο».
Η περιοχή στα Ιωάννινα είχε επίσης εκχωρηθεί το 1997 σε κοινοπραξία που την επέστρεψε το 2002, εγκαταλείποντας τη γεώτρηση που ξεκίνησε λόγω τεχνικών δυσκολιών (μεγάλες πιέσεις). Η έρευνα απαιτεί γεώτρηση 4.000 μέτρων και οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αποθέματα 50-80 εκατ. βαρελιών πετρελαίου. Στο Δυτικό Κατάκολο υπάρχουν εκτιμήσεις για αποθέματα 3 εκατ. βαρελιών πετρελαίου. Το κοίτασμα ανακαλύφθηκε το 1982 από τη ΔΕΠ - ΕΚΥ, αλλά η εκμετάλλευσή του κρίθηκε «οριακά ασύμφορη» λόγω του μεγάλου κόστους, καθώς το βάθος της θάλασσας είναι 250 μέτρα, σε σχέση με τις χαμηλές τιμές πετρελαίου εκείνη την εποχή.

Συνωστίζονται τα μονοπώλια

Κυβερνητικά στελέχη αποτιμούσαν την «εκτιμώμενη αξία» των ποσοτήτων πετρελαίου στις τρεις περιοχές περίπου σε 25 δισ. ευρώ σε βάθος 15ετίας (με την αξία του πετρελαίου στα 150 δολάρια το βαρέλι), από τα οποία οι ίδιες πηγές υποστήριζαν ότι περίπου τα 12 δισ. θα καταλήξουν στα κρατικά ταμεία.
Σύμφωνα με δηλώσεις του υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΠΕΚΑ) Γ. Μανιάτη, η κυβέρνηση έχει ήδη έτοιμους τους «πελάτες», καθώς υπάρχει «διεθνές επενδυτικό ενδιαφέρον από πετρελαϊκές εταιρείες». Κυβερνητικά στελέχη έχουν ήδη ξεκινήσει στο παρασκήνιο επαφές με πετρελαϊκούς μονοπωλιακούς ομίλους, αλλά και με εκπροσώπους κυβερνήσεων, για την από κοινού εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή του Ιονίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, για τις έρευνες στις ακτές της Ηπείρου και τον Πατραϊκό Κόλπο, έντονο ενδιαφέρον έχουν εκδηλώσει τόσο η ισραηλινή όσο και η νορβηγική κυβέρνηση, με τις οποίες υπάρχουν ήδη επαφές, ενώ την Αθήνα έχουν επισκεφτεί τόσο ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπ. Νετανιάχου, όσο και της Νορβηγίας Τζ. Στόλτενμπεργκ.
Συγκεκριμένα, ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα πετρελαίου στην περιοχή έχει εκδηλώσει η νορβηγική «Statoil» καθώς και η αμερικανική «Noble Energy», η οποία εκμεταλλεύεται το ισραηλινό κοίτασμα «Λεβιάθαν» και στην οποία συμμετέχουν ισραηλινά κεφάλαια, μέσω της εταιρείας «Delek Group». Ενδιαφέρονται ακόμα η βρετανική πολυεθνική «ΒP», η πετρελαϊκή «Shell» (ολλανδικών και βρετανικών συμφερόντων) και η αμερικανική «Chevron».
Οι άδειες για πετρελαϊκές έρευνες στο Ιόνιο και το έντονο ενδιαφέρον των Ισραηλινών συνδέονται άμεσα με τις έρευνες για φυσικό αέριο που ήδη έχουν ξεκινήσει Κύπρος και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν σχέδια για κοινές έρευνες ανάμεσα στις κυβερνήσεις της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου και συνεκμετάλλευση κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

    

