ΣΟΥΗΔΙΑ Το λεγόμενο σκανδιναβικό μοντέλο, που εμφανίστηκε ως «καλύτερος καπιταλισμός», έχει ...πεθάνει

Εντείνεται η επίθεση κατά των εργαζομένων και του λαού

Ολοένα και αυξάνονται οι άστεγοι στη Σουηδία. Σήμερα υπολογίζονται επίσημα στους 34.000 ανθρώπους, εκ των οποίων οι 8.000 στη Στοκχόλμη, χωρίς ωστόσο να υπολογίζονται οι άστεγοι υπήκοοι άλλων χωρών (ΕΕ ή εκτός) που ζουν στη χώρα

Το πάλαι ποτέ «σουηδικό μοντέλο», του λεγόμενου «τρίτου δρόμου» (υπονοώντας τότε ανάμεσα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό), ο δήθεν «παράδεισος» της σοσιαλδημοκρατίας, όπου υποτίθεται η εργατική τάξη και οι καπιταλιστές μπορούν να συμβιώνουν αρμονικά και όλοι να κερδίζουν, ήταν επίπλαστη εικόνα στο παρελθόν και σήμερα απλά δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα, όσο υπήρχε το σοσιαλιστικό στρατόπεδο ο καπιταλισμός και με την πάλη των εργαζομένων αναγκαζόταν να κάνει κάποιες παραχωρήσεις. Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, όμως, επιταχύνθηκε η επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους με σταδιακή αφαίρεση των όποιων κατακτήσεων είχε αποσπάσει η εργατική τάξη τον 20ό αιώνα. Από τις αρχές του '90 άρχισε το γκρέμισμα δικαιωμάτων και κατακτήσεων και τα τελευταία χρόνια συνεχίζεται η αντιλαϊκή επιδρομή από τις σοσιαλδημοκρατικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις.

Εντείνεται η φτώχεια

Σήμερα, στη Σουηδία, με πληθυσμό λίγο πάνω από 9 εκατομμύρια κατοίκους, η επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία κυμαίνεται στο 8%, ενώ ανάμεσα στη νεολαία φτάνει στο 20%. Στην υποτιθέμενη χώρα «πρότυπο» στον 21ο αιώνα, όπως εμφανίζεται από διάφορες αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, συνεχίζει να υφίσταται διάκριση στους μισθούς που λαμβάνουν οι άνδρες και οι γυναίκες. Σήμερα μια γυναίκα αμείβεται 28% λιγότερο στην ίδια εργασία απ' ό,τι ένας άνδρας. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που αφορούν στη φτώχεια ανάμεσα στα παιδιά. Το Φλεβάρη του 2011 συγκεκριμένη έρευνα κατέδειξε πως το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε οικογένειες που δεν μπορούν να τους προσφέρουν τα βασικά, όπως τρόφιμα, ένδυση και στέγη, αυξήθηκε στο 11,5% το 2008, από 10,9% το 2007. Το συγκεκριμένο πρόβλημα παίρνει μεγάλες διαστάσεις σε μονογονεϊκές οικογένειες, όπου το ποσοστό φτάνει το 24,7%, και σε οικογένειες μεταναστών το 29,5%.
Παράλληλα, σύμφωνα με έρευνες του ΟΟΣΑ, τα τελευταία 15 χρόνια η Σουηδία καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση ανισοτήτων μεταξύ των χωρών - μελών του, με το ρυθμό αύξησης να είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερος σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κοινωνικές δαπάνες έχουν πέσει κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες αποτελώντας το 13% του ΑΕΠ από 18% στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Επιπλέον, η χώρα εμφανίζει τη μεγαλύτερη αύξηση μετά τη Βουλγαρία ως προς το ποσοστό του πληθυσμού που κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι άστεγοι υπολογίζονται, με τα επίσημα στοιχεία, στους 34.000, αριθμός που υπολείπεται κατά πολύ της πραγματικότητας και δε συμπεριλαμβάνει μετανάστες υπηκόους άλλων χωρών της ΕΕ ή εκτός, ενώ έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις Ελλήνων μεταναστών που έχουν πάει το τελευταίο διάστημα στη χώρα.

Απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις για την κερδοφορία των μονοπωλίων

Στο όνομα της ...σταθεροποίησης της οικονομίας οι κυρίαρχες δυνάμεις της χώρας εφαρμόζουν μια συγκεκριμένη πολιτική προς όφελος του κεφαλαίου, απολύοντας δημοσίους υπαλλήλους, περικόπτοντας επιδόματα συνταξιούχων και ανέργων, ιδιωτικοποιώντας κρατικές επιχειρήσεις. Μόλις πρόσφατα, παρά τα αυξημένα κέρδη που κατέγραψε το ταχυδρομείο «Postnord» (που ανήκει τόσο στη Σουηδία όσο και στη Δανία) ύψους 1,7 δισ. κορονών, ανακοινώθηκε πως θα υπάρξουν νέες απολύσεις για το 2012 - 2013, που θα φτάσουν τους 1.500 - 3.000 εργαζόμενους. Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ήδη γίνει 2.400 απολύσεις, φορτώνοντας τους εναπομείναντες εργαζόμενους με πολύ άσχημες συνθήκες εργασίας και υπερωρίες.
Το Φλεβάρη το προσωπικό των τριών αεροπορικών εταιρειών τσάρτερ «Unionen» προχώρησε σε 5ήμερη απεργία διαμαρτυρόμενο για την αύξηση των ωρών εργασίας στις 60 τη βδομάδα, όπως επιτρέπει συγκεκριμένη οδηγία της ΕΕ από το 2008. Οι ηγεσίες των συνδικάτων πήραν μέρος στις διαβουλεύσεις αντιπροτείνοντας πως οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 42. Ωστόσο, υποχώρησαν στις πιέσεις της διοίκησης, και στο τέλος προχώρησαν σε συμβιβασμό αποδεχόμενες τις 47,5 ώρες εργασίας τη βδομάδα.

Δουλειά ως τον τάφο

Ο λεγόμενος «κεντροδεξιός» κομματικός συνασπισμός, υπό τον πρωθυπουργό Φρέντρικ Ράινφελντ, που επανεξελέγη για δεύτερη συνεχή φορά το Σεπτέμβρη του 2010, επιδιώκει να αυξήσει το όριο συνταξιοδότησης στα 75 χρόνια(!), όπως ομολόγησε ο ίδιος πρόσφατα. Σήμερα, η συντάξιμη ηλικία έχει καθοριστεί στα 67 χρόνια, ωστόσο, η πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης βρίσκεται στα 63,1 χρόνια καθώς ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι αδυνατούν να αντέξουν να φτάσουν το σημερινό όριο.
Οι δηλώσεις αυτές του Σουηδού πρωθυπουργού προκάλεσαν μεγάλες διαμαρτυρίες και ο ίδιος έσπευσε να τις μαζέψει λέγοντας ότι προφανώς δε θέλει να αναγκάσει κανέναν να δουλεύει έως τα 75 του, αλλά θέλει να ...«δοθεί και αυτή η επιλογή». Πρόκειται για μια ταξική «επιλογή» που θέτει στο στόχαστρο το δικαίωμα των απόμαχων της δουλειάς να ζήσουν κάποια ακόμα χρόνια. Ετσι, οι σκληρά εργαζόμενοι θα πρέπει να δεχτούν τις συντάξεις πείνας του νέου συνταξιοδοτικού συστήματος, ενώ τα ανώτερα στρώματα θα μπορούν να βελτιώσουν τη σύνταξή τους πηγαίνοντας για κάποια χρόνια παραπάνω στη δουλειά. Στη Σουηδία, σήμερα, οι εισφορές των εργαζομένων στα ταμεία σύνταξης μπαίνουν έως τα 65 χρόνια, κάτι που ...ενοχλεί τις κυρίαρχες δυνάμεις. Ετσι, ο πρωθυπουργός δηλώνει διατεθειμένος να αυξήσει τη συμμετοχή στα ταμεία - όπως υποστήριξε - έως τα 70 χρόνια! Αξίζει να σημειωθεί πως οι συντάξεις πληρώνονται μέσω των συνταξιοδοτικών επιβαρύνσεων των εργαζομένων, οι οποίες αποτελούν το 18,5% του μισθού τους.
Υπενθυμίζεται πως το 1913 η Σουηδία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που απέκτησε γενικό σύστημα συνταξιοδότησης με τη συντάξιμη ηλικία στα 67 χρόνια, ωστόσο η πλειοψηφία των εργαζομένων δεν έφθανε ποτέ σ' αυτήν την ηλικία, αφού ο μέσος όρος ζωής ήταν πολύ μικρότερος. Το 1960 η ηλικία συνταξιοδότησης μειώθηκε στα 65 χρόνια, αργότερα ανέβηκε στα 67 και σήμερα προωθούνται μέτρα για την παραπέρα αύξησή της.
Ενώ ολοένα χειροτερεύει η κατάσταση των εργαζομένων καθώς οι κεφαλαιοκράτες και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι προσπαθούν να μειώσουν τις απώλειές τους από την καπιταλιστική κρίση, η αστική τάξη της Σουηδίας είναι πιο πλούσια από ποτέ. Είναι τρεις φορές πιο πλούσια από το 1950 και 50% πιο πλούσια από το 1980 βάσει στοιχείων της σουηδικής στατιστικής υπηρεσίας. Μέρος των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων προέρχεται από τις εξαγωγές στρατιωτικών εξοπλισμών, που καθιστούν τη Σουηδία αναλογικά πρώτη κατά κεφαλήν χώρα παγκοσμίως σε εξαγωγές όπλων. Οι σουηδικές εξαγωγές όπλων έχουν αυξηθεί σε αξία από 3 δισ. κορόνες το 2001 σε 13,9 δισ. το 2011 - μια αύξηση κατά 360%! Το 69% των εξαγωγών πήγε σε χώρες εκτός ΕΕ. Στις πρώτες 10 χώρες που εισάγουν σουηδικά όπλα συγκαταλέγονται δικτατορίες και χώρες όπου καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμμετέχουν σε στρατιωτικές συγκρούσεις.
Και στη Σουηδία επιβεβαιώνεται ότι τα μεγάλα επιτεύγματα της επιστήμης, ο πλούτος που παράγουν τα λαϊκά στρώματα, λόγω του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης καταλήγουν να αυγαταίνουν τα κέρδη των μονοπωλίων, ενώ από την άλλη χειροτερεύει το βιοτικό επίπεδο όλο και περισσότερων λαϊκών ανθρώπων. Επιτακτική ανάγκη και στη Σουηδία, όπως και σε κάθε καπιταλιστική χώρα, είναι οι εργάτες και τα σύμμαχα λαϊκά στρώματα να απεγκλωβιστούν από τη διαχείριση του εκμεταλλευτικού συστήματος, τις πολιτικές και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που το στηρίζουν (στις σκανδιναβικές χώρες η σοσιαλδημοκρατία για δεκαετίες αποκοιμίζει τους εργαζόμενους με την ταξική συναίνεση) σε ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο. Προοπτική τους πρέπει να είναι, με μπροστάρηδες τα Κομμουνιστικά Κόμματα, με επαναστατική στρατηγική, με ανασυγκροτημένο και μαχητικό ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να παλέψουν για να πάρουν τα κλειδιά της οικονομίας στα δικά τους χέρια, απαλλαγμένοι από τους καπιταλιστές. Αυτός ο δρόμος θα δώσει τη δυνατότητα οργάνωσης της παραγωγής και σχεδιασμού με προτεραιότητα την ικανοποίηση των σύγχρονων και διευρυνόμενων στον 21ο αιώνα λαϊκών αναγκών.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αποκαλυπτική ιστορική αναδρομή

Οι κραυγές το τελευταίο διάστημα του προέδρου της ΝΔ Αντ. Σαμαρά, του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρη, του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη και άλλων, οι απειλές που εκτοξεύουν για φυλάκιση κι απέλαση όσων «παρανόμων» μεταναστών βρίσκουν πρόσκαιρο αποκούμπι στη χώρα μας, ούτε συγκυριακές είναι, ούτε αποσπασματικές. Είναι απόλυτα σύμφωνες με τα συμφέροντα της τάξης τους, ταξικά συμφέροντα εκφράζουν, δεκαετίες τώρα το μεθοδεύουν, ο ψευτοανθρωπισμός τους απέναντι στους απόκληρους του συστήματος, τους πρόσφυγες του ιμπεριαλισμού, να εξαντλείται στην υποδοχή μόνον όσων χρειάζονται τα μονοπώλια για να διευρύνουν την κερδοφορία του, με απόλυτα ελεγχόμενη εισαγωγή πάμφθηνου εργατικού δυναμικού, δίχως δικαιώματα. Την απάνθρωπη αυτή μεταχείριση δεν την επιφυλάσσουν μόνο στους εργάτες του Μπαγκλαντές ή της Παλαιστίνης, αλλά και για «ομογενείς» τους, εργάτες ελληνικής καταγωγής κατοίκους άλλων χωρών, στην είσοδο των οποίων έβαλαν ποικίλους φραγμούς.

Ο Γ. Καρατζαφέρης με τα καλέσματα τελευταία (να τους στείλουν σε στρατόπεδα ή ξερονήσια να δουλέψουν εκεί σκληρά «για την Ελλάδα» για να κερδίσουν ένα πιάτο φαΐ) μιλά πιο χοντροκομμένα από άλλους, μα ξεκάθαρα όσον αφορά τους στόχους τους. Επιπλέον, έχει ιδιαίτερη σημασία να πούμε ότι μέσα στον αντιδραστικό - ρατσιστικό αγώνα δρόμου που επιδίδονται όλοι αυτοί πολύ συχνά ακούγεται το επιχείρημα ότι η χώρα «έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι» λες και οι μετανάστες με ή χωρίς νόμιμα έγγραφα «ξεφύτρωσαν» στη χώρα ως δια μαγείας. Οι αστικές κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ενωση, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση.

Μερικά ιστορικά παραδείγματα

Από ρεπορτάζ της εποχής

Τέλη Οκτώβρη 1990. Εχει ήδη ξεκινήσει η συζήτηση αλλά και οι διμερείς επαφές με την αλβανική κυβέρνηση για το λεγόμενο «άνοιγμα των συνόρων». Θυμίζουμε ότι εκείνη την περίοδο η ελληνική κυβέρνηση εκφράζοντας συμφέροντα Ελλήνων μεγαλοεπιχειρηματιών προωθούσε «δημιουργία υδροηλεκτρικού εργοστασίου από την Ελλάδα στον Αώο ποταμό για κοινή χρήση των δύο χωρών» και «κατασκευή από Ελληνες επιχειρηματίες του δρόμου της Εγνατίας οδού που φτάνει στο Δυρράχιο». Ακόμα, «ανακοινώθηκε ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος έστειλε αντιπροσωπείες στα Τίρανα και το Αργυρόκαστρο», επίσης «Από την πλευρά της ελληνικής αντιπροσωπείας ζητήθηκε νομικό πλαίσιο για την εγγύηση των ελληνικών επενδύσεων στην Αλβανία» (ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ 14/1/91). Υπήρχε δηλαδή ανάγκη για φτηνά εργατικά χέρια.Ο Αντ. Σαμαράς ως υπουργός τότε Εξωτερικών περιοδεύει στην Αλβανία σε Αργυρόκαστρο και μειονοτικά χωριά. Ηδη, έχει εκφραστεί η επιθυμία των κατοίκων να ανοίξουν τα σύνορα με την Ελλάδα. «(...) δώστε μας βίζα, ανοίξτε τα σύνορα (...)» γράφει ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» 27/10/90.
Λίγους μήνες αργότερα, Γενάρη 1991, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, επικεφαλής πολυμελούς αντιπροσωπείας (ανάμεσά τους Αντ. Σαμαράς και Ντ. Μπακογιάννη, πρόεδρος σήμερα της ΔΗΣΥ) επισκέπτεται τα Τίρανα για συνομιλίες με την αλβανική κυβέρνηση. Γράφει ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» στις 15/1/1991: «Αυτό που (...) παρουσίασε χθες στη Δερβιτσάνη ο Κ. Μητσοτάκης ως "άνοιγμα των συνόρων" είναι στην πραγματικότητα η δήλωση Σαμαρά το βράδυ της Κυριακής, (...) Δηλαδή ότι: "Η ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα θα αυξήσει τη ροή των θεωρήσεων (εκδόσεις βίζας) διάρκειας μέχρι ενός έτους για τους Αλβανούς υπηκόους"». Ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ» 14/1/91 λέει: «Αποφασίστηκε να δίνονται με αυξανόμενο ρυθμό βίζες βορειοηπειρωτών προς την Ελλάδα για εποχιακές δουλειές». Κάπως έτσι έχει πέσει το σύνθημα για μαζικές εισροές με στόχο βέβαια να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του κεφαλαίου για φτηνά εργατικά χέρια. Και άσχετα αν όντως το σχέδιο έλεγε για ένα χρόνο παραμονή στην Ελλάδα, η ουσία είναι ότι για τους Αλβανούς υπηκόους, το άκουσμα και μόνο του στοιχείου «αυξανόμενος αριθμός βίζας» έδινε από μόνο του κίνητρο για μετανάστευση.
Προφανώς μπροστά τα αδιέξοδα που δημιουργεί η ίδια η πολιτική τους, αφού πρώτα έστειλαν σήμα «ελάτε», μετά έψαξαν τρόπο να χαλιναγωγήσουν τις μαζικές εισροές λόγω προβλημάτων που δημιουργήθηκαν.
Ετσι, 6 μήνες μετά, Ιούνη 1991 ο τότε ΥΠΕΞ Αντ. Σαμαράς (συναντώντας τον Αλβανό ΥΠΕΞ) δήλωνε: «Οικονομικοί φυγάδες δεν γίνονται πλέον δεκτοί από την Ελλάδα και σήμερα συμφωνήσαμε στην ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων» («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 27/6/91, σελ. 3). 'Η στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ» (27/6/91, ΣΕΛ. 9): «Επίσης συμφωνήθηκε ο χαρακτηρισμός των προσφύγων ως "οικονομικών" και όχι "πολιτικών", γεγονός που διευκολύνει την ελληνική κυβέρνηση στους χειρισμούς της απέναντί τους σε σχέση με τα προβλήματα, κυρίως, που ορισμένες φορές δημιουργούνται κατά την παραμονή τους στην Ελλάδα».

