ΤΑΞΙΚΑ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

ΤΑΞΙΚΑ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ
"AMAT VICTORIA CURAM"="H ΝΙΚΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ"
για επικοινωνία και για τις αναρτήσεις,
τις σκέψεις και τις γνώμες σας,στο: predatorus_preda@easy.com

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Το πραγματικό δίλημμα είναι: Με τα μονοπώλια ή με το λαό αφέντη στην οικονομία και στην εξουσία


Η εισηγητική τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε την περασμένη Τετάρτη

Συνέντευξη Τύπου για την κατάσταση της οικονομίας, τα νέα άγρια μέτρα, το κίνημα και την προοπτική παραχώρησε την Τετάρτη η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό. Ολόκληρη η συνέντευξη, με τις ερωταπαντήσεις των δημοσιογράφων, δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» της Πέμπτης, 6 Σεπτέμβρη. Με δεδομένες τις εξελίξεις που μεσολάβησαν στο μέτωπο της αστικής διαχείρισης της κρίσης, σε Ευρωζώνη και Ελλάδα, και ενόψει των αποφάσεων που τις επόμενες μέρες θα σηματοδοτήσουν την ένταση της επιθετικότητας σε βάρος του λαού, ο «Ριζοσπάστης» αναδημοσιεύει σήμερα την εισηγητική τοποθέτηση από τη συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
***
«Η κρίση θα πιάσει πάτο, δεν έχει φτάσει ακόμα εκεί και στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Ηδη παραδέχονται ότι θα εκδηλωθεί σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ που ακόμα δεν τα έχει χτυπήσει ανάλογα και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ακόμα και αν έλθει κάποια ανάκαμψη, δηλαδή επενδύσεις κ.λπ. ο λαός θα είναι ήδη στον πάτο, δεν πρόκειται να του δώσουν χέρι να σηκωθεί. Επομένως, τίθεται εξ αντικειμένου το πρόβλημα να απαλλαγούμε από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, από τα δεσμά της ΕΕ και των κινδύνων του ιμπεριαλιστικού πολέμου.


Το πραγματικό δίλημμα είναι: Με τα μονοπώλια, το κεφάλαιο να κάνουν κουμάντο στην οικονομία και να έχουν την πολιτική εξουσία ή με το λαό αφέντη στην οικονομία και στην εξουσία.Η οικονομική κρίση δε συνιστά ένα αυτοτελές φαινόμενο, φουντώνει τις διακρατικές αντιθέσεις, φέρνει ανακατατάξεις μέσα στην ΕΕ, δυναμώνει τις ανισότιμες σχέσεις αλληλεξάρτησης.
Προκαλεί ένα νέο γύρο ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων για τον έλεγχο και το ξαναμοίρασμα των αγορών, των εδαφών, των ενεργειακών και πλουτοπαραγωγικών πηγών. Αρα, συνεπάγεται τον πόλεμο, την επέμβαση από τα έξω προς τα μέσα για ανάδειξη κυβερνήσεων που είναι στο χέρι της μιας ή της άλλης ιμπεριαλιστικής δύναμης ώστε να διευκολύνεται το ξαναμοίρασμα και ο έλεγχος.
Η Αφρική και η Μέση Ανατολή, και όχι μόνο, βράζουν, άρα ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η ιμπεριαλιστική ειρήνη που τον διαδέχεται δεν είναι ζητήματα ξένα για τον ελληνικό λαό, παίρνοντας υπόψη ότι η χώρα μας είναι μέλος στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, έχει αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, έχει μεγάλη σημασία η γεωστρατηγική της θέση για τη διεξαγωγή ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Σ' αυτή τη φάση πρέπει ο λαός να αποδείξει ότι έχει το κουράγιο, ότι είναι σε θέση να απαλλαγεί από τις αυταπάτες που καλλιεργούν οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ, και στηρίζουν την ανάπτυξη των μονοπωλίων, να γυρίσει την πλάτη στα τρομοκρατικά και εκβιαστικά διλήμματα.