«Γκρίζα ζώνη» η ΑΟΖ στο Αιγαίο

Οι αδειοδοτήσεις για έρευνα σε ελληνικά «οικόπεδα», δείχνουν πως η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε άτυπη - ντε φάκτο περιορισμένη ανακήρυξη ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), εξαιρώντας ολόκληρο το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της «Προκήρυξης Διεθνούς Δημόσιας Πρόσκλησης για συμμετοχή σε σεισμικές ερευνητικές εργασίες απόκτησης δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης εντός της θαλάσσιας ζώνης στη Δυτική και Νότια Ελλάδα», που έγινε στις 2/9/2011 από το ΥΠΕΚΑ, περιλαμβάνεται χάρτης που οριοθετεί την ελληνική ΑΟΖ στο Ιόνιο και νότια της Πελοποννήσου (βλέπε χάρτη), στη βάση της αρχής της μέσης απόστασης από τις ακτές των απέναντι χωρών (Ιταλία, Λιβύη και μερικώς της Αιγύπτου).Η ανακήρυξη ΑΟΖ αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου να προχωρήσουν οι σεισμικές - ερευνητικές έρευνες. Ωστόσο, αν υπάρξει αντίθεση από τις άλλες χώρες τότε ακολουθεί διαπραγμάτευση για την ακριβή οριοθέτηση της ΑΟΖ, η οποία αν δεν καταλήξει παραπέμπεται στο Διεθνές Δικαστήριο. Σημειώνεται πως με την Ιταλία υπάρχει παλαιότερη οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στη βάση της αρχής της μέσης γραμμής και όπως εκτιμάται αυτή η οριοθέτηση συμπαρασύρει και την ΑΟΖ που αφορά στη συνολική εκμετάλλευση των πόρων στον ίδιο θαλάσσιο χώρο των διεθνών υδάτων.
Πάντως το γεγονός ότι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος μένουν εκτός, ουσιαστικά εδραιώνει το καθεστώς αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, όσον αφορά στην αποκλειστική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων στο θαλάσσιο χώρο που εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων της χώρας. Ετσι, η κυβέρνηση βάζει μια γραμμή στην ανατολική ακτή της Κρήτης και από κει και πέρα όλος ο θαλάσσιος χώρος γίνεται «γκρίζα ζώνη».

    

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...

Διέξοδο δίνει μόνο η λαϊκή εξουσία

«Την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων μπορεί να την κάνει η χώρα και μόνη της, χωρίς τους δανειστές (...) Η χώρα μπορεί να απεξαρτηθεί από τους δανειστές, αν υπάρξει μια ευρύτερη συμφωνία με το λαό ότι θα καταναλώνουμε τα 54 δισ. ευρώ που παράγουμε ετησίως». Αυτά έλεγε τις προάλλες ο υπουργός Εσωτερικών, Χ. Καστανίδης, σε μια προσπάθεια να εκβιάσει το λαό ότι πρέπει να αποδεχτεί τα μέτρα της κυβέρνησης και των συμμάχων της, διαφορετικά το βιοτικό επίπεδο θα καταβαραθρωθεί. Οι λαθροχειρίες και τα ψευτοδιλήμματα περισσεύουν στις απειλές του Καστανίδη, ο οποίος δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να αναπαράγει την κεντρική προπαγανδιστική γραμμή της κυβέρνησης και των αστικών επιτελείων. Επί της ουσίας, λέει στο λαό ότι με τα λεφτά από τα δάνεια ωφελήθηκε ο ίδιος και ότι αν η κυβέρνηση «τα σπάσει» με τους δανειστές, τότε οι συνέπειες στη ζωή της λαϊκής οικογένειας θα είναι τραγικές.