Τα μονοπώλια ανοιγοκλείνουν τη στρόφιγγα

Η ουσία είναι ότι η πολιτική τους δεν ξεχωρίζει Ελληνες από ξένους εργάτες. Εχει ταξική ρίζα κι ανάλογα με τα συμφέροντα των μονοπωλίων ανοιγοκλείνει τις πόρτες εισόδου στην Ελλάδα, ρυθμίζει πόσοι θα έρθουν και για πόσο, πάντα με λειψά δικαιώματα, ώστε με μεροκάματα πείνας να λιώνουν στη δουλειά δίχως μιλιά, καταπώς βολεύει τα αφεντικά.
Το ΚΚΕ στην Εκθεση που κατέθεσε Οκτώβρη 2011 στην Επιτροπή της Βουλής για τη μετανάστευση, σημείωνε χαρακτηριστικά: «(...) Η μετανάστευση στη σύγχρονη ιμπεριαλιστική φάση του καπιταλισμού σχετίζεται με την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, την αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας μέσω της συμπίεσης της τιμής της εργατικής δύναμης, τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για την αναδιανομή των αγορών και των σφαιρών επιρροής. Η εισαγωγή, διευκόλυνση ή ανοχή εισόδου ξένου εργατικού δυναμικού από λιγότερο αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες αυξομειώνεται ανάλογα με το επίπεδο καπιταλιστικής ανάπτυξης ή ύφεσης, με το επίπεδο έντασης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ανοιγοκλείνει η στρόφιγγα, γεγονός που δεν οφείλεται σε κατακτήσεις ή υποχωρήσεις στο επίπεδο σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά, αντίστροφα, τα λεγόμενα "ανθρώπινα δικαιώματα" στον καπιταλισμό προσαρμόζονται στις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς σε συνθήκες κυριαρχίας του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΝΑΤΟ, ΕΕ, Παγκόσμια Τράπεζα κ.ά.) αφιερώνουν πολυσέλιδα κεφάλαια στο θέμα μετανάστευση, με κατεύθυνση την πλήρη ευθυγράμμιση των μεταναστευτικών ροών με τις συγκεκριμένες ανάγκες της αγοράς εργασίας κατά χώρα και χρονική περίοδο (...). Επομένως, στη βάση της όξυνσης του μεταναστευτικού ζητήματος βρίσκεται η όξυνση της αντίθεσης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας».

Μετά τους βορειοηπειρώτες, οι πόντιοι

Χαρακτηριστικά είναι και όσα επεφύλαξαν οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις στους παλιννοστούντες πόντιους, όσους έψαξαν εδώ αποκούμπι μετά τις ανατροπές στην ΕΣΣΔ. Χρόνια ολόκληρα, ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» με ρεπορτάζ αναδείκνυε τα προβλήματά τους, την εκμετάλλευση τους από την εργοδοσία, τα ψέματα των Ελλήνων κυβερνώντων που επίτηδες τους άφηναν σε καθεστώς παρανομίας ή μισονομιμότητας.
Ενδεικτικά:
9 ΜΑΡΤΗ 1999: «Τους είπαν ελάτε στην πατρίδα. Τους έταξαν δουλιά, τώρα τους μιλάνε για επιμόρφωση. Τους έταξαν σπίτι, τώρα τους μιλάνε για προγράμματα αυτοστέγασης. Υποσχέθηκαν μόρφωση για τα παιδιά τους, τους έταξαν... Σήμερα 10 χρόνια με τά την επιστροφή τους στη "μητέρα Ελλάδα", παραμένουν ξένοι, χωρίς δικαιώματα. Οι νεοπρόσφυγες από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, χρόνια τώρα είναι έρμαια των πολιτικών σκοπιμοτήτων και των βρόμικων ψηφοθηρικών παιχνιδιών, όπως άλλωστε και η πλειοψηφία του ελληνικού λαού (...) Τις κάλπικες υποσχέσεις, τη ρατσιστική συμπεριφορά, τον εμπαιγμό που υφίστανται κατάγγειλαν για άλλη μια φορά κατά τη διάρκεια ημερίδας που πραγματοποιήθηκε (...) με πρωτοβουλία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων».
13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1994: «Σε τρομακτικά ποσοστά φτάνει η ανεργία και η υποαπασχόληση ανάμεσα στους χιλιάδες πρόσφυγες από τη Γεωργία που βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη. Κι όσοι δουλεύουν δεν καταφέρνουν να πάρουν μεροκάματο πάνω από 3.000 ή το πολύ 4.000 δρχ. αν το πάρουν κι αυτό. Γιατί καθημερινά στον Πανελλήνιο Σύλλογο Παλιννοστούντων Ποντίων από την ΕΣΣΔ φτάνουν πληροφορίες που αναφέρουν πως οι εργοδότες σε πολλές περιπτώσεις δεν καταβάλλουν ούτε και τα ελάχιστα από αυτά που υποσχέθηκαν στους εργαζομένους. Σε όσους ζητάνε το δίκιο τους απαντάνε: "Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε. Είστε παράνομα στην Ελλάδα και η αστυνομία πρώτα εσάς θα πιάσει"».
15 ΦΛΕΒΑΡΗ 2000: «(...) το στεγαστικό βασανίζει 100.000 και πλέον παλιννοστούντες. Οσοι θέλουν να γλιτώσουν από τα ακριβά ενοίκια που τους ζητάνε να πληρώσουν στις υποβαθμισμένες περιοχές της Θεσσαλονίκης, κτίζουν σε φτηνά οικόπεδα εκτός πόλεως, όπως στην Ευκαρπία. Για τα αυθαίρετα αυτά κτίσματα όμως που η ανάγκη τους οδήγησε να χτίσουν, τους ζητά τώρα η Πολιτεία να πληρώσουν 5 και 10 εκατομ. δραχμές. Αδυνατούν φυσικά να καταβάλουν αυτά τα υπέρογκα πρόστιμα και βρίσκονται σε τραγική κατάσταση, καθώς φοβούνται ότι από στιγμή σε στιγμή θα τους γκρεμίσουν τα σπίτια που έφτιαξαν με χίλιες θυσίες, δανειζόμενοι μάλιστα οι περισσότεροι από τις τράπεζες, όπως κατήγγειλαν οι ίδιοι. Αλλο σοβαρό πρόβλημα είναι αυτό της συνταξιοδότησης. Υπολογίζεται ότι πάνω από 10.000 άτομα, που ήρθαν σε μεγάλη ηλικία στην Ελλάδα, δεν μπορούν να συνταξιοδοτηθούν και αντιμετωπίζουν το φάσμα της πείνας».
19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2000: «Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι άνεργοι, ζουν σε σπίτια κλουβιά και σε τρώγλες ενώ καλλιτέχνες, ειδικοί επιστήμονες, με εξειδικευμένες γνώσεις εργάζονται σε οικοδομές ή βιοτεχνίες. Αυτό είναι το προφίλ των ομογενών που ήρθαν στη χώρα μας από τη Ρωσία, όπως προκύπτει από πανελλαδική έρευνα της Γενικής Γραμματείας Παλιννοστούντων Ομογενών του υπουργείου Μακεδονίας Θράκης (...) Σύμφωνα με την έρευνα, το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ομογενείς στη χώρα μας είναι η ανεργία. Συγκεκριμένα,το 58% θεωρεί την ανεργία το κύριο πρόβλημα, ένα 25% την έλλειψη ιδιόκτητης κατοικίας και ένα 10% τη μη απόκτηση ελληνικής υπηκοότητας. (...) Οι περισσότεροι δεν απασχολούνται στον τομέα που σπούδασαν ή εργάστηκαν στη χώρα προέλευσής τους. Οπως προκύπτει από την έρευνα, επιστήμονες, καλλιτέχνες και άλλοι εργαζόμενοι με εξειδικευμένες γνώσεις δουλεύουν σε οικοδομές και καθαρίζουν πολυκατοικίες».

    

Αγριο κυνήγι σε βάρος των μεταναστών

Eurokinissi

Μεγάλες αστυνομικές επιχειρήσεις σε βάρος μεταναστών και προσφύγων που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας υλοποιεί τις τελευταίες μέρες η ΕΛ.ΑΣ. κατ' εντολή της συγκυβέρνησης. Τα προβλήματα στο κέντρο της πόλης είναι πράγματι υπαρκτά και ιδιαίτερα οξυμένα. Στην Αθήνα, χρόνια τώρα, δρουν όλα αυτά τα κυκλώματα και η έξαρση αυτής της δράσης είναι μία ακόμα ένδειξη για τη σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος. Η διακίνηση ναρκωτικών, η πορνεία, η εκμετάλλευση των μεταναστών από δουλεμπορικά κυκλώματα είναι μια τεράστια οικονομική επιχείρηση, στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας. Και πάντα πίσω από το οργανωμένο έγκλημα βρίσκονται μεγάλες επιχειρήσεις. Τι λύσεις θέλει να δώσει η συγκυβέρνηση σε όλα αυτά; Χρησιμοποιεί σαν άλλοθι αυτά τα προβλήματα που είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών και ανακοινώνει: Στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, ένταση της καταστολής, αυστηρότερες, ακόμα περισσότερες επιχειρήσεις - «σκούπα», συλλήψεις, απελάσεις και άλλα παρόμοια... Μέτρα που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν την εγκληματικότητα, αλλά αντίθετα στρέφονται κατά των ανθρώπων του μόχθου.

Η συγκυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη κομμάτων και περιφερειαρχών του κεφαλαίου, σχεδιάζει 30 στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών σε 10 περιφέρειες της χώρας. Χρόνια τώρα τα δρομολογούν. Λειτουργούν ήδη σε μια σειρά κράτη της ΕΕ και αλλού. Τα έστησαν οι ίδιοι που ευθύνονται για τη μαζική μετανάστευση και προσφυγιά, που ματοκύλισαν λαούς, τους οδήγησαν στη λιμοκτονία και τον ξεριζωμό. Οι ίδιοι που εξαθλιώνουν και ξαναστέλνουν στην ξενιτιά τμήματα του ελληνικού λαού. Που θέλουν τους μετανάστες πάμφθηνο, δίχως δικαιώματα εργατικό δυναμικό για να αυξάνουν τα παρασιτικά κέρδη του κεφαλαίου. Ειδικά στην Ελλάδα συγκυβέρνηση και συνοδοιπόροι της σκοπεύουν να φυλακίσουν μαζικά ανθρώπους (ακόμη και πρόσφυγες που ζήτησαν άσυλο), υπό απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης, ενώ οι περισσότεροι θέλουν να πάνε αλλού στην ΕΕ μα εγκλωβίζονται εδώ ελέω Σένγκεν και «Δουβλίνου ΙΙ». Ακολούθως να τους διώξουν.
Τα στρατόπεδα (συνολικά τα κατασταλτικά μέτρα σε βάρος μεταναστών και προσφύγων - FRONTEX, ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης συνόρων, φράκτης στον Εβρο, επιχειρήσεις «σκούπα» κ.ά.) είναι πτυχές της γενικότερης ανελέητης επίθεσης στα δικαιώματα συνολικά ντόπιων και ξένων εργαζομένων, κάθε άλλο παρά στοχεύουν στην ανακούφιση από τα προβλήματά τους. Μαζική μετανάστευση και φαινόμενα εγκληματικότητας που σκόπιμα επιχειρούν οι μηχανισμοί του αστικού κράτους να τα συνδέσουν αποκλειστικά με τους μετανάστες, είναι σύμφυτα με την καπιταλιστική εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλισμό, εντείνονται από τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς και την κρίση του συστήματος, δε λύνονται με μέτρα καταστολής, στρατόπεδα και φράκτες, από τους υποστηρικτές της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Την ίδια στιγμή, διόλου τυχαία μα αλληλένδετα, παρουσιάζουν «προτάσεις» για περιορισμό έως απαγόρευση διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας. Χαρακτηριστικά αύριο Δευτέρα ο - εκλεγμένος με στήριξη ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ/Οικολόγων - δήμαρχος Αθήνας παρουσιάζει τη δική του τέτοια πρόταση, ουσιαστικά μεταφέρει αιτήματα εμποροβιομηχάνων και μεγαλοξενοδόχων, με πρόσχημα το «πλήγμα» που δέχονται καταστηματάρχες από προβοκάτσιες, στημένα επεισόδια και «παρεμπόριο». Μέγα θράσος να κάνουν «γαργάρα» τα άγρια μέτρα ΕΕ/συγκυβέρνησης σε βάρος των αυτοαπασχολούμενων, τα συνεχή χαράτσια, τη μείωση του λαϊκού εισοδήματος, τη φορολόγηση των επαγγελματιών, τα μεγαθήρια των πολυεθνικών που πνίγουν τα μικρομάγαζα σπέρνοντας χιλιάδες «λουκέτα». Επιπρόσθετα, δίνουν κίνητρα σε ομίλους που αγόρασαν ή θέλουν να αγοράσουν, σχεδόν τζάμπα εκατοντάδες απαξιωμένα ακίνητα, ακολούθως να αναπτύξουν τουριστικές και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες σε Κεραμεικό, Μεταξουργείο, άλλες περιοχές του κέντρου.