Η Αλέκα Παπαρήγα στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου
Οποιαδήποτε κυβέρνηση, είτε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΛΑ.Ο.Σ., ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, είτε ΣΥΡΙΖΑ, θα κρατήσουν την ίδια γραμμή όσον αφορά τη γραμμή ανάπτυξης και διαχείρισης, υπέρ του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, θα πάρουν αντιλαϊκά μέτρα είτε του ενός ή του άλλου μείγματος. Η ΔΗΜΑΡ ξέπεσε, με την έννοια ότι στηρίζει τα αντιλαϊκά μέτρα σε αντίθεση με πιο ήπιες θέσεις που είχε προεκλογικά, γιατί έγινε κυβερνώσα αριστερά. Αν αύριο έχουμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και χωρίς άλλη συνεργασία, θα ξεπέσει εντελώς σε αντιλαϊκή κυβέρνηση, γιατί αυτό αντιπροσωπεύει η κυβερνώσα αριστερά. Κάτι που επιβεβαιώνεται από την παλαιότερη και πρόσφατη ευρωπαϊκή πείρα και όχι μόνο.Aκούμε από τον κ. Σαμαρά και τα άλλα κόμματα της συγκυβέρνησης, ανεξάρτητα από τις επιδερμικές διαφωνίες τους, ότι τα μέτρα που πάρθηκαν και που παίρνονται είναι σκληρά και οδυνηρά αλλά αναγκαία.
Είναι αναγκαία για το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, είναι βάρβαρα και θανατηφόρα για το λαό. Είναι ταξικά μέτρα που παίρνονται σε όλη την Ευρώπη ανεξαρτήτως του χρέους, των ελλειμμάτων και του μνημονίου.
Κούφια η «αντιμνημονιακή» πολιτική
Το λεγόμενο μνημονιακό τέλμα που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ ως ελληνικό πρόβλημα δεν ισχύει, ήδη το μνημονιακό τέλμα σημειώνεται και στην Πορτογαλία. Με μνημόνιο και χωρίς μνημόνιο τα ταξικά μέτρα είναι στην ημερήσια διάταξη παντού.
Ακούμε επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης που κάνουν κούφια αντιμνημονιακή πολιτική ότι το μνημόνιο απέτυχε γιατί οδήγησε στην ύφεση, στην εσωτερική υποτίμηση, ότι πρέπει να ακυρωθεί και να αντικατασταθεί από ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα για επενδύσεις και αναδιανομή εισοδήματος.
Το μνημόνιο δεν απέτυχε, είναι το εργαλείο για τη διαχείριση της κρίσης σε βάρος του λαού και υπέρ των μονοπωλίων. Μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση αναπτύσσονται διαφορετικές συνταγές που έχουν τον ίδιο σκοπό ανάλογα με την οικονομική θέση του κάθε καπιταλιστικού κράτους στην ΕΕ. Ολες οι προτάσεις οδηγούν στο ίδιο αντεργατικό και αντιλαϊκό αποτέλεσμα, είτε προτάσσουν την ανάπτυξη είτε προτάσσουν τη μείωση του χρέους και των ελλειμμάτων.
Είτε με δραχμή είτε με ευρώ, είτε με σύνδεση του εθνικού νομίσματος με δολάριο, στερλίνα, γιεν, γουάν και ρούβλι η ζωή των λαών δε θα άλλαζε. Το ίδιο ισχύει αν προχωρήσει η λεγόμενη ευρωπαϊκή ενοποίηση ή η διάσπαση. Εννοούμε το ίδιο για τους λαούς. Η μόνη διαφορά θα ήταν ότι ένα τμήμα του κεφαλαίου θα τα έβγαζε καλύτερα πέρα έναντι ενός άλλου.
Οποιος δηλώνει αντιμνημονιακός ας ψηφίσει την πρόταση του ΚΚΕ για κατάργηση του μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων, αντί να ασχολείται με εισαγγελικές ανακρίσεις. Εκεί που χρειάζεται ο εισαγγελέας είναι ο προσωπικός πλουτισμός του πολιτικού, ο εισαγγελέας δεν μπορεί να κρίνει υπέρ ή κατά μιας μορφής αστικής πολιτικής διαχείρισης.