***

Λέει ψέματα. Τα δάνεια πήγαν εξολοκλήρου στην πλουτοκρατία και όχι στο λαό. Το σημερινό έλλειμμα και το χρέος δεν προκλήθηκαν επειδή οι κυβερνήσεις του δικομματισμού εξασφάλισαν στους εργαζόμενους αποδοχές στο ύψος των πραγματικών τους αναγκών και στο λαό υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας και Παιδείας, καθολικές, δωρεάν και αντίστοιχες των σύγχρονων δυνατοτήτων που προσφέρουν η τεχνολογία και η επιστήμη. Τα χρέη και τα ελλείμματα, άρα και την ανατροφοδότησή τους με δάνεια, τα προκάλεσαν οι φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις στην πλουτοκρατία, τα προνόμια που απολαμβάνουν οι καπιταλιστές για να μεγιστοποιούν το κέρδος τους. Γι' αυτό ο λαός πρέπει να παλέψει ώστε να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση και όχι αυτός. Επιπλέον, είναι τουλάχιστον προκλητικό να απειλεί κανείς με «καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου» ένα λαό που έχει ήδη χρεοκοπήσει από τα μέτρα που του έχουν φορτώσει για λογαριασμό της πλουτοκρατίας η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της.
Καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου είναι αυτό που βιώνει σήμερα η οικογένεια που δεν έχει λεφτά για τα στοιχειώδη, που το παιδί της δεν έχει τη δυνατότητα να πάει στον Παιδικό Σταθμό λόγω κόστους και ελλείψεων στο προσωπικό. Που για να έχει την υγεία της, πρέπει να πληρώσει μια περιουσία και έχει χάσει τον μπούσουλα από τις αλλεπάλληλες μειώσεις στο μισθό και τα χαράτσια που αφαιμάσσουν το λαϊκό εισόδημα. Καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου είναι η επανεμφάνιση ασθενειών, όπως η φυματίωση, που είχαν εξαλειφθεί. Ο Καστανίδης, όμως, κάνει μια ακόμα λαθροχειρία. Παρουσιάζει την Ελλάδα σαν μια χώρα που μπορεί να παράξει μόνο 54 δισ. και άρα με αυτά πρέπει να μάθει να ζει, αν δε θέλει να συνυπάρχει στις ίδιες καπιταλιστικές κολεγιές με τους δανειστές της. Στην καπιταλιστική Ελλάδα παράγεται ασύλληπτος πλούτος με τα χέρια και το μυαλό των εργαζομένων. Τον τσεπώνουν όμως μια χούφτα κεφαλαιοκράτες. Καθόλου τυχαία, μόνο την τελευταία δεκαετία, το ΑΕΠ της χώρας έχει υπερδιπλασιαστεί.

***

Οι παραγωγικές δυνατότητες όμως της Ελλάδας είναι πολλαπλάσιες. Τροχοπέδη για την ανάπτυξή τους είναι οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Ο καπιταλιστής επενδύει εκεί που προσδοκά κέρδος, με αποτέλεσμα κλάδοι, όπως η κλωστοϋφαντουργία, που συνδέονται με την κάλυψη βασικών λαϊκών αναγκών, όπως αυτή της ένδυσης, να φθίνουν αντί να ακμάζουν, επειδή δεν είναι όσο κερδοφόροι θα ήθελε το κεφάλαιο, σε συνθήκες παγκόσμιου ανταγωνισμού. Ακόμα, η αγροτική παραγωγή, επίσης θεμελιώδης για την κάλυψη λαϊκών αναγκών σε φτηνά και ποιοτικά προϊόντα διατροφής, ξεριζώνεται, μαζί και η κτηνοτροφία, εξαιτίας των περιορισμών που βάζει η συμμετοχή της ντόπιας αστικής τάξης στην ΕΕ και του καταμερισμού που έχει γίνει στους κόλπους της, με δεδομένη πάντα την ανισομετρία. Βεβαίως και σήμερα υπάρχει παραγωγή στην Ελλάδα και επενδύσεις θα γίνουν. Αλλωστε, περισσεύει η προπαγάνδα για το «νέο αναπτυξιακό μοντέλο». Αλλά αυτή η ανάπτυξη θα γίνεται όχι για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών αλλά με κίνητρο το κέρδος του κεφαλαίου και βεβαίως με εργασιακές και μισθολογικές συνθήκες μεσαίωνα, αυτές διαμορφώνει η πολιτική των αναδιαρθρώσεων στο όνομα του κρατικού χρέους. Μια Ελλάδα με λαϊκή εξουσία και οικονομία θα μπορούσε να αξιοποιήσει και να αναπτύξει παραπέρα όλες τις παραγωγικές δυνατότητες και τον ορυκτό φυσικό της πλούτο, με μοναδικό κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Από αυτή τη σκοπιά, η πιο ολοκληρωμένη απάντηση στις απειλές του Καστανίδη και των άλλων είναι μία: Πάλη για λαϊκή εξουσία και οικονομία, για αποδέσμευση από την ΕΕ και διαγραφή του χρέους.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΠΙΕΖΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ

ΥΓΕΙΑ-ΠΡΟΝΟΙΑ

Επιχειρηματικές πιέσεις για νέες ΣΔΙΤ

Στο στόχαστρο είναι κυρίως τα νοσοκομεία της επαρχίας

Την ένταξη της υγείας στον «αναπτυξιακό τομέα της χώρας», όπως διαμορφώνεται μετά τα τελευταία μέτρα της κυβέρνησης, αξιώνουν ντόπιοι και ξένοι επιχειρηματικοί κύκλοι ώστε να «επιτευχθούν οι στόχοι, έστω και με παραλλαγές, της 21ης Ιουλίου 2011» και να «γίνει βιώσιμο το χρέος της χώρας».