Η πρόταση του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ έχοντας πάρει σαφή θέση εδώ και καιρό απέναντι στο ζήτημα, μέσα στην εβδομάδα και με αφορμή τη συζήτηση για τους μετανάστες, υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ξανά ότι:
«Η πρόθεση της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ/ΝΔ να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να συναντήσει τη σθεναρή αντίσταση του λαού. Αποτελεί πλευρά της γενικότερης ανελέητης επίθεσης στα δικαιώματα ντόπιων και ξένων εργαζομένων και δεν στοχεύει στην ανακούφιση από τα εκρηκτικά προβλήματά τους. Οσοι προσκυνούν το θεό του καπιταλιστικού κέρδους, δεν θέλουν και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την εγκληματικότητα, την πορνεία, τα ναρκωτικά και το κλείσιμο των μικρομάγαζων. Τις περιοχές που θα "καθαρίσουν" από τους μετανάστες θα τις παραδώσουν για εκμετάλλευση στο μεγάλο κεφάλαιο. Θέλουν να απαλλαγούν από τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις του λαϊκού κινήματος. Οι επιχειρήσεις "σκούπα", οι μαζικές συλλήψεις και απελάσεις των μεταναστών θα συνοδευτούν με ένταση της τρομοκρατίας και καταστολής, χτύπημα των δικαιωμάτων ντόπιων όσο και ξένων εργαζομένων.
Η πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ χτυπάει τις ίδιες τις αιτίες της μαζικής μετανάστευσης, της εγκληματικότητας, των κοινωνικών φαινομένων που δείχνουν τη σαπίλα του καπιταλισμού και εντείνονται με την κρίση και τα αδιέξοδά του. Με την αποδέσμευση από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία προς όφελος του λαού, τον εργατικό - λαϊκό έλεγχο θα χτυπηθούν οι ρίζες του σύγχρονου δουλεμπόριου, της μαύρης εργασίας, της πορνείας και της καταπάτησης κάθε ανθρώπινου δικαιώματος για τους παραγωγούς του πλούτου.
Το Κόμμα καλεί τους εργαζόμενους, με τη δράση και την ψήφο τους, να τιμωρήσουν εκείνους που ευθύνονται για τη δημιουργία όλο και περισσότερων εκρηκτικών κοινωνικών προβλημάτων, που έχουν βυθίσει στην ανασφάλεια τη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Καλεί Ελληνες και ξένους, να παλέψουν ενωμένοι, διεκδικώντας άμεσα:

• Να ματαιωθούν τα σχέδια της κυβέρνησης για δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών.
• Να δημιουργηθούν ανθρώπινοι και αξιοπρεπείς ανοιχτοί και δημόσιοι προσωρινοί χώροι υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών - προσφύγων, όπου θα παρέχεται ιατροφαρμακευτική φροντίδα, δωρεάν σίτιση και στέγαση, διερμηνεία και νομική αρωγή. Να υπάρξει ειδική μέριμνα από κρατικούς φορείς για ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες, μητέρες και παιδιά, θύματα κυκλωμάτων διακίνησης ανθρώπων.
• Να δοθεί άσυλο ή προσωρινό ανθρωπιστικό καθεστώς στους πρόσφυγες και όσους προέρχονται από χώρες ιμπεριαλιστικής κατοχής ή εμφυλίων.
• Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα για όσους θέλουν να πάνε σε άλλο κράτος - μέλος της ΕΕ. Ανυπακοή στη Συνθήκη Σένγκεν και τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ της ΕΕ.
• Να σταματήσουν τα νέα μέτρα καταστολής μεταναστών στα σύνορα και η ανάθεση μέρους της φρούρησης των συνόρων στους μηχανισμούς της ΕΕ (FRONTEX, Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιτήρησης των Συνόρων).
• Να σταματήσει η συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές αποστολές σε ξένες χώρες.
• Να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες που ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα και να έχουν πλήρη εργατικά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα».

Κείμενα:
Θανάσης ΜΠΑΛΟΔΗΜΑΣ

Ο λαός δεν έχει τίποτα να προσδοκά από μια «κυβέρνηση της αριστεράς»

Παπαγεωργίου Βασίλης

Οι «προτεραιότητες για τον νέο συνασπισμό εξουσίας», που παρουσίασε τις προάλλες ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ένα πράγμα φανερώνουν: Πως όσο πιο συγκεκριμένος αναγκάζεται να γίνει προεκλογικά, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται ότι η πρότασή του είναι γεμάτη από αντιφάσεις. Και ότι ενώ υπόσχεται ανακούφιση από τις συνέπειες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στην πραγματικότητα, οι θέσεις του οδηγούν από άλλο δρόμο στην ισχυροποίηση της διαχειριστικής πολιτικής που σέρνει το λαό στην εξαθλίωση. Προτείνει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ:

1. Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και του Μνημονίου. Κοροϊδεύουν το λαό. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει το χρέος, που είναι της πλουτοκρατίας και στο όνομα του οποίου υπογράφτηκε η προηγούμενη και η τωρινή δανειακή σύμβαση. Ταυτόχρονα, διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους ότι το κόμμα του έχει στρατηγικό στόχο να μη διαταραχθούν οι σχέσεις της Ελλάδας με την ΕΕ και το ευρώ. Ξέρουν όμως καλά ότι η νέα δανειακή σύμβαση είναι αδιαπραγμάτευτη για τους πιστωτές και άρα τελεσίδικη. Αμφισβήτησή της σημαίνει σύγκρουση με την ΕΕ, και μάλιστα με όρους στρατηγικής, την οποία ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ξορκίζει.

Επιπλέον, η σύμβαση και το μνημόνιο περιέχουν μέτρα που απαντούν στα συμφέροντα όχι μόνο των δανειστών, αλλά και της ντόπιας πλουτοκρατίας. Αμφισβήτησή της, σημαίνει σύγκρουση και με τα συμφέροντα του κεφαλαίου στην Ελλάδα. Προϋποθέτει, δηλαδή, ανεβασμένο εργατικό λαϊκό κίνημα και όξυνση της ταξικής πάλης, την οποία ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ απεύχεται και υπονομεύει, κάνοντας λόγο για «κοινωνική συνοχή».
Για παράδειγμα, ακόμα και αν μια κυβέρνηση καταγγείλει το μνημόνιο, πώς θα υπερασπιστεί αυτήν την επιλογή της απέναντι στους βιομήχανους, στους εφοπλιστές και τις άλλες μερίδες του κεφαλαίου στην Ελλάδα, για τους οποίους παίρνονται τα αντεργατικά μέτρα του μνημονίου, όταν ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις που συσπειρώνει για το «συνασπισμό εξουσίας» εχθρεύονται την ταξική πάλη, αρνούνται τον ιστορικά πρωτοπόρο ρόλο της εργατικής τάξης και αναγορεύουν σε «κίνημα» ανέξοδες εκδηλώσεις εκτόνωσης, όπως οι πλατείες και άλλα παρόμοια;
Ο Τσίπρας ήταν αυτός που χαρακτήριζε «εξαλοσύνες» τις απεργίες των ναυτεργατών. Οι δικές του δυνάμεις εξωραΐζουν την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, που κηρύττει την ταξική συναίνεση και συνεργασία. Τα συνδικαλιστικά του στελέχη στους χώρους δουλειάς παίζουν ρόλο αναχώματος στη ριζοσπαστικοποίηση των εργατικών αγώνων, προπαγανδίζοντας λύσεις από τα πάνω, χωρίς σύγκρουση με την εργοδοσία στο χώρο της παραγωγής, άρα κίνημα ενσωματωμένο, ευνουχισμένο, ανίκανο να αντιπαρατεθεί νικηφόρα.
Συνεπώς, καμία διαπραγμάτευση και καμιά καταγγελία δεν μπορεί να κάνει η οποιαδήποτε κυβέρνηση, ανεξάρτητα από προθέσεις, αν αναγνωρίζει το χρέος και αν δεν έχει στρατηγική σύγκρουσης με την ιμπεριαλιστική ΕΕ και το κεφάλαιο.

2. Το μορατόριουμ πληρωμών. Οπως είπε ο Τσίπρας, «έχει γίνει στο παρελθόν, στη Γερμανία, όταν μετά τον πόλεμο κούρεψε τα χρέη της». Κούρεμα στο χρέος, όμως, έγινε τώρα και στην Ελλάδα. Τα παραδείγματα, μάλιστα, που αποκάλυψε ο «Ρ», για το κούρεμα λογαριασμών των νοσοκομείων και των ΑΕΙ - ΤΕΙ, δείχνουν ότι οι συνέπειές του είναι βαθύτατες και ανυπολόγιστες για το λαό.

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πουλάει παραμύθια ότι στο πλαίσιο της ΕΕ και με τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών (γιατί πουθενά δε λέει ότι θα κάνει μονομερή στάση πληρωμών του χρέους, αλλά ζητάει «μορατόριουμ», δηλαδή συμφωνία) μπορεί να υπάρξει κούρεμα με φιλολαϊκούς όρους. Δηλαδή, να αποδεχτούν οι δανειστές να χάσουν μέρος από τα κεφάλαιά τους, χωρίς να πάρουν ανταλλάγματα σε αντιλαϊκά μέτρα μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης, σε δημόσιο πλούτο που ιδιωτικοποιείται και πάει λέγοντας.
Τέτοιο «κούρεμα» δεν υπάρχει. Αν υπήρχε, οι πιστωτές και η τρόικα θα το είχαν ήδη συμφωνήσει με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, που άλλωστε είναι «δικά τους» κόμματα και έχουν κάθε λόγο να τα βοηθήσουν να κουμαντάρουν τη λαϊκή αγανάκτηση στην Ελλάδα. Το μόνο που μπορεί να ωφελήσει το λαό είναι η μονομερής διαγραφή του χρέους, όπως προτείνει το ΚΚΕ. Αυτό προϋποθέτει αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία, διέξοδο που εχθρεύονται οι οπορτουνιστές.
Σε προηγούμενες «εκδόσεις» της ίδιας πρότασης, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε πενταετές «πάγωμα» πληρωμών του χρέους και τα χρήματα που θα εξοικονομούνταν προσωρινά να κατευθύνονται στην «ανάπτυξη». Πρόκειται για παραλλαγή της διευθέτησης του χρέους που έκανε τώρα η κυβέρνηση με τους δανειστές της, ανταλλάσσοντας ομόλογα που λήγουν τα αμέσως επόμενα χρόνια, με νέα, που λήγουν σε 30 χρόνια.
Οσο για την «ανάπτυξη» που επαγγέλλεται ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, την περιέγραψε ξανά τις προάλλες ο Τσίπρας, σε συγκέντρωση στα Καλύβια, όπου ζήτησε τη χρηματοδότηση «μεγάλων επενδυτικών πρωτοβουλιών, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας». Μήπως τέτοιο δεν είναι το πρόγραμμα «Ηλιος» και άλλα παρόμοια, που χρηματοδοτούν από κοινού ΕΕ και κυβέρνηση; Στο πλαίσιο τέτοιων «αναπτυξιακών» έργων, ελάχιστες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν. Η παραγόμενη ενέργεια θα αποτελέσει κερδοφόρο (και εξαγώγιμο) εμπόρευμα για τους καπιταλιστές ιδιοκτήτες, οι οποίοι μάλιστα θα εγκατασταθούν και μπιρ παρά σε δημόσιες εκτάσεις για να κάνουν τις μπίζνες τους.
Αυτές οι «επενδύσεις» θα γίνουν με μισθούς των 300 και 400 ευρώ, γιατί τέτοιους θέλουν οι καπιταλιστές, τους οποίους ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί, αφού στρατηγική του δεν είναι να τους αφαιρέσει τα μέσα παραγωγής, να τα κοινωνικοποιήσει.

3. Την αναδιανομή πλούτου. Λέει ο Τσίπρας: «Αντί για το χαράτσι σε μισθωτούς, συνταξιούχους και αυτοαπασχολούμενους, που υποτίθεται ότι θα μαζέψει 1,5 δισ., εισφορά στο 1% επί του τζίρου των μεγάλων επιχειρήσεων, που πέρσι ήταν πάνω από 200 δισ. Αντί για την αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση στο εξωφρενικό 23%, να μπει φόρος εφοπλιστών σε κάθε ένα από τα 4 χιλιάδες πλοία τους, που θα αποφέρει 2 δισ. (500 χιλιάδων ανά πλοίο). Αντί για το χαράτσι στα ακίνητα, ακόμα και στις πιο μικρές ιδιοκτησίες, που υποτίθεται ότι θα μαζέψει 2,5 δισ., να μπει εισφορά στις μεγάλες ακίνητες περιουσίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αξίας άνω των 500 χιλιάδων ευρώ, που μπορεί να αποφέρει 4 δισ. Αντί να μειωθεί το αφορολόγητο στις 5 χιλιάδες ευρώ να μπει έκτακτη εισφορά σε κινητές περιουσίες, καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές που υπερβαίνουν τις 100 χιλιάδες ευρώ κατ' άτομο».

Αυτό που περιγράφει, δεν είναι αναδιανομή του πλούτου, η οποία γίνεται κατά κανόνα στην παραγωγή και σχετίζεται με τους όρους πώλησης της εργατικής δύναμης. Γι' αυτούς τους όρους, όμως, τίποτα δε λέει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, επειδή ξέρει ότι μια «προοδευτική» κυβέρνηση, όσες καλές προθέσεις κι αν έχει, δεν μπορεί να επιβάλλει στον καπιταλιστή νόμους για υψηλούς μισθούς και εργατικά δικαιώματα, γιατί θα πάρει τις επιχειρήσεις του και θα φύγει, επικαλούμενος πλήγμα στην ανταγωνιστικότητά του. 'Η, ακόμα, μπορεί να προσφύγει στο αντιδραστικό δίκαιο της ΕΕ και να τη σκαπουλάρει.
Μόνο στις κοινωνικοποιημένες από τη λαϊκή εξουσία επιχειρήσεις, που θα διευθύνονται από τους ίδιους τους εργάτες, μπορούν να υπάρξουν όροι εργασίας και αμοιβής στο ύψος των πραγματικών και σύγχρονων αναγκών. Τα υπόλοιπα που παρουσιάζει ο Τσίπρας, σαν δήθεν «αναδιανομή του πλούτου», είναι φύκια που πουλάει για μεταξωτές κορδέλες. Κατ' αρχήν, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει σε διάλογο με την κυβέρνηση περί «ισοδύναμων μέτρων», αναγνωρίζοντας ότι τα χρήματα αυτά πρέπει να μαζευτούν, για να μειωθεί το χρέος και το έλλειμμα, όπως ζητάνε πιστωτές και συγκυβέρνηση.
Δεύτερον, η πηγή από την οποία ζητάει να βρεθούν τα «ισοδύναμα», είναι οι ίδιοι που σήμερα σαν τάξη κρατούν στα χέρια τους την εξουσία στην Ελλάδα και σε κάθε άλλη καπιταλιστική χώρα, που σημαίνει ότι όλοι οι νόμοι δουλεύουν για λογαριασμό τους. Για παράδειγμα, αύξηση της φορολογίας στους εφοπλιστές θα οδηγήσει σε αλλαγή σημαίας στα πλοία τους, όπως κατά κόρον γίνεται και σήμερα, αφού το κέδρος είναι μεγαλύτερο με «σημαίες ευκαιρίας».
Αλλο παράδειγμα: Η αστική νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα στους μεγαλοεπιχειρηματίες να μεταφέρουν και να φυλάνε τα κέρδη τους εκτός Ελλάδας, σε φορολογικούς παραδείσους ή να επενδύουν σε μετοχές που δεν είναι ονομαστικοποιημένες και άρα δεν μπορεί να εξακριβωθεί ο κάτοχός τους. Οποιαδήποτε αλλαγή αυτής της νομοθεσίας σκοντάφτει στο ευρωπαϊκό δίκαιο, που είναι των καπιταλιστών και προβλέπει την ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων.
Με άλλα λόγια, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει σαν δεδομένο το πλαίσιο που έχει δομήσει η εξουσία των αστών (δεν την αμφισβητεί, δε θέλει την ανατροπή της) και την ίδια ώρα προτείνει μέτρα που η εφαρμογή τους σκοντάφτει στο πλαίσιο που ο ίδιος αποδέχεται! Αυτή είναι η αντίφαση που κάνει «μπαμ». Αυτές είναι οι αυταπάτες που θέλει να φορτώσει στο λαό.
Το αίτημα για μεγαλύτερη φορολογία στο κεφάλαιο έχει αξία σαν στόχος πάλης που ριζοσπαστικοποιεί λαϊκές συνειδήσεις στην πάλη ενάντια στο κεφάλαιο και με στόχο την ανατροπή της εξουσίας του. Είναι, όμως, επικίνδυνη αυταπάτη όταν προβάλλεται σαν μέτρο που μπορεί να επιβληθεί από τα πάνω στον καπιταλισμό, από μια «αριστερή» κυβέρνηση, που αναγνωρίζει την κυριαρχία των μονοπωλίων στην οικονομία και την πολιτική, αντιμετωπίζει τους ντόπιους πλουτοκράτες και τις επενδύσεις τους σαν «μοχλό ανάπτυξης» για τη χώρα.

4. Αντιμετώπιση της σπατάλης του κράτους. Προτείνουν συγκεκριμένα: «Δραστική μείωση ενοικίων που πληρώνουν οι δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί. Κατάργηση κι όχι επέκταση των συμβάσεων παραχώρησης σε διαπλεκόμενους που έχουν πληρωθεί δρόμους 3 και 4 φορές χωρίς να τους έχουν ολοκληρώσει. Δραστική μείωση των απορρήτων δαπανών που έφτασαν τα 160 εκατ. για το ΥΠΕΞ από το 2009. Ακύρωση της παραγγελίας των δύο υποβρυχίων που κοστίζουν 1 δισ.».