Δικαστής να γίνει ο λαός
Οσο γίνεται περισσότεροι εργαζόμενοι πρέπει να στηρίξουν την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, που λέει για κατάργηση του μνημονίου με νόμο και των δανειακών συνθηκών, που πρέπει να συνοδεύεται από μονομερή διαγραφή του χρέους χωρίς καμία διαπραγμάτευση, γιατί η διαπραγμάτευση σημαίνει αναγνώριση, σημαίνει νέο "κούρεμα" με νέα μνημόνια, και ο λαός να πάρει στα χέρια του τον πλούτο και τα παραγωγικά μέσα που διαθέτει ακόμα η χώρα και να δρομολογήσει ανάπτυξη με υπολογισμό των ανθρώπινων αναγκών και όχι τα κέρδη των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, άρα αποδέσμευση, απαλλαγή από τα δεινά της ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης των μονοπωλίων και της ΕΕ. Δεν υπάρχει μέση λύση και οδός.
Σήμερα, που τα μονοπώλια κυριαρχούν παντού και καθορίζουν τα πάντα ακόμα και εκεί που υπάρχει ακόμα σε μεγάλο αριθμό η μικρομεσαία ιδιοκτησία, δεν είναι δυνατόν να γίνουν επενδύσεις, να φέρουν κέρδη, και ταυτόχρονα να μειωθεί η ανεργία, να επανέλθουμε έστω στις εργασιακές σχέσεις της 10ετίας του '80 και '90 και να γίνει αναδιανομή του πλούτου που εξασφαλίζει ότι η λαϊκή οικογένεια ζει ανάλογα με τις δυνατότητες της χώρας και τις σύγχρονες ανάγκες της.
Ανεξάρτητα ποια παραλλαγή θα κυριαρχήσει, άρα ανεξάρτητα αν ασκεί επιρροή η πρόταση της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ ή του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων, οι εργαζόμενοι θα χάνουν ακόμα περισσότερο την αγοραστική ικανότητα στα πιο στοιχειώδη, θα ζουν όπως στη 10ετία του '50 και '60.
Δεν είναι μόνο το ύψος των συντάξεων και των μισθών, των επιδομάτων, είναι το σύνολο των ανατροπών που έχουν γίνει και θα γίνουν είτε έχουμε κυβέρνηση του μνημονίου είτε λεγόμενη κυβέρνηση της αριστεράς, γιατί θα κυριαρχούν τα μονοπώλια παντού.
Η φτώχεια και η εξαθλίωση θα έλθουν με το σύνολο των μέτρων, με τη μερική ελαστική απασχόληση που θα γενικευθεί, οι επενδύσεις θα γίνουν σε επιλεκτικούς κλάδους, ενώ η τεχνολογία στα χέρια των καπιταλιστών τους δίνει τη δυνατότητα να ανεβάσουν την παραγωγικότητα με λίγες θέσεις εργασίας, λιγότερες από τις θέσεις που θα χάνονται, και με περιστασιακή μερική απασχόληση.
Αγωνιστική συσπείρωση με γραμμή ρήξης
Τρία ζητήματα κρίνουν την αποτελεσματικότητα των αγώνων και κυρίως την ικανότητα του λαϊκού κινήματος να παρεμποδίσει νέα μέτρα, να τα ανατρέψει όλα στην πορεία για να βαδίσει σε σίγουρη προοπτική. Πρόκειται για προϋποθέσεις που αφορούν τη γραμμή συνεργασίας και συσπείρωσης μέσα στο κίνημα, την άνοδο της οργάνωσης και συμμετοχής, την επιλογή του δρόμου ανάπτυξης.