Οι παραπάνω επισημάνσεις έγιναν σε πρόσφατη εκδήλωση της πολυεθνικής εταιρείας ερευνών Synovate στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με θέμα: «Οικονομική και Κοινωνική Αξιολόγηση του Μνημονίου στη Φαρμακευτική Αγορά - Μελλοντικές Πολιτικές». Κεντρικοί ομιλητές ήταν οι καθηγητές Γιάννης Στουρνάρας, που είναι και Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), και ο Νίκος Μανιαδάκης, απ' την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας.
Ως μοχλούς περαιτέρω ένταξης του τομέα της υγείας σε αυτόν το στόχο ο Γιάννης Στουρνάρας παρουσίασε, μεταξύ των άλλων, τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) που θα έρθουν ως προέκταση και συμπράξεων των δημόσιων νοσοκομείων με τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Στο στόχαστρο είναι τα νοσοκομεία της επαρχίας, όπου σε ορισμένες περιπτώσεις λόγω των ελλείψεων σε προσωπικό, έχουν μικρές πληρότητες. Για παράδειγμα ένα νοσοκομείο στην επαρχία με πληρότητα 50% θα μπορέσει να εκχωρήσει τα κρεβάτια του σε ιδιώτες μαιευτήρες που θα τα «χρησιμοποιήσουν για την πελατεία τους», αντί οι μέλλουσες μανάδες να μετακινούνται σε εκτός της περιοχής τους μαιευτήρια. Ετσι κατά τον Γιάννη Στουρνάρα τα δημόσια νοσοκομεία θα έχουν αύξηση των εσόδων.
Ο Νίκος Μανιαδάκης μετέφερε στην εκδήλωση τις σκέψεις του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού για την ανάπτυξη του λεγόμενου ιατρικού τουρισμού στη χώρα μας καθώς ο ιδιωτικός τομέας υγείας έχει αναπτύξει «κέντρα αριστείας», όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση και η οφθαλμολογία ενώ υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης του ιαματικού ιατρικού τουρισμού.
Την αποτύπωση των δαπανών Υγείας και Φαρμάκου στην Ελλάδα έκανε η Ειρήνη Πάλακα, Επιστημονική Συνεργάτις στο Παρατηρητήριο Οικονομικών Υγείας του ΙΟΒΕ, η οποία ανέφερε ότι η εφαρμογή των μέτρων του Μνημονίου στα νοσοκομεία μπορεί να επιφέρει μια «συνολική εξοικονόμηση» - δηλαδή περικοπές - της τάξης του 1,08 δισ. για το 2011. Από το ασφαλιστικό σύστημα μπορούν να «εξοικονομηθούν» έως και 1,387 εκατ. ευρώ το 2011 (συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του ΦΠΑ και της είσπραξης του υπολοίπου του rebate των φαρμακευτικών επιχειρήσεων για την περίοδο 2009-2010). Πρόκειται για καραμπινάτες περικοπές, όπως για παράδειγμα οι πληρωμές για τα φάρμακα της «αρνητικής λίστας» - κοντά στις 1.000 συσκευασίες - που υπολογίζονται σε 176 εκατ. ευρώ και τα οποία θα τα πληρώνουν οι άρρωστοι απ' την τσέπη τους. Μάλιστα ο Γιάννης Στουρνάρας τάχτηκε υπέρ της αύξησης της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακα, παρότι ισχύει συμμετοχή μέχρι και 25%!