Πρόκειται για αστειότητες, από εκείνες που κατά καιρούς ξεφουρνίζουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, σαν τεκμήρια της διάθεσής τους να συρρικνώσουν τη «σπατάλη» στο κράτος. Πρώτα πρώτα, είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστικό να αναγορεύεται η σπατάλη στο Δημόσιο (που όντως υπάρχει) σαν αιτία της κρίσης και των αντιλαϊκών μέτρων. Με ανάλογα επιχειρήματα, συγκυβέρνηση και τρόικα έστησαν τους μύθους των «ρετιρέ» για να κλιμακώσουν την επίθεση στα δικαιώματα και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, στο όνομα του περιορισμού δήθεν της σπατάλης.
Την κρίση και το χρέος τα έφεραν οι επιδοτήσεις και τα προνόμια στην πλουτοκρατία και όχι οι «απόρρητες δαπάνες» και άλλα παρόμοια που λέει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά ήταν για την ενίσχυση και τη θωράκιση του αστικού κράτους, το οποίο, όμως, δεν αμφισβητεί, αλλά θέλει να «εξυγιάνει». Το ίδιο λένε και τα αστικά κόμματα. Ακόμα πιο πέρα: Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ζητάει κατάργηση των παραχωρήσεων «σε διαπλεκόμενους». Δεν ζητάει καν την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στην κατασκευή και διαχείριση έργων ζωτικής σημασίας για τις λαϊκές ανάγκες.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση, υπόσχεται ότι η «προοδευτική κυβέρνηση» θα κάνει συμβάσεις μόνο με «τίμιους» καπιταλιστές, οι οποίοι για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ προφανώς υπάρχουν, αφού τους επικαλείται. Δηλαδή, οι δρόμοι θα ανήκουν στο κεφάλαιο, αλλά στους «καλούς» και «τίμιους» εργολάβους. Τα διόδια θα είναι στο «φόρτε» τους, αφού αυτά προβλέπουν οι συμβάσεις παραχώρησης, αλλά οι εισπράξεις θα πάνε στους καλούς καπιταλιστές και όχι στα «λαμόγια» και τους «διαπλεκόμενους». Πρόκειται για αποθέωση της δημαγωγίας και του αποπροσανατολισμού του λαού, στην οποία ειδικεύονται τα αστικά κόμματα και τους αντιγράφει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

5. Τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο. Λένε συγκεκριμένα: «Μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες σε τομείς όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Κούρεμα στα στεγαστικά πρώτης κατοικίας. Ευνοϊκές ρυθμίσεις για τα επαγγελματικά δάνεια. Χορήγηση ρευστότητας και εγγυήσεων στις μικρές επιχειρήσεις, ώστε να μπορέσουν να κινηθούν. Στήριξη της αγροτικής παραγωγής μέσα σε ένα σχέδιο ριζικής ανασυγκρότησης».

Οι «δημόσιες τράπεζες» που λέει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει τράπεζες υπό τον έλεγχο του κράτους. Ούτε καν στην ιδιοκτησία του όπως ήταν κάποτε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του '80. Αλλά οι τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο θα σταματήσουν να είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις; Θα είναι ιδιοκτησία επιχειρηματικών ομίλων αλλά θα λειτουργούν φιλολαϊκά; Αυτό και αν είναι αυταπάτη.Ακόμη και όταν ήταν κρατικές σε όφελος του κεφαλαίου δρούσαν. Αλλωστε οι τράπεζες δεν κερδίζουν τόσο από τα λαϊκά δάνεια, όσο από τα δάνεια στους επιχειρηματικούς ομίλους για επενδύσεις. Γι' αυτό τις προσέχει και τις ενισχύει το αστικό κράτος, όπως τώρα με την κρίση, τις χρηματοδοτεί και τις αναχρηματοδοτεί. Επομένως σπέρνει αυταπάτες όταν λέει πως οι υπό δημόσιο έλεγχο τράπεζες θα κάνουν ευνοϊκές ρυθμίσεις για το λαό. Με άλλα λόγια, είτε είναι «δημόσιες», είτε ιδιωτικές οι τράπεζες, καμιά διαφορά δεν έχει για το λαό, όσο τα μέσα παραγωγής, άρα και τα κεφάλαια, ανήκουν στους καπιταλιστές.
Για τις «μεγάλες επενδυτικές πρωτοβουλίες» και το περιεχόμενό τους, γράψαμε πιο πάνω. Για τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρούς, η αύξηση της δανειοδότησης δεν μπορεί να είναι λύση για ανακούφιση ή επιβίωση, όταν το σύνολο της αστικής νομοθεσίας, μεταξύ αυτής και το φορολογικό, είναι προσαρμοσμένη στα μονοπώλια και υπηρετεί την αντικειμενική τάση για κυριαρχία τους σε όλους τους τομείς της παραγωγής. Το ίδιο ισχύει και για τους αγρότες. Πώς θα «ανασυγκροτήσει ριζικά» και προς όφελος του λαού την αγροτική παραγωγή ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, όταν αποδέχεται την ΕΕ, τα μέτρα και τις «ποσοστώσεις», την απαγόρευση καλλιέργειας προϊόντων που παραδοσιακά παράγονταν στην Ελλάδα, σχετίζονται με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και μπορούν ακόμα και να εξαχθούν;

6. Μέτρα για τους πιο αδύναμους. Σαν παράδειγμα, παρουσιάζεται «η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ για τους ανέργους». Κατά καιρούς, ο ΣΥΝ είχε καταθέσει και άλλες προτάσεις, ενδεικτικές του πώς εννοεί την προστασία των πιο αδύναμων. Χαρακτηριστική είναι η θέση του για το λεγόμενο «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» (το είχε ζητήσει και με πρόταση νόμου το 2005) το οποίο μεταφραζόταν σε επίδομα ύψους 247 ευρώ το μήνα! Αποκαλυπτική είναι, όμως, και η πρόταση νόμου για την προστασία των ανέργων. Για παράδειγμα, βάζει κλίμακες στην επιδότησή τους, προτείνοντας τη μείωση του επιδόματος για κάθε επόμενο χρόνο ανεργίας, σαν να πρόκειται η ζωή του ανέργου να βελτιώνεται και όχι να χειροτερεύει από χρόνο σε χρόνο.

Σε άλλο σημείο, ζητάει «οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, που απολύονται και είναι μεγαλύτεροι των 55 χρόνων, να καλύπτονται υποχρεωτικά από τις επιχειρήσεις που τους απέλυσαν για περίοδο μέχρι πέντε (5) χρόνια, εφόσον γι' αυτό το διάστημα παραμένουν άνεργοι», με την προϋπόθεση «η επιχείρηση να έχει πραγματοποιήσει κέρδη το προηγούμενο της απόλυσης οικονομικό έτος». Δηλαδή, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του άνεργου θα εξαρτάται από το αν ο καπιταλιστής που τον απέλυσε είχε την προηγούμενη χρονιά κέρδη ή όχι!
Στην ουσία, προτάσεις σαν κι αυτή αναπαράγουν την κυρίαρχη λογική της ελεημοσύνης και στοχεύουν στην αποτροπή της απόλυτης εξαθλίωσης για τα λαϊκά εκείνα στρώματα που χτυπιούνται με τον πιο βάρβαρο τρόπο από την αστική διαχείριση και τα κόμματά της. Με τον ίδιο τρόπο πολιτεύονται και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Αφού πρώτα καταρρακώνουν το λαό με τους νόμους που ψηφίζουν για το κεφάλαιο, στη συνέχεια δημαγωγούν για μέτρα αποφυγής της απόλυτης εξαθλίωσης και τα επιδεικνύουν προκλητικά σαν πειστήρια για τη δήθεν «κοινωνική» πολιτική τους!

Να μη χαθεί χρόνος

Αυτοί είναι οι «άξονες» του προγράμματος, με το οποίο ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίνει στις εκλογές, διεκδικώντας να αναδειχτεί σε κυβέρνηση. Από μια τέτοια κυβέρνηση, αν ποτέ υπάρξει, τίποτα διαφορετικό δεν έχει να περιμένει ο λαός. Ακόμα κι αν προσπαθήσει να εφαρμόσει ορισμένα φιλολαϊκά - φιλεργατικά μέτρα, θα την μποϊκοτάρουν τα μονοπώλια (τα οποία αποδέχεται) και η ΕΕ (από την οποία δε ζητάει αποδέσμευση). Μια τέτοια κυβέρνηση, αργά ή γρήγορα, θα την ανατρέψει ο ίδιο ο λαός, βλέποντας ότι τίποτα δεν μπορεί να κάνει απ' όσα υπόσχεται στα λόγια, έστω και για να τον ανακουφίσει προσωρινά από τα δεινά της αστικής διαχείρισης της κρίσης.
Οι αυταπάτες ότι μια τέτοια κυβέρνηση μπορεί να αποτελεί λύση είναι εξίσου επικίνδυνες και επιζήμιες με την υποταγή στο φόβο και τη μοιρολατρία που επιδιώκουν τα αστικά κόμματα για το λαό. Το δρόμο για τη λαϊκή ευημερία, τον δείχνει σήμερα η πάλη και η πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Η καθημερινή μάχη για την απόκρουση της αντιλαϊκής βαρβαρότητας, με οργανωμένη πάλη στους τόπους δουλειάς και τις εργατογειτονιές, με στρατηγικό στόχο τη συγκέντρωση δυνάμεων για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Εκεί πρέπει να κατευθύνει ο λαός την αγανάκτηση και την ψήφο του, την ελπίδα για το πραγματικά διαφορετικό που έχει ανάγκη. Να μην σκορπίσει την ψήφο του σε αναχώματα και δώσει χρόνο στο αστικό σύστημα να θωρακιστεί στον πόλεμο εναντίον του. Ισχυρό ΚΚΕ - τσακισμένα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, κανένας συμβιβασμός με τα κόμματα που περιφέρουν αυταπάτες και κυβερνητικές συνεργασίες με τις αστικές δυνάμεις, είναι το μόνο εκλογικό αποτέλεσμα που μπορεί να δώσει ώθηση στην πάλη για την ανακούφιση και την ευημερία του λαού.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Συνθήκες εργασιακής ζούγκλας για τους νέους εργαζόμενους

Χωρίς ίχνος από δικαιώματα θέλει το κεφάλαιο τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης

Κομμένο και ραμμένο στις επιταγές του κεφαλαίου για εργατικό δυναμικό φθηνό, ευέλικτο, εύκολα προσαρμόσιμο στις ανάγκες των επιχειρήσεων και με την ανεργία να διακόπτει ανά διαστήματα την περιπλάνησή του από τη μια θέση εργασίας στην άλλη, είναι το μέλλον που σχεδιάζουν για τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης. Αυτή είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνουν ο ένας μετά τον άλλο οι αντεργατικοί - αντιλαϊκοί νόμοι της πλουτοκρατίας και των κομμάτων της. Μια πραγματικότητα που αν δε συναντήσει αποφασιστική αντίσταση θα αποψιλώσει κάθε κατάκτηση του εργατικού κινήματος και θα διαμορφώσει συνθήκες εργασιακής ζούγκλας για όλους τους εργαζόμενους και κυρίως για τη νεολαία.

Αντιμέτωποι με την κατάσταση αυτή βρίσκονται πρώτα απ' όλα οι νέοι που βρίσκονται στην παραγωγή αλλά και όσοι φοιτούν στις σχολές κατάρτισης και μαθητείας και δουλεύουν στο πλαίσιο της πρακτικής τους άσκησης. Μπροστά, όμως, στα ίδια προβλήματα θα βρεθεί κάθε νέος και κάθε νέα που προέρχεται από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, ακόμα κι αν δεν έχει ενταχθεί σήμερα στην παραγωγική διαδικασία.

Εργαζόμενοι σε «τιμή ευκαιρίας»

Με τη σφραγίδα του νόμου, πλέον, οι νέοι εργαζόμενοι διατίθενται στους εργοδότες σε «τιμή ευκαιρίας». Σύμφωνα με τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι επιχειρήσεις μπορούν να προσλαμβάνουν νέους έως 25 ετών με μισθό που ψαλιδίστηκε στα 511 ευρώ μεικτά. Ηδη μια σειρά από επιχειρήσεις σπεύδουν να επωφεληθούν συμπληρώνοντας το τοπίο των απολύσεων και της εκ περιτροπής εργασίας που επικρατεί σε όλο και περισσότερους εργασιακούς χώρους με τις προσλήψεις νέων με μισθούς - ψίχουλα. Δε χάνουν χρόνο να αξιοποιήσουν την ευκαιρία να αντικαταστήσουν τους εργαζόμενους με τους νέους των 400 ευρώ.
Την εκμετάλλευση στο χώρο δουλειάς βιώνουν και όσοι φοιτούν σε σχολές μαθητείας και κατάρτισης. Απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία αποτελεί η πρακτική άσκηση των νέων που φοιτούν στα δημόσια ΙΕΚ. Για παράδειγμα, η πρακτική των σπουδαστών στην ειδικότητα των νοσηλευτών γίνεται σε νοσοκομεία, αλλά αν και δουλεύουν σε ένα χώρο που τους εκθέτει σε σημαντικούς κινδύνους για την υγεία και την ασφάλειά τους, από την πιο απλή περίπτωση μιας γρίπης μέχρι και μια πιο σοβαρή ασθένεια ή ένα ατύχημα, δεν έχουν καμία ασφαλιστική κάλυψη!
Το παράδειγμα των Σχολών Τουριστικής Εκπαίδευσης (ΣΤΕ) του Οργανισμού Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΤΕΚ) είναι χαρακτηριστικό για τον άξονα γύρω από τον οποίο κινείται η λειτουργία των σχολών αυτών. Φέτος τα μαθήματα στη ΣΤΕ της Αναβύσσου ξεκίνησαν μόλις στο τέλος του Γενάρη σε συνθήκες σοβαρών ελλείψεων σε κάθε τομέα της λειτουργίας της σχολής. Είναι ζήτημα αν οι σπουδαστές θα συμπληρώσουν τρεις μήνες μαθημάτων πριν παραδοθούν για άλλους τόσους, αν όχι για περισσότερους, στους ξενοδόχους που θα τους χρησιμοποιήσουν ως τζάμπα εργαζόμενους σε όλη τη διάρκεια της τουριστικής σεζόν. Φαίνεται, όμως, ότι αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα και ο κύριος σκοπός της λειτουργίας τους.

Μαθητεία στην εκμετάλλευση

Σαν σύγχρονο σκλαβοπάζαρο λειτουργεί ο χώρος της μαθητείας, με τις Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑΣ) του ΟΑΕΔ να εφοδιάζουν τους εργοδότες με εργατική δύναμη επιδοτούμενη από τον ΟΑΕΔ και γι' αυτό το λόγο πάμφθηνη. Κάτω από τον τίτλο της μαθητείας οι σπουδαστές και οι σπουδάστριες εργάζονται 6ωρη βάρδια και στη συνέχεια παρακολουθούν τα μαθήματα της σχολής τους. Οι νέοι που στρέφονται στις ΕΠΑΣ καταλήγουν στην επιλογή αυτή κυρίως επειδή η φοίτησή τους σε αυτές συνδυάζεται με μια θέση εργασίας. Με το μισθό τους δεν καλύπτουν μόνο τα προσωπικά τους έξοδα αλλά πολλοί από αυτούς συμβάλλουν στο οικογενειακό ταμείο, συμπληρώνουν το εισόδημα των άνεργων ή απλήρωτων γονιών τους.
Ανάμεσα στους σπουδαστές υπάρχουν και ανήλικα παιδιά, αφού η εγγραφή στις ΕΠΑΣ έχει ως προϋπόθεση την ολοκλήρωση της Α' τάξης του λυκείου. Υπάρχουν όμως και νέοι που ενώ έχουν τελειώσει κάποια σχολή, παραμένουν άνεργοι και προσανατολίζονται στις ΕΠΑΣ για να έχουν ένα μεροκάματο. Είναι ακόμα χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν σπουδαστές που αφού τελειώσουν τα δύο χρόνια της σχολής γράφονται ξανά σε άλλη ειδικότητα, αφού δεν μπορούν να βρουν δουλειά και αναγκάζονται να αρκεστούν σε μια ακόμα σύμβαση μαθητείας. Η πολυδιαφημισμένη σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας όχι μόνο δεν προσφέρει καλές υπηρεσίες στην καταπολέμηση της ανεργίας των νέων αλλά, αντίθετα, εγκλωβίζει ένα μέρος της νεολαίας στο φαύλο κύκλο της εναλλαγής μισο-κατάρτισης, δουλειάς με λειψά δικαιώματα, ανεργίας και πάλι από την αρχή.