  • ΠΡΩΤΟ ΖΗΤΗΜΑ: Η γραμμή συνεργασίας και αγωνιστικής συσπείρωσης πρέπει να βασίζεται στη θέση ότι η κρίση δεν είναι κρίση διαχείρισης ή χρέους, αλλά οικονομική καπιταλιστική κρίση που έρχεται ως συνέπεια του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Σήμερα συγκρούονται οι δύο δρόμοι ανάπτυξης, από τη μια ο δρόμος που χαράσσεται από τα μονοπώλια και τα κόμματά τους και από την άλλη ο δρόμος του αγώνα των αποφασιστικών και ανυποχώρητων μαζών, με κλιμάκωση που οδηγεί στη ρήξη, στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Η γραμμή του κινήματος, ανεξάρτητα αν προβάλλονται και σωστά ορισμένα άμεσα και οξυμένα προβλήματα, πρέπει να είναι ρήξης και ανατροπής. Κίνημα σημαίνει συμμαχία της εργατικής τάξης και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων με άνοδο της συμμετοχής των νέων ηλικιών και των γυναικών, οργάνωση, αντεπίθεση, ανατροπή.
Το να έχεις αίτημα κρατική χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ για τα άμεσα προβλήματα των Ταμείων που έχουν σχέση με την Υγεία μπορεί να είναι καλό και σωστό ως άμεσο, όμως μπορούν να δώσουν κρατική επιχορήγηση και να τη φορτώσουν στις τσέπες των εργαζομένων από άλλο δρόμο. `Η να βοηθήσουν να κάνει δάνειο ο ΕΟΠΥΥ και μετά να βάλουν φόρο υπέρ ΕΟΠΥΥ στα φάρμακα.
Το να λες ότι η συγκεκριμένη ΔΕΚΟ δεν μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί χωρίς να θέτεις γενικότερο ζήτημα άλλου δρόμου ανάπτυξης δεν πείθεις, δε νικάς, γιατί αφού δέχεσαι τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ενσωμάτωση στην ΕΕ, τότε θα βρεθείς μπροστά στο δίλημμα μέσα ή έξω από την ΕΕ, και στο θέμα της κοινωνικοποίησης. Η κρατικοποίηση δε σημαίνει φιλολαϊκή πολιτική, την έχουμε γνωρίσει πολύ καλά. Πολύ περισσότερο που η κρατικοποίηση δε σημαίνει ότι διατηρούνται οι μισθοί και οι εργασιακές σχέσεις.
Δεν υπάρχει διέξοδος όσο ο εργαζόμενος λαός, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι επηρεάζονται από τις διάφορες φιλελεύθερες, σοσιαλιστικές και "αριστερές" συνταγές διαχείρισης. Οσο κυριαρχούν η μοιρολατρία, η ηττοπάθεια, η λαθεμένη άποψη ότι σήμερα οι λαοί δεν μπορούν να νικήσουν, δεν μπορούν να δίνουν αποτελεσματικές μάχες, ότι η ριζική αλλαγή δε θα έλθει ποτέ, ότι είναι λύση της "δευτέρας παρουσίας". Δεν πρέπει ο λαός να περιμένει μοιρολατρικά τα διάφορα δίκτυα, που υποκριτικά τα ονομάζουν αλληλεγγύης και φιλανθρωπίας, που στήνονται σχεδιασμένα, ώστε αυτός να συμβιβαστεί με τη διαχείριση της φτώχειας.
  • ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΗΤΗΜΑ: Υπάρχει ανάγκη άμεσης και θεαματικής αλλαγής του συσχετισμού δύναμης στο κίνημα, από τα κάτω προς τα πάνω, ώστε το κίνημα να είναι σε θέση να αντιμετωπίζει την πολιτική οποιασδήποτε κυβερνητικής σύνθεσης, στο βαθμό που πρόκειται για εναλλαγή και όχι ανατροπή της ίδιας της εξουσίας. Δε θα έχουμε νικηφόρους αγώνες όσο η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων δεν είναι οργανωμένη στον τόπο δουλειάς και στον κλάδο.