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ "ΚΟΥΡΕΜΑ" ΦΕΡΝΕΙ ΤΡΙΓΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΕ

Ζόρια στη διαχείριση δείχνει το μεγαλύτερο «κούρεμα»

Διευρύνεται το κεφάλαιο που θα καταστραφεί ελεγχόμενα για να υπάρξει ανάκαμψη από την κρίση

Οι χειρισμοί της κυβέρνησης και των συμμάχων της στόχο έχουν να σώσουν την πλουτοκρατία. Να τους ανατρέψει ο λαός για να γλιτώσει από τη φτώχεια

Η διαφαινόμενη αναθεώρηση της ενδοκαπιταλιστικής συμφωνίας της 21ης Ιούλη, για την ελεγχόμενη πτώχευση της Ελλάδας, τέθηκε επί τάπητος στη διάρκεια της χτεσινής συνεδρίασης της Κυβερνητικής Επιτροπής υπό τον Γ. Παπανδρέου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να προχωρήσει σε «αναπροσδιορισμό» των όρων της συμφωνίας, με μεγαλύτερο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους και με δεδομένη τη βίαιη χρεοκοπία του λαού.Το πλαίσιο της νέας συμφωνίας αναμένεται να συζητηθεί σήμερα και στη συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με τον αντικαγκελάριο της Γερμανίας Φ. Ρέσλερ, που βρίσκεται στην Αθήνα. Στο φόντο των παζαριών για διεύρυνση του εύρους της καταστροφής κεφαλαίου, η κυβέρνηση επιδιώκει με κάθε τρόπο να διασφαλίσει τις μικρότερες δυνατές απώλειες για την ντόπια πλουτοκρατία, σφαγιάζοντας ταυτόχρονα τα λαϊκά στρώματα. Η όποια «αναθεώρηση» της συμφωνίας θα επιφέρει νέα δυσβάσταχτα βάρη στις πλάτες του λαού με μόνιμη φτώχεια και ανέχεια, ενώ θα συνοδευτεί με ακόμα μεγαλύτερη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας.
«Εμείς θέλουμε όλο το κεκτημένο της 21ης Ιουλίου και αν δίπλα σε αυτό προστεθεί και κάτι επιπλέον, αυτό θα είναι καλό», υποστήριξε χτες ο υπουργός Οικονομικών Ευαγ. Βενιζέλος, μετά το τέλος της συνεδρίασης της Κυβερνητικής Επιτροπής, σε μια προσπάθεια να εμφανίσει σαν «θετική εξέλιξη» τα άγρια ενδοϊμπεριαλιστικά παζάρια που γίνονται στις πλάτες του ελληνικού λαού.
Το θέμα της ύπαρξης μιας νέας συμφωνίας έθεσε ο υπουργός Οικονομικών και στη διάρκεια της συνεδρίασης του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ. «Τώρα μπήκε στο τραπέζι συζήτηση για τη διεύρυνση του εγχειρήματος της αντιμετώπισης του δημόσιου χρέους από τους Ευρωπαίους εταίρους», ανέφερε σύμφωνα με πληροφορείς ο Ευαγ. Βενιζέλος. Σημείωσε μάλιστα ότι στους κόλπους της ΕΕ υπάρχουν πλέον «δύο στρατόπεδα για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους, ένα γύρω από τη Γερμανία και την Ολλανδία και ένα με άξονα τη Γαλλία και τη συμμετοχή της Ιταλίας και της Ισπανίας».
Κυβερνητικά στελέχη υποστήριζαν χτες πως είναι «δύσκολο να υπάρξουν τελικές αποφάσεις για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους» στη Σύνοδο Κορυφής. Ο Ευαγ. Βενιζέλος, με στόχο την τρομοκράτηση των λαϊκών στρωμάτων, στη διάρκεια της συνεδρίασης του ΚΤΕ υποστήριξε: «Είμαστε στην κόψη του ξυραφιού. Μπορεί η χώρα να καθηλωθεί ή να πάει σε θετική εξέλιξη». Ο ίδιος, απευθυνόμενος στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, υποστήριξε ότι «οι διαδικασίες για τη διαχείριση του ελληνικού χρέους θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου».
«Θα ζήσουμε έναν κολασμένο μήνα», τόνισε χτες ο Ευαγ. Βενιζέλος στην εισήγησή του στο ΚΤΕ, στη διάρκεια του οποίου οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διατύπωσαν ξανά ενστάσεις για καθυστερήσεις στην υλοποίηση της αντιδραστικής πολιτικής. Η Β. Παπανδρέου και ο Μ. Ανδρουλάκης ζήτησαν από την κυβέρνηση «ανάληψη πολιτικών πρωτοβουλιών», υπονοώντας τη διενέργεια πρόωρων εκλογών ή τη συγκρότηση «κυβέρνησης συνεργασίας». Πολλοί βουλευτές τάχθηκαν και κατά της διενέργειας δημοψηφίσματος.
Ενταση, τέλος, σημειώθηκε ανάμεσα στον Ευαγ. Βενιζέλο και τον πρώην υφυπουργό Οικονομικών Δ. Κουσελά, για το θέμα της φοροδιαφυγής. Ο Δ. Κουσελάς ρώτησε τον υπουργό «τι έχει γίνει με τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου» με τον Ευαγ. Βενιζέλο να τον ρωτά τι έκανε ο ίδιος όταν ήταν υφυπουργός.