Πάμφθηνοι και απλήρωτοι

Μέχρι πρότινος, το μεροκάματο των σπουδαστών στις ΕΠΑΣ έφτανε στα 23,5 ευρώ, στο 70% δηλαδή του κατώτερου μεροκάματου του ανειδίκευτου εργάτη. Οι μαθητευόμενοι αμείβονταν με το ποσό αυτό ανεξάρτητα από τον κλάδο στον οποίο δουλεύουν και τη Συλλογική Σύμβαση που ισχύει σε αυτόν. Η επίθεση όμως στον κατώτερο μισθό συμπαρέσυρε ακόμα και το κουτσουρεμένο αυτό μεροκάματο. Από τις 14 Φλεβάρη, όπως διευκρινίζει έγγραφο του ΟΑΕΔ σχετικά με το ζήτημα, το μεροκάματο περιορίζεται στα 18,33 ευρώ, στο 70% του νέου κατώτερου ημερομισθίου. Μάλιστα, το ποσό αυτό επιδοτείται στο μεγαλύτερο μέρος του από τον ΟΑΕΔ: Οι εργοδότες επιδοτούνται με 12 ευρώ για τον κάθε σπουδαστή που απασχολούν και συμπληρώνουν μόλις τα υπόλοιπα 6.
Με δεδομένο αυτό, γίνεται ακόμα πιο σκανδαλώδης η καθυστέρηση στην πληρωμή των σπουδαστών των ΕΠΑΣ μαθητείας, που ξεπερνάει πλέον τους 3 μήνες. Οι σπουδαστές παραμένουν απλήρωτοι από το Γενάρη και ο ΟΑΕΔ επικαλείται τις ευθύνες των υπουργείων γιατί καθυστερούν την έγκριση της επιδότησης που τσεπώνουν οι εργοδότες για κάθε σπουδαστή. Οι επιχειρήσεις, δηλαδή, εκμεταλλεύονται για μήνες ολόκληρους τους νέους αυτούς χωρίς να πληρώνουν ούτε καν αυτά τα προβλεπόμενα μεροκάματα πείνας. Μάλλον η κυβέρνηση, το υπουργείο και ο ίδιος ο ΟΑΕΔ θεωρούν πως είναι πιο δύσκολο για την εργοδοσία να πληρώνει στην ώρα τους μεροκάματα της τάξης των 18 ευρώ, παρά για τους σπουδαστές και τις οικογένειές τους να επιβιώνουν απλήρωτοι. Με αφορμή την κατάσταση αυτή η Γραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ και μια σειρά σωματεία από κλάδους στους οποίους εργάζονται οι σπουδαστές θα προχωρήσουν, αύριο, Δευτέρα, στις 2 μ.μ., σε παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Εργασίας.
Οι νέοι και οι νέες που ανήκουν στην εργατική τάξη και στα άλλα λαϊκά στρώματα πρέπει να υψώσουν τείχος απέναντι στην προσπάθεια του κεφαλαίου να καταδικάσει τη νεολαία στην πιο σκληρή εκμετάλλευση και να τη μετατρέψει σε μοχλό για τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων. Στο πλευρό της η νέα βάρδια της εργατικής τάξης έχει το ΠΑΜΕ και τα ταξικά συνδικάτα που αναλαμβάνουν δράση και πρωτοβουλίες μπροστά στην επίθεση που δέχεται. Ο δρόμος της υποταγής και του συμβιβασμού είναι αδιέξοδος. Κάθε βήμα προς τα πίσω, κάθε υποχώρηση από τις ανάγκες και τα δικαιώματα των νέων εργαζομένων ανοίγει το δρόμο για να δυναμώσει η επίθεση. Τέρμα στον κατήφορο αυτό μπορούν να θέσουν μόνο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, όταν πάρουν στα χέρια τους τον πλούτο που παράγουν, αφαιρέσουν από τους κεφαλαιοκράτες την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και μαζί με αυτή και την ικανότητα να τους εκβιάζουν ώστε να γίνουν δούλοι στον 21ο αιώνα.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ισχυρό ΚΚΕ για να ανατραπεί η καπιταλιστική βαρβαρότητα

Με αφορμή την ακρόαση των εκπροσώπων της τρόικας από Επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου, στις 27 Μάρτη

Η ακρόαση των εκπροσώπων της τρόικας (O. Ρεν, Π. Τόμσεν και Γ. Ασμουσεν) στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών και Απασχόλησης - Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις 27 Μάρτη 2012, για «την οικονομική και κοινωνική κρίση στην Ελλάδα», ήταν μία κακοστημένη παράσταση, ώστε να αποκτήσει δήθεν «νομιμοποίηση» η βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ, που συνθλίβει την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα.Η τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) μαζί με τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, με τη στήριξη του ΛΑ.Ο.Σ. και των άλλων κομμάτων του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου, σφαγιάζουν τις εργατικές - λαϊκές κατακτήσεις για την ενίσχυση της κερδοφορίας των μονοπωλίων. Η Ελλάδα δεν είναι εξαιρετική περίπτωση. Από κοινού η ΕΕ με τις αστικές κυβερνήσεις των κρατών - μελών και με αιχμή του δόρατος την αντιδραστική στρατηγική «Ευρώπη 2020» επιτίθενται με την ίδια αγριότητα στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα σε όλη την ΕΕ.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τις δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Σοσιαλδημοκρατών και Φιλελεύθερων, το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, τον ΛΑ.Ο.Σ., το κόμμα της Μπακογιάννη και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, πρωταγωνιστεί στην αντιλαϊκή επίθεση. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι των μονοπωλίων στηρίζουν στο Ευρωκοινοβούλιο και σε κάθε χώρα - μέλος της ΕΕ την επίθεση του κεφαλαίου στην εργατική τάξη. Τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα φέρουν φαρδιά - πλατιά την υπογραφή και την ψήφο τους.
Αυτές οι δυνάμεις είναι υπεύθυνες για την καταλήστευση των μισθών και των συντάξεων, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, τη διάλυση της Κοινωνικής Ασφάλισης και την εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, γιατί στήριξαν και επέβαλαν την αντιδραστική στρατηγική «Ευρώπη 2020», την «Ενισχυμένη οικονομική διακυβέρνηση», το «Σύμφωνο για το ευρώ +», το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο», τους μηχανισμούς ελεγχόμενης πτώχευσης, ζωή κόλαση για την εργατική τάξη, τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Πάει πολύ η απύθμενη υποκρισία, το θράσος των ευρωβουλευτών των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., του κόμματος της Μπακογιάννη να εμφανίζονται προεκλογικά ότι εναντιώνονται στην τρόικα και να την εγκαλούν για σκληρότητα, ενώ έχουν ψηφίσει και στηρίξει τα αντιλαϊκά μέτρα στο Ευρωκοινοβούλιο και στην ελληνική Βουλή, είτε βρίσκονταν στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση, τόσο κατά την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όσο και με ιδιαίτερη βαρβαρότητα κατά την περίοδο της κρίσης.
Στη γνωστή οπορτουνιστική γραμμή κινήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, εμφανίζοντας πως το μνημόνιο και τα σκληρά μέτρα λιτότητας επιβάλλονται από την τρόικα, αθωώνοντας το ρόλο των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και πλουτοκρατίας. Η αντεργατική επίθεση δεν έχει επιβληθεί απέξω, από το ΔΝΤ, από τους Γερμανούς, την Μέρκελ, τον Σόιμπλε. Από κοινού με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, η ελληνική πλουτοκρατία και τα κόμματά της έχουν αποφασίσει να λεηλατήσουν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και να επιβάλουν τα βάρβαρα μέτρα στην εργατική τάξη.

Τι λένε τα δικά τους στοιχεία;

Το Ενημερωτικό Σημείωμα της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικών Πολιτικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την οικονομική και κοινωνική κρίση στην Ελλάδα, που αποτέλεσε και τη βάση της κοινής συνεδρίασης των εκπροσώπων της τρόικας με τους ευρωβουλευτές των Επιτροπών Οικονομικών και Απασχόλησης - Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν περιέχει κάποια καινούρια στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη και τις προοπτικές της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Ωστόσο, από τα στοιχεία που παραθέτει και τις κρίσεις κάποιων αστών οικονομικών αναλυτών, στις οποίες παραπέμπει, μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα:

• Γίνεται προσπάθεια να αποσιωπηθούν οι πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης που εκδηλώθηκε συγχρονισμένα στις μεγαλύτερες καπιταλιστικές οικονομίες και δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο. Με αντιεπιστημονικό τρόπο επιχειρείται να εμφανισθεί η κρίση ως αποτέλεσμα κακής διαχείρισης και λαθών από τις αστικές κυβερνήσεις.
• Τα στοιχεία της οικονομικής ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού 2001 - 2011 δείχνουν ότι οι υψηλοί ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ το διάστημα 2001 - 2007 δεν έφεραν κανένα όφελος για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Η αύξηση του παραγόμενου πλούτου πήγε ολόκληρη στις τσέπες της πλουτοκρατίας, χωρίς καμία ουσιαστική βελτίωση της ζωής και την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Αντίθετα, όσο αυξανόταν ο παραγόμενος πλούτος, τόσο αυξανόταν σε αριθμούς και σε ποσοστό το δημόσιο χρέος, δηλαδή χρήματα που δανειζόταν το ελληνικό αστικό κράτος για να χρηματοδοτεί τα μονοπωλιακά συγκροτήματα. Ταυτόχρονα, μάλιστα, αυξανόταν και η ανεργία φτάνοντας από το 10,7% το 2001, στο 11,3% το 2002 και παραμένοντας σταθερά στα ίδια υψηλά επίπεδα μέχρι το 2005. Αυτή είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη που οδήγησε στην κρίση, την οποία τώρα το κεφάλαιο και τα κόμματά του τη φορτώνουν στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, καλώντας τους να υποστούν τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα για την εξόφληση του χρέους, που πήγε ολόκληρο στις τσέπες της πλουτοκρατίας. Τα στοιχεία για τη δομή του ελλείμματος φανερώνουν ότι στους βασικότερους δείκτες «κοινωνικών δαπανών» (περιβάλλον, στέγαση, πολιτισμός, εκπαίδευση, υγεία), η Ελλάδα ήταν κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ και της Ευρωζώνης (βλέπε πίνακα). Οι μόνοι τομείς που ήταν πιο πάνω ήταν οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί και οι δημόσιες υπηρεσίες, γεγονός που αποτυπώνει ότι το έλλειμμα και το χρέος δημιουργήθηκαν από τις δαπάνες που ξεκοκάλισε το κεφάλαιο.

Στόχος τους η εσωτερική υποτίμηση

• Ομολογείται ότι επιδίωξη των κυβερνήσεων του κεφαλαίου και της τρόικας είναι η λεγόμενη «εσωτερική υποτίμηση», δηλαδή η καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, η καταστροφή της ζωής και των δικαιωμάτων τους, για να ξαναξεκινήσει κύκλος καπιταλιστικής ανάπτυξης, που και το ίδιο το σημείωμα διαπιστώνει ότι είναι αβέβαιη, δύσκολη και ασταθής. Η ανάπτυξη στην οποία προσβλέπει το κεφάλαιο είναι ανάπτυξη στα συντρίμμια της ζωής της εργατικής οικογένειας, αφού οι ίδιοι προβλέπουν ότι η ανεργία θα παραμείνει σε εξοντωτικά για την εργατική τάξη (ιδιαίτερα τους νέους και τις γυναίκες) επίπεδα, ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις πρέπει να φτάσουν στα επίπεδα της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.
• Ομολογείται ακόμη ότι η χρηματοδοτική στήριξη της Ελλάδας από την ΕΕ και το «κούρεμα» έγιναν στην πραγματικότητα για να εξοφληθούν οι ιδιώτες δανειστές. Είναι εντυπωσιακή η αλλαγή της σύνθεσης των πιστωτών στο διάστημα 2010 - 2016. Ενώ το 2010 297 δισ. ευρώ του χρέους είναι σε χέρια ιδιωτών και μόλις τα 31,5 δισ. στα χέρια του ΔΝΤ και του Μηχανισμού Στήριξης της ΕΕ, τα ποσά αυτά αντίστοιχα γίνονται 282 δισ. και 73,7 δισ. το 2011, 139,4 δισ. και 193 δισ. το 2012, για να φτάσουν το 2015 σε 89,6 δισ. και 225,5 δισ. αντίστοιχα. Ετσι, οι ιδιώτες δανειστές εξοφλούνται, το χρέος εκτοξεύεται και βρίσκεται πλέον στα χέρια των κρατών - μελών της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ταυτόχρονα, με την αντικατάσταση των ομολόγων με νέα, για τα οποία ισχύει το αγγλικό δίκαιο - που προβλέπει δρακόντεια μέτρα για την εξόφλησή τους - εξασφαλίζονται με τους πιο σκληρούς όρους οι νέοι δανειστές.
• Ομολογείται, επίσης, ότι είναι εξαιρετικά αβέβαιη η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και διατυπώνονται διάφορα σενάρια για νέο «κούρεμα», για έξοδο από την Ευρωζώνη, γεγονός που σημαίνει ότι ο σφαγιασμός της ζωής του λαού θα συνεχιστεί ανελέητα για δεκαετίες, χωρίς τελειωμό.
• Από τους πίνακες στο τέλος προκύπτουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα για το ποιος ωφελήθηκε από την καπιταλιστική ανάπτυξη από το 2001 έως το 2010. Παρά τον παραγόμενο πλούτο, που ήταν τεράστιος, το εμπορικό έλλειμμα συνέχιζε να αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς, η επενδυτική θέση να χειροτερεύει και η ανεργία να παραμένει στο επίπεδο του 10%. Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 21% το 2011 με πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους και τάση συνεχούς αύξησης. Αυτός είναι ο παρασιτικός τρόπος της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που αποκαλύπτει και τα σημερινά ψέματα των αστών για την ανάπτυξη που δήθεν θα ακολουθήσει την κρίση. Ο πίνακας, τέλος, των εκτιμήσεων των καπιταλιστικών οργανισμών για το ελληνικό ΑΕΠ δείχνει την αποτυχία τους σε όλες τις προβλέψεις τους και επιβεβαιώνει τις δυσκολίες της αστικής διαχείρισης.

Αποδέσμευση με λαϊκή εξουσία

Η ΕΕ - λυκοσυμμαχία των αστικών κυβερνήσεων - ιμπεριαλιστική διακρατική ένωση του κεφαλαίου, μόνο δεινά φέρνει για τους λαούς. Είμαστε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο, με πολύ ισχυρές δόσεις τρομοκρατίας, εκβιασμού και εκφοβισμού του λαού, αλλά και κοροϊδίας και αποπροσανατολισμού, επιδιώκοντας άλλους να κοροϊδέψουν και άλλους να τρομοκρατήσουν.
Η απάντηση του λαού στις προκλητικές προσπάθειες κοροϊδίας τους, διάσωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, εξωραϊσμού της λυκοσυμμαχίας των μονοπωλίων, της ΕΕ μπορεί να είναι μόνο μία: Ισχυρό ΚΚΕ, ενδυνάμωση της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας, της αλληλεγγύης της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, κλιμάκωση της αντιμονοπωλιακής πάλης, για την ανατροπή των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερής διαγραφή του χρέους, με λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία.

Του
Γιώργου ΤΟΥΣΣΑ*
* Ο Γιώργος Τούσσας είναι μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ

   

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Χαράτσια στους εργαζόμενους απαλλαγές στους εργοδότες

Η κατάθεσή του γίνεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ψάχνει τρόπο για να σερβίρει τις νέες ανατροπές στο Ασφαλιστικό. Πολλές οι ασάφειες που γεννούν πολλά ερωτήματα

Στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για το ΙΚΑ και άλλες διατάξεις επιβάλλονται νέα χαράτσια σε μια σειρά κατηγορίες εργαζομένων, ενώ στον αντίποδα προσφέρονται νέες απαλλαγές στους εργοδότες.

Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι που απασχολούνται με σύμβαση μίσθωσης έργου υποχρεώνονται να ασφαλιστούν εκτός από τον ΟΑΕΔ και στους κλάδους του ΟΕΚ και ΟΕΕ, τη στιγμή που γι' αυτούς τους Οργανισμούς δεν προβλέπεται να υπάρξουν νέα προγράμματα. Με τον ίδιο τρόπο, υπάγονται στους ίδιους κλάδους και επιβάλλεται εισφορά, σε ασφαλισμένους του ΙΚΑ που έως τώρα εξαιρούνταν, όπως σε εργαζόμενους που είχαν εργοδότη συγγενικό πρόσωπο, σε εργαζόμενους στο εξωτερικό, αλλά σε Ελληνα εργοδότη που η επιχείρηση είχε έδρα στη χώρα μας, στους υπαλλήλους του Δημοσίου που ασφαλίζονταν όμως στο ΙΚΑ, σε μέλη συνεταιριστικών οργανώσεων, στους οπλίτες 5ετούς υπηρεσίας, στους εργαζόμενους του ΟΛΠ κ.λπ.
Με άλλο άρθρο, επιβάλλεται η συρρίκνωση ακόμα και κατάργηση παροχών των ξενοδοχοϋπαλλήλων. Συγκεκριμένα, συγχωνεύεται ο «Ειδικός Λογαριασμός Ξενοδοχοϋπαλλήλων» στον κλάδο ασθενείας του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και πλέον η χορήγηση των παροχών θα γίνεται με τις διατάξεις που ισχύουν για τους υπόλοιπους ασφαλισμένους του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, εξέλιξη που οδηγεί σε νέα περικοπή παροχών.
Επίσης, για τους οικοδόμους που απασχολούνται σε σταθερό εργοδότη ως συντηρητές κτιριακών εγκαταστάσεων, το ποσό του επιδόματος ασθενείας των πρώτων 15 ημερών, θα καταβάλλεται στο εξής μειωμένο κατά 50%. Τέλος, με το νομοσχέδιο, μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές των εκδοτικών και τυπογραφικών επιχειρήσεων, αν τα δύο επόμενα χρόνια δεν κάνουν απολύσεις.
Και ενώ οι εργαζόμενοι μετράνε απώλειες στους εργοδότες, η κυβέρνηση προσφέρει νέες απαλλαγές και δώρα. Δώρα που έρχονται να προστεθούν στις αλλεπάλληλες χαριστικές ρυθμίσεις για τα χρέη επιχειρήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι ο εργοδότης που θα καταβάλλει εμπρόθεσμα τις εισφορές του στο ΙΚΑ επί τρεις συνεχείς μισθολογικές περιόδους (τρεις μήνες) θα απολαμβάνει έκπτωση 5% επί των εισφορών του για κάθε επόμενη καταβολή και για όσο διάστημα θα είναι συνεπής στις καταβολές του. Και τα δώρα συνεχίζονται, αφού παρέχεται επιπλέον η δυνατότητα στους εργοδότες για μια φορά μέσα στη διετία να μην καταβάλουν τις ασφαλιστικές εισφορές και να τις εξοφλήσουν σε 6 μήνες χωρίς πρόστιμο και προσαυξήσεις.

Ετοιμάζουν νέες ανατροπές

Πολλά είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν για τη σκοπιμότητα του ν/σ καθώς έρχεται σε μια περίοδο που τα οικονομικά αδιέξοδα των ασφαλιστικών ταμείων μεγαλώνουν δραματικά και η ανεπαρκής κρατική χρηματοδότηση για φέτος έχει ήδη ξοδευτεί (στο ΙΚΑ πρόκειται για το 65% της κρατικής επιδότησης). Μόλις την περασμένη Παρασκευή, στη Βουλή, ο πρωθυπουργός είπε ότι «η διασφάλιση των Ταμείων δεν είναι δυνατόν να βασιστεί στις κρατικές ενισχύσεις... η διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος απαιτεί μια σειρά ενέργειες και παρεμβάσεις. Απαιτεί αποτελεσματικό έλεγχο για την περιστολή των δαπανών. Απαιτεί εξορθολογισμό των παροχών...». Επιπλέον, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά παρέμβαση για να αντιμετωπιστούν οι τραγικές συνέπειες που έχει το «κούρεμα» (δηλαδή η νόμιμη κλοπή) των αποθεματικών και διαθέσιμων των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και ότι - πλέον - η καταβολή των συντάξεων προϋποθέτει νέα παρέμβαση για τα έσοδα των ταμείων. Επιπλέον, ο υπουργός Εργασίας, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση που ξεκίνησε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για το πολυνομοσχέδιο, εξήγησε ότι πρέπει να ψηφιστεί άμεσα γιατί αφορά την υλοποίηση δεσμεύσεων που αφορούν το μνημόνιο.
Την ίδια στιγμή, τα έσοδα των Ταμείων συρρικνώνονται επικίνδυνα λόγω της αύξησης της ανεργίας, αλλά και της αύξησης της ελαστικής και της ανασφάλιστης εργασίας, ενώ το κράτος έχει διαμηνύσει πως δεν πρόκειται να δώσει ούτε ένα ευρώ παραπάνω στα Ταμεία από όσα έχουν προϋπολογιστεί. Οι φετινοί προϋπολογισμοί συντάχθηκαν μετά από νέες αιματηρές περικοπές κι ενώ, ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι καλούνται να βάλουν το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη είτε για να πληρώσουν παροχές που μέχρι πριν ήταν δωρεάν, είτε για να καλύψουν τις αυξημένες συμμετοχές. Την ίδια στιγμή, τα ελλείμματα μεγαλώνουν λόγω των τεράστιων χρεών κράτους και εργοδοτών.

Πολλές ασάφειες και ερωτηματικά

Μετά απο τα παραπάνω μόνο πειστική δεν είναι η κυβέρνηση ότι με το νέο τρόπο υποβολής των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων θα χτυπήσει την εισφοροδιαφυγή και θα «πιάσει» τις επιχειρήσεις που δεν καταβάλλουν όπως πρέπει τις εργοδοτικές εισφορές.
Με το νομοσχέδιο (άρθρο 14), ορίζεται ότι οι Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ) πρέπει να υποβάλλονται από τις επιχειρήσεις κάθε μήνα, αντί για κάθε τρίμηνο. Στην ίδια δήλωση θα εντάσσεται και η απόδοση του φόρου που αντιστοιχεί στο μισθό, δηλαδή του φόρου των μισθωτών. Με το άρθρο 16 ορίζεται ότι από 1η Μάη οι ασφαλιστικές εισφορές «θα καταβάλλονται σε πιστωτικά ιδρύματα και στα ΕΛΤΑ... ταυτόχρονα με τις αποδοχές των εργαζομένων που αντιστοιχούν στον ίδιο μήνα απασχόλησης». Με το άρθρο 17 ορίζεται ότι εντός του επόμενου μήνα θα γίνεται ο έλεγχος από το ΙΚΑ των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων. Ομως, εάν από τη διενέργεια του ελέγχου αυτού προκύψει ότι δεν έχουν καταβληθεί στο σύνολό τους οι εισφορές που δηλώθηκαν στην ΑΠΔ, τότε συντάσσεται Πράξη Επιβολής Εισφορών σε βάρος του εργοδότη. Στην περίπτωση αυτή, με το άρθρο 18, ορίζεται ότι «η ασφαλιστική ιστορία (σ.σ. η καταγραφή των εισφορών - εργοδότη και εργαζόμενου - που αντιστοιχούν στον αντίστοιχο χρόνο εργασίας κάθε εργαζόμενου) των απασχολουμένων της υποβληθείσης ΑΠΔ ενημερώνεται μόνο μετά την παραγωγή - σύνταξη σε βάρος του υπόχρεου εργοδότη Πράξεως Επιβολής Εισφορών και την επίδοση σε αυτόν».
Τα ερωτήματα είναι πολλά: Γιατί στο νομοσχέδιο γίνεται λόγος για ενιαία κατάθεση στις τράπεζες μισθού, ασφαλιστικών εισφορών και φόρου; Γιατί αφήνεται ανοιχτό σε ποιους λογαριασμούς θα κατατίθενται; Με δεδομένο ότι ήδη είναι υποχρεωτικό η μισθοδοσία των εργαζομένων να γίνεται μέσω τραπεζών με ατομικούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Μήπως, λοιπόν, μισθός, ασφαλιστικές εισφορές και φόρος θα κατατίθενται όλα μαζί στον ατομικό λογαριασμό των εργαζομένων και από κει οι τράπεζες θα κατανέμουν τα ποσά που αναλογούν στις ασφαλιστικές εισφορές στα Ταμεία και το φόρο στην εφορία; Κάτι τέτοιο θ' ανοίξει το δρόμο για την εξατομίκευση της Ασφάλισης, τους ατομικούς λογαριασμούς όπως λένε. Φουρνέλο στον όποιο κοινωνικό χαρακτήρα έχει απομείνει. Και αν έτσι προχωρήσουν, τι θα γίνεται αν δεν καταβληθούν οι ασφαλιστικές εισφορές για τους εργαζόμενους μιας επιχείρησης που θα αδυνατεί να τις καταβάλει όπως και τους μισθούς; Το νομοσχέδιο λέει ότι «η ασφαλιστική ιστορία (σ.σ. η καταγραφή των εισφορών - εργοδότη και εργαζόμενου - που αντιστοιχούν στον αντίστοιχο χρόνο εργασίας κάθε εργαζόμενου) των απασχολουμένων της υποβληθείσης ΑΠΔ ενημερώνεται μόνο μετά την παραγωγή - σύνταξη σε βάρος του υπόχρεου εργοδότη Πράξεως Επιβολής Εισφορών και την επίδοση σε αυτόν».
Και ποιος θα κάνει ελέγχους για το αν καταβάλλονται οι εισφορές; Ποιος θα «κυνηγάει» τον εργοδότη για να καταβάλλει όσα χρωστά στα Ταμεία; Φαίνεται ότι εδώ ρίχνουν την ευθύνη στους εργαζόμενους να ελέγχουν και να κυνηγούν τους εργοδότες. Αλλά από πού ως πού μεταθέτουν την ευθύνη κράτους και ασφαλιστικών ταμείων για όλ' αυτά στους εργαζόμενους; Και με την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς στους τόπους δουλειάς, ποιοι εργαζόμενοι μπορούν να το κάνουν; Τέλος, τι σημαίνει «η ασφαλιστική ιστορία (σ.σ. η καταγραφή των εισφορών - εργοδότη και εργαζόμενου) ενημερώνεται μόνο μετά την παραγωγή - σύνταξη σε βάρος του υπόχρεου εργοδότη Πράξεως Επιβολής Εισφορών και την επίδοση σε αυτόν»; Οτι μέχρι να γίνει και με δεδομένο ότι δε θα έχουν πληρωθεί οι εισφορές ένα Ταμείο να επικαλείται αυτή τη μη καταβολή για να μην καταβάλλει ή να κόβει παροχές υγείας και άλλες κοινωνικές παροχές; Τούτη η ιστορία ανοίγει επικίνδυνους δρόμους που οδηγούν στην απώλεια ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗ Ανοιχτό πλιάτσικο στις λαϊκές τσέπες

Μπαράζ από νέα και «παλιά» χαράτσια για «πεσκέσι» στα μονοπώλια. Διόγκωση της φοροληστείας, αναγγελία σφοδρής κλιμάκωσης από συγκυβέρνηση και ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς

Σφοδρή, γενικευμένη, ολομέτωπη επίθεση εξαπολύει το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας, διαμορφώνοντας συνθήκες μαζικής εξαθλίωσης μέσα από τις τρανταχτές ανατιμήσεις σε φόρους και κάθε είδους χαράτσια, από το γονάτισμα και των δαπανών για Υγεία - Πρόνοια, κοινωνικές παροχές, απέναντι σε ολόκληρη την γκάμα της ζωής, για το αποφασιστικό πισωγύρισμα πολλές δεκαετίες πίσω. Για την ώρα, τα λαϊκά στρώματα έχουν ζήσει στο πετσί τους μόνο ένα μικρό τμήμα από τα μέτρα φορολογικής εξαχρείωσης που ήδη ψήφισαν οι κυβερνήσεις.Τα πολύ χειρότερα τα έχουν αφήσει αντιλαϊκή παρακαταθήκη για αμέσως μετά τις εκλογές. Με την εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων, που θα υποβληθούν στη συνέχεια, έρχονται να πλιατσικολογήσουν το λαϊκό εισόδημα, να αρπάξουν αναδρομικά φόρους και χαράτσια που δεν πρόλαβαν μέχρι σήμερα.
Συγκεκριμένα:
Το κουτσουρεμένο επίσημο αφορολόγητο (στα 5.000 από 12.000 ευρώ) ισχύει για το σύνολο των μισθών και συντάξεων που καταβλήθηκαν στο 12μηνο του 2011. Το διέλυσαν με διαδοχικούς νόμους, αρχικά από τα 12.000 στα 8.000 ευρώ και στη συνέχεια από τα 8.000 στα 5.000 ευρώ. Η παρακράτηση φόρου για το α' εξάμηνο του 2011 έχει υπολογιστεί με αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ και για το β' εξάμηνο με 8.000 ευρώ. Με την εκκαθάριση των δηλώσεων θα το μαζέψουν αναδρομικά με βάση το ισχύον σήμερα (5.000 ευρώ). Ερχονται από φέτος να φορολογήσουν τη φτώχεια, εισοδήματα από 357 ευρώ το μήνα! Για εισόδημα στα 12.000 ευρώ (857 ευρώ το μήνα) που μέχρι πέρυσι ήταν αφορολόγητο βάζουν φόρο στα 700 ευρώ! Μισθωτός με 2 προστατευόμενα παιδιά και εισόδημα στα 15.000 ευρώ - αφορολόγητο μέχρι πέρσι - θα τους πληρώσει για πρώτη φορά 840 ευρώ! Για 3 παιδιά και για εισόδημα στα 23.500 ευρώ, επίσης για πρώτη φορά φέτος, επιβάλλουν φόρο που φτάνει στα 2.595 ευρώ!
Ταυτόχρονα ισχύουν και θα υπολογιστούν με την εκκαθάριση τα διογκωμένα λεγόμενα αντικειμενικά κριτήρια διαβίωσης. Από φέτος οι μισθωτοί και συνταξιούχοι θα υποχρεωθούν να πληρώσουν φόρους ακόμα και για ανύπαρκτα εισοδήματα. Το βέβαιο είναι ότι με το κόλπο των «τεκμηρίων», ο καθένας, αν δεν πεθάνει μέσα στο χρόνο, υπολογίζεται ότι έχει εισόδημα 3.000. Αν ζει σε σπίτι 80 τετραγωνικών για κάθε τετραγωνικό υπολογίζεται άλλο τεκμήριο 40 ευρώ στο τετραγωνικό, δηλαδή για ολόκληρο το σπίτι 3.200. Αυτός ο φορολογούμενος, ακόμα και αν δεν είχε δεκάρα εισόδημα πέρσι, θα κληθεί να πληρώσει φόρο με βάση τα δύο τεκμήρια, δηλαδή τις 3.000 και τα 3.200 ευρώ, άρα για 6.200, που με συντελεστή 10% σημαίνει φόρο 620 ευρώ.
Εχουν πετσοκόψει και τις «ελαφρύνσεις» για τις δαπάνες των νοικοκυριών, όπως για νοίκια, τόκους στεγαστικών δανείων, φροντιστήρια παιδιών κ.ά. Η επιπλέον κλοπή θα εμφανιστεί στα εκκαθαριστικά της Εφορίας. Νοίκια: Μέχρι τώρα έδιναν «έκπτωση φόρου» στα 240 ευρώ. Τώρα την καρατομούν στα 100 ευρώ, μαζεύοντας δηλαδή πρόσθετα χαράτσια από 140 ευρώ από κάθε λαϊκό νοικοκυριό που μένει στο νοίκι. Καταργούν ολοκληρωτικά κάθε «ελάφρυνση» για τη δαπάνη στα λαϊκά νοικοκυριά που παίρνουν το όποιο ευτελές επίδομα για το νοίκι, δηλαδή σε σχέση με τις περσινές δηλώσεις αρπάζουν 240 ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, η ανώτατη ετήσια δαπάνη για νοίκια που αναγνωρίζει η Εφορία είναι μόλις στα 1.000 ευρώ με την παρεχόμενη έκπτωση φόρου να διαμορφώνεται στο 10%, δηλαδή το ανώτερο 100 ευρώ. Με τον ίδιο τρόπο υπολογίζουν και τις δαπάνες για τα φροντιστήρια των παιδιών, όπου η παρεχόμενη έκπτωση μπορεί να φτάσει το πολύ στα 100 ευρώ από 240 ευρώ μέχρι πέρσι. Ετσι, από κάθε λαϊκή οικογένεια που μένει στο νοίκι και με 1 παιδί στο φροντιστήριο - αποκλειστικά και μόνο για αυτές τις 2 κατηγορίες δαπανών - αρπάζουν από 280 ευρώ (140 ευρώ για τη δαπάνη ενοικίου και άλλα τόσα για τα δίδακτρα). Τόκοι στεγαστικών δανείων: Πετσοκόβουν στο μισό την έκπτωση φόρου στο 10% από 20% για τα δάνεια μετά το 2003 και έναντι έκπτωσης για ολόκληρο το ποσό από το εισόδημα για τα παλαιότερα δάνεια, που ίσχυε στις περσινές δηλώσεις.
Αναγκάζουν οικονομικά ανήμπορα λαϊκά νοικοκυριά να μαζεύουν μεγαλύτερης αξίας αποδείξεις, στο 25% του εισοδήματος. Ετσι, όχι μόνο καταργούν κάθε επιστροφή φόρου, αλλά βάζουν και ακόμη μεγαλύτερα πρόστιμα! Για παράδειγμα, αν η απαιτούμενη αξία των αποδείξεων είναι 6.000 ευρώ και η προσκομιζόμενη στα 4.000 ευρώ, πάνω στη «διαφορά» (2.000 ευρώ) επιβάλλουν και πρόστιμο 10%, δηλαδή 200 ευρώ! Εν προκειμένω βάζουν χαράτσια πάνω σε ανύπαρκτες καταναλώσεις, για τα παραγόμενα εμπορεύματα των καπιταλιστών που έχουν ξεμείνει στο ράφι.
Μαζί με τα εκκαθαριστικά της Εφορίας θα στείλουν τα χαρατσόχαρτα με το τέλος «αλληλεγγύης» που αφορά στα λαϊκά εισοδήματα που αποκτήθηκαν πέρσι (μέσα στο 2011). Να σημειωθεί πως αυτά που ήδη έστειλαν αφορούν στο αναδρομικό χαράτσωμα, στα εισοδήματα του 2010 για τα οποία ακόμη τρέχουν οι δόσεις. Από την 1η Γενάρη φέτος (εισοδήματα 2012) μαζεύουν το συγκεκριμένο χαράτσι μήνα με το μήνα απευθείας από τις μισθοδοσίες των επιχειρήσεων και των ασφαλιστικών ταμείων. Φέτος δηλαδή το συγκεντρώνουν εις τριπλούν: Τις δόσεις που τρέχουν για τα εισοδήματα του 2010, το χαράτσι που θα στείλουν για το 2011 μαζί με την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης, ταυτόχρονα με την μήνα - το μήνα παρακράτηση που διενεργούν για το 2012 πέρα και πάνω από τη μηνιάτικη παρακράτηση για το φόρο εισοδήματος. Αυτοαπασχολούμενοι και μικροεπαγγελματίες, πέρα από το φόρο, πέρα και από το «τέλος αλληλεγγύης», χαρατσώνονται και με το διογκωμένο σε ποσοστό 66% «τέλος επιτηδεύματος». Για το 2012 (στις πόλεις με πληθυσμό πάνω από 200 χιλιάδες) φτάνει στα 500 ευρώ (από 300 ευρώ το 2011) και στα 400 ευρώ (από 300) για τους επαγγελματίες με έδρα σε μικρότερες πόλεις.
Από τον επόμενο, μαζί με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, θα στέλνουν και τα χαράτσια για τους «ηλεκτροδοτούμενους χώρους», που για φέτος σχεδιάζουν να τα μαζέψουν σε 5 δόσεις με τους λογαριασμούς ρεύματος από το Μάη μέχρι και το Δεκέμβρη.
Από τον Οκτώβρη φέτος, με την έναρξη της χειμερινής περιόδου, κλιμακώνουν παραπέρα με την εξίσωση του συντελεστή των ειδικών φόρων κατανάλωσης ανάμεσα στο πετρέλαιο θέρμανσης των νοικοκυριών με το πετρέλαιο κίνησης. Μετά τις τρανταχτές ανατιμήσεις των ειδικών φόρων από τα 21 ευρώ (για το 2010) στα 60 ευρώ στο χιλιόλιτρο (2011) κλιμακώνουν με την εκτόξευση στα 412 ευρώ από το φθινόπωρο του 2012.

Αμπαλάρουν τα νέα πακέτα

Πέτρα πάνω στην πέτρα δεν πρόκειται να αφήσουν προκειμένου να ικανοποιήσουν την αδηφαγία των μονοπωλίων. Η βαρβαρότητα που ετοιμάζουν αποκαλύπτεται από το πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ., με τη συμμετοχή του ΣΕΒ και άλλων τμημάτων του κεφαλαίου και αφορά στα μέτρα που θα πάρει η διάδοχη κυβέρνηση, τον Ιούνη φέτος, αμέσως μετά τις εκλογές.
Το κοινό πόρισμα για το φορολογικό αποτελεί σάρκα από τη σάρκα του νέου μνημονίου συγκυβέρνησης - τρόικας - μονοπωλίων. Φόρα παρτίδα ομολογούν τα νέα βαριά χαράτσια απέναντι στο λαϊκό εισόδημα, την κατανάλωση και την κατοικία, την πλήρη κατάργηση όλων των ελαφρύνσεων που ακόμη τρεμοπαίζουν στα πόδια τους και που αφορούν στις κάθε είδους δαπάνες των λαϊκών νοικοκυριών (νοίκια, φροντιστήρια παιδιών, υγεία, τόκοι στεγαστικών δανείων κ.ά.), ταυτόχρονα με νέες προκλητικές απαλλαγές στα κέρδη και στα μερίσματα των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων.
Συγκεκριμένα:
Φορολογική κλίμακα: Μισθωτοί, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες επιβαρύνονται ακόμη περισσότερο στα κλιμάκια εισοδήματος από τα 11.000 μέχρι τα 21.000 ευρώ το χρόνο. Για παράδειγμα, σε εισόδημα 16.000 ευρώ ο επιπλέον φόρος φτάνει στα 280 ευρώ. Με την «προτεινόμενη» κλίμακα προχωρούν σε προκλητικές μειώσεις στα πολύ μεγάλα εισοδήματα. Ο συντελεστής 45% που ισχύει για το κομμάτι πάνω από τα 100.000 ευρώ μειώνεται κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες στο 40%. Ετσι, για τον πλουτοκράτη που εμφανίζει εισόδημα 200.000 ευρώ προκύπτει όφελος 7.920 ευρώ και για εισόδημα στα 500.000 ευρώ απογειώνεται στα 22.920 ευρώ το χρόνο! Τα νέα κλιμάκια περιορίζονται από 8 σε 5, στο εύρος δηλαδή που έχουν συμφωνήσει με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
Φορο-ελαφρύνσεις: «Προτείνεται» η πλήρης κατάργηση για κάθε δαπάνη των λαϊκών νοικοκυριών (νοίκια, φροντιστήρια παιδιών, τόκοι στεγαστικών δανείων κ.ά.). «Προτείνουν» την αντικατάστασή τους σε επιδοματική μορφή και μόνο για τα πολύ χαμηλά εισοδήματα, δηλαδή για τη διαχείριση των ακραίων φαινόμενων απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης που γεννά η εγκληματική πολιτική σε όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Επιχειρηματικά κέρδη: Συγκλίνουν στην άποψη για ενιαίο μειωμένο συντελεστή τόσο για τα αδιανέμητα όσο και για τα διανεμόμενα κέρδη (μερίσματα). Πρόκειται για την πρόταση που έχει υποδεχτεί από τη ΝΔ με κατεύθυνση τη μείωση του συντελεστή κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες (15% από 20%).
Φόροι στη λαϊκή κατοικία: Κοινή πρόταση και των τριών - ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ. - είναι η ενιαιοποίηση των κάθε είδους επιβαλλόμενων φόρων και χαρατσιών, εξέλιξη που θα απογειώσει στα ύψη τη ληστεία απέναντι στη μικρή περιουσία. Προχωρούν και στην κατάργηση των αντικειμενικών αξιών, την αντικατάστασή τους με τις εμπορικές τιμές, εξέλιξη που θα απογειώσει τα εφαρμοζόμενα χαράτσια.
ΦΠΑ: Συμφωνούν στο ότι αυτό που προέχει είναι η διασφάλιση των φορολογικών εσόδων. Σε κάθε περίπτωση ετοιμάζουν τρανταχτές ανατιμήσεις στο ΦΠΑ για τα εμπορεύματα μαζικής κατανάλωσης (τρόφιμα, τιμολόγια πρώην ΔΕΚΟ κ.ά.).

Ανδρέας ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ

Για τις εκλογές που έρχονται

Motion Team

Οι εκλογές που έρχονται είναι διαφορετικές σε σχέση με όλες τις προηγούμενες και δε γίνονται σε μια συνηθισμένη περίοδο. Σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις όλα τα κόμματα, ακόμη και αυτά που ήταν στην κυβέρνηση, σταματούσαν την επιβολή αντιλαϊκών μέτρων και επιδίδονταν σε πλειοδοσία κάλπικων υποσχέσεων στην εργατική τάξη, στα φτωχά λαϊκά στρώματα για καλύτερες μέρες, προκειμένου να υφαρπάσσουν την ψήφο, να χειραγωγούν το λαό, να στεριώνουν το αστικό πολιτικό σύστημα για να συνεχίζουν την αντιλαϊκή επέλασή τους μετά τις εκλογές.

Τώρα μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες θα υλοποιούνται αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Μόλις προχτές ο πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μιλώντας για το ενδεχόμενο να υπάρξει νέα μείωση στους μισθούς, όπως άλλωστε προβλέπεται στο μνημόνιο είπε ότι «είναι ένα θέμα το οποίο θα πρέπει ν' αποφασίσει η επόμενη κυβέρνηση και η ελληνική Βουλή, λαμβάνοντας υπόψη τα τελευταία στοιχεία και τις προοπτικές της οικονομίας, όπως θα διαμορφωθούν με βάση τις εξελίξεις. Δεν μπορεί να υπάρξει δέσμευση ότι δε θα μειωθούν». Ξεκαθάρισε επίσης ότι η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να ενισχύσει τα ασφαλιστικά ταμεία και τους άλλους οργανισμούς (νοσοκομεία, ΟΕΚ, ΑΕΙ κ.ά.) που έπαθαν στην κυριολεξία συντριβή από το «κούρεμα», όπως με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα αποκάλυψε ο «Ριζοσπάστης». Παράλληλα, προανήγγειλε συνολικό άνοιγμα του Ασφαλιστικού, με νέες ανατροπές σε βάρος των εργαζομένων και των συνταξιούχων, στο όνομα των ελλειμμάτων που μεγαλώνουν στα Ταμεία ως συνέπεια της διαχείρισης από την κυβέρνηση για λογαριασμό της πλουτοκρατίας. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Ηδη έχουν εξαγγελθεί νέα αντεργατικά μέτρα τον Ιούνη. Επομένως, τα υπουργεία, μαζί με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ προετοιμάζονται για όλο το πλαίσιο δράσης, όλο το πακέτο μέτρων, το οποίο θα πρέπει να εφαρμόσει η επόμενη κυβέρνηση.

Αλλά και από το μνημόνιο, τους εφαρμοστικούς του νόμους, το PSI, τη δανειακή σύμβαση προκύπτουν δεσμεύσεις για μέτρα μέχρι και την τελευταία μέρα λειτουργίας της Βουλής. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε προεκλογική περίοδο που θα οργανώνονται αγώνες. Και οι κομμουνιστές θα συνδυάσουν την προεκλογική δουλειά με την αγωνιστική δράση. Αλλωστε, αυτό συμβάλλει και στην επίδραση, σ' ένα βαθμό, της ψήφου των εργαζομένων.Παρ' όλ' αυτά, ήδη παίρνουμε γεύση για τη διεξαγωγή της προεκλογικής αναμέτρησης. Για παράδειγμα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διαγκωνίζονται ποιο κόμμα από τα δύο είναι πιο ικανό για τη σφαγή του λαού μέσα από το φαινομενικά οξύ μεταξύ τους καυγά. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στη ΝΔ γιατί τάχα δε συνέβαλε την περίοδο που ήταν κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ στην προσπάθειά του να σώσει τη χώρα, αφού ήταν ενάντια στο μνημόνιο και ας ψήφισε τη συντριπτική πλειοψηφία των αντιλαϊκών νόμων. Ενώ στη συγκυβέρνησή τους ήταν τάχα αντιπολίτευση.
Ο πρόεδρος της ΝΔ λέει για να υφαρπάξει ψήφο κυνηγώντας την αυτοδυναμία ότι δε θα ακολουθήσει πολιτικές ενάντια στα χαμηλά εισοδήματα. Είμαστε αντίθετοι, λέει, σε οριζόντιες περικοπές, σε μέτρα, δηλαδή, τα οποία μειώνουν μισθούς και συντάξεις, όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ. Λέει ότι θα αυξήσει τις συντάξεις, θα καταργήσει τα χαράτσια. Αλλά μαζί με το ΠΑΣΟΚ αποφάσισαν ως συγκυβέρνηση τη σφαγή των κατώτατων μισθών κατά 22% και 32%, των επικουρικών συντάξεων από 10% - 20% και των κύριων συντάξεων 12% πάνω από τα 1.300 ευρώ, την περικοπή των ειδικών μισθολογίων κατά 10% από τον Ιούνη, «κούρεψαν» τα αποθεματικά ασφαλιστικών ταμείων, νοσοκομείων, Πανεπιστημίων κ.λπ. επεξεργάστηκαν το νέο σχέδιο φοροληστείας των εργαζομένων και φοροαπαλλαγής των επιχειρηματιών και γενικά μαζί επεξεργάστηκαν όλα τα βάρβαρα μέτρα του νέου μνημονίου των εφαρμοστικών του νόμων και της δανειακής σύμβασης που θα εφαρμόζονται για 30 τουλάχιστον χρόνια, ενώ μαζί έχουν ετοιμάσει για τις επόμενες κυβερνήσεις το έδαφος για νέα άγρια μέτρα.

Αστικά προεκλογικά ιδεολογήματα

Από την έως τώρα εξέλιξη της προεκλογικής δράσης των κομμάτων, ήδη ξεχωρίζουν ορισμένα κεντρικά ζητήματα στα οποία πάνε να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους.

1.Λένε ότι το δίλημμα στις εκλογές είναι ευρώ ή χάος.

Αλλά για την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, χάος είναι οι μισθοί των 300 και 400 ευρώ, οι συντάξεις των 200 και 300 ευρώ, το «κούρεμα» στα αποθεματικά των νοσοκομείων, των Πανεπιστημίων, των ΤΕΙ, του ΟΕΚ, των ασφαλιστικών ταμείων, τα χαράτσια, η ανεργία, η εξαθλίωση, η ασιτία παιδιών, το κόψιμο των επιδομάτων Πρόνοιας, η αδυναμία να υπάρχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, η ανεργία που πολλαπλασιάζεται, οι άστεγοι, κ.λπ. Είναι κάλπικα, εκβιαστικά και τρομοκρατικά για το λαό αυτά τα διλήμματα με στόχο την υποταγή του στην πολιτική σφαγής του. Στις εκλογές να πάει άφοβα. Να σκεφτεί ότι αυτή δεν είναι ζωή για τον ίδιο και τα παιδιά του. Να σκεφτεί ότι του έχουν πάρει σχεδόν τα πάντα σε σχέση με τις κατακτήσεις που τον έκαναν να μπορεί ζει στοιχειωδώς. Και τον χρεοκοπούν ανεξέλεγκτα, τον ωθούν στην εξαθλίωση. Τι έχει να χάσει; Γι' αυτό λέμε να συντρίψει τα αστικά κόμματα και να κάνει πανίσχυρο το ΚΚΕ.

2. Λένε ότι με το PSI και τη δανειακή σύμβαση μείωσαν το χρέος, έσωσαν τη χώρα.

Πράγματι μείωσαν το κρατικό χρέος κατά 105 δισ., αλλά δανείστηκαν 130 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα το κρατικό χρέος να φτάσει πάνω από 400 δισ. ευρώ. Από τα 130 δισ. ευρώ του δανείου πάνε όλα στους πιστωτές, δεκάρα τσακιστή δεν πρόκειται να δοθεί για κάλυψη λαϊκών αναγκών. Ενώ το ακόμη μεγαλύτερο χρέος που προκύπτει θα το πληρώσει ο ελληνικός λαός. Ηδη, έστησαν το ειδικό ταμείο, στο οποίο εκτός από τα δάνεια θα μπαίνουν και τα λεφτά από τις ιδιωτικοποιήσεις, απ' όπου πρώτα θα πληρώνονται οι πιστωτές και αν περισσέψουν λεφτά θα δίνονται και για άλλες ανάγκες του κράτους. Αλλά την ίδια ώρα «κούρεψαν» το 70% των αποθεματικών των νοσοκομείων, κατά 75% των χρημάτων των Πανεπιστημίων, των ΤΕΙ, άλλων οργανισμών, τα αποθεματικά του ΟΕΚ, των ασφαλιστικών ταμείων κ.λπ. Τσάκισαν τους μισθούς, ιδιαίτερα για τους νέους κάτω των 25 ετών, καταδικάζοντάς τους να δουλεύουν με 430 ευρώ το μήνα, μείωσαν δραστικά τις συντάξεις, τα πενιχρά επιδόματα ανεργίας, τα μεροκάματα των νέων της μαθητείας τα έφτασαν στα 18 ευρώ μεικτά, κόβουν και μειώνουν τα προνοιακά επιδόματα, καταδικάζοντας ιδιαίτερα τα ΑμΕΑ στην εξαθλίωση, ή το επίδομα τοκετού, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες στις νέες μητέρες, στα νέα ζευγάρια.
Ακόμα και αν δεν αυξανόταν το κρατικό χρέος με τη δανειακή σύμβαση, από τους εργαζόμενους, τη νεολαία των λαϊκών στρωμάτων έχουν αρπάξει πολλαπλάσια.
Η δανειακή σύμβαση, το μνημόνιο, οι εφαρμοστικοί του νόμοι, το PSI, τα οποία πρέπει να τα βλέπουμε ως ενιαίο πακέτο επιβάλλουν βάρβαρα μέτρα που θα εφαρμόζονται για 30 χρόνια, έως το 2042. Απαγορεύεται η επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής συμφωνίας. Αυτό το λέει η ίδια η δανειακή σύμβαση και το έχουν ψηφίσει. Δεν μπορεί οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευτεί. Αυτοί που μπορούν να αλλάξουν αυτή τη σύμβαση είναι η ΕΕ, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ. Αν κάτι δεν πάει καλά με την αποπληρωμή των δανείων και πυκνώνουν οι εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών και αστικών οικονομικών επιτελείων που λένε ότι η Ελλάδα δε γλίτωσε την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, τότε οι δανειστές έχουν δικαίωμα να ζητήσουν επιστροφή όλων των χρημάτων που έχουν δανείσει - που δεν τα πήρε ο λαός αλλά οι τράπεζες, οι επιχειρηματίες - μαζί με τους τόκους. Και αν η Ελλάδα δεν μπορεί να τα δώσει πίσω, έχουν δικαίωμα να κατασχέσουν δημόσια γη, λιμάνια, αεροδρόμια, ορυκτό πλούτο, κ.λπ. Για όλα αυτά, τα άλλα κόμματα δε λένε κουβέντα. Γιατί ποντάρουν προεκλογικά να «πουλήσουν» κάλπικες ελπίδες ότι μπορεί να επαναδιαπραγματευτούν ορισμένα πράγματα και να ανακουφίσουν τάχα το λαό. Μέχρι και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μιλά για επαναδιαπραγμάτευση. Αλλά η καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΔΝΤ, είναι λάκκος των λεόντων για τους λαούς. Τι διαπραγμάτευση μπορούν να κάνουν;

3. Λένε ότι η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση. Για να μην έρθει το «χάος» και η «πτώχευση» με την «κοινωνική «αναταραχή», να κυβερνηθεί η χώρα αποτελεσματικά.

Οταν λένε να κυβερνηθεί η χώρα εννοούν: Να υλοποιηθούν το αντιλαϊκό μνημόνιο, οι αντεργατικοί εφαρμοστικοί του νόμοι, η δανειακή σύμβαση, αυτά όλα πάνε πακέτο. Εννοούν, επίσης, να έχουν λυμένα τα χέρια για τα νέα ακόμη πιο άγρια μέτρα που έρχονται στη συνέχεια. Είναι κάλπικα, εκβιαστικά και τρομοκρατικά για το λαό αυτά τα διλήμματα. Θέλουν κυβέρνηση να συνεχίζει να σφάζει το λαό και μιλούν για ακυβερνησία, αν ο λαός με την ψήφο του την κάνει ανήμπορη.
Ταυτόχρονα, οι αστοί φοβούνται και πρέπει να τους τρομάξει ακόμη περισσότερο και με την ψήφο η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Δε φοβούνται από τις «αντιμνημονιακές δυνάμεις», την «αντιμνημονιακή ρητορεία», τις προτάσεις για «αντιμνημονιακή ή αριστερή κυβέρνηση». Ολες αυτές οι δυνάμεις και οι πολιτικές δεν ξεφεύγουν από τα πλαίσια του συστήματος. Δεν αρνούνται τον εκμεταλλευτικό του χαρακτήρα, τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Φοβούνται το ΚΚΕ, το ταξικό εργατικό κίνημα, γιατί ανοίγουν το δρόμο στην αμφισβήτηση της αστικής πολιτικής του αστικού πολιτικού συστήματος. Φοβούνται το ΚΚΕ, γιατί, προβάλλει στην εργατική τάξη, στην εργαζόμενη νεολαία, στα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα τη μοναδική διέξοδο σε όφελός τους: Αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, μονομερής διαγραφή του χρέους, δεν το δημιούργησε ο λαός, η νεολαία, τους χρωστάνε και από τη «νόμιμη κλοπή» της υπεραξίας, με εργατική λαϊκή εξουσία. Ξέρουν πως η μόνη πολιτική διέξοδος και η πάλη γι' αυτή, από την οποία κινδυνεύουν, είναι η πολιτική του ΚΚΕ για την εργατική, λαϊκή εξουσία, που μπολιάζει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, ως προοπτική φιλολαϊκής διεξόδου από την κρίση.
Τα τελευταία χρόνια, παρά το γεγονός ότι το εργατικό - λαϊκό κίνημα δεν είναι αντίστοιχο των απαιτήσεων να ανακόψει την επίθεση του κεφαλαίου, παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα, πολύ περισσότερο από άλλες χώρες στην Ευρώπη, είναι ανερχόμενο, έχουν γίνει σημαντικά βήματα στη λαϊκή συνείδηση σε σχέση με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.
Οταν λένε σταθερή κυβέρνηση, για να προχωρήσει η δανειακή σύμβαση, για να προχωρήσει δηλαδή η στρατηγική διεξόδου απ' την κρίση υπέρ του κεφαλαίου και με άγρια μέτρα κατά του λαού, ή κοινωνική εξέγερση, χάος και επανάσταση, αποκαλύπτουν και το εξής ζήτημα: Οτι σήμερα περισσότερο από πριν ωριμάζει ο προβληματισμός, για τη σύγκρουση των δύο δρόμων ανάπτυξης. `Η ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, ή συγκέντρωση δυνάμεων, λαϊκή κοινωνική συμμαχία, σύγκρουση με το κεφάλαιο για την εργατική - λαϊκή εξουσία.

4. Λένε ότι τώρα που «κούρεψαν» το χρέος και έκαναν τη δανειακή σύμβαση, που πήραν όλα τα αντεργατικά μέτρα έστρωσαν το έδαφος για την ανάπτυξη, από την οποία τάχα θα επωφεληθούν όλοι και οι εργάτες και τ' άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Η ανάπτυξη που λένε θα είναι καπιταλιστική. Δεν είναι σίγουρο ότι θα έρθει, αλλά ακόμη και αν έρθει θα είναι αναιμική. Τα αστικά επιτελεία θεωρούν ότι μέχρι το 2013 δεν μπορεί να γίνει ανάπτυξη, η κρίση βαθαίνει και τραβάει σε μάκρος χρόνου. Αλλά ας δούμε την ανάπτυξή τους με τα όσα ως τώρα έχουν εξαγγείλει.
Συμφώνησαν, μέσω της χρηματοδότησης προγραμμάτων από τα ευρωπαϊκά κονδύλια του ΕΣΠΑ, να δοθούν περίπου 20 δισ. μέχρι το 2013 για χρηματοδότηση μεγάλων έργων, κυρίως στους τομείς των μεταφορών (ολοκλήρωση μεγάλων οδικών αξόνων) και της ενέργειας (πρόγραμμα «Ηλιος», ιδιωτικές επενδύσεις στην ηλεκτρική ενέργεια κ.ά.). Τα κεφάλαια θα τα καρπωθούν μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι, οι οποίοι στη συνέχεια θα εξασφαλίσουν κέρδη, πουλώντας ακριβά στα λαϊκά στρώματα υπηρεσίες, ενέργεια κ.ά. Αυτή η αναιμική καπιταλιστική ανάπτυξη γίνεται πάνω στα συντρίμμια των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, στην ιδιωτικοποίηση των κρατικής ιδιοκτησίας επιχειρήσεων (ήδη προχωράνε με τη ΔΕΠΑ), άλλων κρατικών υποδομών, δημόσιας γης, ορυκτού πλούτου κ.λπ., ώστε να γιγαντωθούν τα μονοπώλια. Αλλά, αυτή η «ανάπτυξη» δεν έχει σχέση με την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, ούτε αποτελεί - όπως την εμφάνισε η κυβερνητική προπαγάνδα - το «αντίβαρο» στα σκληρά αντεργατικά μέτρα των μνημονίων. Από την ανάπτυξή τους σε τίποτα δε θα ωφεληθούν οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο. Ποιες ανάγκες τους θα μπορούν να ικανοποιήσουν με μισθό 400 - 500 ευρώ; Η ζωή τους είναι ήδη κόλαση. Ούτε, βεβαίως, πρόκειται να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας σταθερές και μόνιμες έτσι που έστω να μετριάσει το οξύτατο πρόβλημα της ανεργίας, όπου η Ελλάδα έφτασε να είναι η δεύτερη χώρα μετά την Ισπανία στην Ευρωζώνη, με επίσημο ποσοστό ανέργων 20%.
Μερικά έργα που έχουν ήδη εξαγγείλει ότι θα κάνουν δείχνουν του λόγου το αληθές, σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας στον αστικό Τύπο. Εδωσαν τα κοιτάσματα χρυσού στον Εβρο στην καναδική «ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΓΚΟΛΝΤ» που θα χρησιμοποιήσει 300 εργαζόμενους μόνο για την κατασκευή, ενώ οι μόνιμες θέσεις εργασίας θα είναι μόνο 200. Η «ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΕΒΕ» κατασκευάζει συγκροτήματα αντλησοταμίευσης και αποθήκευσης ενέργειας στην Αιτωλοακαρνανία. Για την κατασκευή θα δουλέψουν 842 εργαζόμενοι. Για τη λειτουργία της 50 εργαζόμενοι. Ο σταθμός ηλιακής ενέργειας στο Λασίθι της Κρήτης θα χρησιμοποιήσει 650 εργαζόμενους για την κατασκευή του και 70 εργαζόμενους για τη λειτουργία του. Θα κατασκευάσουν έργα υποδομής όχι βέβαια λαϊκές κατοικίες, λαϊκές κατασκηνώσεις, σχολεία, όχι αντισεισμικά και αντιπλημμυρικά έργα, αλλά αυτοκινητόδρομους για τη διακίνηση των εμπορευμάτων των κεφαλαιοκρατών και ο λαός θα πληρώνει πανάκριβα διόδια.
Αυτά τα παραδείγματα και μόνο φτάνουν για να δείξουν ότι όχι μόνο δε θα έρθουν καλύτερες μέρες για τους εργαζόμενους, αλλά μεγαλύτερη εκμετάλλευση, εξαθλίωση, ανεργία.
Το ΚΚΕ μιλά για άλλη ανάπτυξη χωρίς καπιταλιστές ιδιοκτήτες. Ανάπτυξη με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, όλων των εργοστασίων που θα γίνουν, εργατική, λαϊκή περιουσία. Τα εργοστάσια και την παραγωγή, αλλά και την αξιοποίηση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας, θα τα αναπτύσσει η ίδια η εργατική τάξη με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο. Η συνέλευση των εργατών θα αποφασίζει και θα οργανώνει την παραγωγή, θα ελέγχει. Τώρα το κεφάλαιο δεν αναπτύσσει όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας γιατί δε βγάζει εύκολο και γρήγορο κέρδος απ' αυτές. Ετσι θα εξαλειφθεί η ανεργία, θα υπάρχουν ικανοποιητικοί μισθοί και συντάξεις, θα καλύπτονται όλες οι λαϊκές ανάγκες σε διατροφή, Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, λαϊκή κατοικία, ανάπαυση, διακοπές, κ.λπ.

Γιατί πανίσχυρο ΚΚΕ

Για όλα τα παραπάνω, η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να τσακίσουν τα αστικά κόμματα, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Να βγάλουν ανίσχυρη κυβέρνηση και ένα πανίσχυρο ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ αξιοποιεί και τις βουλευτικές εκλογές ως ένα μέτωπο της ταξικής πάλης και ζητάει από το λαό να το υπερψηφίσει, ώστε να εκφραστεί και στην κάλπη ένα ισχυρό πλήγμα στο σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα. Αυτή η αποφασιστική ενίσχυση θα δυναμώσει την εργατική - λαϊκή πάλη μετά τις εκλογές. Να μη φοβηθεί ο λαός τα διλήμματα για ακυβερνησία, του «ευρώ ή χάος» κ.λπ. Ενα πανίσχυρο ΚΚΕ είναι το αντίπαλο δέος στην αστική πολιτική και απ' αυτό έχει συμφέρον ο λαός. Οχι μόνο γιατί δεν έλειψε από κανέναν αγώνα. Από το να καταργηθούν τα χαράτσια, τα διόδια, να δοθούν συσσίτια στα σχολειά, να επανασυνδεθεί το ρεύμα σε ανέργους και άλλα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά που δεν μπορούν να πληρώσουν, από μέτρα ανακούφισης των φτωχών υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, από δωρεάν συγγράμματα, δωρεάν στέγαση και σίτιση των φοιτητών - σπουδαστών μέχρι τις μεγάλες πανεργατικές απεργίες. Οχι μόνο γιατί προέβλεψε ότι θα παρθούν τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα, όπως μείωση μισθών συντάξεων, απολύσεις στο Δημόσιο, που όταν τα έλεγε οι άλλες δυνάμεις το χλεύαζαν αλλά το επιβεβαίωσε η ίδια η ζωή. Αλλά γιατί, χωρίς ισχυρό εργατικό ταξικό κίνημα, συμμαχία του εργατικού κινήματος με τα λαϊκά στρώματα, χωρίς ισχυρό ΚΚΕ, τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα μετά τις εκλογές.
Ανίσχυρη κυβέρνηση σημαίνει αδυναμία να περνά βάρβαρα μέτρα, να χειραγωγεί το λαό στην αστική πολιτική. Πανίσχυρο ΚΚΕ σημαίνει ενίσχυση της ταξικής πάλης, ενίσχυση στις εργατικές, τις λαϊκές συνειδήσεις του αντικαπιταλιστικού, αντιμονοπωλιακού δρόμου ανάπτυξης, ενίσχυση της λαϊκής κοινωνικής συμμαχίας για την εργατική λαϊκή εξουσία.
Ψήφος στο ΚΚΕ δε σημαίνει συμφωνία σε όλη την πολιτική του. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να ψηφίσει ΚΚΕ και ας μη δέχεται τη θέση του για την εργατική λαϊκή εξουσία. Πολλές περισσότερες και καινούριες ψήφοι πρέπει να πέσουν στο ΚΚΕ. Μίλησε για το χαρακτήρα της οικονομικής κρίσης και ότι θα παίρνονται αλλεπάλληλα αντεργατικά μέτρα και επιβεβαιώθηκε, όταν όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις τότε το χλεύαζαν ή έλεγαν ότι κινδυνολογεί. Είπε για τη μείωση μισθών, συντάξεων, για τη χρεοκοπία, για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, και πολλά άλλα και επιβεβαιώθηκε. Ηταν στην πρώτη γραμμή όλων των αγώνων για όλα τα λαϊκά προβλήματα. Μπήκε μπροστά για να αποκρούσουμε τη λαίλαπα. Εδειξε συνέπεια λόγων και έργων. Είπε ότι τα αντεργατικά μέτρα δεν εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση του χρέους, αλλά για την ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής οικονομίας και εφαρμόζονται ενιαία σε όλη την ΕΕ και επιβεβαιώνεται. Για παράδειγμα, στη Γερμανία, την ατμομηχανή της ΕΕ 7,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι αμείβονται με 400 ευρώ μισθό, ενώ υπάρχουν συντάξεις 140 ευρώ. Και γι' αυτούς τους λόγους, όσοι δε συμφωνούν με όλη την πολιτική του μπορούν και πρέπει να ρίξουν κόκκινη ψήφο. Για να υπάρχει την επομένη των εκλογών πανίσχυρο το αντίπαλο εργατικό, λαϊκό δέος, το αντίβαρο, στους αστούς και το σύστημά τους.

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