  • ΤΡΙΤΟ ΖΗΤΗΜΑ: Το κίνημα πρέπει να βασίζεται στη συνεργασία - συμμαχία όλων των κοινωνικών δυνάμεων που έχουν συμφέρον να αντιπαλέψουν τα μονοπώλια, το κεφάλαιο, ανεξαρτήτως των μεταξύ τους διαφορών. Δηλαδή, συμμαχία των εργατοϋπαλλήλων, των αυτοαπασχολούμενων στην πόλη και στην ύπαιθρο, ενώ η δυναμική σηματοδοτείται από την ανεβασμένη συμμετοχή γυναικών και νεολαίας που ανήκουν στην παραπάνω ταξική διαστρωμάτωση. Το κίνημα πρέπει να κατευθύνεται στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Βεβαίως, αυτό θα έλθει ως αποτέλεσμα της πείρας των αγώνων, δεν είναι ζήτημα ενός συνθήματος.
Η κυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας
Οι αντικειμενικές προϋποθέσεις να ζήσει ο λαός πολύ καλύτερα υπάρχουν και στην Ελλάδα. Αυτό που χρειάζεται είναι να κοινωνικοποιηθούν τα μονοπώλια που εισβάλλουν όλο και πιο βαθιά σε όλες τις πτυχές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, ενώ η νέα τεχνολογία μπορεί να εξασφαλίσει και μείωση του χρόνου εργασίας προς όφελος του ελεύθερου χρόνου, ενώ στα χέρια των μονοπωλίων μειώνει τις θέσεις εργασίας ακόμα και σε συνθήκες αυξημένης παραγωγής.
Στις σημερινές συνθήκες ενώ πλεονάζουν οι απούλητες κατοικίες υπάρχουν άστεγοι και νέα ζευγάρια που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το νοίκι.
Ενώ η χώρα έχει δυνατότητα να παράγει προϊόντα διατροφής 100%, ελληνικά προϊόντα μένουν απούλητα ή πουλιούνται στον χονδρέμπορο σε εξευτελιστική τιμή και έχουμε θάλασσα εισαγωγών.
Ενώ είμαστε χώρα με δυνατότητες κατασκευής πλοίων, με μεγάλη ναυτική παράδοση και παρουσία, η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη πεθαίνει.
Η κυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας θα κάνει λαϊκή περιουσία τη σημερινή ιδιοκτησία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, όλων των υποδομών και χερσαίων, θαλάσσιων, εναέριων μέσων μεταφοράς, της γης. Θα προωθήσει τον παραγωγικό συνεταιρισμό των μικρομεσαίων αγροτών και επαγγελματιών και θα διασφαλίσει αυτό που σήμερα ονειρεύεται η πλειοψηφία του λαού:
  • Δουλειά για όλους, εξάλειψη της ανεργίας
  • Διατροφική επάρκεια για όλο το λαό
  • Δημόσια, δωρεάν Υγεία, Πρόνοια για όλους, με κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας
  • Μόρφωση για όλους. Αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού, της έρευνας και της τεχνολογίας
  • Δωρεάν κρατική φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες
  • Φθηνή και ποιοτική λαϊκή στέγη, με ρεύμα, θέρμανση, ύδρευση
  • Αθλητισμό, πολιτισμό, διακοπές για όλους με οργανωμένες υποδομές
  • Θα πρωτοστατήσει για διεθνείς οικονομικές σχέσεις με κριτήριο το αμοιβαίο όφελος των λαών
  • Με το λαό κυρίαρχο και δυνατό, που παλεύει για την ευημερία του, θα απαλλαγεί η χώρα από τις ιμπεριαλιστικές συμφωνίες και το ΝΑΤΟ, την εμπλοκή της σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Το ΚΚΕ συζήτησε και συζητάει τις δυσκολίες, τις αδυναμίες του κινήματος και τις δικές του για το πώς θα δράσει καλύτερα για τη συσπείρωση του λαού και της νεολαίας, την οργάνωση και πάλη του λαού. Λύση υπέρ του λαού υπάρχει.