    

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Πιέζει για υλοποίηση όλων των αντιλαϊκών μέτρων

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση των ανατροπών που περιλαμβάνει το πολυνομοσχέδιο, σχολίαζε ότι «η κυβέρνηση έχει αργήσει πάρα πολύ»

«Αναβλητικότητα» και «αναποτελεσματικότητα» καταλογίζει στην κυβέρνηση η ηγεσία της ΝΔ, ασκώντας έτσι πίεση για άμεση υλοποίηση των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων. Ταυτόχρονα, στέκεται σταθερά απέναντι από τις απεργιακές κινητοποιήσεις και τους αγώνες των εργαζομένων, προτρέποντας την κυβέρνηση να λάβει αυταρχικά μέτρα στο όνομα «της διατήρησης της έννομης τάξης».
«Η κυβέρνηση έχει αργήσει πάρα πολύ. Είναι αναποτελεσματική. Δεν έχει κάνει αυτά που έπρεπε να κάνει. Επί δύο χρόνια ο Αντ. Σαμαράς και τα στελέχη της ΝΔ υπενθυμίζουν συνέχεια στην κυβέρνηση πολλά πράγματα», τόνισε χαρακτηριστικά (στην ΕΡΑ) ο εκπρόσωπος Τύπου, Γ. Μιχελάκης, παραπέμποντας στη γνωστή φράση του προέδρου της ΝΔ «επιτέλους ξεκολλήστε. Πάρτε μέτρα». Στην κατεύθυνση αυτή, δηλαδή της άσκησης πίεσης για εφαρμογή όλων των βάρβαρων μέτρων του μεσοπρόθεσμου, κινείται και τώρα η ηγεσία της ΝΔ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο εκπρόσωπος Τύπου υποστήριξε ένθερμα την απόφαση της 21ης Ιούλη, παρόλο που τότε ο πρόεδρος της ΝΔ είχε εντοπίσει πολλές «γκρίζες ζώνες», ενώ απέφυγε να σχολιάσει το ενδεχόμενο «κουρέματος» του χρέους κατά 50%. «Η απόφαση της 21ης Ιουλίου θεωρούμε ότι έχει πάρα πολλά θετικά σημεία, είναι πολύ σημαντικό να εφαρμοστεί», τόνισε ο εκπρόσωπος, συμπλέοντας πλήρως με την ταχεία εφαρμογή του πακέτου των άγριων μέτρων και της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη συμφωνία.
Στο πλαίσιο αυτό η ηγεσία της ΝΔ απέφυγε να εκδώσει οποιαδήποτε ανακοίνωση για τις χτεσινές αποφάσεις της Κυβερνητικής Επιτροπής που καταργούν τις Συλλογικές Συμβάσεις, τσακίζουν τους μισθούς στο Δημόσιο και πετσοκόβουν τις επικουρικές συντάξεις και τα προνοιακά επιδόματα. Αντ' αυτού ο εκπρόσωπος επέμεινε να τροφοδοτεί με νέο υλικό το αποπροσανατολιστικό σίριαλ των δήθεν «παράνομων» και μαζικών προσλήψεων, επιδιώκοντας να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού για τη συναίνεση που προσφέρει στην «εργασιακή εφεδρεία» και τη δραστική μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων.
Από την άλλη, η ηγεσία της ΝΔ δεν κρύβει τις εχθρικές διαθέσεις της απέναντι στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, προτρέποντας διαρκώς την κυβέρνηση να φέρει νόμο για την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων. Επικρίνει επίσης την κυβέρνηση ότι αδυνατεί να επιβάλει την τάξη. Με αφορμή την προχτεσινή επίδειξη αστυνομικής βίας ο εκπρόσωπος κατήγγειλε την κυβέρνηση «για απουσία συγκροτημένου σχεδίου για τη διατήρηση της έννομης τάξης»...

    

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Δικομματικό παιχνίδι εντυπώσεων

Παιχνίδι εντυπώσεων με τις βουλευτικές αποδοχές στήνουν ξανά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, για να θολώσουν τα νερά γύρω από την κρίση και το ρόλο του αστικού πολιτικού συστήματος στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής. Απαντώντας χτες σε ερώτηση της Φ. Πιπιλή, ο υφυπουργός Οικονομίας Φίλιππος Σαχινίδης είπε ότι οι τέως βουλευτές που σήμερα έχουν εκλεγεί και υπηρετούν σε αιρετές και μισθοδοτούμενες θέσεις του Δημοσίου, λαμβάνουν το 30% της βουλευτικής τους σύνταξης, παραδεχόμενος όμως ότι το θέμα διευθετήθηκε όταν - εντός του 2010 - εξέδωσε σχετική εγκύκλιο προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Να υπενθυμίσουμε ότι πάγια θέση του ΚΚΕ - η οποία έχει κατατεθεί και με τη μορφή πρότασης νόμου, την οποία η κυβέρνηση δεν έχει φέρει για συζήτηση - είναι η πλήρης κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης.

    

ΑΓΩΓΟΣ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Υπόγεια κόντρα ΗΠΑ - Ρωσίας

Την αμερικανική δυσαρέσκεια για την ελληνορωσική προσέγγιση στα ενεργειακά πριν τις εκλογές του 2009, αποκαλύπτουν τηλεγραφήματα της πρεσβείας

Τη βεβαιότητα ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα εκλεγεί πρωθυπουργός και θα επανεξετάσει την ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας και την ελληνορωσική συνεργασία σε αυτόν τον τομέα, διατυπώνει σε τηλεγραφήματα από την Αθήνα προς το αμερικανικό ΥΠΕΞ, λίγο πριν τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009, ο τότε Αμερικανός πρεσβευτής Ντάνιελ Σπέκχαρτ.
Τα τηλεγραφήματα, που έφερε στη δημοσιότητα χτες το περιοδικό «Επίκαιρα», επιβεβαιώνουν την εμπλοκή της Ελλάδας στους πολυδαίδαλους ενεργειακούς ανταγωνισμούς αλλά και την προσπάθεια των ΗΠΑ να υπονομεύσουν τα σχέδια της Μόσχας να δημιουργήσει το νότιο δρόμο για εφοδιασμό της Ευρώπης με φυσικό αέριο, μέσω και του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Ο Γ. Παπανδρέου, σε προεκλογική του ομιλία τον Οκτώβρη του 2009, είχε διατυπώσει τις έντονες περιβαλλοντικές του επιφυλάξεις για τη δημιουργία του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.
Στη βάση αυτή, ο Αμερικανός πρεσβευτής ενημέρωνε τις ΗΠΑ ότι «όλα δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές», συμπληρώνοντας ότι ο Γ. Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός «θα επανεξετάσει τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και τη συμφωνία για τον "South Stream"». Στα τηλεγραφήματα που παρουσιάζει το περιοδικό, περιγράφονται και οι παρεμβάσεις που επιχείρησαν οι ΗΠΑ στην ελληνική πλευρά, χρησιμοποιώντας και τη διένεξη Ελλάδας - Σκοπίων για την ονομασία, ώστε να εγκαταλείψει τα κοινά ενεργειακά της σχέδια με τη Ρωσία.
Πιο συγκεκριμένα, στα τηλεγραφήματα γίνεται λόγος για «προειδοποιήσεις» σε Ελληνες αξιωματούχους από Αμερικανούς συναδέλφους τους και την εκδήλωση «αντίμετρων», προκειμένου να πειστεί η τότε ελληνική κυβέρνηση να μη θέσει βέτο για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ κατά τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, τον Απρίλη του 2008, αλλά και για να εγκαταλείψει την ενεργειακή της συνεργασίας.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