Αλλά να είναι καθαρό: Μαζικό, καλά οργανωμένο κίνημα, χειραφετημένο από την κυρίαρχη πολιτική και τις συνταγές της ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ισχυρό ΚΚΕ.
Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν κακό γιατί βεβαίως έφερε τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, γιατί έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση που κοροϊδεύει αλά ΠΑΣΟΚ, αλλά και γιατί αδυνάτισε εκλογικά πολιτικά το ΚΚΕ. Αυτό το αδυνάτισμα, σε τέτοια έκταση, δεν καθορίσθηκε κυρίως από τις υπαρκτές αδυναμίες του ΚΚΕ είτε από συγκεκριμένες αδυναμίες που εμφάνισε πριν ακόμα την πρώτη εκλογική μάχη και για τις οποίες ήδη έχουμε μιλήσει ανοιχτά. Εχει να κάνει και με το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος ριζοσπαστών πίστεψε τη λεγόμενη κυβερνώσα αριστερά, στην καταδίκη του μνημονίου, στη λογική του μικρότερου κακού.
Να ανοίξει ο δρόμος για τη νικηφόρα πορεία του λαού
Καλούμε γι' αυτούς τους λόγους την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, ανεξάρτητα από την επιλογή που έκαναν στις εκλογές, σε ανοιχτή συζήτηση και οργάνωση κοινής πάλης ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα, για να απαλλαγούμε από το βραχνά της πτώχευσης, το ζυγό της κυριαρχίας των μονοπωλίων και της εξουσίας τους, να απαλλαγούμε από τις επιλογές και δεσμεύσεις της ΕΕ.
Καλούμε τις εκατοντάδες χιλιάδες που λένε "κάτι πρέπει να γίνει", να οργανώσουμε μαζί τη λαϊκή αντεπίθεση, ώστε να ξεκινήσουμε από ένα σίγουρο και ουσιαστικό "κάτι". Κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει τη φόρα που ξεκίνησε το λεγόμενο κίνημα αγανακτισμένων, ποιοι και πώς έβαλαν στο χέρι και παραπλάνησαν αγνούς ανθρώπους. Πού είναι αυτό το κίνημα σήμερα; Γιατί έσβησε μόλις έφυγε από τη μέση ο Παπανδρέου;
Το ΚΚΕ με αυτή την πρόταση διεξόδου και σ' αυτά τα μέτωπα πάλης θα πρωτοστατήσει δίπλα σε κάθε εργαζόμενο, δίπλα στον άνεργο, τον φτωχευμένο, τον ανήμπορο να σηκώσει τα νέα βάρη.
Για να απελευθερωθεί η συνείδηση του λαού, να αλλάζει ο συσχετισμός υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.
Κάτω οι φόροι και τα χαράτσια. Οχι κατασχέσεις και πλειστηριασμοί για τα υπερχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά.
Δυνάμωμα της αλληλεγγύης από τα συνδικάτα, τους μαζικούς φορείς, τις λαϊκές επιτροπές, με ταυτόχρονη διεκδίκηση και αγωνιστικές μορφές πάλης.
Δεν πρέπει να μείνει κανένας μόνος του στα νύχια της εφορίας και άλλων μηχανισμών του κράτους, χωρίς στέγη, τροφή, φάρμακα, με παιδιά να οδηγούνται στον υποσιτισμό. Κανένας μόνος του απέναντι στην καταστολή και τον αυταρχισμό του αστικού κράτους.
Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους να ανταποκριθούν στο νέο μεγάλο ραντεβού της νεολαίας που οργανώνει η ΚΝΕ και ο ΟΔΗΓΗΤΗΣ, στις εκδηλώσεις του 38ου Φεστιβάλ. Να πάρουν ενεργό μέρος στις κινητοποιήσεις που θα γίνουν το επόμενο διάστημα σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, στη Θεσσαλονίκη. Να υποδεχθούν τα νέα μέτρα με γενική απεργία. Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ, οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, στην πρώτη γραμμή της πάλης, να ανοίξουμε το δρόμο για νικηφόρα πορεία του λαού».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου